De Z van Zes en Zebra

De laatste letter van het alfabet, die reserveren wij normaal voor de jongste des huizes. Maar vandaag is ze helemaal voor Liv, de volle zes jaar oud! (Slik. Dat is bijna kleuter-af dus.) Consequentie in haar adoraties is een van haar kenmerken. Dus toen ik vroeg wat ze wilde als traktatie, bleek ze nog steeds fan van al wat wit en zwart is. 

“Zebracakejes, dat kan je gewoon in de winkel kopen! Maar dat ga jij noooooit kunnen.” Ziedaar de unanieme reactie van drie onafhankelijke vriendinnen die ik vertelde over Livs wens. Of ik dat niet kan? Oh jawel!

Of, nu ja, ‘gewoon’ is misschien een tikje gelogen. Met suikerkoekjes volgens dit recept, icing en wat kleurstof vervulde ik de wens van de jarige. Dertig zebra’s. Kramp in mijn arm. Vlaanderen, wees wijs, en investeer meer in basisonderwijs. Want zo’n klas van 29 kinderen is – buiten, tot hun groot plezier, heel veel keer traktaties in de klas – vooral heel veel werk.

Maar dus. Zijn er biologen in de zaal, leeft dat solitair, een zebra? Ik maakte in elk geval een hele kudde.

Zo’n zesjarige, dat is tegenwoordig goed op de hoogte van de voedselintoleranties der klasgenoten. “Voor Emma en Marie moet je iets maken zonder lactose. Dus met soja, ok? Want anders moeten die iets kiezen uit de doos. En bij een verjaardag moet je een verrassing meebrengen, en Marie en Emma weten wat er in die doos zit. Dus dat ìs dan geen verrassing hè?” Best attent, vond ik dat, wel. Dus bakte ik twee hele zebra’s, zonder cakeje, zonder lactose, met soja. Onmiskenbaar voor Marie en Emma.

Zes, zowaar. We kochten haar oorbellen, want in de zomer krijgt ze gaatjes. (Slik, zo volwassen.) En een hoop Little Petshop toestanden, want daar kan ze zich uren mee amuseren in de vreemdste toneeltjes. (Hoera, zo lekker kleuter.)

Groei maar, grootje. We wandelen verwonderd met je mee!

Nul

Een

Twee

Drie

Vier

Vijf

Zes!

Zwartwit

Carnavalochtend. De Kleine Mevrouw De Poes vertrok (met haar trui in de boekentas) naar school in gezelschap van een vrolijke zebra. De zebraliefde hier ontstond, zo vertelde ik al eens, lang voor zebra's alomtegenwoordig waren in het doorsnee kinderkledinglandschap. En het is bij Liv een hardnekkige soort van liefde.

Op de stockverkoop van Bambiblauw viel haar oog op een exemplaar van deze onesie van Minikrea. Ze ging meteen in puppy-ogenmodus: de zwart-met-witte strepen op het voorbeeld deden haar zebra-alarm afgaan. Ik zocht zebrastof, overhandigde het aan de coverlockhebbende in de familie (aka Omabetty) en mocht een paar weken later een vrolijke zebraonesie in ontvangst nemen.

De diadeem met oren kwam ik toevallig in de winkel tegen, toen ik naar poezenoren voor zuslief zocht. De staart zat daarbij. 

Handig: zo moesten we aan de onesie enkel een lusje voorzien en is de staart afneembaar. Want het pak zal vast ook voor dagelijks gebruik in beslag genomen worden en dan is zo'n aanhangsel misschien niet zo praktisch.

Voor de grime gebruikte ik Pinterestinspiratie. De zebra was in haar nopjes. Met haar onafscheidelijke zebravriend onder de arm.

Of hoe je heel erg kunt opvallen en tegelijk een camouflagespel kunt spelen!

Une petite Zèbre

Er zit een inspiratielampje in mijn hoofd en soms gaat dat eens branden. Bij het zien van een idee, dat me een ander idee geeft, bijvoorbeeld. Of bij het zien van iets moois dat me een idee geeft voor iets anders moois. De lijst met voorbeelden is eindeloos en onvoorspelbaar, maar er zijn wel een aantal triggers die dicht bij de lichtknop van dat lampje in mijn hoofd staan.

Als we over stof praten, is 'oker' zo'n trigger. En met Liv in mijn achterhoofd werkt 'zebra' al net zo goed. Mijn oudste is de verpersoonlijking van #zebralove. Al sinds ze het dier kent. Lang voor instagram en pinterest overliepen van de zwart-met-witte dieren. Lang voor een zebra plots in dezelfde familie als de panda en de pinguïn belandde. Als kleine peuter al kon je haar aan het lachen brengen met een plaatje van zo'n streepjesmans. 

Ik zag dit stofje passeren op de Facebookpagina van Petite Couture en het lampje stond meteen roodgloeiend. Een dag later zat het in mijn bus en kon ik aan de slag. Met naast mijn naaimachine een ongeduldige Liv, dancing crazy zebramoves.

Et voila! Ik tekende een patroon met raglanmouwen met plooi voor madame en plaatste een van haar favoriete beesten mooi groot in het midden van de jurk.

Sinds Zo Geknipt! 2 is Liv fan van het concept 'een tuniek met een skinny eronder'. Ook al was het tijdens de boekenshoot 30°C, ze weigerde die broek uit te spelen. Dus werd dit zebrading iets gelijkaardigs! 

Het rokdeel had iets korter gemogen, ik ben niet helemaal tevreden over de verhouding. Maar nu kan het wel langer mee. De rand van het rokdeel boordde ik 'sportbroekgewijs' af met elastisch biaislint. Wat voor rare zebrasnoeten zorgde.

Ook een blinde rits in tricot is niet de gezelligste naaiopdracht en zorgde voor een enigszins krom dier, maar geef toe: het is een verdienstelijke poging.

De mouwen en de voering maakte ik uit zwarte zijde. Alweer een keuze waar ik mezelf niet echt een plezier mee deed, maar het Zebralovervelletje kon het wel appreciëren. "Deze stof heeft een zachte 'voel', hè mama? Dat vind ik leuk!"

Zebrafan blij! En de stof is lekker stevig en breed, dus ik krijg er nog wel een topje extra uit gepuzzeld. Ook zin om jezelf blij te maken met een stukje zebrastof? Wees dan snel, maar niet te snel: lees eerst onderstaande aangename mededeling! 

Petite Couture is, in mijn ogen, een fris ogende nieuwkomer in Stoffenwinkelland. Een webshop gerund door een gepassioneerde dame met smaak. Ik mocht uit de winkel een lijstje met favorieten selecteren, en op die selectie krijg je tot 31 oktober een korting van 10%! Uiteraard staan de zebra's op mijn lijstje, maar er zitten nog andere pareltjes tussen. 

Een beetje fan van oker hier. Of vertelde ik dat al?