HASTALIKTA 2. GÜN

Dün eve geldiğimde seni neşeli gördüğüm için çok sevindim. Bir ara birşeyler yemek istememişsin ama sonra sana yaptığım etli yoğurt çorbasını fazlasıyal yemişsin, bunu duyunca da çok sevindim.

Sonra biraz şekerleme yaptın ama uyurken öksürük krizi gelince ağlayarak uyandığın için seninle yattım. Her ağladığında sarıldım, sen de sakinleşip tekrar uyudun.

Şekerlemeden sonra yine keyifliydin, baban senin için birşeyler almaya gitti. Sonra birden keyfin kaçtı. Ateşin çıktı, sürekli mızıldandın, bu sesler giderek ağlamaya döndü. Karnını doyurdum, gece uykusuna hazırlandık ama sen hastalığın yüzünden bir türlü uyuyamadın. Çok ağladın, ağladıkça boğazın daha da çok acıdı sanırım. 21.00 ile 01.00 arası ağladın uyudun, öksürdün, öğürdün, uyandın, oynadın, güldün, yine ağladın...Müthiş gel-gitlerle dolu 4 saatin sonunda uyudun. Ben de çok hasta olduğum için bu süre beni çok hırpaladı. Bir ara baban uyutmaya çalıştı seni ama daha çok ağladın. Küçükken baban da uyutabilirdi seni, ama artık bu mümkün değil. Bu da beni daha çok zorluyor.

İşte dün geceki maceralrımızdan kareler...

ÇABUK İYİLEŞ GÜZEL OĞLUM

27 KASIM 2008

Dün babaannenden eve geldiğinde baban boğazında biraz hırıltı olduğunu söyledi. Öksürüğü duyana kadar önemli bir şey yoktur diye düşünmüştüm. Ama öksürmeye başladığında anladım ki şimdiye dek yaşadığımız 2 minik hastalığından çok farklıyd bu kez durumun...

Tam 10,5 aylıksın ve şimdiye kadar temmuz ayında (6,5 aylıkken) tatil dönüşü 1 hafta süren viral bir öksürüğün olmuştu. Çok şiddetli değildi, iştahın azalmıştı, biraz ateşlenmiştin ama öksürüğün çabucak geçmişti.

Bir de eylül ayında 6. hastalık geçirmiştin. Ateş ve döküntün olmuştu, çabucak geçivermişti.

Ancak salı akşamı bir kez bile öksürmemene rağmen dün başlayan şiddetli öksürüğn beni ve babanı çok üzdü. Sen öksürdükçe mahvolduk. Daha önceki öksürük durumunda doktorunun verdiği şuruptan verdim. Bir de ateşin için fitil koydum. Senin odanda kendime yer yatağı yaptım ve orda yattım, hiç uyumadım. Hırıltılı nefesini sürekli kontrol ettim. Ateşini ölçtüm. Sonra dayanamadım, kucağıma aldım, saçlarını okşadım.

Belki bir mucize olur da hastalığın hemencik geçer ümidi ile bol bol dua ettim. Saat 3'e kadar sık sık uyandın, öksürdün, öğürdün. Neyse ki kusmadın.

3'ten sonra hiç uyanmadın ama bu kez de iyi olup olmadığını görebilmek için yatağının yanına oturup, parmaklıkların arkasından seni izledim. Nefes alıyor musun? Tıkandın mı? İyi misin? gibi sorularla...

Sonra biraz uyudum, 1 saat kadar..Ve işe geldim. Aklım sen de. Babaannenle sürekli konuşuyorum. Öksürüğün azalmış ama keyfin ve iştahın yokmuş. Ateşin biraz düşmüş...

Nolur çabuk iyileş kuzum..Seni öyle görmek çok zor geliyor bana...

EN GÜZEL ŞEYE VEDA...

Ağustos ayında dişlerinin de etkisi ile emme olayını abartmış, bazı geceler 10 dakikada bir uyanıp emmek istemiştin. Çok yoruluyordum ama hiç şikayet etmiyordum.

İşe başladığımda daha da zordu çok sık uyanmak ama sana anne sütü verebilmek bence bir lütuftu ve herşeye değerdi.

Seni emzirebilmek bence anne olarak seninle yapabildiğim EN GÜZEL ŞEYDİ...

Sana en az 1 yıl anne sütü vermek istiyordum, geçen sezon okulda hiç aksatmadan 3-4 saatte bir hep sütümü sağdım. Tüm yaz sık sık seni emzirdim. Emmediğinde sağdım. Yeme düzenimi senin huysuz günlerin dışında hiç aksatmadım. Ama senin agresif döneminde moralman çöktüm.

Nedir nedeni bilemiyorum, kendimce nedenler bulup, üzüntümü bastırmaya çalışıyorum ama olmuyor.

Neyse neye üzüldüğümü anlatmaya devam ediyorum.

İşe başladığım gün,(25 Ağustos) sabah seni emzirdim. Üzerinden 4 saat geçti ve sütümü sağmak istedim. 30 dakika sonra sadece 20 ml süt çıktı. Üzülmedim, ilk gün stresidir dedim. 3 saat sonra yine 20 ml çıkınca ister istemez üzüldüm. Sağmaya devam ettim.

Ama her sağışta benzer sayılar çıkınca ve sen giderek emmekten uzaklaşınca üzüntüm giderek arttı.Bebeğine süt vermeyi bu kadar önemseyen ve o anın büyüsünü bilen bir anne için bu çok zordu. Her gün giderek azalan sütüm nedeniyle süreleri uzattım. Eve 50 cc'den fazla sütle gidemiyordum. Az gelen süt nedeniyle sen 11 Eylül'de emmeyi bıraktın. O gün epey ağladım, yine emersin diye de ümid ettim bi yandan..13 Eylül'de bir kez daha emdin, o son emişinmiş.

22 Eylül'deki sağışımda kan görünce doktorum da artık bırakmam gerektiğini söyledi. 4 gün sonra dolan sütleri ise dün sağdım ve attım. Eskiden 3 saatte bir dolan sütler 4 günde ancak doldu ve sadece 40 cc süt geldi...

EN GÜZEL ŞEY ile vedalaştım, onu çok özleyeceğim.Seni dolu dolu 8,5 ay emzirdim, her seferinde daha bir keyifliydi seninle aramızdaki bağ. Artık onsuzluğa alışacağım.