Ik beken.
Het is mijn fout dat het hier zo lang gesneeuwd heeft.
Het zit zo. Ik nam in december, toen er nog geen vlokje sneeuw aan de lucht te bespeuren was, een winters Bora-stofje mee van bij Annamarieke.
Het was januari toen ik er de Charlie-schaar in zette.
En besliste dat er een tweede stofje bij moest komen.
Zo'n wollig stofje in het perfecte oranje zoals ik op de The Fabric Sales in februari vond.
En toen kwam maart, waarin zij me aanspoorde om de Charlie-draad weer op te pikken.
Al knippend, strijkend, naaiend, maar vooral babbelend, ging er weer een maand voorbij.
Een maand waarin de sneeuwkanonnen in de hemel zich nog steeds van hun beste kantjes lieten zien*.
En toen was daar April.
En Charlie.
En Melchior**.
En de tekening van een 'feest!'. Met ballonnen, cadeautjes, slingers en een vlaggenlijn.
Ik interpreteer dat graag als teken van goedkeuring.
* Mijn excuses dus. Ik heb afgesproken dat de zon nu mag beginnen schijnen. De Charlie gaat dan braafjes de kast in. Voor Wolf volgend jaar. In de veronderstelling dat die even wil stoppen met groeien...
**Melchior die nu al het diploma van Brandweer op zak heeft en dan ook dagelijks brandweerstuff wenst te dragen. Vandaar de nogal 'speciale' combinatie van brandweerauto-T-shirts onder Pinguin-Charlie's. Ieder zijn eigen stijl. Dat wordt later nog 'autenthiek' genoemd. Wacht maar af!