Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα modus vivendi. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα modus vivendi. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 7 Μαΐου 2021

Εμβόλιο

Καλησπέρα,
Χρόνια Πολλά εύχομαι και υγεία να έχουμε. Του χρόνου να κάνουμε Πάσχα στα χωριά μας και με τους ανθρώπους μας. Πάσχα 2020, Χριστούγεννα 2020, Πάσχα 2021, μόνος στο σπίτι, μαγείρεμα τα βασικά και ταινίες. Ειδυλλιακό μου φάνταζε κάποτε. Δηλ. να αποφύγεις συγγενείς και άτομα του φιλικού κύκλου και να έχεις ήρεμο το κεφάλι σου. Γι'αυτό πέρυσι το Πάσχα μου άρεσε μια χαρά που έκατσα στο σπίτι. Τα Χριστούγεννα όμως και το Πάσχα φέτος δεν μου άρεσε. Τελικά είμαστε κοινωνικά όντα. Ναι, καλή η μοναξιά αλλά με μέτρο. Και δεν είναι τόσο χάλια και μερικοί συγγενείς μια στο τόσο. 
Το φύλλο της μονστέρας που είχα σε προηγούμενη ανάρτηση.



Επίσης έγινε και η πρώτη δόση του εμβολίου. Μου έστειλαν μήνυμα το πρωί κατά τις 8 να κλείσω ραντεβού, ωραία λέω, στέλνω την επιβεβαίωση και είμαι οκ. Όπως είμαι στη δουλειά λοιπόν την ίδια μέρα, χτυπάει το τηλέφωνο, τοπικό νούμερο, απαντάω, μου λένε ότι έχουν κενό στα ραντεβού εμβολίων και αν θέλω να πάω. Σε δέκα λεπτά ήμουν εκεί, λίγη αναμονή, ένα τσίμπημα και έξω από την πόρτα. Τσάκα τσάκα με άστρα ζένεκα. Ακυρώνουν πολλοί λόγω φόβου και τελικά παίρνουν άλλοι τη θέση τους. 
Εχεβέρια ανθισμένη
    Γύρισα το μεσημέρι σπίτι, ξεράθηκα στον ύπνο και όταν σηκώθηκα είχαν αρχίσει να με πονάνε τα πάκια μου. Είχα αυτή την αίσθηση που έχουμε όλοι όταν ψυχανεμιζόμαστε ότι κάτι δεν πάει καλά με τον οργανισμό μας. Ευτυχώς ήξερα το λόγο οπότε οκ το άφησα να εξελιχθεί. Μια ώρα μετά άρχισαν και οι κρυάδες, ανέβασα δέκατα και πονούσα ολόκληρος. Ντεπονάκι και ηρέμησα, πήρα και ένα πριν τον ύπνο και κοιμήθηκα σαν πουλάκι. Αυτό ήταν, την επόμενη ξύπνησα μια χαρά. Σε τρεις περίπου μήνες πάλι την δεύτερη και τέλος.. για φέτος.. του χρόνου δεν ξέρουμε πως θα είναι τα πράγματα.. 
Μαμά με τα παιδιά της, ψάξτε εκεί είναι.

Αυτά τα ολίγα, καλό ΣΚ να έρθει!

Σάββατο 10 Απριλίου 2021

Δολοφονία

       Έβλεπα αυτές τις μέρες τη δολοφονία των δυο παιδιών στο Πήλιο. Έφυγε αυτός λέει να πάει να δει το παιδί του και επειδή δεν τον άφησαν έφαγε τη γυναίκα του και έπειτα φεύγοντας και τον αδερφό της και κουνιάδο του. Αφήνοντας πίσω το παιδί του, χωρίς μάνα πια, να είναι το στήριγμα στους γονείς της κοπελιάς. Αυτός ποιός ξέρει πότε θα βγει από τη φυλακή και αν θα είναι ποτέ πατέρας για το παιδί του. Δεν κρύβω ότι με συγκίνησε η περίπτωση. Το παιδί είναι 2,5 χρόνων (αν άκουσα καλά) και καταλαβαίνει, αλλά θα το ξεπεράσει εύκολα. Τα παιδιά έχουν την ευκολία της προσαρμογής και της αγνότητας που τα καθιστά αθώα στη σκέψη και στις πράξεις. 

      Βάλε και την δολοφονία του καταστηματάρχη κινητής τηλεφωνίας από τον παππού με τον φουσκωμένο λογαριασμό. Ορφάνεψε και από πατέρα αυτή η οικογένεια.

     Επίσης η δολοφονία του δημοσιογράφου Καραϊβάζ. Τώρα τι να πεις γι'αυτό. Μαφία λένε οπότε άντε να βγάλεις άκρη.

    Τα έχει παίξει ο κόσμος. Ο χρόνος του κορονοιού μας κόστισε. Πόσο ταραγμένος κόσμος υπάρχει. Δεν βγάζω τον εαυτό μου απ' έξω, όλοι λίγο πολύ έχουμε μια ταραχή μέσα μας, τα ψυχολογικά μας, τα κόμπλεξ κλπ. Σε κάποιους θα κόπει η κλωστή και θα χάσουν τον έλεγχο. Ευτυχώς οι περισσότεροι το ελέγχουν με τον τρόπο τους, άλλοι με βοήθεια και άλλοι μόνοι τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που φτάνει το μυαλό στα όριά του. Έχουν υπάρξει στιγμές που έχω πει, στοπ, δεν πάει άλλο. Να πω την αλήθεια δεν ξέρω αν το κάνω συνειδητά ή είναι κομμάτι του firewall του οργανισμού αυτόματο. Πάντως καταλαβαίνω το πριν και το μετά της επανεκκίνησης. Σαν να κάνεις σατ ντάουν το μυαλό για να το προστατέψεις από το κάψιμο. Πετυχαίνει μέχρι τώρα τουλάχιστον. Τώρα σκέψου αυτούς τους γονείς που έχουν τον πόνο τους, έχουν και τα ΜΜΕ να τους ενοχλούν. Από τη άλλη όμως είναι ένας καλός περισπασμός, κόβει την συνέχεια του θρήνου και δίνει λόγο στη λογική, να σκεφτείς και να απαντήσεις. Μπορεί να είναι και για καλό, δεν το είχα σκεφτεί έτσι ξανά.


Ευτυχώς ήρθε και το ΠΣΚ, όχι πως θα κάνω και κάτι ιδιαίτερο δηλαδή. Μαραθώνιο ταινιών όπως κάθε ΠΣΚ. 

Χτες είχε το μενού



Επίσης είδα και μια καλή σειρά μίας σεζόν αυτή την εβδομάδα. Το Bodyguard η οποία ήταν και πολύ καλή μπορώ να πω, σασπένς και μυστήριο και ωραίος πρωταγωνιστής.


Άντε και καλό υπόλοιπο ΣΚ να έχουμε!

Πέμπτη 20 Μαρτίου 2014

Ατυχείς σχέσεις...

Καλημέρα!

    Όχι, δεν έκανα κάποια ατυχή σχέση. Επειδή έχω πολύυυ καιρό να κάνω σχέση. Δεν μιλάω για τις φιλικές βέβαια. Που τελικά είναι και οι πιο σταθερές στο χρόνο. 
Βλέπω κόσμο γύρω μου να πονάει για την λήξη μιας σχέσης ή για τα εμπόδια που υπάρχουν σε μια άλλη. Θα συμφωνήσω γενικά ότι οι σχέσεις είναι δύσκολες. Πολύ δύσκολες. Αλλά όλα εξαρτώνται από τα άτομα. 

    Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι όλα μέσα στη ζωή, όλα πρέπει να τα περιμένουμε, από το φιλί το αναπάντεχο μέχρι το θάνατο. Μόνο και μόνο γι' αυτό θα πρέπει να είμαστε πιο ανεκτικοί με τους εαυτούς μας και τους άλλους φυσικά. Να σκεφτόμαστε ότι δεν θα κάτσω να σκάσω ρε γαμώτο, τι κερδίζω; Οκ να κλάψεις και να στενοχωρηθείς, θες μια; Θες δυο; Θες τρεις μέρες; Ε φάε και ένα μήνα στη μάπα την Αντέλ, αλλά γιατί βρε παιδί μου να σε τρώνε τα πατώματα και τα ξύδια; Αγαπάς εντάξει, πάντα θα τον/την αγαπάς. Δεν μπορείς όμως να ζεις με την ιδέα ότι πρόκειται να ξαναγυρίσει, έστω και ας είναι μια πιθανότητα και αυτή, ούτε με την ματιά που θα σου ρίξει και θα το πάρεις πάνω σου. Είναι σημάδια που μπορεί να σου δίνουν ελπίδες και  στιγμές χαράς μέχρι την επόμενη κατραπακιά. 

    Ξέρω ότι δύσκολο κομμάτι ο χωρισμός (κάτι θυμάμαι δηλαδή). Όταν εκεί που σκέφτεσαι για ένα, αρχίζεις να σκέφτεσαι για δυο, να χωρίζεις τον εαυτό σου, την μονάδα στα δυο, να ανακαλύπτεις ότι μπορείς να συνδεθείς με μια άλλη ύπαρξη ως το σημείο που να γίνεστε ένα. Μετά πρέπει να ξαναγυρίσεις στο ένα, να κόψεις τη σύνδεση, να κάνεις αποσύνδεση της άλλης συσκευής και να τα βγάλεις πέρα με την δική σου χωρητικότητα φτάνει, δεν φτάνει, αυτή είναι. 

     Όλα αυτά ισχύουν στην περίπτωση που πρέπει να κάνεις την αποσύνδεση αθέμιτα, με τη βία, χωρίς να το θες, ωθούμενος από την συσκευή που θέλει να πάρει την χωρητικότητα της και να φύγει για άλλες συσκευές. Αν είσαι η συσκευή που θέλει να φύγει, τότε τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Κρατάς τα ωραία της προηγούμενης σύνδεσης στα αρχεία του συστήματός σου και πας για άλλη συσκευή. Θα πονέσεις αλλά για να θες να φύγεις κάποιος κάτι θα υπάρχει, η σύνδεση έχει χαλάσει για κάποιο λόγο που αν δεν ξέρουν και οι δυο, σίγουρα θα ξέρει ο ένας. Δεν έχει σημασία όμως. 

    Μες στην πίκρα τους κάποιοι μου έχουν πετάξει ότι καλύτερα που είμαι μόνος μου! Δεν είμαι συνειδητά όμως (ή μήπως είμαι τελικά και έχω βολευτεί; Δεν έχω απάντηση). Ένας άνθρωπος πρέπει όλα να τα ζήσει, ασχέτως την επιρροή που θα έχουν οι επιπτώσεις πάνω του. Όπως είπε ένα φίλος σε μια συζήτηση στο φμπ, ακόμη δεν έχουμε ανακαλύψει τους εαυτούς μας. Στηριζόμαστε στα φαινομενικά αλλά από μέσα, οι βάσεις, τα θεμέλια δηλ έχουν βάθος, στο ψυχολογικό κομμάτι που παίζει με τον νου μας. Είναι λεπτές οι ισορροπίες και η κλωστή που χωρίζει την λογική και την τρέλα είναι εύκολο να σπάσει. Λίγη πίεση θέλει μόνο. 

   Έχει σημασία να είμαστε καλά παρόλα τα δύσκολα που μας βγαίνουν μπροστά. Τα έχουμε ακούσει όλα αυτά σκέφτεστε. Έτσι είναι, τα ίδια πάντα. Τα επαναλαμβάνουμε για να τα μάθουμε. Να μπορούμε να σηκωθούμε από τον πάτο. Να βγάλουμε την δύναμη και τον εγωισμό που κρύβουμε και να ακυρώσουμε για όσο χρειάζεται τον αλτρουισμό μας, μόνο και μόνο για να σταθούμε στα πόδια μας. Δεν είναι κακό να σκεφτόμαστε τον εαυτό μας, την υγεία μας, ψυχική και σωματική.

   Φιλοσοφίες του κώλου σκέφτεστε ε; Δεν μου αρέσει να βλέπω τους φίλους μου να πονάνε και να κάνουν πράγματα που δεν θα έκαναν σε άλλη περίπτωση. Το ίδιο θα πονούσα ίσως και εγώ στη θέση τους. Δεν τους κρίνω επειδή κινούνται βάσει συναισθήματος και γνωρίζουμε ότι δεν οδηγεί πάντα σωστά. Η λογική δεν έχει ιδιαίτερο λόγω στον έρωτα. Στην αγάπη όμως έχει. Ας προσέχουμε για να έχουμε. 

Τα φιλιά μου. 



ΥΓ. Η ανάρτηση αυτή είναι αφιερωμένη σε ένα φίλο που αντέχει. 


Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010

Καλό Χειμώνα;;

Με το που γύρισα από διακοπές, ο πρώτος γνωστός που συνάντησα μου είπε "καλό Χειμώνα", ανταπάντησα. Μετά άρχισα να το σκέφτομαι. Μα έχουμε ακόμη Αύγουστο γμτ! Και ακόμη δεν ήρθε ούτε καν το Φθινόπωρο! Ουφ!

Έχω μια εβδομάδα που γύρισα από τις διακοπές. Πέντε μέρες στη Λευκάδα και ύστερα στο Χωριό για το υπόλοιπο της άδειας. 

Η Λευκάδα! Πανέμορφο νησί! Με το πράσινό του, τη όμορφη θάλασσα, το καλό (τουλάχιστον σε μας) κόσμο. Ενθουσιάστηκα! Πρωινό, θάλασσα, σπίτι, καφέ, βόλτες περίπου το πρόγραμμά μας. Αφού να σκεφτείτε γυρνούσαμε το απόγευμα για ύπνο και δεν μας κόλλαγε. Το βράδυ φτάναμε σπίτι πτώματα από την κούραση. Δεν ξενυχτήσαμε καμία μέρα σας πληροφορώ! Ούτε μέχρι τις 1 π.μ.!!! Και αν δεν είχαμε τα βογκητά από τα διπλανά δωμάτια, μη σου πω και νωρίτερα θα κοιμόμασταν! Δεν έκανε ούτε μία κακή μέρα. Ζέστη, ήλιος, κόσμος, θάλασσα! Πω πω είχα χρόνια να κάνω διακοπές και ακόμη και τώρα απίστευτο μου φαίνεται χεχε. 

Γυρίσαμε σχεδόν όλο το νησί! Έχω και μερικά παράπονα! Όλοι δεν ξέρουν πως το Πόρτο Κατσίκι είναι η πιο διάσημη παραλία της Λευκάδας και ευρύτερα; Μα είναι δυνατόν να μην έχουν καλούς δρόμους; Αλλά θα μου πεις ότι αν τους φτιάξουν θα μαζεύονται ακόμη περισσότεροι, οπότε καλύτερα έτσι! Μόνος μου ρωτάω μόνος μου απαντάω! 
Μου είχε λείψει αυτή η χαλάρωση των διακοπών, να μην σε νοιάζει αν θα γυρίσεις, τι ώρα θα φας, τι ώρα είναι γενικότερα. Και είναι εξίσου υπέροχο να είσαι σε ένα μέρος που να μην σε ξέρει κανένας. Όχι πως θα έκανες τίποτα τρελό αλλά έτσι για την αίσθηση της ελευθερίας. 
Η παρέα γνωστή και κολλητή, επίσης και πολύ συνεννοήσιμη, ευτυχώς δηλ. Πολύ θα ήθελα έτερον ήμισυ αλλά οκ, όταν βρεθεί θα κάνουμε και άλλες διακοπές!
Το δωμάτιο καλό, ή υπεύθυνη λίγο ξινή αλλά ανεκτή, οι γιοί της ακόμη πιο ανεκτοί αχαχχαχαχα!
Δεν έβγαλα πολλές φωτό από τη φύση της Λευκάδας και αυτό επειδή οδηγούσα περισσότερο και επειδή όλο και θα μου την έλεγε ο Basnia είπα να μην προσπαθήσω και ήταν και στενοί οι δρόμοι..
Τρία βράδια τα περάσαμε στην πόλη, στο κέντρο της, εκεί χαμένοι μέσα στον κόσμο και τα μαγαζιά, με υγρασία, ζέστη και καφέ ή παγωτό. ψωνίσαμε και λίγα γλυκά για το σπίτι. Από αξιοθέατα δεν είδαμε τίποτα. Μα τίποτα, εκτός του ότι δεν είχαμε όρεξη να τρέχουμε μες την ζέστη, προτιμούσαμε να είμαστε στην παραλία μέχρι αργά το μεσημέρι. 
Πήγαμε στους καταρράκτες, ΝΑ ΠΑΤΕ, όχι για να τους δείτε, (φυσικά  και να τους δέιτε), δεν τους σνομπάρω παιδιά, αλλά στο Καρπενήσι, στο Πανταβρέχει, είναι πολύ καλύτεροι και δεν συγκρίνονται (αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει), αλλά να πάτε για πιείτε καφέ κάτω από πλατάνια, ήσυχα, με ήχους τζιτζικιών και πουλιών, τρελάθηκα, δύο φορές πήγαμε, χαλαρώνεις απίστευτα!
Δεν θα ξεχάσω και το ηλιοβασίλεμα στην πόλη, πάνω στη γέφυρα, όμορφα χρώματα! Το παίζαμε ζευγάρι και το απολαμβάναμε! Κάνα δυο φορές πριν προλάβουμε να το ζητήσουμε, μας πρότειναν να μας βγάλουν φωτό! Και όλο της έλεγα να πάει το χέρι από τη μέση μου, θα μας παρεξηγήσουν κοπελιά, θα μας βγει το όνομα...!!!

Το πρωί πριν φύγουμε, ήμασταν με ντεμί συναισθήματα, σίγουρα όμως χορτασμένοι!

Και του χρόνου να είμαστε καλά να ξαναπάμε!

Αυτά τα λίγα από τις διακοπές στη Λευκάδα, σε επόμενη ανάρτηση θα σας πως και για το χωριό!

Για όσους δεν γυρίσατε ακόμη, καλά να περνάτε! Οι υπόλοιποι και του χρόνου οι διακοπές μας, για όσους δεν πήγαν, εύχομαι του χρόνου να πάνε!! Και υπομονή, μας περιμένει ψιλοδύσκολο υπόλοιπο χρόνου, με αλλαγές και εκλογές! χαχαχα! (ορίστε και η ομοιοκαταληξία)!


ΥΓ. Δεν αναφέρθηκα καθόλου στην πανσέληνο, την κοίταξα μόνο λίγα δευτερόλεπτα, παραπάνω ίσως να μην μου έβγαιναν σε καλό.. αποφυγή συναισθηματικής φόρτισης..

Φιλιάαααααααααααααααααα!!!

Παρασκευή 16 Απριλίου 2010

Συννεφιές, ακεφιές; Μπα!

Καλησπέρα!

Πως πάνε τα κέφια σας;;
Ελπίζω καλά!

Μου την έχει σπάσει πολύ ο καιρός τελευταία! Δευτέρα ξημερώματα ήρθα και οι ώρες που είδαμε ήλιο είναι μετρημένες στα δάκτυλα τους ενός χεριού! Μην απορείτε που ασχολούμαι συνέχεια με τον καιρό, απλά με επηρεάζει αρκετά, στην ψυχολογία κυρίως! Ουφ! Άνοιξη μπήκε έλεος!!!
Η παρακάτω φωτογραφία μόλις την είδα μεγεθυμένη στον υπολογιστή με τάραξε, μη μου μιλάς για Καλοκαίρια για ακρογιαλιές και αστέρια στο μυαλό μου και ευτυχώς ήμουν μακριά από τη λίμνη! Σκέψου να ήταν και θάλασσα δηλαδή! χαχαχα! Άσε που τελευταία διαβάζω σχεδόν κάθε μέρα ποστ με θέμα τον έρωτα, μην τον είδατε, μην τον απαντήσατε τον Παναή! Περνάει ο καιρός και 'κείνος άφαντος! Η Άνοιξη φταίει μην παρεξηγείτε, τα χαΐρια της πλεονάζουσας συννεφιάς!Και όσο το νερό της λίμνης πέφτει, η δουλειά αυξάνεται। Μας βάζει σε εγρήγορση και αυτό είναι το καλό! Να μην κοιμάσαι βρε παιδί μου, όσο και αν προσπαθείς το πρωί να ανοίξεις το μάτι πίνοντας καφέ.
Πάντως όσο και να λένε και να ματαλένε για πτώχευση και άλλα τέτοια "ωραία", είναι μεν λίγο φοβιστικά, αλλά οκ, πόσο να φοβηθούμε πια; Ω γέγονε, γέγονε και ότι είναι να γίνει θα γίνει. Δεν με αγχώνει πια το θέμα..
Και κάπως έτσι περνάνε οι μέρες εδώ στα Βορειοδυτικά, με καλή παρέα ευτυχώς, συζητήσεις και βόλτες που το πρώτο εξάμηνο πέρυσι δεν τα είχα και τόσο και φέτος έγιναν συνήθεια. Τώρα που ανοίγει ο καιρός πρέπει να το σκεφτώ τι θα κάνω και με το θέμα του τουτού! Νομίζω μου λείπει!!

Φιλιάαααααααα!!!

Και μην ξεχάσω!
Καλό ΣΚ να έχουμε!!!!

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010

Τελευταία νέα..

Καλησπέρα σας!

Τι μου κάνετε; Ελπίζω όλοι καλά!

Πέρασε καιρός από την τελευταία ανάρτηση! Είμαι καλά, στην βάση μου πλέον! Αυτό τον καιρό δεν δουλεύω, παρακολουθώ ένα σεμινάριο και μου αρέσει πολύ! Τα υπόλοιπα παιδιά είναι μια χαρά και περνάω πολύ καλά μαζί τους! Βέβαια η παρακολούθηση είναι λίγο κάπως πια, μιας που έχω καιρό που τέλειωσα με αυτές τις υποχρεώσεις της σχολής. Υπάρχουν κάποια μαθήματα όμως που είναι πολύ ενδιαφέροντα και περνάει η ώρα..

Από την τελευταία φορά που έγραψα, υπήρξαν πολλά γεγονότα που λίγο πολύ μου άλλαξαν τη ζωή. Πρώτα απ' όλα είχα ένα τρακάρισμα που με άφησε χωρίς αμάξι.. εντελώς.. Τώρα μπορεί να το παίρνω στη πλάκα αλλά πέρασα δύσκολες μέρες, λίγο το σοκ, λίγο η στεναχώρια που πάει το τουτού, δεν άφησαν να χαρώ και πολύ την παραμονή μου στο χωριό. Είμαι όμως καλά και όλα τα άλλα γίνονται, ε; Καιρός για να πάρω καινούργιο... αν και δεν βολεύει καθόλου η περίοδος.. λόγω οικονομικών δυσκολιών βεβαίως βεβαίως..

Έπειτα είχαμε και κάτι προβληματάκια με τα κληρονομικά, όχι μεταξύ μας μην τρομάζετε, εκεί έφταιγε το κτηματολόγιο.. αν βάλεις και αυτό μαζί με το προηγούμενο δεν θες κάτι άλλο για να πεις "δεν αντέχω άλλο" και να την κάνεις για τι Θιβέτ να βρεις την ησυχία σου!

Γι' αυτό λοιπόν γύρισα και αμέσως άρχισε το σεμινάριο. Οπότε και μπόρεσα να ξεχαστώ από τα διάφορα που είχα στο κεφάλι μου. Όπως κάποιοι ακούσατε και αληθεύει, η λίμνη μας πλημμύρισε, θυμάστε το προηγούμενο ποστ, όπου σας είχα δείξει κάτι φωτό, τώρα θα σας δείξω νέες..
Εδώ είναι η είσοδος στην πόλη από την λεωφόρο Κύκνων.. πολύ απλά έχει πνιγεί..
Και αυτή που βλέπετε εδώ είναι η έξοδος από την πόλη, στην λεωφόρο Κύκνων ακριβώς δίπλα της στο νερό είναι η είσοδος... η έξοδος έχει γίνει διπλής κατεύθυνσης.. ευτυχώς έχει δύο λωρίδες..

Σήμερα έφτιαξα και κουλουράκια αλμυρά με αλεύρι ολικής, μην τα παρομοιάσετε με τίποτα που σας θυμίζουν! λολολ! Την συνταγή την βρήκα στην Γαστεροπλήξ. Την έφτιαξα με λίγες παραλλαγές βέβαια..
Επίσης, αν έχει κανείς καμιά συνταγή για κουλουράκια διαίτης αλμυρά ή γλυκά και έχει την καλοσύνη, ας μου την στείλει με ένα μέιλ!

Τραγουδάκι;

Αυτά για σήμερα, θα τα πούμε σύντομα!
Φιλιά σε όλους!!!!!

Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2010

Μικρά θεματάκια!

Καλημέρα παιδιά!
Ελπίζω να μου είστε όλοι καλά! :)

Θα σας δείξω μερικές φωτό από τη λίμνη Ορεστιάδα, (στη φωτό είναι μία λωρίδα δρόμου (από κάτω) εκεί που βλέπετε νερό και όχι λίμνη) που έχει μπει στο δημοτικό πάρκινγκ και επίσης έχει κλείσει και τη μία λωρίδα τη λεωφόρου Κύκνων με κατεύθυνση προς την πόλη.. Νομίζω έχει παραγίνει το κακό!
Όλα τα πτηνά κάνουν τσάρκα στο δρόμου και στο νερό. Μα φυσικά και δεν φταίνε αυτά! Εκεί που βλέπετε την κολόνα φωτισμού, μέχρι εκεί είναι το πάρκινγκ. Που να πάει ο έρμος Καστοριανός πολίτης να βάλει το αμάξι του όταν κατεβαίνει στο κέντρο; Μερικοί πάντως τα έμαθαν να κολυμπούν, και καλά έκαναν γιατί αν συνεχιστεί έτσι, την πατήσαμε! Ελπίζω να μεριμνήσουν μέσα στο 2010! Και δεν έχω και κολυμβητικές ικανότητες! Είναι να μην σου τύχει..


Άλλο θέμα:
Τις προάλλες εκεί που πήγα στο σούπερ να πάρω γάλα και κάνα δυο άλλα πραγματάκια και τριγυρνούσα σαν την άδικη κατάρα (αυτό από αλλού είναι) στα λαχανικά, βλέπω μια γιαγιά, η οποία έχει χώσει το χέρι στις καραμέλες και ότι έπιασε με το χέρι της, τις έβαλε στην τσέπη της! Εξεπλάγην στην αρχή, αλλά οκ, ήθελε να γλυκαθεί! Είδες θράσος η γιαγιά;;; χεχε!


Άλλο θέμα:
Πριν φύγω με άδεια για τα Χριστούγεννα, κοντά στην πολυκατοικία μου, σε ένα κήπο, σπιτιού, που δεν μένει κάποιος, είχε γεννήσει μια σκυλίτσα δύο πανέμορφα σκυλάκια, μα δεν είναι πανέμορφα;Το θέμα είναι ότι από τότε που γύρισα, δεν τα ξαναείδα! Και δεν βρήκα και κανένα που να γνωρίζει που είναι! Δεν μπορεί να χάθηκαν έτσι στα καλά καθούμενα. Μακάρι να τα πήρε κάποιος και να τα φροντίσει!

Είδα και τον Τιτανικό που τελείωσε πριν λίγο, πάλι με συγκίνησε! Μπορεί να ακούγεται περίεργο, αλλά όσες φορές και να το είδα πάντα μου κατεβαίνει το δάκρυ.. αυτά!




Εύχομαι Καλό Μήνα

και μια καλή εβδομάδα!


Η δικιά μου θα είναι κουραστική αλλά καλή!
Μου το υπόσχομαι!

Φιλιά σε όλους!!!

Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010

Λίγη ρουτίνα..

Καλημέρα σας!

Πάνε οι γιορτές, πέρασε και η άδεια, γύρισα και εγώ και αρχίζω να μπαίνω ξανά στη ρουτίνα μου και μ' αρέσει! Πανέμορφη η πόλη όπως την άφησα! χεχε! Δεν μπορώ να πω πως δεν πέρασα καλά στην άδειά μου, απλά κουράστηκα μου φαίνεται, πολλές οι μέρες στο χωριό, το κλίμα λίγο περίεργο, πάνω στις γιορτές τα σαράντα του πατέρα μου. Φιλοξενίες στο σπίτι, που όχι πως δεν μου αρέσουν, απλά δεν ήταν η κατάλληλη εποχή και κατάσταση. Δεν έχω παράπονο όμως, αρκετά βγήκα, είδα κόσμο και πέρασα σχετικά καλά. Τώρα μπήκα ξανά και στο διατροφικό μου πρόγραμμα, γιατί με τόσα γλυκά και φαΐ απορώ που δεν έσκασα τόσες μέρες!

Στα εδώ τώρα, με περίμενε δουλειά που δεν είχα προβλέψει και κατά περίεργο τρόπο όλα είχαν προθεσμίες και μία είχε λήξει κιόλας. Μέχρι και στο σπίτι έφερα πράγματα να κάνω και θα έχω και το ΣΚ. Την επόμενη εβδομάδα θα έχω τελειώσει τα δύσκολα και πολύ χαίρομαι. Από καιρό καλά πάμε, συννεφιές και πάλι συννεφιές, με ομίχλη, βροχούλα και κρύο, λιγότερο απ' ότι θα ήθελα βέβαια..
Θυμάστε τις προάλλες που σας έλεγα ότι έχω τον απέναντι που τρώει διάφορα και "μοσχομυρίζει" ο τόπος; Ε λοιπόν, τώρα αλλάξαμε συνήθειες! Συνήθως τις πόρτες από τα γραφεία τις αφήνουν ανοιχτές στην υπηρεσία και μπαινοβγαίνει ο κόσμος, προχτές γυρνώντας από εξωτερικές δουλειές, την βρίσκω κλειστή, χτυπάω και ανοίγω και τι να δω;;; Αν έχετε το Θεό σας! Γραφειάκι, τραπεζομαντηλάκι και πάνω η Άρτα και τα Γιάννενα! Ταραμοσαλάτα (ήρθε η Καθαρά Δευτέρα;), τυράκι, ψωμάκι, ελίτσες, κρεμμυδάκι και γύρω 5 άτομα να τρώνε! Α και τσίπουρο! Ο καθένας με το ποτηράκι του! Και δεν θέλω να σνομπάρω τα φαγητά, γιατί αν ήμασταν αλλού και εγώ θα έτρωγα αλλά σε εργάσιμη ώρα, μέσα σε γραφείο;;; Ε ποτέ όμως! Και να, να βγαίνει η μυρωδιά τσίπουροκρεμμυδοτυριού να βγαίνει προς τον διάδρομο! Πήρα δυο πράγματα και την έκανα σε άλλο γραφείο μέχρι να τελειώσουν! Καλοπερνάμε!

Και κάπως έτσι θα περάσει και το ΣΚ, με λίγη δουλειά, ίσως και επίσκεψη από φίλη, αν έχει καλό καιρό καμιά βόλτα (αν και είπε χαλασμό Κυρίου), θα δείξει! Α και καθάρισμα φυσικά για να μην μας φάνε και οι μυίες!

Εύχομαι να έχουμε ένα πανέμορφο ΣΚ και να περάσουμε καλά!
Φιλιά σε όλους! Μου λείψατε!!!

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009

Έχει ο καιρός γυρίσματα..

Καλησπέρα!!!!

Τι κάνετε; Όλα καλά;

Εδώ μια συννεφιά την είχε απ' το πρωί, με καλές θερμοκρασίες όμως! Δεν μπορώ να πω, ξύπνησα σχετικά καλά. Περιμένω όμως με ανυπομονησία τον Δεκέμβριο που θα αρχίσει να μεγαλώνει η μέρα!

Σήμερα έλεγα ότι θα είναι μια βαρετή μέρα στη δουλειά, Δευτέρα γαρ, αλλά πέρασε μια χαρά. Σχετικά χαλαρή δουλειά. Οι συζητήσεις έδιναν και έπαιρναν εδώ στις κλίκες, λίγο το ασφαλιστικό, λίγο τα επιδόματα, άντε και λίγο οι ελεγκτές για το έλλειμμα, οι αποσπάσεις που πρόκειται να σταματήσουν και να αποδεσμευτούν θέσεις (και συμφωνώ απόλυτα), λίγο απ' όλα τέλοσπάντων, να δούμε που θα μας βγάλει..

Κάποιων εδώ που παίρνουν ένα σωρό επιδόματα κοντεύει να καεί ο κώλος τους. Ακόμη και αυτοί που είναι με το ΠΑΣΟΚ, τώρα έχουν λουφάξει. Και είναι απίστευτο, γιατί η συμπεριφορά κάποιων είχε αλλάξει προς το χειρότερο από τη στιγμή που βγήκε.

Το Σάββατο που μας πέρασε είδα το 2012, το οποίο ήταν κορυφή, ωραία εφέ, πολύ δράση, υπήρχαν ώρες που έλεγες τώρα τελειώνουν όλα και η αδρεναλίνη σου χτυπούσε κόκκινο. Επίσης όσοι κατεβάζετε ταινίες, μην την δείτε στο πισί, προτιμήστε κινηματογράφο! Καμία σχέση!!!!

Χτες Κυριακή, ήρεμη επίσης μέρα, βόλτα το πρωί για περπάτημα και καφέ το απόγευμα. Σας έχω και μερικές φωτό από την πρωινή μου βόλτα. Λίγα σύννεφα το πρωί, μετά λιακάδα..

Επίσης σας έχω και ένα άρθρο που διάβασα και μου ανέβασε το αίμα στο κεφάλι. Προσβλητικό το θεώρησα, θα μου πείτε και εσείς την γνώμη σας. Το άρχισα πριν ο κύριος ανοίξει απέναντι ανοίξει το γύρο να φάει, την έκανα και ξαναγύρισα να το τελειώσω. Ίσως μπορεί ο καθένας να γράφει ότι θέλει αλλά είναι υπερβολικό κάτι τέτοιο.. και καλά έκανε και τράβηξε μήνυση. Μην πείτε τίποτα για τη σελίδα, σας έχω πει ότι δεν έχω υπολογιστή και δανείζομαι, αυτή είχε ο συνάδελφος αρχική.

Καλό βράδυ!!!!


*βλέπετε τη φωτό με τους κύκνους; Αυτά τα γκριζοάσπρα είναι τα μικρά τους που σας είχα δείξει εδώ. Όταν μεγαλώσουν θα γίνουν και αυτά σαν τους γονείς τους κατάλευκα!

Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2009

Εκλογικό τριήμερο...

Καλημέρα!

Ελπίζω να μου είστε όλοι καλά! :)

Τέλειωσε το εκλογικό τριημεράκι και γυρίσαμε πάλι πίσω. Κουραστικός ο δρόμος και αρκετά μακρύς. Αλλά με αντάμειψε η παραμονή στο χωριό, μιας που είχε μαζευτεί κόσμος και μέσα σε αυτούς και οι συγγενείς. Όταν τους βλέπεις για λίγο είναι καλά, η καθημερινή τριβή όμως δεν είναι και τόσο καλή. Τους είδα όλους, με μερικούς βγήκα κιόλας για ένα καφέ.
Ευτυχώς μας έκανε πολύ καλό καιρό και μπορέσαμε να το χαρούμε, το κρύο βέβαια, ειδικά το βράδυ, δεν έλλειπε. Κουβερτούλα εννοείται!
Η παρακάτω φωτό είναι τραβηγμένη από ένα ξενοδοχειακό συγκρότημα που άνοιξε πριν 4-5 μήνες και πήγαμε πριν ρίξουμε την ψήφο μας στην κάλπη. Στην καφετέρια λοιπόν έχουμε αυτή τη θέα! Οι πρόποδες του Βελουχιού και το Καρπενήσι να αχνοφαίνεται. Όποιος/α μου κάνει την τιμή να με επισκεφτεί, σ' αυτή την καφετέρια θα τον/την φέρω και δεν θα παραλείψω να του δείξω τους τοίχους και ξύλα by hfaistiwnas! χαχαχα! Έχουμε και καλύτερα να δείξουμε βέβαια!! Η παραπάνω φωτό είναι τραβηγμένη από το σπίτι της γιαγιάς μου!
Πέρασαν όμως γρήγορα οι μέρες. Την Δευτέρα ξεκινήσαμε μαζί με τον αδερφό μου, αυτός για τη σχολή του στην Αν. Μακεδονία και εγώ για Καστοριά. Πήγαμε μαζί μέχρι Λάρισα, εγώ έκανα μια στάση εκεί μια κάνα δίωρο και αυτός συνέχισε. Χάθηκε κιόλας! Μα του είχα πει να στρίψει δεξιά και αυτός πήγε ευθεία! Μικρή η πινακίδα γι' αυτό μάλλον! ευτυχώς αν και αγχώθηκα στην αρχή, την βρήκε την άκρη εύκολα, όπως μου είπε.
Όταν ξανα-ξεκίνησα να φτάσω στον προορισμό μου, είχε ήδη αρχίσει να νυχτώνει. Η παραπάνω φωτό είναι στα πρώτα χιλιόμετρα έξω από Λάρισα προς Κοζάνη. Δεν μου αρέσει να οδηγώ βράδυ είναι η αλήθεια. Ο δρόμος Λάρισα - Κοζάνη δεν είναι και εθνική! Φοβάμαι μην μου πεταχτεί τίποτα στο δρόμο και το πάρω στο λαιμό μου. Κρίμα δεν είναι; Καταπληκτική διαδρομή παιδιά, κατά τη διάρκεια της μέρας εννοείται, έχει τα πάντα, πεδιάδες, χωριά, πόλεις (την Κοζάνη), ποτάμια και φυσικά τη λίμνη του Αλιάκμονα απ' όπου είναι και οι παρακάτω φωτογραφίες. Ήταν τόσο όμορφα, σταμάτησα και τράβηξα 3-4 φωτό, έτσι για να τις έχω, να μου θυμίζουν τις διαδρομές μου!
Και ξανά στα καθημερινά από την Τρίτη που μας πέρασε. Ηρεμία, τάξη και ασφάλεια. Η Καστοριά δύο μέρες τώρα είναι μες την ομορφιά! Έχει έναν ήλιο που σε παραπέμπει στην Άνοιξη! Ακούς τις πάπιες να κράζουν όλη την ώρα στη λίμνη, έχουν πολύ πλάκα!!! Άσχετο αλλά σήμερα ένας χτύπησε ένα σκυλάκι με το αυτοκίνητο, το σκυλί έφυγε αλλά έσκουζε και το άκουσε όλη Καστοριά, ο βλάκας, και να σκεφτείτε ότι δεν έτρεχε κιόλας.
Α, να σας πω και ένα γελοίο συμβάν! Έπρεπε να πάω σε άλλο γραφείο να ζητήσω βοήθεια σε κάτι, έκατσα βέβαια λίγο παραπάνω απ' ότι έπρεπε. Γυρνώντας, βρήκα τον υπάλληλο που κάθεται απέναντί μου (και απλά περιμένει τη σύνταξή του), να έχει κρυφτεί στη γωνία που κάνει ο τοίχος και δεν φαίνεται από την είσοδο, να τον έχει πάρει λιγάκι.. δεν πτοήθηκε όμως! Τον ξύπνησα κατά λάθος και ξανακοιμήθηκε! Αχχχ.. δεν θα πω το κλισέ για τον δημόσιο τομέα...
Εύχομαι καλή μέρα να έχουμε αύριο!
Να είμαστε καλά και να περνάμε καλά!
Φιλιάααααααααααα!

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009

What's new pussycat (!)

Καλημέρα σας!! Ελπίζω να μου είστε καλά!

Τρίτη ήταν σήμερα και πέρασε... εντάξει, χαλαρή μέρα θα έλεγα όσον αφορά τη δουλειά. Τα έχουν παίξει με την ίωση οι υπάλληλοι! Τελευταίως κυκλοφορούν αντισηπτικά μαντιλάκια αλλά και υγρά καθαρισμού χεριών.. εκεί που πρόσφερες καφέ όταν κάποιος ερχόταν στο γραφείο, τώρα προσφέρεις μαντιλάκι, δεν το συζητώ για χειραψία και φυσικά από μακριά και αγαπημένοι.. μην πιάσουμε και κορέους.. Όλη την μέρα θα πιάσεις πόμολα, τηλέφωνα, κλειδιά, μπράτσα καρεκλών, βιβλία κλπ.. ας είμαστε προσεχτικοί αλλά όχι και υπερβολικοί!!

Πολύ μου άρεσε και ο καιρός σήμερα, είχε ήλιο και λίγα σύννεφα! Ξέρεις, αυτός ο ουρανός σου θυμίζει ή αρχή Άνοιξης ή τέλος Καλοκαιριού.. οπότε μέσα είμαστε!

Το ΣΚ που μας πέρασε είχα επισκέψεις από Θεσσαλονίκη, μια φίλη μου, έχει έρθει κάμποσες φορές μέχρι τώρα. Και είναι η μόνη που μπορεί να έρχεται συχνά, αφού είναι πιο κοντά χιλιομετρικά. Το Σάββατο έφτασε αργά, γύρω στις 8 το βράδυ και αυτό επειδή δούλευε το πρωί. Κάτσαμε μέσα. Μαγειρέψαμε, φάγαμε, ήπιαμε και λίγο, είδαμε ταινίες στην τιβί και μιλήσαμε για όσα έγιναν τις ημέρες από τότε που έχουμε να βρεθούμε. Κοιμηθήκαμε πολύ αργά αλλά βάλαμε ξυπνητήρια νωρίς την επομένη, για να πάμε τη βόλτα μας!

Στις 9 το πρωί της Κυριακής, είχαμε ήδη ξυπνήσει, μέχρι να φάμε πρωινό, να πιούμε τον καφέ μας, αργήσαμε να ξεκινήσουμε για το πανηγύρι που σας έλεγα στην προηγούμενη ανάρτηση. Κατά τις 11 και λίγο ήμαστε εκεί. Δεν είχε πολύ κόσμο είναι η αλήθεια, ήτανε ακόμη πρωί βλέπετε. Ό,τι πρέπει για να σεργιανίσεις με την ησυχία σου. Γυρίσαμε τους πάγκους, πήραμε και κάνα δυο πράγματα ο καθένας (έχε χάρη που δεν είχα πολλά χρήματα μαζί μου, ούτε και η Χρύσα) και φύγαμε. Φύγαμε γύρω στις 2 και κάτι, ο κακός χαμός και στο δρόμο και στους πάγκους! Από τις 12 μ.μ. άρχισε να μαζεύετε πολύς κόσμος, τόσο που να σε εμποδίζουν να περπατήσεις!

Είχε απ' όλα πάντως και αν τέτοιο καιρό τα επόμενα χρόνια σας φέρει ο δρόμος σας προς τα εδώ, να ξέρετε ότι θα βρείτε πράγματα σε πολύ καλές τιμές. Δεν είναι διαφήμιση!!!

Η υπόλοιπη μέρα πέρασε χαλαρά στο σπίτι και το βράδυ για ένα ποτό σε ένα ωραίο μαγαζάκι, το οποίο μαζεύει ως επί το πλείστον φοιτητές, αλλά και Καστοριανούς και με μουσική τόσο δυνατά όσο να μπορείς να συζητήσεις άνετα.

Ωραία πέρασα το ΣΚ μου! Είναι ωραίο να έχει κόσμο το σπίτι. Έχεις άλλη διάθεση και όρεξη να κάνεις πράγματα! Είναι που αν σε έχει φάει η μοναξιά μέρες, θες ανθρώπους να συναναστραφείς και να βγάλεις το άχτι σου, και αν είναι και γνωστοί χρόνια, ακόμη καλύτερα γιατί είσαι και πιο άνετα. Συζητάς, θυμάσαι, γελάς, κλαις. Έχει την ομορφιά του!

Το επόμενο ΣΚ στα πάτρια για εκλογές! Πλησιάζουν!!!! Αν χαίρομαι; Μα φυσικά! Που θα πάω στο Χωριό! Για την κάλπη; χμμ αδιάφορη μου είναι αλλά θα πάω να ρίξω την ψήφο μου, σιγά μην τους την χαρίσω! Άσε που θα έχει και πλάκα, το μισό μου σόι είναι εφορευτική! χαχα!

Καλημέρα να έχουμε! Το αξίζουμε!

Επίσης μια μέρα πριν εύχομαι να έχουμε

Καλό Μήνα!!!!

Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2009

Ωδή* στο Φθινόπωρο ++

Καλημέρα! Καλό μήνα να έχουμε και καλό Φθινόπωρο!!

Ελπίζω όλοι να είστε καλά!

Εδώ τα πράγματα πάνε καλά.. όσο μπορούν δηλ. Πολύ μου αρέσει που μπήκε το Φθινόπωρο. Μπορεί να είναι μια εποχή που η φύση θα αρχίσει την ξεκούραση της αλλά είναι σημάδι καλής λειτουργίας του περιβάλλοντος. 6 μήνες είναι αυτοί, θα περάσουν και μετά πάλι θα αναγεννηθεί και θα μας δώσει τον καλύτερό της εαυτό.
Πάντα μου άρεσε η μελαγχολία της εποχής αυτής. Μάλλον επηρεάζει και το γεγονός του ότι είμαι στα ζώδια του Φθινοπώρου. Όχι πως δεν μου αρέσουν οι άλλες εποχές βέβαια. Έχω χωρίσει τις εποχές στα δύο. Δύο οι ακραίες και δύο ενδιάμεσες. Ακραίες ο Χειμώνας και το Καλοκαίρι, και Ενδιάμεσες που είναι και σαν εισαγωγικές αυτών που τις ακολουθούν, η Άνοιξη και το Φθινόπωρο που εισάγουν το Καλοκαίρι και τον Χειμώνα αντίστοιχα.

Οι δύο ενδιάμεσες λοιπόν είναι οι αγαπημένες μου!
Τώρα δεν ξέρω τι μ' έπιασε και τα λέω όλα αυτά. Μάλλον χαίρομαι υπερβολικά για την αλλαγή της εποχής, θέλω να το δείξω.

Παλιότερα έβαζα στόχους και έκανα σχέδια τέτοια εποχή. Τώρα πια οι στόχοι μπαίνουν στην αρχή της χρονιάς. Και τέτοια εποχή γίνεται ένας είδος προκαταρκτικής εξέτασής τους για να δούμε που φτάσαμε. Η φετινή χρονιά γενικότερα είχε μεγάλες αλλαγές στη ζωή μου, σε πολλούς τομείς. Με επηρέασαν αρνητικά και θετικά. Με λίγα λόγια εκεί που άρχισε καλά, συνεχίζει φλου και ένας Θεός ξέρει πως θα καταλήξει. Έχουμε όμως 4 μήνες μπροστά μας. Ας μην προκαταβάλλω την εξέλιξη..

Προς το παρόν, με διάθεση ημίτρελη προς το τρελή, με νεύρα σε σχετικά καλή κατάσταση και άγχος απροσδιόριστο που δεν με αφήνει να κοιμηθώ το βράδυ και με βάζει σε σκέψεις, που βρίσκομαι, τι κάνω, τι θέλω απ' τη ζωή μου. Προσπαθώ να τα βάζω όλα στην άκρη και να φτιάχνω το παρόν, με ότι έχω, γιατί ακόμη μια ρευστότητα υπάρχει.. και όλα τα αινίγματα θα λυθούν κάποια στιγμή..

Το απόγευμα έβλεπα Singles, δεν παρακολούθησα ποτέ αυτό το σίριαλ, με κούραζε. Τώρα που είναι απόγευμα και τυχαίνει να είμαι ξύπνιος, βλέπω τουλάχιστον το μισό από κάθε επεισόδιο. Σήμερα με συγκίνησαν ιδιαίτερα. Ακούστε το τραγούδι και θα καταλάβετε:
Μα δεν είναι η πραγματικότητα; Δεν είναι τραγικό ώρες ώρες να σκέφτεσαι ότι όλα εξαρτώνται από κάτι, είτε είναι άνθρωπος, είτε κατάσταση, είτε αντικείμενο; Το άκουγα, έβλεπα και τις σκηνές από το έργο και με έπιασε εκείνο με τα κλάματα που λέγαμε τις προάλλες. Σαν να πέρασε ότι έχω ζήσει μέχρι τώρα από μπροστά μου. Και συμπέρανα ότι πάντα εξαρτυόμουν από ανθρώπους. Στεκόμουν μόνος μου, αλλά πάντα υπήρχε ένας φίλος, που θα κρυβόταν πίσω από την αισιοδοξία που ανέδυε για να μην τα παίξω. Είναι ωραίο να ξέρεις ότι στηρίζεσαι κάπου. Ο φόβος της μοναξιάς τελικά σε οδηγεί όπου θέλει. Πόσο εύκολο είναι να πει κάποιος ότι μπορεί και μόνος του; Ότι δεν έχει ανάγκη κανέναν; Άνθρωποι είμαστε..
Τίποτα δεν τελειώνει έτσι εύκολα,
εκτός αν θέλουμε εμείς να το θέσουμε το τέρμα.. κρίμα δεν είναι; Έχουμε τεράστια δύναμη, ας την απελευθερώσουμε..
Με κάτι τέτοιες σκέψεις άρχισα να πέφτω και κάπου εκεί (για να μην πιάσω πάτο) σκέφτηκα ότι απλά έχω ένταση και πρέπει να εκτονωθεί! Να ξεσπάσω βρε παιδί μου. Το ΣΚ που έρχεται θα έχω επισκέψεις και σκέφτομαι να το κάψω (καλά μην φανταστείτε ότι θα γίνει το Κούγκι)! Εεεε γιατί με τα παιδιά που έχω μπλέξει εδώ, δεν πρόκειται να βρω άκρη στη διασκέδαση... Και αν τύχει κάτι και δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό.. βλέπω το βουνό να ξεκουνάει! λολολ!

Καληνύχτα λοιπόν!!!
Και καλημέρα!!!
Και καλό ΠΣΚ!!!

Τα φιλιά μου!!!


*ωδή < αρχαία ελληνική ᾠδή < ἀοιδή < ἀείδω και ἀήδω (τραγουδώ)
= λυρικό άσμα, τραγούδι, ύμνος, υμνητικό τραγούδι.

Πέμπτη 16 Απριλίου 2009

Γεια χαρά Κύριε Κάστορα!

Καλημέρα και Καλό Πάσχα!!!!!!

Τι μου κάνετε; Έχουμε καιρό να τα πούμε εύχομαι να είστε όλοι καλά!

Σας σκεφτόμουν και σας σκέφτομαι όλο αυτό το καιρό! Μου λείπετε πολύ! Μου λείπει και το αγαπημένο μου χόμπυ! Ο reader μου μπούκωσε από τα αδιάβαστα ποστ! Το κακό είναι ότι θα παραμείνει έτσι για καιρό ακόμη.. θα δείξει..

Πλέον είμαι μόνιμος κάτοικος ΒΔ Ελλάδος. Καταπληκτική πόλη, όπως και οι άνθρωποί της. Όλοι είναι πολύ καλοί! Με όποιον και να μίλησα ήταν έτοιμος να με εξυπηρετήσει και να με βοηθήσει. Από έγκυρες πηγές έμαθα ότι πρέπει να κρατάω μια πισινή.

Βέβαια η γκαντεμιά μου ξεπέρασε κάθε όριο, μιας που το αμάξι καθώς πήγαινα για πρώτη φορά, κάπου στο πρώτο 1/3 της διαδρομής άρχισε να κάνει ένα περίεργο θόρυβο από την αρχή σχεδόν της διαδρομής. Από τις 30-3 ήταν στο συνεργείο για ένα ρουλεμάν το οποίο κατέληξε σε αλλαγή σαζμάν μη χέσω, και το πήρα 8-04!!!!!! Που να του καεί το μαλλί από το πιστολάκι αυτουνού που με μάτιασε.

Πρέπει να έχεις δύναμη για να κάνεις μια νέα αρχή και πόσο μάλλον σε ένα μέρος που δεν έχεις δει ποτέ στη ζωή σου. Και μάλιστα να αντέξεις όσο καιρό χρειαστεί να είσαι εκεί. Πρέπει κάθε φορά που πας να κλάψεις, να σκέφτεσαι ότι αυτό ήθελες πάντα. Όταν σου λείπουν τα αγαπημένα σου πρόσωπα να θυμάσαι ότι έχεις τη δύναμη να τα καταφέρεις και μόνος σου.

Τον πρώτο καιρό δεν ξέρεις κανέναν, με τον καιρό θα τους μάθεις. Τον πρώτο καιρό θα πρέπει να εμπιστεύεσαι ακόμη και για το πιο μικρό πράγμα. Κόσμο που δεν ξέρεις και αφήνεσαι στην καλή τους διάθεση. Θα γίνουν "οικογένεια" σου και θα αποτελέσουν κομμάτι της ζωής σου.

Να προσαρμόζεσαι εύκολα και να μαθαίνεις γρήγορα. Μπορώ να πω ότι αυτές τις μέρες δεν ήμουν στην καλύτερη και ευκολότερη φάση της ζωής μου. Στεναχωρήθηκα, έκλαψα αλλά και χάρηκα και γέλασα ακόμη και με τα πιο μικρά. Δεν αξίζει να κλαίγεσαι για κάτι που το ήθελες!! Σοβαρέψου!!!!

Η πόλη πανέμορφη, ο κόσμος καλός, το βλέπω πιο ψύχραιμα πια.. Το άγχος μου έφυγε και νιώθω σαν να γυρνάω πίσω στα ξέγνοιαστα τα χρόνια και το απολαμβάνω. Το μωρό μου όποτε το χρειαζόμουν ήταν εκεί, απέναντι, στην τηλεφωνική γραμμή και μόνο το να μιλάμε μου φτιάχνει τη διάθεση. Αλλά και οι φίλοι μου και οι γονείς μου που δεν με άφησαν τόσο μόνο μου όσο πίστευα όσο ήμουν. Ακόμη και οι φίλοι μπλόγκερ που μου άφησαν το σχόλιό τους, έπαιξαν το ρόλο τους.

Υπολογιστή δεν έχω στο σπίτι (πρακτικοί λόγοι δεν το επιτρέπουν, αρχές Μαΐου μου είπαν) ακόμη και στη δουλειά δεν έχουμε αγοράσει ακόμη, οπότε μπαίνω κλεφτά από κάποιον υπάλληλο που λείπει. Όπως και τώρα. Θα έχω να σας πω και να σας δείξω πολλά!!!!!!

Το προηγούμενο κείμενο έχει γραφτεί πριν καμιά εβδομάδα μέρες αλλά έμεινε στα πρόχειρα. Από χτες βρίσκομαι στα πάτρια εδάφη και χαίρομαι τις διακοπές... Μ' αρέσει που γύρισα (και θα είναι για λίγο) τώρα θα μένω λίγο και θα πρέπει να τα κάνω όλα μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα. Οπότε δεν θα μου μένει χρόνος να βαρεθώ.. Αυτές τις μέρες περιμένουμε κόσμο στο σπίτι για τραπέζια και άλλα τέτοια όμορφα.. ωραία θα είναι..
Την Τρίτη θα πάρω το δρόμο της επιστροφής..


Σας ευχαριστώ όλους!!!! Καλό Πάσχα να έχουμε!

ΥΓ. Παιδιά δεν έχω απαντήσει ακόμη στα σχόλιά σας, δεν ξέρω πότε θα το κάνω..

Να είστε όλοι καλά και να περνάτε καλά επίσης!

Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2008

Καλά Χριστούγεννα!!!

Παραμονή Χριστουγέννων σήμερα! Γρήγορα περνάει ο καιρός τελικά! Το παιδάκι από μέσα μου έχει βγει εδώ και μέρες και δεν θέλει να σκέφτεται ότι θα το ξανακλείσω κάπου εκεί γύρω στις 8 Ιανουαρίου. Είμαι στον κόσμο μου λοιπόν! Καλύτερα δεν είναι; Και εσείς το ίδιο να κάνετε!
Εύχομαι σε όλους Καλά Χριστούγεννα να περάσουμε! Να διασκεδάσουμε, να μαζευτούμε, να δούμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα, να περάοσουμε καλά και να μην σκεφτόμαστε τίποτα που να μας στενοχωρεί!

Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν αύριο!!!!
Χρόνια Πολλά!!

Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2008

Πρωταγωνιστές..

Βλέποντας σήμερα τους Πρωταγωνιστές με τον Σταύρο Θεοδωράκη, με έπιασε η καρδιά μου. Επισκεπτόμενος φυλακές ισοβιτών στην Κρήτη, έδειξε τον τρόπο ζωής, την καθημερινότητα, τα προβλήματα, τα όνειρα που κάνουν οι ισοβίτες. Είχε και πολλές συνεντεύξεις.
Δεν ξέρω βρε παιδιά, σκέφτομαι πως θα ήταν να μου στερήσουν την ελευθερία και τρελαίνομαι. Βάζω τον εαυτό μου στη θέση τους. Πως είναι να είσαι μακριά από τους δικούς σου; Σε ένα περιβάλλον περιορισμένο, αφιλόξενο και κρύο; Άλλοι που μετάνιωσαν, άλλοι που όταν θα βγουν θα ξανακάνουν τα ίδια. Άλλοι που μπήκαν παιδιά και θα βγουν με τα πρώτα σημάδια γήρατος.
Ένιωσα τύψεις που εγώ τα έχω όλα και άλλοι δεν έχουν το πιο σημαντικό. Δάκρυσα όταν είδα ένα παιδί να λέει στη μάνα του, όταν εκείνη του είπε "πρέπει να το πάρεις απόφαση ότι θα κάνεις Χριστούγεννα εδώ¨, "δεν μπορώ" είπε. Όταν είσαι 18 και 20, μπορείς; Μπορείς απλά να συμβιβάζεσαι και να είσαι καλά με τα λίγα, αλλιώς θα τρελαθείς.
Αυτές τις γιορτές ας σκεφτούμε λίγο και αυτούς που είναι μακριά από τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Όπως είπε και ο διευθυντής των φυλακών "αυτές οι μέρες είναι πολύ δύσκολες γι' αυτούς τους ανθρώπους". Ο Υπουργός υποσχέθηκε: γύρω στους 3.000 θα αποφυλακισθούν μέχρι πρωτοχρονιά, μέχρι τον Μάρτιο 5.500. Έπιασαν τόπο οι εξεγέρσεις των φυλακισμένων. Αυτό είπε ο Θεοδωράκης. Αυτό λέω και εγώ. Χωρίς μάχη δεν γίνεται τίποτα. Και κάπου εδώ ερχόμαστε στα τωρινά. Δεν θα τα σχολιάσω.
Αυτά τα λίγα..


Το τραγούδι αυτό έπαιξε στην εκπομπή. Με συγκίνησε.
Καλό ΠΣΚ να έχουμε και καλές γιορτές σε όλους!!

Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2007

Είμαι κακός;

Την δευτέρα ήρθε ο αδερφός μου. Σπουδάζει (τώρα είναι στο 2ο εξάμηνο) το παιδί και ήρθε για διακοπές Χριστουγέννων. Νωρίτερα μάλιστα λόγω "ανειλημμένων υπόχρεωσεων" των καθηγητών. Εγώ έλεγα πως να καθίσω παραπάνω. Βρε παιδιά δεν ξέρω γιατί, αλλά λες και μου έχει κάνει το μεγαλύτερο κακό. Χάλια σας λέω. Φταίει το ότι είμαστε στο ίδιο δωμάτιο, το οποίο είναι και μικρό. Νιώθω να σκάω στο ίδιο μου το σπίτι. Συνήθισα την απουσία του και δεν μπορώ να συνηθίσω τις διακοπές του. Θέλω να φύγωωωωωω. Θέλω να ανοίξω δικό μου σπιτικό κάπου μακριά... χαβάϊ; Βρε και Αθήνα που είναι πιο κοντά...

Αααα και τώρα που το θυμήθηκα, 40 γιούρα το μαλλί για τον υπολογιστή. Ελπίζω να δουλέψει.