Dört yapraklı yoncam onlar benim.
Birinci yaprak ,
Sümeyye,
liseden arkadaşım
4 yıl aynı sırada oturduk, yazılılar, dersler, sırlarımız
Lise bitince O evlendi başka bir şehire gitti
Ben de kendi halime kaldım
Ve 2 sene önce tekrar buluştuk aynı şehirde
Biraz mesafe olsa da gönlümüz bir ya zor gelmiyor görüşmek
Şimdi aradaki o boş kalan yılların acısını çıkarırcasına
Konuşuyoruz hergün.
Kimseyle paylaşamıyacağım, konuşamıyacağım
Ama O'nun beni yargılamadan dinlediğine inandığım
Canım arkadaşım, dostum benim O!
İkinci yaprak,
Emine'cim,
Liseden sonra bilgisayar kursunda tanıştık 1993 Aralık ayında
Bana lisedeyken yazdığı günlüklerini getirmiş okumuştum
O'nu sanki liseden beri tanıyor gibiyim.
Beraber çok güzel günler geçirdik,
2 Defa O'nun aracı olmasıyla aynı işyerinde çalıştık.
Gezdik, tozduk, aşık olduk, ağladık, güldük, içtik.
Hani olur ya herkesin bilgisayarındaki, telefonundaki, hayatındaki
Şifreleri bilen insanlar öyledir benim için.
Bir gün ölsem mesela bu sayfada duyurup
En azından Helallik dilemek adına girip yazı yazmasını öğretmem kaldı bir tek.
Üçüncü yaprak,
İlknur'cum,
Çalıştığım son işyerimde talihsiz bir olayda
Son anda beni dövmek isteyen birinden
Duvara sıkıştırıp kurtaran kişi.
Ondan sonra dahada yakınlaştık,
Şimdi uzaklarda olsa da hala gün aşırı telefonda, bilgisayarda görüştüğüm
Bol bol güldüğüm, akıl alıp verdiğim
Canım bir tane dostum.
Dördüncü yaprak,
Teyzemin kızı Tülay Ablam,
Ben iki kardeşim bir erkek kardeşim var
Ablam yok isterdim olmasını
Bana yol göstermesini,
Neyin doğru neyin yanlış olduğunu anlatmasını istediğim.
İşte Tülay böyle benim için.
Büyüdükçe değerini daha da anladığım.