Het afscheid nadert.....4

Nog even en we verlaten ons huis.

De verhuisdozen zijn gearriveerd, ze staan klaar en ik ben al begonnen met het uitzoeken van beddengoed.
De kop is er af.
22 september krijgen we de sleutel van ons vakantiehuisje.
Het is een 6 persoonshuisje, dus we hebben niet te klagen.
26 september gaan onze meubels in de opslag en 2 oktober zitten we bij de notaris.

Mijn kinderen stuur ik elke keer appjes, onder het mom "wie wil wat hebben"
En het verrast me waar ze belangstelling voor hebben.
Zo ook het "schilderij van oma" , zoals we zeggen.
Een foto van mijn moeder als 2 en een half jarig kind met haar ouders.
De enige foto.
Mijn twee dochters hadden belangstelling.
Na goed overleg gaat deze naar mijn oudste dochter, genoemd naar oma.
Gisteren brachten we het schilderij, eigenlijk een foto naar haar toe.
Een bijzonder moment.

Meer over deze foto,
zie hier.

En eergisteravond namen we min of meer afscheid van het buiten zitten. We maakten een prachtige fietstocht over de bloeiende heide en bleven daarna tot diep in de nacht met de vuurkorf buiten zitten.

En zo gaan we nog even door!

Caravan, wandelen en oppassen

We zitten nog steeds in onze caravan in het zuiden van het land.
Ook de week voor pasen en de paasdagen brachten wij daar door.
We gingen in het vertrouwde Zundert naar de kerk in de lijdenstijd en met pasen.

Op de eerste paasdag kregen we uit de kerk een voorjaarsplantje mee. Dit hebben we op het graf gezet van mijn grootmoeder, die maar 31 jaar is geworden.

De luifel kon al de wind niet aan, dus kochten we een voortent.
Hier maken we veel gebruik van.


Vanwege de straffe wind fietsten we niet zoveel, maar maakten we prachtige wandelingen.

De Trappistenwandeling. Deze liep langs het klooster waar A. vorig jaar vijf dagen verbleef. We kochten daar een heerlijk trappistenbiertje. Het was wel even sjouwen het laatste deel van de mooie wandeling.

Klooster Maria Toevlucht

De kapel van Maria Toevlucht

Spreekt voor zich

De volgende dag liepen we de koepelwandeling vanaf Pannehuuske. Een prachtige wandeling die langs vier koepels ging. Allen neergezet op een verhoging om extra te kunnen genieten van het uitzicht. Ik laat de koepel zien waar Henriette Roland Holst veel zat te mijmeren en misschien ook haar gedichten schreef. Bij de koepel staat een prachtige oude beuk.

Op tweede paasdag liepen we de grenswandeling of te wel de smokkelwandeling.
Een prachtige wandeling, uiteraard door Belgie en Brabant.

Op de terugweg kwamen we weer door Zundert, nog even een plaatje en dan naar de caravan.
Ons voorjaar is al mooi begonnen.

Zundert (geboorteplaats van Vincent van Gogh) en kraambezoek

Gisteren brachten we weer een dagje  door in Zundert.
We gingen met zwager en schoonzus op kraambezoek bij onze zoon, schoondochter en kleinzoon.
Om een uur of negen vertrokken we van huis en kwart over elf waren we in Zundert.

Als eerste bezochten we het kerkhof bij de protestantse kerk.
Daar kom ik de namen tegen van veel Honcopen, allen familie van mijn moeder en natuurlijk ook van mij.

Hervormde kerk

Voormalige kosterswoning, nu gastvrije plek voor kunstenaars

Vincent en Theo van Gogh, gemaakt door Zadkine

Daarna in het van Goghhuis koffie gedronken en een wandeling gemaakt via de Tuintjes, over de Muisvonder,  naar  "De Wildertsedijk", nu Rustenburgsestraat, waar de Honcoopboerderij stond.
Steeds weer bijzonder om daar te lopen.

Muisvonder

In het van Goghhuis kregen we een heerlijke lunch en daarna nog een privé rondleiding door het museum.

Om 15 uur kwamen we aan bij de jonge ouders en hun zoontje. Daar hadden we nog een gezellige middag met kleinzoon S. in de hoofdrol.

We zien terug op een bijzonder mooie dag.

Villa Welgelegen, Rijsbergen

Pension Villa Welgelegen, voor mijn tijd

Tante  Dientje en oom Brandje  zeiden we altijd.

                                                 
Maar het was tante Dientje en oom Anton.
Ze woonden op Villa Welgelegen in Rijsbergen.

Pension Villa Welgelegen, zo als ik het ken

Vele jaren gingen we op vakantie in het zomerhuisje wat bij Villa Welgelegen stond.
Meestal gingen we een week.
Soms met de bus door Arnhem en Nijmegen en daarna met de trein, zo als ik me herinner.
Ook reden we wel eens mee met een vrachtwagen van de Ark's fabriek.
De "beschuitauto" zeiden we.
In elk geval we kwamen aan in Rijsbergen.
Villa Welgelegen stond in het bos, vlakbij kindertehuis De Krabbebossen.
Ongeveer 2 a 3 kilometer van Rijsbergen af.

We speelden op het grote grasveld, vlochten met biezen allerlei dingetjes, speelden met steentjes tussen de boomstammen en legden zo tuintjes aan.
We dronken koffie of iets anders bij tante Dientje en oom Brandje en ze vertelden dan verhalen over de kostgangers die ze hadden gehad. b.v. de mensen uit Indië aten brood met kaas en jam er boven op.
Ook fietsten we naar opa en oma in Breda of  naar Zundert en zwommen daar in de Aa of Weerijs.
We gingen een dag naar Antwerpen. ( met de tram?)
Ook een dag naar Baarle Nassau, een stukje België in Nederland.
In Zundert ondervonden we de Brabantse gastvrijheid.
Bij oude buren van mijn moeder werd midden op de dag de tafel voor ons gedekt en kregen we een Brabantse broodmaaltijd met aardbeien.
Koningin Juliana heeft in 1964 in Zundert een standbeeld van Vincent en Theo van Gogh ( Zadkine) onthuld, ook hier waren we bij.


Kortom, de herinneringen aan deze vakantie's zijn geweldig.

Het huisje, water moesten we halen in het grote huis

Mijn moeder

Mijn vader met ons

Oom Brandje, tante Dientje, mijn moeder, mijn zusje en ik, een beetje verlegen

Dit blog is een eerbetoon aan mijn ouders die ons zulke mooie herinneringen meegaven en aan tante Dientje en oom Brandje.

Graf van tante Dientje en oom Brandje in Zundert bij het protestantse kerkje

Als je op de foto's klikt, worden ze groter

Van Klein Zundert naar Zundert

Klein Zundert,
zo noemen we ons kleine dahliaperkje.
Sinds 3 jaar hebben we wat dahlia's in de tuin staan.
Ze bloeien weelderig, als je ze steeds goed afknipt.
Dit jaar is er weinig variatie in de kleur, maar we hopen dat het volgend jaar wat kleuriger wordt.
De stekken kopen we bij de plaatselijke dahliavereniging.


Het eerste weekend van september gaan we weer naar Zundert, naar het bloemencorso.
We hebben twee plaatsen op de grote tribune vlakbij het protestantse kerkje.
We gaan 's morgens eerst naar de dienst in het kerkje en daarna lopen we wat door Zundert, door de tuintjes, over het muisvlonder, naar de Wildertsedijk. Daar is mijn moeder geboren en vele andere Honcopen. zie dit weblog, familie, 27 juni 2011.

Om ongeveer half twee nemen we plaats op de tribune.

Omringd door familieleden genieten we van de vrolijke sfeer, de prachtige wagens en het "zijn in Zundert".

Ter gedachtenis.............

18 augustus 2006

Het was een mooie vrijdagavond.

Je dacht nog even weg te fietsen.

's Middags had je ook al gefietst, maar het mooie weer lokte je weer naar buiten.

Je fietste de laan uit en sloeg aan het eind linksaf richting kanaal.

Je stak het kanaal over en daarna werd je ontzettend aangereden door iemand die geen voorrang aan je verleende...............

Op 26 augustus overleed je,

mijn moeder, 82 jaar oud.

Een leuke Honcoopdag

Erp 25 mei 1885

Geliefde Vriend

Ik geloof als ik mij niet vergis

Dat het heden een jaar geleden is

Dat ik u voor het eerst zag

't Was op een schoonen Meimaanddag

Ik zou toen juist naar Veghel gaan

En kwam u tegemoet gegaan

Maar onbekend en onbemind

Maar thans bekend en thans miin vrind

'k Wil u aan deez dag herinnering geven

Of heb je hem soms opgeschreven

Ik heb hem in mijn hart geplant

Al sinds ge vroegdet om mijn hand

Geliefde hoe ver wij van elkander zijn

Ik denk steeds aan u en denk van mijn

Dat ik u tederlijk bemin

Met geheel mijn ziel met al mijn zin

Geen ander leeft voor mij op aard

Gij zijt mij meer dan schatten waard

En wanneer dit gedicht

Naar uw genoegen is

Ontvangt het dan van mij

Tot een gedachtenis

Van u liefhebbende

HJK

Dit gedicht scheef Henrëtte Rietman voor haar verloofde Arie Honcoop. Ze hadden toen een jaar verkering.

Arie's moeder was weduwe en Arie vertelde haar dat hij wilde emigreren, want hij kon in zijn woonplaats Zundert geen protestants meisje vinden.

Arie's moeder ging naar Dominee van Gogh, de vader van Vincent van Gogh.

Ze vertelde haar verhaal en de dominee had wel een idee. Hij bracht Arie in contact met Henriëtte.

Ze werden een gelukkkig paar en Arie bleef in Zundert wonen.

Ze kregen 8 kinderen. zie genealogie Honcoop

Ze liggen samen begraven op het kerkhofje bij de Protestantse kerk in Zundert. graf 72 en 73

Arie en Henriëtte Honcoop met hun kinderen

Gisteren hielden wij met de nazaten van hun zoon Cornelis Adrianus een gezellige reünie.

NB: Vandaag 15 september 2014, kreeg ik de namen van de mensen op de foto:
Van links naar rechts: Chrisje, Mina, Anna, Cornelis, Vader, Jet, Moeder, Janus, Dientje, Jans.
Voor de boerderij in Zundert 1905, alles in het handschrift van mijn moeder, Truus Honcoop,
dochter van Cornelis.

Over Dientje kun je   hier  meer lezen.