Beloofd, de tafel.

Eindelijk, onze op maat gemaakte tafel is er!
We zijn er superblij mee.
Met 8 mensen kunnen we er aan zitten, als het moet.
Ook het borduurtje ligt er op.
Waarschijnlijk niet altijd, want de tafel is prachtig.

Je ziet, de lamp moet nog verhangen, dit gebeurt vanavond.

En nu het volgende borduurtje!
Nog even geduld, dan kan er een naam bij op en kan het in de kadootjesmand.

Borduren tussen de schilders

WIJ ZIJN VERHUISD.

In zeer korte tijd zijn wij verhuisd.
Alles is klaar.
Eén week na de sleuteloverdracht was de tuin klaar.
De schilders hebben hard gewerkt, evenals de keukenplaatser en de vloerenlegger.
Het was een heerlijk moment toen onze meubels, na een half jaar in opslag, het huis in werden gedragen.
Wat een fantastisch vak, verhuizer!
Alles liep zo gesmeerd.



Begin februari kreeg ik van Afke Wullink een kleedje om te borduren.
Dat kwam mij goed van pas want de merklap voor mijn zoon en schoondochter was net klaar.
Borduur maar vol, zei Afke.
En ik begon!
Het wordt een kleed om af en toe op onze nieuwe tafel te leggen.
De tafel komt binnenkort.
Op het kleedje staan dingen die we op of aan tafel doen.
Met wat randjes en figuurtjes.
Ik mag van mezelf niets uithalen en niet iets borduren wat ik al eerder heb gedaan.

Nog een paar lege plekjes

  

Hieronder onze lamp van ons oude huis die we lieten opknappen.

Hierover schreef ik eerder.

Hieronder een paar plaatjes.

De trap, vandaag geverfd,
Rechts Randje per week, ingelijst

We genieten elke dag van dit nieuwe, fijne plekje.

De tafel en het " kleedje af " houden jullie te goed.

Het afscheid nadert....6, eigenlijk is het nu zover.

Het is bijna zover.
Mijn laatste berichtje over het naderend afscheid.
Ons bezoekje aan Groningen heeft ons goed gedaan.
We zijn daarna niet meer aan het pakken gegaan, eigenlijk is alles wel zo ongeveer ingepakt.
Alle kasten zijn leeg, voor een vreemdeling lijkt het of er niets is veranderd in ons huis, maar schijn bedriegt.
Wij weten beter!

Afscheidskaart van ons zo geliefde plekje, waar
we precies een jaar hebben gewoond

Afgelopen woensdag werd officieel de eerste steen gelegd in het woonproject waar ons nieuwe huis komt te staan.
En.........wij kregen de eer om de eerste steen te leggen, dus aan ons huis werd deze eerste steen geplaatst. nr. 5.
De keus was op ons gevallen omdat wij de allereersten waren die zich aanmeldden voor deze woning en omdat we 42 jaar bijna "om de hoek" hebben gewoond. Dat wil zeggen, we woonden in het bovenmeestershuis en de woningen worden op het schoolplein gebouwd.
Het was een heel bijzondere gebeurtenis.
A., de wethouder en ik legden de eerste steen.
( de wethouder was geboren in het huis naast het project, dus ook weer bijzonder)
Ons kent ons!!!

We ontmoetten ook de andere a.s. bewoners.

Wethouder =oud- buurjongen, ik en A. (voor deze keer op het blog.)

Komend weekend verhuizen we naar ons vakantiehuisje. We hopen regelmatig op vakantie te gaan.
Verder willen we de komende tijd onze OV-kaart en onze museumkaart vaker gaan gebruiken.
En natuurlijk volgen we de bouw op de voet.

Het afscheid nadert.......3

Elke ochtend na het opstaan kijk ik even uit het raam naar onze tuin.
Steeds weer ben ik verbaasd over de mooie, zonnige  creatie achter in de tuin.
We lieten daar in november/december 2016 een container zand, puin en rommel weg halen en schiepen een snoezig groen hoekje tussen oude schuren.
We lieten een appel- en een perenboom plaatsen.
De druivenstruiken werden gesnoeid.
Al maanden genieten we hiervan en nu .....nog even.

Vanmorgen gingen we naar de kerk, deze staat ongeveer 150 meter vanaf ons huis en vanaf ons vorige huis.
Dus we gaan en gingen altijd te voet.
Vandaag bedacht ik me dat 107 jaar lang uit ons huis ongeveer elke zondag mensen van de familie de Graaf  "ter kerke" gingen.
Mijn grootouders, mijn ouders met mijn zusje en ik en nu het afgelopen jaar A. en ik.
Mooi om even bij stil te staan.

Op naar de kerk

Eind september vertrekken we naar ons vakantiehuisje.
Afgelopen vrijdag hebben we het bekeken samen met onze 8 jarige kleindochter.
We zien het helemaal zitten om daar de herfst en de winter door te brengen.
We wonen dan zo'n drie a vier kilometer vanaf de kerk, ook lopen?????
Wie weet!

En vorige week, de laatste dag voor de bouwvakvakantie mochten we op "de bouw" komen.
Natuurlijk met fototoestel.
De binnenmuren van het benedengedeelte staan er al min of meer.
Het extra kamertje, wat we speciaal voor de kleinkinderen bij laten bouwen is al te herkennen, de kamer en de slaapkamer zijn te herkennen.
Het gaat wat worden!!

 

De woonkamer

Je ziet het, op de achtergrond weer de kerk!!!

Onze straat gaat de Meesterskamp heten.

Dit vanwege het voormalige schoolplein waarop de huizen worden gebouwd.

Onze oude huis was het bovenmeestershuis.
klik hier

Het afscheid nadert .....2

Afscheid en......vooruit kijken, en 50 jaar terugkijken.

Dat deden we vandaag.
We nemen bijna afscheid van de druivenstruik die mijn moeder 37 jaar geleden plantte.
Eigenlijk nemen de druivenstruiken weelderig afscheid van ons!
Eeen laatste cadeautje!
Nooit zag ik ze zo vol druiven sinds 11 jaar geleden mijn moeder verongelukte. zie hier.
Een mooi afscheid voor ons en een mooie start voor de nieuwe bewoners.

En keek ik vandaag bij de nieuwbouw van ons huis.
Vandaag werden de binnenmuren geplaatst.
Het terrein is met hekken omheind, maar in de dierentuin van onze buren kon ik het goed volgen.
Ik stond er als het ware bovenop met mijn camera.
Wat een bijzonder gevoel, er wordt een huis voor ons gebouwd!!!

Rechts, het extra kamertje wat we speciaal voor de kleinkinderen laten bijbouwen.

En keken mijn zus en ik  vandaag 50 jaar terug.
50 jaar geleden overleed mijn vader geheel onverwachts in het huis waar ik nu woon. Mijn moeder vond hem overleden in het duivenhok.
Een grote schok voor ons, 14 en 15 jaar oud.
Vandaag haalden we herinneringen op en herdachten hem met lilabloemen.

Zo heeft het leven van alles voor ons in petto.
Wij gedenken, genieten, kijken achteruit en kijken vooruit!!!!

Een kleinzoontje erbij en start van de bouw.

Even een update van mij.

Afgelopen zondag werd in Arnhem ons zevende kleinkindje geboren.
Het is een jongetje.
Moeder en zoontje maken het goed, evenals zus, broer en vader.
Met de ouders zijn wij blij en gelukkig!

Zo als iedere keer kregen ook wij als grootouders mooie bloemen.

Vanavond rijden we naar Breda om morgen op te passen op ons kleinzoontje daar en daar voor gaan we even in Arnhem langs om nogmaals het nieuwe kleinzoontje te zien.
Wat een zegeningen!!!

Deze week startte ook de bouw van ons nieuwe huis op het voormalige schoolplein.
Daar we er tegenover wonen volgen we alles op de voet.
We beginnen enthousiast te worden, zeker nu ons huidige huis ook is verkocht.
We kunnen ons nu richten op de nieuwbouw.

Mei 2016, laatste schooldag, ongeveer bij de boom met het bankje wordt ons plekje!

Oktober 2016, afbraak

gemaakt door de bewonders van ons oude huis

juni 2017

3 juli

vandaag 4 juli, ons a.s. huis!!!!

Met plezier volgen wij de gebeurtenissen op de bouwplaats.