|
Şimdi efendim gerçekten gün aydın.
Gününüz aydın olsun, aydınlık olsun.
O kadar ki gözünüz kamaşsın bu aydınlıktan.
Her dakika haliyeti ruhiyesi değişen insanlardan değilimdir ama,
Nedense dün gün içinde yaşadığım bir takım kendimden kaynaklı sıkıntılardan dolayı daha başka davranamadım.
İnsanız sonuçta tabii ki başka türlü tepki vermemiz beklenemez insanı insan yapan neyse o tepkileri veririz.
Kimimiz ağlar, kimimiz güler, kimimiz buz dolabının başına gider, kimimiz de en sevdiğimizi deşmeden rahat edemeyiz.
Ben aciz kulunuz da veririm kendimi müziğe kendi kendimi yer dururum.
Ama geçti, geçecek, geçmeli sonunda.
Şimdi nedir bu diye sormayın.
Tamam kendimizi bir şekilde anlatıyoruz şurda ama bir takım şeylerde bende kalsın.
Demiş ki büyüklerden biri
"Başkalarının ıstırabını unutmak kolaydır." Graham Greene
Şimdi Graham beyi tanımam ama doğru demiş vesselam.
Anlatsam der ki karşımdaki
"Amannn bumuydu? O kadar attın kendini yerlere dövündün durdun."
Olmaz yakışığı kalmaz ben o kadar atmışım kendimi yerlere karşımdaki daha da beter yerlere düşürsün diye de anlatmanın mecali yok di mi?
Ben kendim attım kendimi yere kendimde kalkmasını bilirim.
Hem bir büyüğümüz daha ne demiş?
"Kırılsanda düş ama asla eğilme"
Ya da buna benzer bişidi işte.
Belkide bana böyle güzel geldi kullanırım hep.
Severim bu sözü, kırıl düş yerlere ama asla seni kıran kişiye karşı eğilme.
Var sen bildiğin yoldan git, ama o kişinin boyunduruğu altına girme.
Hatta bu sözü sanki tarih dersimizde söylemişti hocamız ya da edebiyat dersinde.
Bir büyük şair mi demişmiydi ne?
O an başımda esen hangi kavak yeliyle dinlediysem dersi artık hatırlamıyorum.
Bir sır vereyim mi şu aruz vezinlerinide hiç bir zaman anlamamışımdır sınavlarda hep atmışımdır.
Neyse işte ben buralara bile gelebiliyorsam sıkıntımdan çıkıp yola
Geçmiş demektir.
Yandı bitti kül olduuu.....