Zoete dromen

Wat ze wilde voor nieuwjaar, vroeg haar peter. Ze moest niet lang nadenken. "Een wieg voor Joske!" Joske is haar poppenkind. Ze kreeg de pop bij haar geboorte en het was, vanaf het moment dat een kind in staat is om poppenliefde te vertonen, liefde op het eerste gezicht. We weten niet meer precies wanneer het poppenkind haar naam kreeg. Maar wel dat Joske een meisje is en dat dat kan, want juf Joske is ook een meisje. (Al heette de pop al Joske voor Liv weet had van een juf Joske. En voelt ze zich nu moreel verplicht om zich ook een juf Elske aan te schaffen, want ze heeft twee juffen.)

"Wat bedoel je met een wieg?" vroegen we. Ook daarover was ze beslist: "Die moet vanboven zo stof hebben en die moet kunnen schommelen." De peter in kwestie reageerde een beetje verdwaasd op die vraag. Met twee uit de kluiten gewassen zonen van intussen 13 en 11, is er in zijn gezin weinig poppenwiegenkennis voorhanden. Dus startten we de zoektocht met grootouderlijke liefde zelf.

Een zoektocht zijn naam waardig, zo bleek! U mag me vertellen waar, maar ik vond geen enkele betaalbare wieg mèt een hemel en zònder roze. (Ok, ok, dat laatste stond niet écht gespecificeerd in Livs eisenlijst. Maar hé, het ding moet non-stop in ons interieur, het kan toch geen kwaad als we er voor zorgen dat wij het ook graag zien?) Oh ja, ik vond er eentje. Maar die was lichtblauw: veto nummer twee.

De andere boeg dus! We bestelden een houten schommelbedje en gingen op een avond als samenwerkende vennootschap aan de slag voor een rondje poppenwiegtuning: hij met hout en schroeven voor de hemelstang, ik met stof, vilt en mousse. Slapen, Joske-style:

De golfjesstof komt van bij Cozette en is nog steeds een van mijn favorieten. Eigenlijk had ik er jurkplannen mee, maar intussen werd het een herbruikbaar zakje, een wieg en rest er me nog een stuk voor het restylen van de rest van de poppenuitzet. De bekleding van de matras is een prachtig stukje Tas-ka dat ik van mijn oud-studiegenoten kreeg. En met het dekentje werd een tijdje geleden een ander baby'tje toegedekt. 

In de nok van de hemel hing ik een hartje gemaakt van twee lagen vilt. Want ik mag dan niet zo rozig zijn, enige girly-ness kan best en doet de oogjes van vierjarige poppenmoeders blinken.

Als Liv de slaapoutfit van haar dochter zelf mag bepalen, ziet dat er trouwens zo uit:

Laten we daar 2014 mee starten: wij wensen je warmte, blinkende oogjes, goede compromissen en…

… zoete dromen!