Καρτερόντας τους βαρβάρους

Σε ελεύθερη μετάφραση.

Περιμένοντας τους Bαρβάρους

Καβάφης Κ. Π.

Ίνταμπου καρτερούμεν, συνάμενοι στο παζάριν;

Εννά φτάσουν οι βάρβαροι σήμερα.

— Γιατί έτσι κουνοσσυλιόν μες την Σύγκλητον;

Ίντα κάθουνται οι Συγκλητικοί τζιαι έν νομοθετούν;

Γιατί οι βάρβαροι εννά φτάσουν σήμερα.

Ίντα νόμους να κάμουν πιον οι Συγκλητικοί;

Άμαν έρτουν οι βάρβαροι εννά νομοθετήσουν.

—Γιατί ο αυτοκράτορας μας εσηκώστην που το χάραμαν του φου,

τζιαι κάθεται πας της πόλης την πιο μιάλην πύλην

πας στον θρόνον, επίσημος, με την κορώνα πας την κκελλέν του;

Γιατί οι βάρβαροι εννά φτάσουν σήμερα.

Τζιαι ο αυτοκράτορας περιμένει να δεχτεί

τον αρχηγόν τους. Τζιαι μάλιστα ετοίμασεν

για να του δώκει έναν χαρτίν. Τζειπάνω

έγραψεν του τίτλους πολλούς τζιαι ονόματα.

— Γιατί οι θκυο μας ύπατοι τζιαι οι πραίτορες εφκήκαν

σήμερα με τες κότσιηινες, τες κεντημένες τόγες·

ίντα εφορήσαν βρασιόλια με τόσους αμεθύστους,

τζιαι δαχτυλίθκια με λαμπερά, γυαλλιστά σμαράγδια·

ίντα επιάσαν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια

με ασήμια τζιαι γρουσά όμορφα σκαλισμένα;

Γιατί οι βάρβαροι εννά φτάσουν σήμερα ·

τζιαι τέθκοια πράματα θαμπώννουν τους βαρβάρους.

—Γιατί τζιαι οι άξιοι ρήτορες εν έρκουνται όπως πάντα

να φκάλουν τους λόους τους, να πούν τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι εννά φτάσουν σήμερα ·

τζιαι τούτοί βαρκούνται τες ομιλίες τζιαι το λαφαζανιόν.

— Μα ίντα άρκεψεν άξξιππα τούτη η ανησυχία

τζιαι η σύγχυση. (Ίντα σοβαρά που εγινήκαν τα πρόσωπα).

Ίντα φκιερώννουν γλήορα οι στράτες τζιαι οι πλατείες,

τζιαι ούλλοι γυρίζουν έσσω τους πολλά συλλοϊσμένοι;

Γιατί ενύχτωσεν τζιαι οι βάρβαροι εν ήρταν.

Τζιαι εφτάσαν μερικοί που τα σύνορα,

τζιαι είπασιν πως έν έσιει πιον βαρβάρους.

__

Τζιαι τωρά ίνταμπου εννά γινούμεν δίχα βαρβάρους.

Οι άνθρωποι τούτοί ήτουν μια κάποια λύση.

No estes lejos de mi (soneto XLV)

No estés lejos de mí un solo día, porque cómo,
porque, no sé decirlo, es largo el día,
y te estaré esperando como en las estaciones
cuando en alguna parte se durmieron los trenes.

No te vayas por una hora porque entonces
en esa hora se juntan las gotas del desvelo
y tal vez todo el humo que anda buscando casa
venga a matar aún mi corazón perdido.

Ay que no se quebrante tu silueta en la arena,
ay que no vuelen tus párpados en la ausencia:
no te vayas por un minuto, bienamada,

porque en ese minuto te habrás ido tan lejos
que yo cruzaré toda la tierra preguntando
si volverás o si me dejarás muriendo.

Pablo Neruda, Soneto XLV, Cien Sonetos de Amor

Translation:

Don't go far off, not even for a day, because --
because -- I don't know how to say it: a day is long
and I will be waiting for you, as in an empty station
when the trains are parked off somewhere else, asleep.

Don't leave me, even for an hour, because
then the little drops of anguish will all run together,
the smoke that roams looking for a home will drift
into me, choking my lost heart.

Oh, may your silhouette never dissolve on the beach;
may your eyelids never flutter into the empty distance.
Don't leave me for a second, my dearest,

because in that moment you'll have gone so far
I'll wander mazily over all the earth, asking,
Will you come back? Will you leave me here, dying?