Szepty lasu - Charles Frazier

Szepty lasu to pełna napięcia i niepokoju historia o miłości, rozgrywająca się w niewielkim miasteczku w Appalachach w latach sześćdziesiątych XX wieku. Na odludziu, w skromnej chacie na skraju lasu Luce opiekuje się cierpiącymi na mutyzm bliźniętami swojej zamordowanej siostry. W życiu tej silnej, niepokornej, ale od lat samotnej i spragnionej bliskości kobiety pojawia się niejaki Stubblefield, który zaczyna zabiegać o jej względy. Tymczasem rodzącemu się uczuciu oraz bliźniętom zagraża nieobliczalny mężczyzna z przeszłości. Szepty lasu to wciągająca, nastrojowa, pięknie napisana opowieść. Charles Frazier po raz kolejny udowadnia, że jest pisarzem najwyższej próby

Okładka: miękka

Ilość stron: 296

Wydawnictwo: Black Publishing

Cykl: Kaszmirowa Seria

Kaszmirowa seria podbiła moje serce i już stanowi markę, sama w sobie. Każda kolejna książka jest doskonała i niezwykle klimatyczna. Mam nadzieję, że kolejne powieści mnie nie rozczarują. 

Akcja powieści ”Szepty lasu” rozgrywa się w Appalachach, w latach sześćdziesiątych XX wieku, w lesie na odludziu. W starej chacie mieszka tam, w oddaleniu od ludzi, Luce. Sama wybrała taki styl życia i bardzo jej odpowiadał. Porządek w nim zaburzyło przybycie dwójki dzieci, bliźniaków zmarłej siostry. Lily została brutalnie zamordowana na oczach dzieci przez swego drugiego męża, Buda. Dzieci, opóźnione w rozwoju i przerażone, trafiły pod opiekę nieznanej ciotki. Dolores i Frank praktycznie cały czas milczą, są agresywni i pobudzeni. Fascynuje ich ogień i dręczą zwierzęta domowe, co przeraża Luce. Ich wzajemne kontakty nie należą do bliskich, a opiekunka ma kłopoty z dotarciem do swoich siostrzeńców, choć się stara. 

Pewnego dnia, w życiu Luce i dzieci, pojawia się spadkobierca domu, w którym mieszkają, młody Stubblefield. Ich życie zmienia się, mężczyzna zabiega o uczucie Luce, ale nie zapomina też o dzieciach. Nagle wraca koszmar z przeszłości – Bud podąża śladami dzieci i znajduje dom Luce. Chce odzyskać swoje pieniądze, które Lily ukryła przed nim. Czy koszmar kiedykolwiek się skończy? Jak potoczy się dalsze życie tej połatanej rodziny?

Charles Frazier bawi się słowami i jak wirtuoz układa z nich niezwykłą opowieść, barwną, ale i przerażającą. Powieść ma swoisty klimat grozy, niedopowiedzenia. Mimo, że akcja nie mknie jak burza, nie można się od niej oderwać. Przemawia do wyobraźni czytelnika, zmusza do refleksji i przemyśleń. Zachowanie dzieci w połączeniu z odludziem, na którym mieszkają, robi niesamowite wrażenie – zimne, ciemne, straszliwe. Autor pokazuje jak strach, ból i przeszłość zmieniły nieodwracalnie życie dzieci, jak zmieniły je w dzikusy. To ich forma odreagowania i ukrycia się przed nieznanym. Luce ma nie lada orzech do zgryzienia, aby do nich trafić, a próbuje wielu sposobów. Reakcje dzieci są nieprzewidywalne….

„Szepty lasu” to klimatyczna opowieść, pełna tajemnic i koszmarów z przeszłości. Na pewno bardzo charakterystyczna i pozostająca w pamięci na długo.

Książkę "Szepty lasu" możecie kupić w księgarni Platon24

Czas Motyli - Julia Alvarez

Siostry Mirabal – tytułowe Motyle – to bohaterki narodowe na Dominikanie. Zaangażowały się w walkę o wolność w czasach krwawej dyktatury Rafaela Trujillo. Trzy z czterech sióstr zapłaciły za to najwyższą cenę. Julia Alvarez pasjonująco odtwarza historię ich życia, świat uczuć i wartości, a także egzotyczne realia Dominikany. Charyzmatyczne, pełne pasji i zaangażowania bohaterki zjednały sobie sympatię i uznanie tysięcy kobiet na całym świecie.

Powieść Julii Alvarez stała się światowym bestsellerem i przetłumaczono ją na szesnaście języków. Książka była nominowana do prestiżowej nagrody National Book Critics Circle Award, zyskała też dużą popularność wśród klubów czytelniczych. 

Okładka: miękka

Ilość stron: 424

Wydawnictwo: Black Publishing 

Cykl:  Kaszmirowa seria

„Czas motyli” to porywająca opowieść o niezwykłych kobietach żyjących na Dominikanie i walczących z dyktaturą. Republika Dominikańska przez lata walczyła o wolność i demokrację, skorumpowana i stłamszona pod rządami Trujillo. Autorka zabiera nas w retrospektywną podróż przez historię Dominikany ,pokazaną przez pryzmat jej bohaterek narodowych, sióstr Mirabal, bestialsko zamordowanych przez władze. 

Głównymi bohaterkami powieści są cztery siostry Mirabal – Dede, Minerva, Patria i Maria Teresa zwana Mate. Działały one w ruchu oporu Dominikany i były nazywane Las Mariposas czyli Motyle.

Trzy z nich zostały bestialsko zamordowane, przy życiu pozostała tylko Dede, która opowiada o swoich siostrach i oprowadza po rodzinnym domu. Dlaczego ocalała? Cudem, bo akurat nie przebywała wraz z siostrami.

Kiedy poznajemy siostry Mirabal, mamy lata 40-te dwudziestego wieku. Dziewczynki chodzą do szkoły z internatem, są otwarte i bardzo inteligentne. Każda z nich jest inna – Dede jest spokojna, Patria stateczna i zdecydowana, Maria Teresa oddana i zapatrzona w starsze siostry, a Minerva ma zawsze własne zdanie. To w szkole, po raz pierwszy, stykają się z osobą Trujillo, tam zapadają ich pierwsze wybory, tam rozwijają się ich zainteresowania i pasje, m.in. polityczne. Otwierają się im oczy i inaczej zaczynają patrzeć na ustrój ojczyzny, na formę rządów i osobowość, jaką reprezentuje ich przywódca. Bezwzględne posłuszeństwo i spełnianie jego zachcianek – to podstawy rządów Trujillo, a kto się nie dostosował umierał. Dziewczynki przekonały się o tym naocznie, najpierw z opowieści koleżanki szkolnej, której Trujillo wymordował prawie całą rodzinę, za to, ze miała własne zdanie i śmiała mu się sprzeciwić. Potem obserwowały losy kolejnej koleżanki, która „wpadła dyktatorowi w oko”. Najpierw była rozpieszczana, a potem odizolowana od świata i zamknięta w złotej klatce. 

Siostry zaangażowały się w działalność opozycyjną w stosunku do krwawych rządów Trujillo. Zostały za to brutalnie zamordowane, co uczyniło z nich męczennice i bohaterki narodowe. Pozostała przy życiu, Dede, podtrzymuje ich pamięć i służy za przewodniczkę po ich życiu. Sama poukładała sobie życie na nowo i pracuje jako agentka ubezpieczeniowa. Osiąga doskonałe efekty, bo, o dziwo, jest wielu chętnych do ubezpieczenia u „tej, co ocalała”. Życie toczy się dalej, a czas je zmienia….

„Czas motyli” to zbeletryzowana biografia narodowych bohaterek z Dominikany. Prawda historyczna została zabarwiona wizją i fantazją Autorki, czego efektem jest porywająca książka o oryginalnej tematyce. Julia Alvarez pokazała Motyle jako zwykłych ludzi, dziewczynki chodzące do szkoły, młode kobiety z krwi i kości mające swoje marzenia, pragnienia i aspiracje, nad którymi jak fatum wisi Trujillo.

Powieść jest bardzo ciekawie napisana, barwna i porywająca. Przybliża nam historię, egzotycznej dla nas, Dominikany i ukazuje trud dochodzenia kraju do wolności, za wszelką cenę, często cenę życia, szczęścia czy poświęcenia. Czy było warto? Myślę, że tak. Wolność zawsze jest warta poświęceń, o czym my, Polacy, doskonale wiemy.

Polecam „Czas motyli”, jak i całą, nową Kaszmirową serię wydawnictwa Black Publishing, w której znajdziecie porywające, niezwykle oryginalne powieści. Ja z niecierpliwością czekam na kwietniowe nowości!

Sucha sierpniowa trawa - Anna Jean Mayhew

Wciągająca opowieść w duchu Służących i Sekretnego życia pszczół o przyjaźni między Mary, ciemnoskórą służącą, i Jubie, trzynastoletnią białą dziewczynką z szanowanej, zamożnej rodziny, która, jak się okazuje, skrywa wiele niewygodnych tajemnic… Poruszająca historia o potrzebie bliskości, szczerości, tolerancji, wyrozumiałości dla inności, niezgody na rasizm i zarazem pasjonujący obraz amerykańskiej rodziny i prowincji Południa Stanów w burzliwych i pełnych napięć latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku.

Okładka: miękka

Ilość stron: 304

Wydawnictwo: Black Publishing

Cykl: Seria kaszmirowa

Ostatnio wpadła mi w oko nowa seria wydawnicza – Seria Kaszmirowa wydawnictwa Black Publishing. 

„Sucha sierpniowa trawa” ma cudowną okładkę, idealnie współgrającą z treścią książki. Lubię ładne, przyciągające oko wydania, wtedy książka wydaje się pełniejsza, bardziej dopracowana. Lubię podczas czytania zerkać na okładkę i cieszyć nią oko, pewnie dlatego jednak wolę książki papierowe od e-booków.

„Sucha sierpniowa trawa” to poruszająca opowieść o Ameryce lat 50-tych, podzielonej na białych i kolorowych, na lepszych i gorszych. Niesamowita opowieść o życiu, miłości i przywiązaniu, przypominająca kultowe już „Służące". Ukazująca inną stronę demokratycznej Ameryki, pełną dyskryminacji i nienawiści. Kraj białych i czarnych podzielony grubą linią.

Akcja powieści rozgrywa się w latach 50-tych XX wieku, na południu Ameryki. Poznajemy amerykańską rodzinę składającą się z rodziców i czwórki dzieci oraz ich czarnoskórej służącej, Mary. Ulubienicą Mary jest Jubie, nastoletnia dziewczynka, bardzo rezolutna i oddana swej niani bezgranicznie. Mary kocha ją i stara się chronić przed porywczym ojcem.

Matka, dzieci i Mary wyruszają na wakacje do wuja Taylora, brata matki, a ojciec pozostaje w domu, opiekować nim ma się córka Mary. W domu Jubie, Mary traktowana jest jak członek rodziny, nie wytyka się jej koloru skory i nie wydziela osobnego miejsca. W trakcie podróży, dziewczynka zauważa jak ogromny jest problem segregacji rasowej, i z jakimi problemami spotyka się rodzina. Muszą szukać miejsc, gdzie Mary może zatrzymać się, czy zjeść wraz z nimi. Na większości jednak spotykają tabliczki – Zakaz wstępu dla kolorowych lub Lokal tylko dla białych. Nocleg dla Mary kosztuje więcej niż dla reszty rodziny, nie wszędzie może spożyć posiłek w godnych warunkach, jednak rodzina stara się zadbać o nią. Mary jest mądrą i rezolutną osobą, jest opoką dla rodziny. Kiedy po wielu trudach docierają na miejsce, dostaje swój pokój i może odpocząć. Rodzina nie ma nic przeciwko jej pójściu na plażę, jednak musi uważać na sąsiadów, gdyż plaża też przeznaczona jest tylko dla białych. 

Niestety, sielanka rodzinna nie trwa wiecznie. Wszędzie jest pełno ludzi ogarniętych nienawiścią do czarnych. Mary pada ich ofiarą, a rodzina nie może się z tym pogodzić. Ich dalsze życie zmienia się diametralnie…. , a dawne tajemnice wychodzą na światło dzienne.

„Sucha sierpniowa trawa” to powieść obyczajowa, pięknie napisana, wzruszająca i poruszająca. Niezwykły obraz miłości i przywiązania, dla którego kolor skóry się nie liczy, nie jest żadną barierą. Jednak to kolor skóry ma wpływ na życie i śmierć. Opowieść płynie nieśpiesznie, spokojnie pokazując nam życie w Ameryce lat 50-tych, jednak wciąga czytelnika jak magnes. Akcję obserwujemy jakby dwuwątkowo, jesteśmy bezpośrednimi uczestnikami podróży, w którą udała się rodzina, ale z drugiej strony Autorka serwuje nam retrospektywną podróż w przeszłość. Historia porusza czytelnika do głębi, wciągając w falę wydarzeń. Ma się wrażenie, jakby brało się udział w opisywanych wydarzeniach. Czytelnik odczuwa bezsilność, złość czy frustrację na opisywaną sytuację, przeżywa tragedię wraz Jubie i stara się zrozumieć.

„Sucha sierpniowa trawa” oczarowała mnie i już jestem ciekawa, czy kolejne książki z Kaszmirowej Serii okażą się równie dobre.