Türlü korkularım var benim
Hani otursak anlatsam sana
Ya bi git Allah aşkına dersin
Bir tekme atıp oturduğum sandalyeye..
"Böyle korku mu olur ?
Kafan nasıl işliyor senin ?
Aldığın oksijen fazla geliyor herhalde
Baksana başın dönmüş senin?"
Dersin..
Bak sen bile dayanamıyorsun iki dakika
Düşün ben ne zamandır onlarla beraber yaşıyorum.
Gün boyu beraberiz,
Akşam beraber yatıyor,
Sabah yine birlikte kalkıyoruz..
"Korkularına, korktuğunu hissettirme"
Dedi bir arkadaşım
Yine böyle oturmuş anlattığım bir vakitte..
"Haklısın"
Dedim fısıltıyla
Korkarak korkularımın duymasından..
Onlara karşı verdiğim savaşta
Bir hile bulduğumu sanıp
Karşı taarruza geçmesinler diye..
Hani dün demiştim ya
"Rejimler hep pazartesi günleri başlamaz" diye..
İşte o kararlarımdan biride buydu..
O korkularımı uzaklaştırıp kafamdan,
Çiçek, böcek, her daim güneşli günler, plaj şemsiyeleri,
Piknik sepetinden gelen kek kokuları,
Düşünmeye karar verdim..
Piknik sepetinden gelen kek kokuları,
Düşünmeye karar verdim..
Not:
Biliyorum bok yediğimden başım ağrıyor bazı..
Durmam lazım....