2.duraklama devri gibi tekrar evdeyim.Bu sefer biraz daha tadını çıkarıyorum işsizliğin .Bu dönemin detaylarını fırsat olursa bi başka sefer anlatırım .
Bu aralar tv'deki dizilere takılıyorum. Aşk-ı memnu'yu yayınlandığında izlememiş hatta izleyenleri de pek küçümsemiştim. (Ulen şu küçümsediklerim sonra başıma çok kötü iş açıyor)Neyse , bi kanalda tekrarını izlemeye başaldım.İzledikçe sardı , izledikçe üzüldüm , izledikçe düşündüm...
Bugün son bölümü vardı , hani şu meşhur "Behlül kaçar!" li bölüm. İşin geyiği bi yana , diziden geriye bende şu kaldı;İnsan gerçeği görürde neden aksiyon alamaz, neden bırakması gerektiği yerde bırakamaz...İnsanın kendine yaptığı en büyük acımazsızlık kendine bir yalan yaşatması değil midir...
Yukardaki parça Maria Callas'ın seslendirdiği Ave Maria parçası. Maria Callas'da ne yazık ki bir yalana kurban etmiş kendini...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder