Tatilimizden Kısa Kısa

22 Ocak'ta karne verdik ve 15 günlük tatilimiz başladı. Ama ben perşembe gecesini cumaya bağlayan gece böbrek taşı nedeni ile sancılandığım için ve geceyi acil serviste geçirdiğim için veeee 5'te eve döndüğümüzde ağlayan bir kuzuyu susturmaya çalıştığım için 1 dakika bile uyuyamadan işe gittim, karne verdim. Eve döndüğümde tek istediğim uyumaktı.

Ertesi gün bol bol dinlendim ve evden hiç çıkmadım ama sana da pek bakamadım, çünkü sancılarım yüzünden belimi bile doğrultamıyordum. Pazar günü Elif'lerdeydik. Bu tatilde bol bol görüştük Sevinç Teyzelerle, hatta ilk hafta hergün birlikteydik:) Hasret giderdik ama size bakmaktan fazla foto çekemedik:(

Pazartesi böbreklerdeki durum nedir öğrenmek için üniversite hastanesine gittik, seni yine bırakmak zorunda kaldık.
26 Ocak SAlı
Salı günü Elif Teyzeler aradı bizi. Çok uzun zamandır görüşemiyorduk. Okullardaki grip salgını ve yoğunuğumuz nedeni ile tedbiri elden bırakmadık ve bir süre Tunç'u korumaya almak adına görüşemedik. Tatili fırsat bilip bol bol görüştük bu 15 günde:) İstanbul'a giderken bize uğradılar bizi de aldılar, önce Paladium'da gezdik, sonra yemek yedik. Hasret giderdik bol bol. Tunç büyümüş, kocaman ve çok yakışıklı bir genç olmuş:) Maşallah Tunç'a...
Sana aldıkları hediye trenini o kadar çok sevdin ki, ayıcığın, kuçun ve tütünden sora yatarken istediğin oyuncaklardan biri olacaktı ama sana zarar vereceği için uyku arkadaşlığına terfi edemedi :)
29 Ocak Cuma
Bülent Amcan için Pelin Yengen'in organize ettiği terfi kutlamasına katıldık cuma akşamı. Herşey çok güzeldi, Pelin Yengen benden pasta istemişti. Kısa bir sürede pasta yaparak yetiştirebildim geceye.
1 Şubat Pazartesi
Elif Teyzelerle tatilin her anını değerlendirmeye çalıştık. Napalım napalım derken İstanbul'a yemeğe gittik, pasta alıp tatlı keyfini de bizim evde yaptık.
5 Şubat Cuma
Beklenen doğum günü partimizi yaptık. Perşembe günü çekilen İVP (Böbrek filmi) neden ile perşembe günü iptaldim. İlk kez sen uyanıkken uyuyabildim, hem de baban yoktu, yanımda oynadın, beni sık sık öptün, içim geçmiş 40 dk kadar hem de, bir baktım sen hala güzel güzel oynuyorsun. Ne şanslı bir anneyim dedim, tatil boyunca kuzu gibi, her sözümü dinleyen çooook nadiren mız mızlanan bir çocuktun. Çok gururlandım seninle, her yerde her zaman olduğu gibi:))

Neyse gelelim, 1 saatte süslediğim maket pastana ve esas pastana:) Çok içime sinmedi hazırlıklar ama bu sağlık sorunları ile bu kadar oldu bu yaş gününde.

T-sirtünü birlikte yaptık. Parmak boyası ile t-shirtünü boyadık:) Çok eğlendik. Birlikte masamızı hazırladı, balon şişirirken bana yardım ettin. Geçen yılki 1 yaş balonlarımızı da kullandık:) Devir tasarruf devri diil mi ama:)
İgle Pigle'ı çok sevdiğin için pastanı onunla süsledim.


Kuzenlerle çok eğlendin.
Çok güzel bir geceydi...
Daha güzel doğum günleri yaşaman dileğiyle, Seni çok seviyoruz minik Tuniş!

İyi Ki Doğdun Kuzum, Neredeymişsin Sen Daha Önce!

Bugün aşkımızın 2. yılını bitirdik. Senden önce ne yapıyormuşuz, neymişiz hiç bilmiyorum minik aşkım.
Bu yıl tam, doğum günün cumaya geliyor, rahatça hazırlanırım, gününde kutlarız dedim ama kısmet olmadı. Erkan Dayın ve Ömercik, gözlerine musallat olan bir mikrop ile boğuşuyor. Erkan Dayın daha iyi, ama şimdi de Ömer kötü, gözleri, boğazı barsakları mikroptan nasibini almış. Ateşli ve çok keyifsiz. Gözleri de baloncuk gibi şişmiş :(
Hem Bülent Amcan yurt dışında, Cömert Amcan da şehir dışındaydı bugün.

Bu nedenle bu akşam babaannen, deden, Sevinç Teyze, Ahmet Amca ve Elif eşlik etti bize.

Bu hafta okuldaki işlerim çok yoğun olduğu için sana çok isediğim pastadan yapamadım, kurabiye de yapamadım. Ama tüm ailenin katılacağı partide her şey tam olacak, inşallah!

İşte iilk minik partimizden görüntüler:)

Sevinç Teyzen'e hediyesi için teşekkür ederken,

Pastamızı üflerken,

Elif ile pastanın tadına bakarken,
Sevinç Teyzenleri beklerken,

Elif ile oynarken,

çok mutluydun.
Biz de senin gibi bir oğlumuz olduğu için çok mutluyuz canım oğlum.
İyi ki varsın bebeğim...

13 MAYIS 2008 ÖMER'İN İLK YAŞ GÜNÜ

10 Mayıs 2007'de sabah saatlerinde açtın gözlerini bu dünyaya...Erkan Dayın yani Abim baba olmuştu, inanamıyordum. Biraz yanında olamamak biraz da sevinçle karışık ağlıyordum. İş çıkışı hemen seni görmeye gittik Ömer'cik. Minnacıktın, çok tatlıydın...Anne olmayı çok istediğim günlerdi...Biraz hüzünlendim, benim kuzum nerde diye..Kulağına fısıldadım..."Ömer'cik, benim meleğim nerde, onu da göndersinler, nolur söyle meleklere" dedim. O an kocaman bir gülümseme belirdi yüzünde...Evet geliyor meleğin halacım der gibi...Meğer minik Tuna'm annesiyleymiş ama çooook küçükmüş. 2 hafta sonra haberini aldım, oğlum yola çıkmış..

Yaaaa Ömer'cik, sen 2 mutluluğu yaşattın bana...Hem hala oldum, hem de anne olmaya ilk adımı attım senin doğduğun gün...

İyi ki doğdun halacım, hep mutlu ol...:)

Hoşgeldin minik yolcu..

Mart ayına geliverdik ve sen tam 76 günlük oldun. Ama ben senin blogunu şubat ayından beri bir türlü düzenleyemedim ve yenisini yapmaya karar verdim. Bu serüvene doğum gününü ekleyerek başlamak istedim..İyi ki doğdun Minik Aşkımmm...

8 Ocak 2008....Seni düşlediğim yılların ardından bugün sana kavuştum canım oğlum...Sesini duyduğum an hıçkırıklara boğuldum, kokunu içime çektiğim an ise sana aşık oldum. Bu öyle büyük bir aşk ki, yanıma getilrmeni beklediğim saniyeler geçmek bilmedi...Ama sen yanıma hemen gelemedin, sabırla yine seni hayal ederek bekledim...Ve o an..Geldin minik kuzum, yanımdaydın artık...Rüyalarıma giren ilk emzirme anımız müthişti..Bıraksalar yıllarca o anı yaşamak isterdim. Ama hemşiremiz senin biraz yorgun doğduğunu dinlenmen gerektiğini söyleyerek seni aldı. Sonradan öğrendim ki solunum yetersizliği yaşamaşsın ve yoğun bakıma alınmışsın.

O gece baban ve ben hastane odamızdaki boş beşiğine bakarak çok zor bir gece geçirdik, en çok hayalini kurduğum ilk gecemiz, koridordaki diğer bebeklerin seslerini dinleyerek ve senin nasıl olduğunu bilmemenin verdiği üzüntüyle ağlayarak geçti.

Ertesi sabah doktorun, iyileşmeye başladığını ancak bu kezde kusma sorunun olduğunu söyledi. İlk gün şoku ile azalan sütüm nedeniyle sana malesef mama veriliyordu. Bünyen mamaya tepki vermiş. Elimden geleni yaparak sağdığım sütler her saat artıyordu ve 2. gün az da olsa anne sütü almaya başladın.Böylece kusma sorunun da azaldı.

10 Ocak perşembe günü ben taburcu oldum, ancak sen sarılık olduğun için hastanede kaldın. Gözyaşlarıyla çıktığım hastanenin duvarlaına boş boş bakarak ayrıldım ama güçlü olmalıydım, senin için...

O gün kendimi toparladım ve her 3 saatte bir sütümü sağarak baban ve ben seni ziyaret ettik. Yoğun bakımdaki emzirme odası çok küçük olduğu için baban seni çok az görebiliyordu. Onun gözlerindeki hüzün gözümün önünden gitmiyor. Hastaneye her gidişimizde hem seni emziriyordum hem de süt bırakıyordum.Daha çok anne sütü alman ve seni her geçen gün daha iyi görmem keyfimi yerine getiriyordu.

12 Ocak 2008...Beklenen gün..Sarılığın tam olarak iyileşmese de genel durumun eve gidecek kadar iyi olduğu için bugün taburcu oldun oğlum..Evimize gidiyoruz ve biz çok mutluyuz..Senin yüzündeki huzurlu ifade de senin de mutlu olduğunu gösterdi bize...

1.Ay:
• Sarılığın nedeni ile çoğunlukla uyudun bu ay.
• Elimizi sıkıca tutabiliyorsun.
• Reflex hareketlerin aktif.( Kol, bacak ve el hareketleri, aniden irkilir (Moro Refleksi), Anne sütü alsan da almasan da göğüse yaslanmaktan hoşlanma, uykuda gülümseme gibi.
• Tepki vermeksizin yüzlere ve objelere bakıyorsun.