Żony i córki - Elizabeth Gaskell.

Saga rodzinna autorki powieści Północ i Południe. Skomplikowane losy dwóch rodzin o odmiennym statusie społecznym oraz barwny obraz angielskiej prowincji w epoce wiktoriańskiej. Molly jest dorastającą córką lekarza w miasteczku Hollingford. Mimo że we wczesnym dzieciństwie została osierocona przez matkę, żyje beztrosko i szczęśliwie. Pewnego dnia dowiaduje się jednak, że jej ukochany ojciec postanawia ożenić się po raz drugi. Molly pogrąża się w rozpaczy. W tym dramatycznym momencie pomocną dłoń wyciąga do niej syn bogatych sąsiadów, Roger… Barwne i wyraziste w swojej różnorodności postacie bohaterów. Ich skomplikowane relacje ukazują stosunki społeczne w XIX-wiecznej Anglii w przededniu nadchodzących zmian obyczajowych i politycznych

Okładka:  miękka

Ilość stron: 864

Wydawnictwo:   Świat Książki
Seria: Angielski ogród

Po przeczytaniu "Północy i Południa" pokochałam sposób pisania pani Gaskell i z wielką chęcią sięgnęłam po "Żony i córki" w nowym, pięknym wydaniu Świata Książki. Czytałam ją jakiś czas temu, jednak teraz z przyjemnością sięgnęłam po nią ponownie. "Żony i córki" to powieść niedokończona. Niestety, autorka nie zdążyła ukończyć swojego dzieła przed śmiercią, a później już nikt nie próbował tego zrobić - czemu się nie dziwię. Zawsze uwielbiałam książki Charlotte Bronte, a teraz z czystym sumieniem mogę obok niej postawić Elizabeth Gaskell - ich książki są po prostu doskonałe.

Rzecz dzieje się w wiktoriańskiej Anglii, w miejscowości Hollingford - sielskiej krainie, pełnej zieleni, pól, łąk, lasów. Główną bohaterką powieści jest Molly, którą poznajemy jako małą 4-letnią dziewczynkę, córkę lekarza, wychowywaną przez ojca-wdowca. Dziewczynka dorasta, a w domu lekarza zawsze są jego podopieczni, mężczyźni uczący się zawodu lekarza. Doktor Gibson wysyła swoją córkę do pani Hamley, a sam coraz częściej zaczyna myśleć o powtórnym ożenku i zapewnieniu Molly kobiecego towarzystwa w domu. Jego wybór pada na Hiacyntę Kirkpatrick, dawną guwernantkę w Tower. Molly jest przerażona wyborem ojca i ciężko idzie jej dogadywanie się z macochą. Hiacynta jest samolubna, fałszywa i zapatrzona w siebie, ma córkę w wieku podobnym do Molly, której nawet nie zaprasza na swój ślub - aby jej nie przyćmiła urodą. Molly lgnie do pani Hamley, którą kocha całym sercem. Zaprzyjaźnia się z jej synem, Rogerem, a z czasem ten związek zmienia w "coś więcej". Jednak sytuacja ulega zmianie z chwilą pojawienia się pięknej Cynthii, córki pani Kirkpatrick z pierwszego małżeństwa. Jak potoczy się dalsze życie Molly?

"Żony i córki" to wiktoriańska baśń o Kopciuszku, złej macosze i podstępnej siostrze - takie jest moje pierwsze skojarzenie, a kolejne to "Duma i uprzedzenie". Ta niezwykle barwnie opowiedziana saga rodzinna doskonale oddaje podział społeczeństwa w wiktoriańskiej Anglii - ich sposób bycia, zachowanie, obyczaje. Doskonale widoczny jest podział na arystokrację i niższe warstwy społeczeństwa. Bogactwo i bieda - panowie i ich poddani. Chwilami przerażał mnie brak zainteresowania i wręcz zniechęcanie dzieci do nauki.

Język powieści jest niezwykle plastyczny, pełen barwnych opisów - dużą zasługę trzeba przypisać tłumaczce, pani Katarzynie Kwiatkowskiej, która doskonale oddała klimat książki w polskim tłumaczeniu, a dodatkowo opatrzyła je przypisami, które ułatwiają czytanie. 

"Żony i córki" to doskonała powieść, która płynie swoim rytmem, a czytelnik wraz z nią. Ciekawi od pierwszych stron, a brak zakończenia daje ogromne pole dla wyobraźni. To fascynująca opowieść o ludzkich losach i uczuciach, zatopiona w klimacie dawnej Anglii. 

Piękna okładka wprowadza czytelnika na salony, które żal opuścić.

Polecam książkę Elizabeth Gaskell wszystkim miłośnikom twórczości Jane Austin czy sióstr Bronte - na pewno spotka się z entuzjastycznym przyjęciem !

Północ i Południe - Elizabeth Gaskell

Popularna w XIX wieku opowieść o miłości na szerokim tle społeczno – obyczajowym. Margaret, wrażliwa na ludzką krzywdę, pochodzi z zamożnego południa Anglii. John Thornton, zakochany w niej przemysłowiec, uważa, że najważniejsze są prawa ekonomii. Oboje zamieszkują w Milton: robotniczym mieście na północy, pełnym biedy i chorób. Gdy w fabryce Thorntona wybucha strajk, Margaret staje po stronie robotników, ale w dramatycznej sytuacji to właśnie pogardzany przez nią Thornton będzie potrzebował pomocy...

Okładka:  miękka 

Ilość stron:  574

Wydawnictwo:  Świat książki

Powieść „Północ i Południe” została wydana pod koniec XIX wieku i najpierw była publikowana w odcinkach w tygodniku „Household Words”. Dopisek na okładce zachęca do jej przeczytania miłośników Jane Austin, a że lubię książki Jane Austin i Charlotte Bronte pomyślałam, że ta książka może mi się spodobać.

„Północ i Południe” pokazuje różnicę w sposobie życia, pracy i zachowania ludzi z północy i południa Anglii. Miejscem spotkania tych dwóch części jest Milton, przemysłowe miasteczko, do którego sprowadza się wraz z rodziną Margaret Hale.

Margaret Hale jest córką pastora z malowniczej osady Helstone. Dziewczyna mieszkała przez jakiś czas u swojej ciotki, gdzie „bywała” w wielkim świecie, jednak z przyjemnością wróciła na wieś. Za sprawą ojca, który rezygnuje z posady duszpasterza, cała rodzina zmuszona jest opuścić wieś i zamienić ją na zadymione, przemysłowe Milton. Na miejscu pomaga im znajomy ojca, młody przemysłowiec, John Thornton. Margaret jakoś nie darzy mężczyzny sympatią, ale z czasem to ulega zmianie.  Uczucie, które się zrodzi zaskoczy ich oboje. Dziewczyna podczas wędrówek po Milton, poznaje i  zaprzyjaźnia się z biedną rodziną robotników. Po czyjej stronie stanie Margaret podczas strajku  pracowników? I jak potoczą się jej dalsze losy?

„Północ i Południe” to ciekawie napisana opowieść łącząca wątek romansu z obrazem XIX-wiecznej Anglii. Książka pokazuje nam różnice oraz odmienność północy i południa Anglii, zarówno środowiskową jak i mentalną.  Postacie są mocno nakreślone, z wyraźnymi cechami charakteru, ubarwiają historię i czynią ją ciekawszą. 

„Północ Południe” to książka, którą warto przeczytać ! Stanowiła dla mnie miłą odskocznię od magii, elfów, wampirów czy horrorów. To świetnie napisana książka z ciekawym tłem społecznym i obyczajowym. Czytelnik zatapia się w opowieści i razem z Margaret wędruje po zadymionym Milton – bez pośpiechu, spokojnie i z wielką przyjemnością.