Meir gåvestrikk

Vetle Noah fylte eitt år i oktober, så då sendte eg avgårde ein mjuk pakke.

Ein snøløvgensar, ein islænder, ein frostgensar, ei 70-talsjakke, ei faunahue og to shortsar. Tenker at dette kan passa godt til ein aktiv barnehagegut. 

Eg er spesielt fornøgd med frostgensaren. Så mjuk og lett som ei fjør! Drops air er det nye favorittgarnet mitt og eg har allereie store planar for alt eg skal strikka i garnet. 

Elles har eg endeleg juleferie, så forhåpentlegvis vert det mykje strikking og litt meir blogging. 

Brunbjørn

Endå litt meir småstrikk er ferdig. Eller, det har vore ferdig ei god stund, men alt det andre tek visst veldig lang tid.

Ein vest, ei hue og ei bukse, alt i nyansar av brunt med like treknappar. Vesten er frå Strikk til nøstebarn, strikka i Drops sitt alpakkagarn. Buksa er onkel Malsens kosebukse, strikka i Shetland soft. Hua er pilotlue frå Klompelompe, strikka i Sandnes merinoull.

Alle tre oppskriftene er nye favorittar. Så enkle å strikka og så gode og praktiske i bruk (vil eg tru, då).

Thon, Braanaas og pappa

Pappa  bestilte seg ei raud hue, slik som Ola Braanaas og Olav Thon har. Hua skulle akkurat dekkja toppen av øyra, ha oppbrett, ikkje siga ned og sitta tett inntil. Ei slik hue fann eg ut var lettast å strikka etter prøving undervegs, så det tok litt tid før ho vart ferdig.

Hua vart testa på tur med dyret. Pappa likar best at hua akkurat dekkjer toppen av øyra, men dersom det vert ekstra kaldt og surt går det an å bretta ho ned også.

Hua er strikka i Hverdag på pinne 3. Eg la opp 120 masker og strikka ein kort vrangbord før eg fortsette i glattstrikk. Det gjekk med mindre enn eitt nøste.

Fellinga er enkel, men vart ganske stilig. Eg felte ti masker annakvar runde, med ein omgang utan felling mellom.

Då er det berre att to prosjekt som må strikkast ferdig før eg kan leggja opp til noko nytt att.

På pinnane

I det siste har eg faktisk vorte veldig flink til å strikka ferdig det eg legg opp til, men litt halvferdig vert det visst alltid. Akkurat no held eg på med to prosjekt, i tillegg til at eg har plukka fram ein gammel UFO.

Gule sokkar. Desse trur eg vert bursdagsgåve til ei venninne. Sterk og det velkjende blueberry waffle-mønsteret på pinne nummer 3. 

Raud hue (ufoen). Pappa bestilte ei hue som skulle vera lik Ola Braanas si. Hverdags på pinne nummer 3, strikka etter bilete funne på Google.

Brune vottar. Dette er eit av mønstera i vottealongen på Uformelt. Planen er at desse skal i gåvekassa. Dobbel tråd finull på pinne nummer 5,5, mønsteret er Martine flettevotter.

Desse tre prosjekta burde vera enkle og kjappe å få ferdige.

Dilla

Ei hue vart plutseleg til tre. Godt forklart oppskrift, så enkelt mønster at det gjekk an å sjå på film og strikka samtidig og tjukt garn på tjukke pinnar - då vert det slik.

Den mørkegrøne er til naboguten, dei to andre til ein annan liten herremann.

Perlestrikk er så fint! Eg trur det er favorittstrukturmønsteret mitt. Så enkelt, men så dekorativt. Strukturstrikk vert ekstra fint i merinoull, tykkjer eg.

Den blå er strikka i Sandes merinoull, størrelse 6-12 månadar. Eg trur Paelasdamene må strikka veldig laust, for denne var litt knapp i nakken og rundt øyra til fadderjenta på 8 månadar, endå eg har fulgt oppskrifta til punkt og prikke. Den lysegrøne er strikka i Sandnes duo. Eg la opp til størrelse 6-12 månadar, men denne vart vidare enn den blå, så eg strikka litt ekstra lengde også. Denne vil eg tru er meir 6-12 månadar enn den blå. Den mørkegrøne er strikka i Sandnes merinoull, størrelse 2-3 år. Naboguten vart to år i haust, så eg håpar hua passar fint no i vinter og kanskje til hausten att også. Til den blå gjekk det med under to nøster og til dei grøne gjekk det med litt over to nøster. Alle huene er strikka med dobbel tråd, så desse er tjukke og varme - perfekt ein kald vinterdag.

Det er den første Paelas-oppskrifta eg strikkar, men det vert absolutt ikkje den siste. Alt var godt og grundig forklart og resultatet vart veldig bra. Eg likte spesielt godt detaljane, som at snora kjem ut innanfor kanten til nakken. Icordsnorer er også veldig fint, sjølv om det er kjedeleg å strikka. Eg skal definitivt investera i ei strikkemølle som kan gjera jobben for meg.

Fort gjort

Det eg hadde planlagt å få gjort i helga gjekk unna på nokre timar.

Den blå jakka mangla samansying i eine sida og knappar. Jakka er rilletrøje frå heftet Babystrik på pinde 3, strikka i New Zealand lammeull. Den kvite vesten, babyundertrøye frå Strikk til nøstebarn, mangla samansying i sidene og knappar. Også denne er strikka i New Zealand lammeull. Hua mangla snorer (som mamma hekla for meg, mange takker). Oppskrifta her er lettstrikka babylue frå Strikk til nøstebarn. Garnet er Shetland soft frå Malsen og mor.

Dei to huene mangla trådfesting, same med dei tre sokkepara. Huene er strikka i veldig gammalt lagergarn og skal sendast til To vrange og hennar juleflyinnsamlingsaksjon. Sokkane er strikka i restegarn og skal rett i gåvekassa, som sårt treng påfyll.

Då var korga tom. Men eg har fylt ho opp att med tre nye prosjekt som berre manglar litt småplukk for å verta ferdig. Planen er at det skal eg få gjort i løpet av veka.

På pinnane

I år har eg bestemt meg for å ikkje ha så mange prosjekt på pinnane samtidig. Difor har eg gjort ferdig ein del UFOar, eg har funne ein liten haug eg skal rekkja opp og eg har vore veldig flink til å strikka ferdig det eg har lagt opp til sidan juleferien.

Hovudprosjektet mitt akkurat no er huer til SAS sitt julefly. Det kan du lesa meir om her.

I tilegg til det over har eg også bestemt meg for å slanka garnlageret i år. Først ut er alpakkalageret. Dei siste åra har eg mista litt sansen for rein alpakka. Eg likar mykje betre ull/alpakkablandingar, så då fann eg ut at alpakkahaugen er fin å starta med. Eg har to-tre nøster i mange ulike fargar, altså passar lageret best til småplagg. For å få litt fart på slankinga brukar eg to trådar saman. På desse fire huene har eg brukt ein tråd Sandnes alpakka og ein tråd DSA tynn alpakka. Resultatet vert tjukke og varme huer, perfekt i eit veldig kaldt vinterland.

Eg har også eit par med sokkar på pinnane. Planen er som sagt å berre ha eitt prosjekt gåande, men på veg til eit besøk før helga kom eg på at eg ikkje hadde pakka med meg huestrikketøyet. Då måtte eg innom strikkebutikken og kjøpa garn og pinnar. Sokkar er det alltid bruk for i familien, så då vart det eit fornuftig val trass i både garnslanking og eittprosjektplanen.

Sokkane reknar eg med å få ferdig i kveld. Eg har att eitt nøste DSA tynn alpakka, to nøster Hverdags og fem nøster Sandnes alpakka, så det vert fleire huer før haugen er tom.

Så altfor smått

Å tenkja på at nokon kan bruka noko så knøttsmått gjer vondt heilt ned i tærne. Men samstundes er det godt å kunna bruka hobbyen min til noko veldig nyttig og flott.

Huer som passar på ei middels stor appelsin er smått. Det same med tepper på størrelse med eit A3-ark.

Meininga var eigentleg å senda huene og teppene til Innfall og påfunn si innsamling til prematuravdelinga ved HUS i anledning den internasjonale prematurdagen, men i kjent stil vart eg ikkje ferdig i tide. Det er mange innsamlingar av prematurstrikk til sjukehus rundt i heile landet, mellom anna gjennom Amandaprosjektet, som du kan lesa meir om her. Det eg har strikka no går til sentrasjukehuset i heimfylket mitt, men neste gong vert det kanskje til eit anna sjukehus. For det vert definitivt meir prematurstrikk. Noko meir takknemleg å strikka skal ein leita lenge etter.

Oppskriftene på huene har eg funne på strikkeforumet. Teppene er enkle rillestrikka tepper. Eg la opp tre masker, aukte innanfor den første kantmaska på kvar pinne til teppet målte A3-størrelse, så felte eg tilsvarande til eg hadde att tre masker. Dersom du treng oppskrift på huer og sokkar, er det berre til å googla prematurstrikk, så finn du mange gode.

Eg har brukt babyull, som er blant dei anbefalte garnsortane. Plagga må vera mjuke og kløfrie, sidan dei små er sensitive. Det er ikkje så mange gramma som skal til. Eg fekk tre og ei halv hue av eitt nøste, så det er berre til å setja i gang viss du har eit nøste og litt tid. Det er garantert nokon som vert veldig glade og takknemlege.

Lys i mørket

Før jul hadde Kirkens Bymisjon sin årlege juleaksjon, Lys i mørket, der dei samla inn strikkaplagg til dei som treng det.

Huer er lett og kjapp strikk og noko dei hadde bruk for, så det passa perfekt med min plan om å slanka lageret. Eg fekk strikka fem stykkjer før eg vart lei huestrikk, men som alltid, så var det trådfestinga som tok tid. Det er så lett å tenkja at i morgon, då skal eg gjera det. Men så vert det jo aldri noko av i morgon, for då har eg funne noko anna eg må strikka på.

Resultatet er at huene framleis ikkje er levert (men alle trådane er festa no). Forhåpentlegvis treng dei huer til neste vinter også, og kanskje eg til og med får strikka endå fleire før ein ny vinter kjem.

Dei tre øverste + den blågrøne er strikka i restegarn, dobbel babyull og Smart, medan den mønstrete er strikka i Freestyle etter Arne & Carlos si oppskrift. No er eg tom for Smart, Freestyle og kvit babyull. Det er garn som aldri skal inn i lageret att, så det er eit godt steg på vegen mot kunhøgstnødvendigegarnsortarlageret, som er målet langt der framme. I tilegg fekk eg ferdig tre prosjekt frå lista mi. JUHU!

God helg til deg!

Håpefulle huer, del 4

Endå fleire huer til kreftavdelinga ved SUS er ferdige. Dei har faktisk vore ferdige i ganske så mange månadar, men det var det med den fotograferinga og blogginga, då.

Dei to svarte med grå striper har eg faktisk blogga før, men det var sjølvsagt gløymt då eg var heimom i helga og tok bilete. Snakkar me tidleg demens her, tru?

Dei fire andre har eg i hvert fall ikkje publisert her før. Dei er strikka etter Turn A Square-mønsteret, men med litt ulik lengde. Garnet er Tuva, så huene er garantert kløfrie og passar nok veldig godt om våren og sommaren. Så er det berre å kryssa fingrane for at eg får sendt pakken avgårde før det vert haust att.

Småstrikk

Innimellom all anatomien og latinsken må eg strikka litt også. Sist ut er ei hue til ei veldig fin venninne som hadde bursdag i sommar. Betre seint enn aldri.

Mønsteret er Intuitive, eit mønster som eg har strikka før med fint resultat. Eg gjentok suksessen med same garn og same pinnestorleik, nemleg Drops merino extra fine og pinne nummer 3. Det gjekk med nesten to nøster.

I tillegg er eg nesten ferdig med ei ny hue til bestefar (manglar trådfesting). Rapport heimanfrå seier at topphua hans syng på siste verset og om ikkje eg kan strikka ei ny til han til jul. Det kan eg sjølvsagt. Etter eit djupdukk i lageret fann eg to nøster med Smart. Rein ull som kan maskinvaskast er jo supert til ein utebestefar.

Så då vart det ei heilt enkel hue i ribbestrikk. Lang og mjuk og forhåpentlegvis varmar den godt også.

Neste prosjekt på lista er sokkar og vottar til venninnegjengen. Det går visst mot haust og vinter i Bergen også.

Håpefulle huer, del 3

Eg strikkar framleis på krefthuer. No er innsamlinga til St. Olavs avslutta, men det er starta ein påfyllingsrunde til Stavanger Universitetssjukehus. Du kan lesa meir om det her.

Her kjem første halvpart av huene eg har laga så langt:

Den grøne og den rosa er The Natural, strikka i Drops Karisma. Den blå er Lace Leaf Hat, også strikka i Karisma. Veldig fine og enkle mønster, engelske oppskrifter er som alltid godt forklart. Den rosa hua strikka eg rett etter den grøne, men utan oppskrifta framfor meg, så det vart litt på gefühlen. Det resulterte i omvendte fletter, men pytt, pytt. Litt variasjon er jo kjekt.

To heilt enkle stripehuer, strikka etter Judith si fantastiske oppskrift på huer frå toppen og ned. Garnet er Schachenmayr nomotta extra merino, så desse er mjuke og gode.

Endå to opp-ned-huer. Den mørkaste er strikka i Sterk og den lysaste i Falk. Huene har ikkje vrangbord nederst, så eg hekla ein kant med fastmasker rundt, slikt at kanten ikkje rullar langt oppover øyra.

Så er det litt lett blanding. Den kvite er Odessa, strikka i Tuva. Ei garantert kløfri sommarhue. Den mintgrøne (oppe til høgre) er Truffle, strikka i Sandnes alpakka.
Dei to nederse er Slouched Tuva Hat, strikka i Drops merino extra fine og Robin's Egg Blue Hat, strikka i Schachenmayr nomotta extra merino big.

Så er det ein liten bråte med huer som eg har hekla. Ein periode i vår var eg skikkeleg lei av strikkepinnane mine, så då fann eg fram heklenåla og masseproduserte huer. Alle er hekla i Schachenmayr nomotta extra merino big, så dei er ganske tjukke. Fine vinterhuer.

Eg har endå nokre huer som er ferdige, men dei tek eg i eit anna innlegg, for det kan jo verta for mange flate og kjedelege bilete av huer. Sånn går det når eg ikkje har huemodell tilgjengeleg.