"Serenada na wiolonczelę i rewolwer" Karol Kowal

 Jestem przewidywalna: jeśli ktoś pomacha mi przed nosem etykietką "kryminał  retro",  to biorę bez wahania. Warbook pomachał, a ja przeczytałam. "Serenada na wiolonczelę i rewolwer" retro kryminał  szpiegowski,  którego akcja dzieje się w dwudziestoleciu międzywojennym.

Głównym bohaterem jest Hipolit Wajcher, i tu pierwsze zaskoczenie, bo nie jest detektywem, policjantem czy radcą prawnym. Otóż Hipolit jest muzykiem, pracującym niegdyś w Filharmonii Warszawskiej, a obecnie w redakcji "Rzeczpospolitej" jako krytyk muzyczny. Przyjaciel Hipolita, Ksawery Szkieltowski, redaktor w tej samej gazecie, zwraca się do muzyka z niecodzienną prośbą. Mówi mianowicie "Przechowaj mi, przyjacielu, pewne akta, bo wmieszałem się w śliską sprawę i zaczynają za  mną chodzić. U ciebie będą bezpieczniejsze". Hipolit się godzi, a Ksawery, no cóż, znika.

"Ostatni pisarz" Jan Mazur, Robert Sienicki

 

Przyszłość. Maszyny zastępują ludzi, także w dziedzinach wcześniej dla nich niedostępnych, jak pisanie książek. Są jednakże jeszcze ludzie, których nie da się zastąpić, jak tytułowy "Ostatni pisarz". Jego stylu podrobić się nie da. Dlatego, kiedy przychodzi czas na odpalenie rakiety (ok, statku kosmicznego) lecącej w kierunku Saturna, w środku znajdzie się właśnie pisarz. Któż inny bowiem bardziej zasługuje na ten widok? Któż inny mógłby pod jego wpływem stworzyć arcydzieło literackie?

To powyżej to w zasadzie rozbudowana notka z czwartej strony okładki, wstęp do wydarzeń. Co dzieje się w samym komiksie? Otóż podróż kosmiczna się dzieje. Jeśli chodzi o dynamikę wydarzeń, to jest szaleńcza, porównywalna z "Solaris" Tarkowskiego czy z filmem "Moon" Duncana Jonesa. Podróż jakby pod okiem Pirxa (ale bez muchy). Długo, monotonnie, egzystencjalnie -  i właściwie nic nie wiemy, bo wszystko siedzi w głowie pisarza, a on pary z gęby nie puszcza. Dobrze, że jest Hal (nie Hal, ale SI sterująca statkiem to dla mnie na zawsze Hal), który próbuje zagadywać pisarza, pytać o plany, a w przypadku niespodziewanych komplikacji żądać podjęcia decyzji.

"Poradnik zabójców wampirów klubu książki z Południa" Grady Hendrix

 Łatwo mnie skusić na książkę, jeśli okaże się, że to książka o książkach, choćby w niewielkim  stopniu. I przepadło, "Poradnik..." powędrował do  mnie. 

Na południu USA, w mieście Charlestown mieszka Patricia Campbell, mężata, dzieciata, nie pracująca zawodowo kobieta prawie czterdziestoletnia. Prowadzi dom, ogarnia męża,  drugie śniadania, zakupy, teściową z demencją i bunt nastoletnich dzieci. Oraz szalenie intelektualny klub książki "Literacka Gildia Mt. Pleasant", który staje się zbyt intelektualny dla Patricii i kilku jej koleżanek. Zaczynają się spotykać, by czytać,  co im się podoba, a nie co jest uznawane za dobre. Biorą na przykład "Dowód miłości: prawdziwa historia pasji i śmierci na przedmieściach", "Morderstwa w Michigan: prawdziwa historia rządów terroru Rozpruwacza z Ypsilanti", "Milczenie owiec", "Sny: umysł Johna Wayne'a Gacy'ego" aż po "Tytusa Andronikusa" Szekspira.

Zatrważające i zachwycające jednocześnie. W całym tym  gadaniu o książkach nie chodzi tylko o książki. Chodzi o poczucie wspólnoty i solidarności oraz przyjaźń łączącą pięć kobiet: Patricię, Slick Paley, Grace Cavanaugh, Kitty Scruggs i Maryellen. 

"Małe Licho i babskie sprawki" Marta Kisiel

 Jeśli nie znacie poprzednich części przygód Małego Licha i jego chłopca, to zajrzyjcie do recenzji: "Małe Licho i tajemnica Niebożątka", "Małe Licho i anioł z kamienia" oraz "Małe Licho i lato z diabłem" - dowiecie się co nieco o losach Bożydara Jekiełłka, który ma już dziesięć lat i chodzi do czwartej klasy. Ponadto wciąż mieszka w domu pełnym najdziwniejszych stworzeń, potrafi zmieniać się w półgluta, a w szkole ma nowego wychowawcę, Cebulona, bardzo czarnego osobnika z tajemnicami. Jak się łatwo domyślić, te tajemnice domagają się wyjaśnień i Bożydar z przyjaciółmi przystępują do dzieła. Tomek, Witek i świeżo zapoznana Zuzanna pomagają Bożkowi w odkryciu, co kryje się w szkole i jest takie czarne, że aż zatyka dech.

"Szeptucha" Katarzyna Berenika Miszczuk - audiobook

 Nie są mi obce słowiańskie motywy w literaturze, ale chyba dopiero w pierwszym tomie cyklu "Kwiatu paproci" poczułam, jak mocno się w nich zanurzyłam. 

Słowiańskie fantasy, wiek XXI, ale Mieszko I nigdy nie przyjął chrztu, w kraju nad Wisłą wierzy się w bogów słowiańskich (albo i nie, przymusu nie ma), a osoby, które chcą zostać lekarzami, zobowiązane są do odbycia rocznych praktyk u szeptuchy, czyli znachorki. Tak właśnie musi uczynić Gosława Brzózka, choć wcale nie ma na to ochoty.

"Na zawsze w lodzie. Śladami tragicznej wyprawy Johna Franklina" Owen Beattie, John Geiger

 Swego czasu z zapartym tchem pochłaniałam "Terror" Simmonsa, książkę w mistrzowski sposób łączącą historię prawdziwą i wątek nadprzyrodzony. Chodzi o wyprawę sir Johna Franklina, zakończoną tragicznie, wciąż owianą tajemnicą. W "Na zawsze w lodzie" autorzy podjęli się próby wyjaśnienia tajemniczej śmierci członków wyprawy.

Ekspedycja Johna Franklina rozpoczęła się w maju 1845 roku. Dwa okręty: Erebus i Terror wypłynęły z Londynu  i pożeglowały na północ szukać Przejścia Północno-Zachodniego. Ślad po nich zaginął. Dziś już wiemy, że okręty utknęły w lodzie i ostatecznie zatonęły, a załogi były zmuszone do pieszej wędrówki (kilkaset kilometrów) nazwanej marszem śmierci. Kilkoro z nich przedostało się przez cieśninę Simpsona na stały ląd, ale nie dotarło do miejsca, gdzie można było uzyskać pomoc. Wszyscy zginęli. 

"Opowiadania najlepsze" Philip K. Dick

 

Z Dickiem to jest tak, że się go zna, nawet jak się go nie czytało. Pomysły, na jakie wpadał, wykorzystywano wszak w filmach, tworząc z rzadka arcydzieła, a całkiem często zgrabne i zajmujące opowieści. Jeśli chodzi o tę pierwszą kategorię, to bezapelacyjnie jest to "Blade Runner", ale to przecież na podstawie książki, nie opowiadania. 

Spójrzmy więc na te "Opowiadania najlepsze" i od razu  wydłubiemy tekst "Wypłata", na podstawie której nakręcono film "Zapłata" (w roli głównej Ben Affleck). Człowiek pracujący dla korporacji poddaje się czyszczeniu pamięci po zakończeniu kontraktu, a zamiast wypłaty otrzymuje kopertę z drobiazgami, które sam sobie przesłał. Kojarzycie? Drugie tak znaczące opowiadanie to "Fałszywy człowiek". Obcy rzekomo podszył się (przybrał postać) pod pewnego inżyniera, rzecz w tym, że inżynier stanowczo temu zaprzecza. Film ma tytuł "Impostor. Test na człowieczeństwo" i gra w nim Gary Sinise. Niestety, spłycono go bardzo, filmowcy bowiem chcą być bardziej optymistyczni niż Dick.

"Ulice Laredo" Larry McMurtry

 Co za zaskoczenie! Określiłam kiedyś powieść "Na południe od Brazos" mianem westernu absolutnego. Po przeczytaniu "Ulic Laredo" dotarłam do posłowia Michała Stanka i dowiedziałam się, że McMurtry wcale nie chciał pisać westernu, tylko odbrązowić zdobywanie Dzikiego Zachodu, pokazać prawdę, krew, ból i śmierć. To wszystko tam było, ale było też o wiele więcej i pewnie dlatego czytelnicy powieść o Brazos odebrali mocno westernowo.  Toteż Larry pomyślał: "Ludzie, niczego nie zrozumieliście. Napiszę jeszcze raz to samo, tylko bardziej, żebyście pojęli, o co TAK NAPRAWDĘ mi  chodziło" i napisał "Ulice Laredo".

"Arystokratka na koniu" Evžen Boček - audiobook

 Trzeci tom "Arystokratki" dopadłam w audiobooku. Nazwisko lektorki coś mi mówiło, tylko nie pamiętałam, co. Teraz już sobie zapamiętam na wieki wieków takie przenikliwe, piszczące "iiiiiiii!!!" wydawane przez lektorkę w momentach, gdy bohaterka książki omdlewała ze szczęścia. 

"Ernest i Rebeka. Na ratunek" tom 3, Guillaume Bianco, Antonello Dalena

 To już trzeci tom przygód Rebeki i jej przyjaciela, mikroba Ernesta. W tym tomie będzie dwojako: z jednej strony towarzyszymy Rebece w jej codziennym urozmaiconym życiu, z drugiej sięgamy do przeszłości i poznajemy początki jej znajomości z Ernestem (co wcześniej było dla nas zagadką). Sięganie w przeszłość było dla mnie takim trochę wypełniaczem miejsca (kojarzycie te odcinki "Przyjaciół" wypełnione retrospekcjami?). Daleko bardziej interesuje mnie to, co jest tu i teraz - a jest tego dużo. Z ilomaż sprawami Rebeka musi się uporać!

"Kwestia sumienia" James Blish

 Za tę powieść James Blish otrzymał w 1959 roku nagrodę Hugo. Słusznie, bo to kawał tekstu skłaniający do rozmyślań. 

Ziemska ekspedycja bada planetę Lithia, wśród badaczy jest jezuita i biolog, ojciec Ramon Ruiz-Sanchez, który mocno ekscytuje się wyprawą i obcą planetą, z łatwością łącząc w tej fascynacji wiarę i wiedzę. Twierdzi:

"Wiara i nauka nie wykluczają się nawzajem. Jeśli umieści się naukę na pierwszym miejscu i wyłączając wiarę, odrzuci wszystko, co nie może zostać udowodnione, wówczas ma się do czynienia ze zbiorem pustych gestów. Dla mnie biologia jest aktem religijnym, bo wiem, że wszystkie stworzenia są istotami bożymi i każda nowa planeta wraz z wszelkimi przejawami życia jest manifestacją potęgi Boga" [1]

"Departament Q" Jussi Adler-Olsen

Cykl kryminalny duńskiego pisarza Adler-Olsena składa się (jak na razie) z ośmiu tomów:

1. "Kobieta w klatce" (pod linkiem moja recenzja)

2. "Zabójcy bażantów"

3. "Wybawienie"

4. "Kartoteka 64"

5. "Pogrzebany"

6. "Wisząca dziewczyna"

7. "Kobieta z blizną"

8. "Of iara numer 2117"

Zaczęłam prawidłowo, od pierwszego tomu, trafiłam na audiobooka i się zakochałam. Zapragnęłam jeszcze, ale kolejne tomy czytałam już w papierze (szkoda, Janusz Zadura idealnie czytał).  Wypożyczyłam dwie książki, przeczytałam w pośpiechu, aż mi się palce plątały podczas przewracania stron, po czym plułam sobie w brodę. Po co było tak się spieszyć? Milion smaczków mi uciekło w tym pośpiechu, ech. To byli "Zabójcy bażantów" i "Wybawienie", są teraz dla mnie ledwo mglistym wspomnieniem. "Pogrzebanego" i "Wiszącą dziewczynę" potraktowałam inaczej, z uwagą, bez nieprzystojnego pośpiechu i zdecydowanie mi się to opłaciło. 

"Einstein. Przeskok kwantowy" i "Arystoteles. Głód wiedzy" Jordi Bayarri, Dani Seijas

 Dostałam do recenzji dwa niewielkie komiksy, przybliżające postaci znanych i wybitnych osób ze świata nauki i filozofii. Obydwa są komiksami biograficznymi, niewielkimi objętościowo. Zaryzykowałabym stwierdzenie, że uproszczonymi do potrzeb percepcji dziecięcych umysłów.

Przeczytałam i dopadło mnie mocno uczucie ambiwalencji. "Arystotelesa" w tych rozważaniach pominę, bo żył dostatecznie dawno, by wszelkie kontrowersje zostawił za sobą. To po prostu rzetelnie (i niestety trochę nudno, jak dla mnie) narysowana historia tego filozofa, jego droga życiowa, przedstawione są poglądy i filozofia. Jakby to ująć... lepiej przeczytać ten komiks niż notkę w wikipedii, niewątpliwie, zwłaszcza dla dzieci, ale to wszystko.

"Nim złote włosy zmarłych ścinać zaczęto" Alan Bradley

 Jestem bardzo skrupulatna, jeśli chodzi o książki. Wszystko zapisuję, albo prawie wszystko. Zapisałam sobie starannie, że dziesiąty tom przygód Flawii de Luce skończyłam siódmego lipca i to była trzydziesta czwarta książka przeczytana w tym roku. Dałam ocenę 5/6, czyli wysoko. 

Ponieważ jednak nie zapisałam wrażeń z lektury od razu, niestety, nie pamiętam nic. To z jednej strony straszne, wszak upłynęło ledwo kilka miesięcy, a z drugiej pocieszające. Wezmę sobie kiedyś ten stos Flawii, co  mi leży i ugniata półkę, przeczytam je tak, jakby to był mój pierwszy raz i będę szczęśliwa. 

"Kobieta w klatce" Jussi Adler-Olsen - audiobook

 Myślałam, że Jussi Adler-Olsen to kobieta. Zmyliło mnie imię (skojarzyło z Justyną?). Teraz wiem, że to facet, Duńczyk, pisarz, wydawca, redaktor i przedsiębiorca. 

"Kobieta w klatce" to pierwszy tom cyklu "Departament Q".  Ten departament to wydział  kopenhaskiej policji zajmujący się sprawami sprzed lat, które nie doczekały się rozwiązania. Tu zapikało  mi serduszko, bo przypomniałam sobie o komisarzu Erlendurze. Tyle że Erlendur zajmował się takimi sprawami niejako pobocznie, zaś Carl Mørck, szef Departamentu Q, ma zajmować się wyłącznie tym. 

"Orwell" Pierre Christin i Sébastien Verdier - biografia graficzna

 Takie biografie to ja poproszę! Fantastyczna opowieść o życiu Erica Blaira w obrazkach. W tym przypadku stwierdzenie, że "jeden obraz jest wart więcej niż tysiące słów" jest prawdziwe.

Eric Blair urodził się w Bengalu w Indiach, do Anglii przyjechał, gdy miał cztery lata. Uczył się w szkole z internatem, uczęszczał także do Eton College. Służył w Królewskiej Policji Imperialnej.  Wywędrował do Paryża, gdzie zaczął pisać i publikować swoje pierwsze artykuły, a następnie udał się do Hiszpanii, by wziąć udział w wojnie domowej. Po powrocie zajął się literaturą, wszyscy znamy (albo poznamy) jego "Folwark zwierzęcy" czy "Rok 1984". 

"Malutki Lisek i Wielki Dzik. Porządki" Berenika Kołomycka

 Ta opowieść zaczyna się od wielkiego deszczu. Pada i pada, zalewa coraz większe obszary, zwierzątka odcięte od świata siedzą na swoich spłachetkach ziemi i nie mogą zrobić nic, tylko czekać na koniec deszczu. Dygresyjnie: czasami też się tak czuję, zalewa mi świat, a ja nic nie mogę zrobić, tylko bezradnie czekam na słońce. Jakże mi wtedy brakuje Wielkiego Dzika, który doskonale umie pływać, rozwiązywać konflikty i zażegnywać spory. 

"Ziemia trwa" George R. Stewart

 Zaczynam czytać i od razu mam dreszcze: oto autor powolutku roztacza przede mną wizję świata, w którym śmiercionośny wirus dziesiątkuje ludzkość na Ziemi. Oho - myślę sobie - tego właśnie baliśmy się od lat i dlatego epidemia covidowa tak nami wstrząsnęła. 

Ish jest z pozoru zwyczajnym mężczyzną, który właśnie wędruje po górach, badając do pracy magisterskiej ekologię obszaru Black Creek. Przez ukąszenie jadowitego węża kilka dni ma wyrwane z życiorysu, a gdy powraca do żywych, ze zdumieniem odkrywa, że świat zmienił się w przerażający sposób. Ludzie wymarli, powaleni zjadliwym wirusem, ocaleli nieliczni, struktury rządowe, społeczne, wszystkie, upadły, cóż dalej?

"W cieniu drzew. Jesień pana Zrzędka" Dav

 Mamy cudowną, złotą, słoneczną polską jesień. Polska, ale najwyraźniej występuje także we Francji (ciekawe, czy we Francji mówią "złota francuska jesień"?). Lasy pełne opadłych i opadających kolorowych liści, zwierzęta próbujące zgromadzić zapasy na zimę, cała ta krzątanina - i w tym wszystkim pan Zrzędek, który próbuje robić swoje (czyli zgrabić liście sprzed wejścia do domu), ale wciąż mu coś przeszkadza.  A to wiewiórki taszczące orzechy, a to myszka z ugrzęźniętym na drzewie latawcem, a to jeż wpraszający się na darmowy poczęstunek.

"Efekt pandy" Marta Kisiel

 Tak coś czułam, że na jednym "Dywanie z wkładką" się nie skończy i Ałtorka pociągnie historię dalej. Postać Tereski Trawnej jest bowiem mega wyrazista i brzemienna w treści, dlatego nadaje się do długotrwałej eksploatacji. 

Ab ovo - Tereskę i jej męża oraz dzieci już znałam, Pindzię (psa) także, oraz Mirę, teściową. W tym tomie dochodzi jeszcze jedna postać: matka Tereski, Briżit, na stałe mieszkająca we Francji. Nawiedza ona nagle córkę i uprowadza ją do spa. Zgarniając przy okazji Zoję, Pindzię, a także,  niejako z rozpędu, Mirę. Ma być babski wypad, to będzie.