Öyle filozof ayarında laflar beklemeyin benden derim.
Ne hayatın anlamını çözebilmişim
Ne de yaşamış gibi bir şeyleri
Bir iki laf geveleyip ağzımda tükürüp yere
Bırakıp ardımdan gidecek kadar..
( Ne dedim ben biraz önce ? )
Ama anladığım, bildiğim şu bi gerçek ki,
Ne olursa olsun, ne yaparsam yapayım
Bazılarına yaranamıyoruz.
Hayır bizim eksik yaptığımızdan değil
Karşımızdakinin isteklerinin çokluğundan,
Doyumsuzluğundan
Nedense hani şu meşhur deve diken hikayesinden dolayı
Elimizden geleni yapar ardına koymayız
Yeri gelir sırtını sıvazlarız
Yeri gelir üç beş lira sıkıştırıveririz cebine
Yemeyi olmaz verirsin yedirirsin
Giysisi olmaz giydirirsin
Evine gelir hoş karşılarsın
Ama görünür mü onlar ?
HAYIR.
Hem de hiç.
Nedense hiç teşekkür alınmaz
Bekleme teşekkür demeyin Allah aşkına
Hepimiz şurada biz bizeyiz
Hepimiz bekleriz
Bir tebessüm, bir dua, bir teşekkür
Ama elinize geçen nedir diyim mi onu size
Hani kalabalıkta kimse duymasın diye binbir zahmetle
Çıkartılan osuruk sesinden daha da kısık
Bir ses vardır çok zorlanırsınız ses duyulacak diye ödünüz kopar
Ama çıkartınca da rahatlarsınız "Oh be kimse duymadı" diye
İşte böyle bi ses tonuyla "Sağol"
Ben sana elimi, kolumu, sıkıntını paylaşacak zamanımı aklımı vereyim
Sense bana osuruk kadar bile çıkmayan bir fısıltı
Hadi git işine..