Τη ριζική ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της κοινωνίας μας και την ανάπτυξή της υπό τις αρχές της αειφορίας και της σύμμετρης κατανομής στην κλίμακα της επικράτειας και υπό παραγωγικές σχέσεις που θα γέρνουν όλο και περισσότερο την πλάστιγγα προς όφελος της εργασίας. Για παράδειγμα, να μην στηρίξει το κράτος μια αυτοκινητοβιομηχανία που κλείνει (η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από περισσότερα αυτοκίνητα ή περισσότερα γκάτζετ) άλλα τόσο οι αντίστοιχες κρατικές επενδύσεις όσο και η εργατική δύναμη να κατευθυνθούν σε παραγωγικούς τομείς που θα αναπτύξουν τεχνολογίες προστασίας του περιβάλλοντος, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, την εξυπηρέτηση δημόσιων αναγκών (π.χ. δημόσια μέσα συγκοινωνίας) κ.λπ.
Αυγή 9/11/09 Α.Μπαλτας
Αυτά δημοσιεύθηκαν την Κυριακή,σε ένα από τα πιο έγκυρα έντυπα της Αριστεράς,τα κυραικάτικα ενθέματα,που επι χρόνια επιμελήθηκε ο Α.Ελεφάντης.Ο δε Α.Μπαλτας είναι ένας από τους πιο εργατικούς πανεπιστημιακούς ,με αδιαμφισβήτη κοινωνική δράση και πολλαπλες παραμβάσεις στο κίνημα των πανεπιστημιακών.
Σήμερα βέβαια τα νέα είναι ότι 3,000,000 θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ, στην αυτοκινητοβιομηχανία είναι σε κίνδυνο,ενω διεξάγονται συζητήσεις για την διάσωση της GM,μέσω κρατικής παρέμβασης.
Το ζήτημα είναι απλό και δύσκολο.Ενας έλληνας έκυρος αριστερός πανεπιστημιακός ,διατυπώνει δημόσια την γνώμη να μην υπάρξουν κρατικές βοήθειες σε αυτοκινητοβιομηχανίες που κλείενουν,την ώρα που η καρδούλα ξέρει του κάθε Αμερικάνου εργαζόμενου στο Μιτσιγκαν.
Το ιστολόγιο δεν έχει σκοπό ,να καταγγείλει κανένα,για υποτιθέμενες άστοχες θέσεις (θα μπορούσε να οικοδομηθεί μια συντριπτική κριτική) ,απλώς αισθάνεται δικαιωμένο ,όταν υποστηρίζει ότι αν η Αριστερά θέλει σοβαρα να σχοληθεί εντος της οικονομίας,είναι υποχρεωμένη να διαλογισθεί εντός ενος διανοητικού πλαισίου, εσωτερικών αντιφάσεων , ατελειών, και δυνητικών λαθών.Η ασφάλεια της αυτονόητης δικαιίωσης είναι πολύ απλή όσον η κουβέντα γίνεται σε μια,εν πολλοις, ακαδημαική αντζέντα των μεγάλων εννοιών.
Καπιταλισμός,νεοφιλελευθερισμός, είναι έννοιες που μπορούν να οικοδομήσουν τα πιο εντυπωσιακά διανοητικά κατασκευάσματα,αλλά όταν πρόκειται να ασχοληθεί στην μεσαία κλίμακα της πραγματικόητητας είσαι υποχρεωμένος να τσαλαβουτήσεις εντος του τραυματικά «πραγματικού».Και όταν ο πολυπράγμων Ζιζεκ ανακοινώνει ότι δεν έχουμε ακόμα μια συνεκτική «διήγηση» έστω και αν το κάνει για να επιβεβαιώσει το ναρκισιστικό
Αγνωστικισμό του,που αενάνως τροφοδοτεί την εργασία του,έχει δίκιο.
Στο πλαίσιο αυτό ,της τραυματικής αναζήτησης ,των αντιφατικών λύσεων, κάτι ίσως προσπαθουν και μερικα απομονομένα ιστολόγια της ελληνικής μπλγκόσφαιρας.
Ολόκληρο το άρθρο του Μπαλτά στον τίτλο.
Αυγή 9/11/09 Α.Μπαλτας
Αυτά δημοσιεύθηκαν την Κυριακή,σε ένα από τα πιο έγκυρα έντυπα της Αριστεράς,τα κυραικάτικα ενθέματα,που επι χρόνια επιμελήθηκε ο Α.Ελεφάντης.Ο δε Α.Μπαλτας είναι ένας από τους πιο εργατικούς πανεπιστημιακούς ,με αδιαμφισβήτη κοινωνική δράση και πολλαπλες παραμβάσεις στο κίνημα των πανεπιστημιακών.
Σήμερα βέβαια τα νέα είναι ότι 3,000,000 θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ, στην αυτοκινητοβιομηχανία είναι σε κίνδυνο,ενω διεξάγονται συζητήσεις για την διάσωση της GM,μέσω κρατικής παρέμβασης.
Το ζήτημα είναι απλό και δύσκολο.Ενας έλληνας έκυρος αριστερός πανεπιστημιακός ,διατυπώνει δημόσια την γνώμη να μην υπάρξουν κρατικές βοήθειες σε αυτοκινητοβιομηχανίες που κλείενουν,την ώρα που η καρδούλα ξέρει του κάθε Αμερικάνου εργαζόμενου στο Μιτσιγκαν.
Το ιστολόγιο δεν έχει σκοπό ,να καταγγείλει κανένα,για υποτιθέμενες άστοχες θέσεις (θα μπορούσε να οικοδομηθεί μια συντριπτική κριτική) ,απλώς αισθάνεται δικαιωμένο ,όταν υποστηρίζει ότι αν η Αριστερά θέλει σοβαρα να σχοληθεί εντος της οικονομίας,είναι υποχρεωμένη να διαλογισθεί εντός ενος διανοητικού πλαισίου, εσωτερικών αντιφάσεων , ατελειών, και δυνητικών λαθών.Η ασφάλεια της αυτονόητης δικαιίωσης είναι πολύ απλή όσον η κουβέντα γίνεται σε μια,εν πολλοις, ακαδημαική αντζέντα των μεγάλων εννοιών.
Καπιταλισμός,νεοφιλελευθερισμός, είναι έννοιες που μπορούν να οικοδομήσουν τα πιο εντυπωσιακά διανοητικά κατασκευάσματα,αλλά όταν πρόκειται να ασχοληθεί στην μεσαία κλίμακα της πραγματικόητητας είσαι υποχρεωμένος να τσαλαβουτήσεις εντος του τραυματικά «πραγματικού».Και όταν ο πολυπράγμων Ζιζεκ ανακοινώνει ότι δεν έχουμε ακόμα μια συνεκτική «διήγηση» έστω και αν το κάνει για να επιβεβαιώσει το ναρκισιστικό
Αγνωστικισμό του,που αενάνως τροφοδοτεί την εργασία του,έχει δίκιο.
Στο πλαίσιο αυτό ,της τραυματικής αναζήτησης ,των αντιφατικών λύσεων, κάτι ίσως προσπαθουν και μερικα απομονομένα ιστολόγια της ελληνικής μπλγκόσφαιρας.
Ολόκληρο το άρθρο του Μπαλτά στον τίτλο.
