Anioły z masy solnej

      Oj, długą miałam ostatnio przerwę w lepieniu, a przyznam, że najbardziej z wszystkich moich hobbystycznych zajęć lubię właśnie urobienie masy solnej i tworzenie figurek. To działa bardzo odprężająco i uspokajająco. Ostatnio powstało kilka aniołów, to chyba jest najwdzięczniejszy temat. :-) 

Pozdrawiam i życzę wszystkim miłego weekendu.

Para za parą

Taka miłość jest jedna
Ty jesteś jedna
Jesteś podwiniętą rzęsą pod moją powieką
Taka miłość jest jedna
Ty jesteś jedna
I dlatego chciałbym ukryć nas za najodleglejszą rzeką.
/Pidżama Porno/

Lipcowe zmagania

        Podczas gdy inni się lenią i smażą na plaży, a trzeba przyznać, że pogoda temu służy - ja dzielnie spędzałam lipcowy czas w pracy bądź na uczelni. Nauka w takie upały, jakie panowały jeszcze tydzień temu to katorga z dwóch powodów: po pierwsze mózg nie przyswaja wiedzy, a po drugie szuka się co chwilę jakichkolwiek wymówek, by na chwilę odejść od książek... a to wiatrak za mało chłodzi, a to trzeba zasłonić okno, bo słońce razi, a to może szklankę wody z kuchni przynieść i tak dalej, i tak dalej. Nauka w lipcu powinna być zabroniona, ale co zrobić kiedy nie mamy wpływu na rozkład zajęć, a ponadto chciało nam się w dojrzałym wieku jeszcze dokształcać. Tym samym wszelkie dłubanie i tworki odeszły na drugi plan, a nawet na trzeci, wliczając dodatkowe obowiązki w pracy. I tylko myślami jestem przy nich blisko. Może jesienią i zimą w długie wieczory łatwiej będzie zorganizować sobie czas na to.

       Stwierdziłam ponadto, że podczas upałów, którymi darzyła nas ostatnio pogoda, lepienie z masy solnej jest strasznie męczące. Masa staje się niewdzięczna i szybko podsycha, jednym słowem trudniej się z nią pracuje, a ja dodatkowo podniosłam sobie poprzeczkę i zabrałam się za lepienie postaci stojących. Kto choć raz zmierzył się z tym zadaniem, zdaje sobie sprawę, że stanowi to wyzwanie. Masa ma tendencję oklapywania i opadania, jakby stół przyciągał wszystkie elementy do siebie jak magnes. Płaskie figurki przy tym to jest pikuś. Zdążyłam więc skończyć tylko kilka modeli z masy solnej, te które nie są wykończone muszą poczekać też na zdjęcia. Poniżej przedstawiam siedzącą panienkę z masy solnej oraz laleczkę do powieszenia na ścianie, która jest dostępna w galerii "Artyści dzieciom", na którym zbieramy pieniądze na indeksy dla dzieciaków. 

Po przerwie...

          O, jakże miło jest tu powrócić, zamieścić nowy post i wrzucić fotki nowych tworków... Mam wrażenie, że w ostatnich tygodniach czas jakby się skurczył. Dodatkowe obowiązki, praca sprawiły, że dni mijały szybko i brakowało chwili, by coś porobić, pokleić, pomalować. To moje dłubanie jest uzależniające, bo bardzo brakowało mi takiego spędzania czasu. Ale z dwojga złego, są przecież gorsze uzależnienia od tego. :-)

        Wciągnęło mnie ostatnio klejenie laleczek oraz pasterek z masy solnej. Zachęcona fajnymi efektami, popełniłam kilka kolejnych, które w ratach, przez cały maj i czerwiec malowałam. Zabawa kolorami przy ich wykańczaniu jest naprawdę wciągająca, fajne efekty daje tez ozdabianie metodą serwetkową - ostatnia panna. 

Małe damy

Moje ostatnie doświadczenia z masą solną to zmagania z plisowaniem i robieniem zakładek na sukienkach oraz farbowanie na brąz masy na fryzurki figurek. A efekty są następujące:

A taką pasterkę jak ta poniżej chciałam zrobić już dawno:

Coś prostego, coś małego

       Chciałabym polecić wszystkim craftującym portal dla artystów Cafeart.pl. Ja zakochałam się w nim od pierwszego wejrzenia i nie ma chyba w Polsce podobnego portalu, który skupiałby tych, którzy tworzą. Osobiście polubiłam go już dawno za kursy obrazkowe tworzenia w decoupage, pracy z masami plastycznymi a także przy tworzeniu czegoś z niczego, czyli recycklingu opakowań i pudełek i tym podobnych. Od tego czasu wszystko co jest potencjalnie do wyrzucenia, musi przejść przez moje ręce, bo... wszystko może się przydać. :-) Polecam kolejne kursy drobiazgów z masy solnej, które przygotowałam dla Cafeart: są to biedronka i krecik. Anioły są piękne, ale to nie jedyna rzecz jaką można wykonać z masy solnej. :-)

Ktoś majstrował przy czasie...

        Niekiedy nasze plany biorą w łeb, coś zakładamy, a wychodzi inaczej. Od świąt minęły dwa tygodnie, a ja nic nowego na razie nie zrobiłam. To znaczy jest kilka nowości, eksperymentów masosolnych, z których jestem nawet zadowolona, ale nie pomalowanych, więc muszą poczekać. Dziś, gdy o tym pomyślałam, przypomniały mi się słowa Andrzeja Poniedzielskiego (z wiersza? felietonu? nie pamiętam) - że ktoś musiał majstrować przy czasie, bo dni, godziny, minuty są krótsze niż dawniej. Ech, chciałabym czasem zatrzymać czas i dodać sobie  kilka godzin do każdego dnia...

         Poniżej parka frywolnych aniołków, które wykonałam jeszcze przed świętami...

Wiosennie, sennie...

        Święta, święta i po świętach... Sama jestem ciekawa, co będzie teraz inspiracją dla wszystkich w tworzeniu, skoro zające,barany i jajka odchodzą na rok w zapomnienie. :-) Jak to dobrze, że wiosna na dobre zagościła i widać pierwsze listki na drzewach. Powoli budzę się do życia. U mnie na razie żadnych nowych prac nie ma, ale jeszcze przed świętami wykonałam serduszka z masy solnej (część) o które prosiła koleżanka, która pod koniec kwietnia bierze ślub i chciałaby obdarować gości jakimś małym prezencikiem w podziękowaniu za przybycie - docelowo będzie ich 200.

       Ponadto zrobiłam komplet podkładek pod kubki w decoupage, które miały czekać na okazję, by je komuś sprezentować, ale spodobały się bratu i zabrał mi je bezwstydnie w święta. :-)

Ale jaja...

           Pewnie temat wielkanocny został na wskroś wyczerpany, osobiście obiecuję że ja poruszam go ostatni raz w tym roku. :-) Nie pokazywałam jeszcze jajek styropianowych, które ozdobiłam techniką decoupage. 

          Chciałam się też pochwalić, że portal Cafeart.pl zamieścił mój kurs robienia gąski z masy solnej TUTAJ. Mam nadzieję, że jest on zapowiedzią dalszej współpracy, bo mam w głowie jeszcze wiele pomysłów, którymi chciałabym się podzielić. :-) A gąska - poniżej.

           Wszystkim, którzy mnie odwiedzają, chciałabym życzyć wiele radości i miłości w nadchodzące święta Wielkanocne, niech będą czasem odpoczynku spędzonym w gronie najbliższych. :-)

Odwiedził mnie zajączek :-)

       Choć do świąt jeszcze kilka dni, odwiedził mnie dziś zajączek i przyniósł paczuszkę aż z Olsztyna.:-) A w niej prezencik z wymianki wielkanocnej - śliczny monogram z literą mojego imienia, do której przysiadł się mały zawadiacki kurczak. :-) Pospiesznie obfotografowałam prezent i zamieszczam poniżej, szkoda, że nie umiem tak pięknie wyszywać...

         Ale to nie wszystko - dostałam cudowną, ręcznie robioną kartę świąteczną oraz kolorowe przydasie (już główkuję, jak by tu je i gdzie wykorzystać, hi hi :-P  ). Droga anonimowa dziewczyno z Olsztyna, nawet nie wiem jak masz na imię, ale serdecznie dziękuję!! Za oknem leje deszcz, a ja się cieszę jak dziecko i szczerzę do monitora. :-) Jeśli prowadzisz bloga, proszę zostaw linka, chętnie obejrzę także inne twoje dzieła.

          Mój prezent dotarł za to wczoraj, ja byłam zającem dla scrapującej  Bożeny, Bo-Art, była to parka zajączków z masy solnej (moim sukcesem jest to, że figurki są przestrzenne i same stoją). Dodałam też przydasie, które może wykorzystać przy swoich kartkach.

To była wspaniała zabawa, dała mnóstwo radości w tworzeniu, a także w otrzymaniu prezentu. :-)

W klimacie tradycji

         Jakiś czas temu relacjonowalam informacje o jarmarku Kaziuki, gdzie sprzedawano wileńskie palmy. Przypomniały mi się pewne fakty z tym związane. Otóż zwyczaj wykonywania palm wywodzi się z Nowego Testamentu, na pamiątkę wjazdu Chrystusa do Jerozolimy, którego powitano świeżo ściętymi gałązkami palm. W naszym klimacie palemka bywa też zastępowana witkami wierzbowymi lub gałęziami malin. Palmę z poprzedniego roku pali się w Wielką Sobotę, a popiół pozostawia się na Środę Popielcową do pokutnego posypywania głów. 

       Poświęcona palemka miała swoje znaczenie: postawiona w oknie podczas burzy miała uchronić domostwo przed trafieniem pioruna, ponadto zjedzenie bazi czyli wierzbowych "kotków" miało chronić przed chorobą, a okładanie dzieci palemkami w Wielkanoc miało zapewnić im zdrowie. 

       Poniżej wróżka Wanda czyli upadły anioł. :-) Dlaczego? Ponieważ pierwotnie miała skrzydła, które odcięłam, chyba to jakiś bunt przeciwko zmasowanemu atakowi aniołów, hi hi. Włożyłam jej za to w rękę kwiat i ozdobiłam sukienkę błyszczącymi diamencikami.

                                      

    

Dyzio marzyciel

 Julian Tuwim 

"Dyzio Marzyciel"

Położył się Dyzio na łące,

Przygląda się niebu błękitnemu 

I marzy:

"Jaka szkoda, że obłoczki płynące

nie są z waniliowego kremu...

A te różowe -

Że to nie lody malinowe...

A te złociste, pierzaste

że to nie stosy ciastek...

I szkoda, że całe niebo

Nie jest z tortu czekoladowego...

Jaki piękny byłby wtedy świat!

Leżałbym sobie, jak leżę,

Na tej murawie swieżej,

Wyciągnąłbym tylko rękę

I jadł... i jadł... i jadł..."

Przedstawiam Wam poniżej Dyzia, tak go sobie właśnie wyobrażam, jako rozleniwionego aniołka gdzieś na chmurce. :-)

Japońskie klimaty

       Japończycy potrafią celebrować  najprostsze czynności ze względu na zakodowane głęboko w umysłach pojęcie przemijalności. Kiedy kwitnie japońska wiśnia, zagonieni i zapracowani dotychczas, potrafią odwiedzać całymi rodzinami parki, by podziwiać kwitnące drzewa. To czas, kiedy zwalnia się rytm pracy, czas by pomyśleć o rzeczach najważniejszych. Moment kwitnięcia jest bowiem krótki i łatwo go przeoczyć. 

      Chyba tak bardzo nie mogę doczekać się już wiosny i ocieplenia, że szukam jej w inspiracjach  do ozdabiania i nawiązaniu do Japonii. Magnolia też mi się z nią kojarzy i uwielbiam kiedy kwitnie. Duże bladoróżowe pąki na gołych gałęziach wyglądają jak egzotyczne ptaki i mają w sobie coś magicznego. Dwa dni temu widziałam już małe pączki, to znak że wiosna jest blisko, a odejście zimy nieuniknione. 

         Za tydzień początek astronomicznej wiosny... Myślę, że ci, którzy będą topić marzannę w tym roku, zrobią to z zaangażowaniem, bo chyba wszyscy jak nigdy wcześniej, mamy już dość w tym roku zimy i czas, by ją skutecznie przegonić.  

       Poniżej anioł z masy solnej we wschodnim klimacie... 

... oraz filiżanka ozdobiona techniką decoupage, w którą tchnęłam nowe życie - prezentuję Wam wersję przed (w niebieskie kwiatki)  i po ozdobieniu (magnolie).  

       A teraz niestety, czas wrócić do filozofii humanistyki, bo egzamin już za tydzień, a przedmiot ten to dla mnie "magia magiczna". Szukam wszelkich pretekstów, żeby oderwać się od nauki, ale rozsądek podpowiada, że pora chwycić za notatki i książki. :-/   

Wiosenne zające, wymianki i candy

     Dziś całkiem wiosennie, pozostając wierna klimatowi wielkanocnemu, przedstawiam królicze rodzeństwo, które zrobiłam dla przyjaciółki. Tak mi się jednak spodobało, że chyba zrobię takie samo dla mnie. Za oknem 10`C, aż się serce cieszy patrząc jak topnieją resztki śniegu.

......................................................................................

.......................................

A poza tym zapisałam się pierwszy raz na tzw. wymiankę, o TUTAJ.

Będzie z pewnością fajna zabawa - i w tworzeniu i w otrzymaniu niespodzianki. :-)

..............................................................................

I jeszcze zapisałam się pierwszy raz na candy - do Marzeny:

gdzie można wylosować wspaniałe kolczyki i naszyjnik, a ja tak uwielbiam wszelką biżuterię! :-)

Losowanie 14 marca, trzymajcie kciuki!

.............................................................................................

I jeszcze candy u Ani, która kusi wspaniałymi pracami z duszą - to się czuje :-)

Losowanie 8 marca.