Decyzję o wyjeździe na
Warszawskie Targi Książki podjęłam już dawno. Nie byłam tylko pewna na ile dni
uda mi się pojechać do stolicy. Ostatecznie na stażu mogłam sobie wziąć tylko
jeden dzień wolny, więc oczywiście wybrałam piątek – 17 maja. Wstępnie na TK
miałam być w piątek i sobotę, a jednak wyszło, że byłam tylko w sobotę. Piątek
spędziłam na spotkaniach ze znajomymi, wylegiwaniu się na trawie na Polach
Mokotowskich i Juwenaliach Politechniki Warszawskiej. Było tak jak powinno,
czyli miło i relaksująco.
 |
| z Agą i Izą :* |
Na Targi zawitałam w sobotę
chwilę po 11:00, wcześniej kupując bilet na poranny niedzielny pociąg do domu.
Skontaktowałam się z Izą i Agnieszką, by wraz z nimi przyjemniej spędzić czas,
bo wiadomo, że radowanie się z takiej ilości książek dookoła nie może być
przyjemne w pojedynkę, a przynajmniej jest mniej przyjemne niż z kimś. Otwarcie
przyznam, że nie bardzo przygotowałam się do Targów: wzięłam tylko 4 książki, w
notesie miałam zaznaczonych tylko kilka spotkań, zupełnie nie zapoznałam się z
rozkładem stoisk (co później okazało się wielkim błędem, bo chyba z połowy w
ogóle nie zauważyłam) i raczej szłam „na żywioł”.
Oczywiście jako fanki futbolu
ucieszyła mnie zmiana miejsca Targów, bo przy okazji mogłam sobie zwiedzić
Stadion Narodowy. Oczywiście było na nim także o wiele więcej miejsca niż w
Pałacu Kultury i Nauki, chociaż ogrom miejsca sprawił, że nawet przez te 6
godzin, które tam spędziłam, nie udało mi się dotrzeć na każde stoisko. Z
zaplanowanych autografów wzięłam dwa: od Romy Ligockiej i Tomasza Sekielskiego.
Marzyłam jeszcze o podpisie Lidii Ostałowskiej, ale nie zdążyłam na spotkanie.
Na stoisku wydawnictwa SQN
kupiłam dwie brakujące książki z barcelońskiej serii: „Rok w raju” i „Messi. Historia
chłopca, który stał się legendą”, bo były w promocji po 10 i 20 zł. A po
rozmowie z Rafałem z wydawnictwa Anakonda wzięłam jeszcze do domu „Kochanowo i
okolice”. Zagarnęłam także kilka fajnych zakładek, ale to zupełnie inne „łowy”
niż na poprzednich targach.
Jednak jednym z moich
największych celów tego wyjazdu były spotkania z blogerami, więc w końcu
wybrałyśmy się z dziewczynami w stronę Pikanterii, w której miało odbyć się
spotkanie. Wraz z Agą spodziewałyśmy się małej ilości osób, a tu wielka
niespodzianka, w pewnym momencie brakowało nawet miejsca dla nowoprzybyłych.
Wśród zgromadzonych osób były blogerki i blogerzy, Ci książkowi – tradycyjni oraz
Ci bardziej nowocześni – czytnikowi, a także pisarki i pisarze czy nawet kilka
osób całkowicie spoza naszego grona, a które ostatecznie okazały się świetnie
do nas pasować. Długo wbijałam się w rozmowy, zwłaszcza, że zawsze dość ciężko
odnajduję się w grupie obcych osób, a gdy już się rozkręciłam to musiałam
wracać do mieszkania... W końcu torba sama się nie spakuje, a czekała mnie
pobudka o 5:00 i prawie 5 godzinna
podróż do domu. Z pewnością to były bardzo miłe dwa dni i chcę jak najszybciej je
powtórzyć.
 |
| dyskusje, dyskusje i jeszcze więcej rozmów... |
 |
| nasze rodzime pisarki - prywatnie bardzo miłe i rozmowne :) |
Mam nadzieję, że uda mi się
pojechać w październiku do Krakowa, a może i jakimś cudem do Katowic. Chociaż
czas wrześniowo –październikowy będzie upływał pod znakiem weselnych
przygotowań.