1.ay

Zaman hızlı mı geçiyor,yoksa geçmek mi bilmiyor düşüncesi an be an değişti bu ilk ayımızda...
Çok şükür bu ayı atlattık diyorum geriye dönüp baktığımda.
Kolay mıydı?hiçte değil...
Güzel miydi?Hemde çok..

Zordu. Çünkü Yağız'ın kaka sorunu var ve bu ay bununla uğraşmakla geçti ki hala çözülmüş değil. Gün geçtikçe de daha zor olmaya başladı. Denemediğimiz yöntem (zeytinyağına bandırılmış kulak çubuğu ile uyarma,fitil,anne sütü ile zeytinyağını karıştırıp kaşık ile verme vs.vs.) kalmadı. Başarılı olanlar var çok şükür de arada birde olsa rahatlıyor bebeğim.  

Bu ilk bir ayda bende hemen hemen herkesin kaldığı klasik sorulara maruz kaldım tabi ki..

-Doyuyor mu?

-Mama neden vermiyorsun ya da tam aksi niye mama veriyorsun? 

-sütün yağlı mı değil? 

-Neden ağlıyor?(bilsem manyak mıyım ben ağlatayım)

Zaten canı burnunda olan kadını iyice zorluyorlar. Ya sabır çekiyorsun. Derdin yetmiyormuş,ağrın sızın yokmuş gibi laf anlatıyorsun. İnsan emzirmek dururken neden mama versin. Ben kendi evladımı sizden iyi düşünmez miyim?

Şunu öğrendim ki doğum yapmış bir kadına danışmadığı sürece bebeğin beslenmesi ile ilgili yorum yapmayacağım. Çünkü iyi niyetle söylenen şeyler bile üzüyor insanı. Ne kadar doğru olmadığını bilse de insan kendini sorguluyor. Annelik iç güdüsel bir şey zaten. Kendini dinlediğinde biliyorsun ne yapman gerektiğini...

Bu kadar serzeniş yeter:)

Zor olduğu kadar güzeldi de ilk ayımız. 

Birçok şeyin ilkini yaşadık. 

İlk banyo,ilk gülme,ilk bakış...

Ve daha bir sürü hayatımıza kattığımız güzel anı. 

Daha da nice anılar biriktireceğimiz aylarımız,yıllarımız olsun inşallah Yağız'ımızla. Bu da 1.ayımızın özeti olsun. 

• 
  

Memorial Hizmet Hastanesi

Doğumumu İstanbul Bahçelievler deki Memorial Hizmet Hastanesinde yaptım.
Aslında bir Kadın Doğum Hastalıkları hastanesinde çalışmaktayım. Bu sebepten hep kendi hastanemde doğum yapmayı planlamıştım. Ancak bazı sebeplerden ötürü alternatif bir hastane daha bulmam gerekti. 
32. haftamdan sonra bu arayışa girdim ve evimize yakın olan bu hastanede karar kıldım. 
Hem kendi hastanem hem de burada eş zamanlı takibim yapıldı ve ben doğumu burada yapmaya karar verdim. Nedeni ise :Op.Dr.Meltem Eğilmez Kalkavan.

Öyle çok araştırıp falan bulmadım. Bir iki yoruma baktım ama öncesinde randevumu almıştım zaten.
Biraz kaygılı,biraz moralsiz bir şekilde eşimle muayeneye gittik ama oradan çıktığımızda kendimi rahatlamış ve doktorunu bulmuş hissettim. Meltem Hanım çok başka bir doktor. Bir abla gibi. Doktordan öte. Özel hastanelerde maalesef doktorların bazıları bana samimi gelmez ama Meltem hanım çok içten davrandı.
Gerek doğum esnası gerek doğum sonrası. Hastanede kaldığım günler vizit gezip odama gelsin de içim neşe dolsun diye bekledim hatta. bu arada ben memnun kaldım diye herkes sevecek değil.
Doktor hasta ilişkisi çok farklı bir şey.Birinin sevdiğini diğer hiç tavsiye etmeyebiliyor.

Doğumu normal doğum istememe ve kendimi bu yönde sürekli telkin etmeme rağmen tıbbi nedenlerden genel anesteziyle 39+1de sezeryan olarak yaptım. Çok şükür hemen ayağa kalktım. Zorlanma yaşamadım. 

Bu arada ilgilenenler için hastanenin doğum paketinde verdiği hizmetler;

-lohusa şerbeti,kayısı hoşafı 

-doğum sonrası psikolog görüşmesi

-ikinci gün odada çekilmiş 6adet baskılı foto albümü

-kuaför hizmeti(2.gün)

Doğum fotoğrafçısı isterseniz hastanenin anlaşmalı olduğu fotoğrafçı ile anlaşıyorsunuz ve kendinize uyan paketlerden seçebiliyorsunuz. Ben doğum anlarını foto olarak pek istememe rağmen son dakika radikal bir kararla doğum ve Bebek odasındaki ilk anlar için anlaştım ve cd olarak aldım. İyide yapmışım. 

Genel olarak hastaneden,hemşire kadrosu ve doktorumdan memnun bir şekilde ayrılmış oldum. İlgilenenler için biraz ayrıntılı yazmış oldum.