Η Σαμπάλα είναι μέρος της μνήμης της ψυχής μας, επομένως είναι ενσωματωμένη στη συλλογική μας συνείδηση. Δια μέσου των αιώνων, σε όλο τον κόσμο, έχουν περάσει ιστορίες για αυτό το μυθολογικό βασίλειο.
Ο μυθικός παράδεισος της Σαμπάλα, που μερικές φορές πιστεύεται ότι βρίσκεται σε παράλληλο κόσμο ή διάσταση, είναι μια χώρα με χίλια ονόματα.
Οι Ινδουιστές το αποκαλούν "Paradesha" ή "Aryavarsha", τη γη από την οποία προήλθαν οι Βέδες
οι βουδιστές "Σαμπάλα"
οι Κινέζοι το γνωρίζουν ως "Hsi Tien", ο δυτικός παράδεισος του Hsi Wang Mu, της Βασιλικής Μητέρας της Δύσης
οι Ρώσοι το γνώριζαν ως "Belovodye" και "Janaidar"
οι Χριστιανοί και οι Εβραίοι ο «Κήπος της Εδέμ»
Στην εσωτερική λογοτεχνία έχει γίνει γνωστό ως «Shangri-La», «Agarttha» ή «η χώρα των ζωντανών». Έχει το όνομα, η "απαγορευμένη γη" η "Χώρα των Λευκών Νερών" η "Χώρα των ακτινοβόλο πνευμάτων" η «γη της ζωντανής φωτιάς» η "Χώρα των Ζωντανών Θεών" η "γη των θαυματων"
Θεωρείται από τις περισσότερες εσωτερικές παραδόσεις ως το αληθινό κέντρο του πλανήτη, ως η πνευματική δύναμη του κόσμου και η καρδιά μιας αδελφότητας ειδικών.
Ονομάστε το όπως θέλετε, αλλά αφήστε το να χαρακτηριστεί ως το σπίτι για τους αθάνατους. ένα μέρος όπου είναι γνωστό το Θέλημα του Θεού . ένα ουράνιο βασίλειο που κρατά το πεπρωμένο μας. Είναι το παρελθόν μας. Είναι το μέλλον μας και υπάρχει στο παρόν μας.
Ό,τι είναι πάνω, θα είναι και κάτω. Όπως έχουμε διπλή φύση, έτσι είναι και η όμορφη Shamballa μας. Υπάρχει στη φυσική μας σφαίρα, στην πνευματική μας σφαίρα και κρυμμένη σε μια παράλληλη διάσταση.
Η Σαμπάλα είναι γνωστή από τους Κέλτες ως το μυστικιστικό «Άβαλον», κρυμμένο στις ομίχλες της ψευδαίσθησης. Κάποτε το σπίτι μας, τώρα ως επί το πλείστον ξεχασμένο εκτός από τα όνειρά μας, η ψυχή μας εξακολουθεί να πηγαίνει εκεί για θεραπεία και αναζωογόνηση. Είναι μια χώρα χωρίς χρόνο, γεμάτη δύναμη και μυστήριο, που προσφέρει φώτιση στον ταξιδιώτη που έχει την τύχη να μπει στις πύλες της.
Η Μάγια, η θεά της ψευδαίσθησης, μας δίνει την ιδέα για να ξεκλειδώσουμε την πόρτα της.
«Πρώτα πρέπει να θυμηθείς, να βρεις το κλειδί και μετά να δραπετεύσεις»
Ο κόσμος είναι ένας λαβύρινθος και λίγοι θα βρουν την έξοδο, αλλά για τον αναζητητή της αλήθειας η είσοδος στη Σαμπάλα είναι δυνατή. Η διαδρομή του είναι αρχαϊκή, αλλά δοκιμασμένη, δοκιμασμένη και αληθινή.
Πρέπει πρώτα να θυμηθούμε γιατί είμαστε εδώ. Ότι η ύπαρξή μας σε αυτό το γήινο επίπεδο δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση...ένα αλχημικό εργαστήριο μεταστοιχείωσης. Εδώ είναι που προετοιμάζουμε τους εαυτούς μας για το πεπρωμένο μας... ένα πεπρωμένο έξω από την ψευδαίσθηση της Μάγια.
Χρησιμοποιήστε το χρόνο σας με σύνεση σε αυτό το επίπεδο, κάψτε το παλιό κάρμα και μάθετε να εκτιμάτε τα μαθήματα της ζωής.
Οι άνθρωποι του Θιβέτ και της Μογγολίας πιστεύουν ότι η Σαμπάλα είναι ένα κρυφό βασίλειο με μια κοινότητα όπου ζουν τέλεια και ημιτέλεια όντα, που καθοδηγούν την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Είναι η πύλη μεταξύ του φυσικού και πνευματικού κόσμου, κρυμμένη από τον μη πιστό από ένα ψυχικό φράγμα. Κάτω από τη γη της Σαμπάλα βρίσκεται ένας υπόσκαφος υπόκοσμος...
Η κορυφή του ευθυγραμμίζεται με τον τροχοφόρο αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου, των Επτά Αστέρων που κυκλώνουν τον Πόλο.
Κατά τη διάρκεια της ιστορίας μας, οι άνθρωποι του κόσμου προσπάθησαν να βρουν αυτό το βασίλειο της κοσμικής αρμονίας που κρύβεται μέσα στα πέπλα του Avalon. Κυριολεκτικά προσπάθησαν να φέρουν τον παράδεισο στη γη χτίζοντας ναούς και πυραμίδες στο κέντρο των πόλεων τους για να λειτουργήσουν ως πρότυπα αυτού του παραδείσου.
Οι Σουμέριοι έχτισαν ένα ναό που ονομαζόταν «Το Σπίτι του Βουνού» και τον γνώριζαν ως «ο δεσμός του ουρανού και της γης». Ο κεντρικός κόμβος συνέδεε τους ουρανούς, τον κάτω κόσμο και τον ανθρώπινο κόσμο. Επτά επίπεδα οδηγούσαν στο ιερό στην κορυφή του, που αντικατόπτριζε τον μύθο του επτάπυλου κάτω κόσμου. «Ό,τι είναι πάνω, θα είναι και κάτω».
Το Glastonbury στη νοτιοδυτική Αγγλία ήταν κάποτε ένα από αυτά τα κοσμικά κέντρα.
Η κορυφή στον περίεργο σχήμα λόφο του Glastonbury Tor είναι η τοποθεσία ενός ιερού ναού που προϋπήρχε κάθε μεσαιωνικής εκκλησίας.
Glastonbury Tor
Οι τοπικοί θρύλοι λένε ότι εδώ βρίσκεται μια είσοδος στο Annwn, το Βρετανικό/Ουαλικό όνομα για τον Κάτω Κόσμο.
Τα τελευταία χρόνια έχουν αποκαλυφθεί στοιχεία ενός λαβύρινθου επτά επιπέδων που περικυκλώνει τον Tor (ποντίκι στην εικόνα δεξιά) , από τη βάση μέχρι την κορυφή. Αυτή η περιοχή συχνάζονταν ως τόπος εξουσίας από την Εποχή του Χαλκού και μετά. Η Shambhalla θεωρείται η πηγή του Kalacakra, που είναι ο υψηλότερος και πιο απόκρυφος κλάδος του Θιβετιανού μυστικισμού. Σύμφωνα με την Προφητεία Καλατσάκρα Τάντρα, μια σειρά από φωτισμένους βασιλιάδες φρουρούν τις υψηλότερες σοφίες για την εποχή που όλες οι πνευματικές αξίες στον έξω κόσμο χάνονται στους πολέμους και την καταστροφή.
Εκείνη την εποχή, ένας μεγάλος βασιλιάς θα βγει από το βασίλειο της Σαμπάλα για να νικήσει τις δυνάμεις του κακού και να δημιουργήσει τη Χρυσή Εποχή.
Η προφητεία της Σαμπάλα μας δίνει έναν υπαινιγμό της επερχόμενης Χρυσής Εποχής. Θα υπάρχουν 32 βασιλιάδες, ο καθένας θα βασιλεύει για 100 χρόνια. Καθώς η βασιλεία τους περνούν τις συνθήκες, ο κόσμος θα επιδεινώνεται. Οι πόλεμοι θα ξεσπάσουν κατά την εξουσία.Ο υλισμός θα νικήσει τον πνευματισμό και θα εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο. Τότε οι «βάρβαροι» που ακολουθούν αυτή την ιδεολογία της εξουσίας και του υλισμού ενώνονται κάτω από έναν κακό βασιλιά, υποθέτοντας ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο για να κατακτήσουν. Όταν έρθει αυτή η ώρα, οι ομίχλες θα σηκωθούν για να αποκαλύψουν τα παγωμένα βουνά της Σαμπάλα.
Βλέποντας τα υποσχόμενα εδάφη της Σαμπάλα, οι βάρβαροι θα επιτεθούν στη Σαμπάλα με έναν τεράστιο στρατό εξοπλισμένο με τρομερά όπλα.
Ο 32ος βασιλιάς της Shambhala, Rudra Cakrin , «Ο θυμωμένος με τον τροχό» θα σηκωθεί από τον θρόνο του και θα οδηγήσει ένα ισχυρό στρατό ενάντια στους εισβολείς που καταστρέφουν τον στρατό των βαρβάρων.
Αφού κερδηθεί η μάχη, η κυριαρχία της Σαμπάλα θα καλύψει τον κόσμο, φέρνοντας τη μεγαλύτερη Εποχή όλων των εποχών. Το φαγητό θα μεγαλώσει χωρίς δουλειά, δεν θα υπάρξει αρρώστια ή φτώχεια, το μίσος και η ζήλια θα αντικατασταθούν με αγάπη και οι μεγάλοι άγιοι και σοφοί του παρελθόντος θα επιστρέψουν στη ζωή για να διδάξουν την αληθινή σοφία των αιώνων.
Η Rudka Cakrin είναι γνωστή ως «ο Cakravartin» ή «ο κάτοχος του τροχού». Αυτός ο τροχός υποτίθεται ότι είναι ένας σιδερένιος τροχός που πέφτει από τον ουρανό για να σηματοδοτήσει την αρχή της βασιλείας του. Κάποιοι μπορεί να δουν αυτόν τον «σιδερένιο τροχό που πέφτει από τον ουρανό ως μεταφορά, ενώ άλλοι μπορεί να το δουν κυριολεκτικά ως εξωγήινο σκάφος.
Στην Καλατσάκρα, μπορεί κανείς να βρει την απαραίτητη διδασκαλία που παρέχεται για την προετοιμασία του προφητευμένου πολέμου. Βρίσκουμε σε αυτό «την ψυχολογία των εισβολών» και λεπτομερείς οδηγίες για το πώς να κατασκευάσουμε διάφορες μηχανές για να αποκρούσουμε τους εισβολείς. Τα ιερά κείμενα συνεχίζουν να λένε ότι η Σκοτεινή Εποχή θα διαρκέσει μέχρι το έτος 2424 μ.Χ., όταν ένας «μεγάλος πόλεμος» θα ξεκινήσει στην Ινδία.
Η ανθρώπινη φυλή θα σωθεί από την ολοκληρωτική καταστροφή από τους στρατούς της Σαμπάλα που ιππεύουν «ιπτάμενα άλογα» και «βάρκες που πετούν στον αέρα». Και πάλι αυτά θα μπορούσαν να είναι μεταφορές, αλλά κλίνω περισσότερο στα κείμενα που περιγράφουν τα UFO.
Υπάρχουν ιερά κείμενα που ονομάζονται επίσης «mind termas» τα οποία είναι κρυμμένα στο μυαλό της ανθρωπότητας. Υποψιάζομαι ότι είναι ενσωματωμένα στο DNA μας, ως αναξιοποίητες αναμνήσεις.
---------------------
Η Σαμπάλα, ή Shambhala, είναι ένας μυθικός τόπος που συχνά αποκαλείται η "Χώρα των Λευκών Νερών" ή η "Χώρα των Ακτινοβόλων Πνευμάτων". Στην ινδουιστική και βουδιστική παράδοση, θεωρείται ένας τόπος μεγάλης πνευματικής σημασίας, ένας παράδεισος όπου η αγάπη και η σοφία επικρατούν. Οι θρύλοι λένε ότι βρίσκεται κάπου στην κεντρική Ασία, περικυκλωμένη από βουνά και προστατευμένη από φυσικές και υπερφυσικές δυνάμεις.
Οι εβραϊκοί θρύλοι μιλούν για ένα μέρος που ονομάζεται Λουζ, το οποίο περιγράφεται ως υπόγεια πόλη κοντά σε ένα ιερό βουνό που ονομάζεται «κατοικία της αθανασίας».
Μερικοί Θιβετιανοί πιστεύουν ότι η Σαμπάλα μπορεί να βρίσκεται στο Θιβέτ, ίσως στα βουνά Kunlun. άλλοι δείχνουν προς την περιοχή γύρω από τη Μογγολία και την επαρχία Σινκιάνγκ της Κίνας. Άλλοι το πιστεύουν στη Σιβηρία ή σε κάποιο άλλο μέρος της Ρωσίας. Κάποιοι λάμα ισχυρίζονται ότι είναι κρυμμένη στην παγωμένη Αρκτική. Άλλοι πιστεύουν ότι η Σαμπάλα υπάρχει μόνο σε ένα παράλληλο σύμπαν ή σε υψηλότερη διάσταση.
----------
Υπάρχουν πολλά κείμενα και έργα που αναφέρονται στη Σαμπάλα, με τον Νίκολας Ρόεριχ να είναι ένας από τους πιο γνωστούς συγγραφείς που έχουν εξερευνήσει αυτό το μυθικό βασίλειο στα έργα τους. Τα κείμενα καλύπτουν μια πληθώρα πνευματικών παραδόσεων και αφηγήσεων, από την προ-βουδιστική θρησκεία "Μπον" στο Θιβέτ, μέχρι τις ινδουιστικές και βουδιστικές παραδόσεις που αναφέρουν τη Σαμπάλα ως έναν τόπο μεγάλης πνευματικής σημασίας.
[Ο Νίκολας Ρόεριχ ήταν ένας πολυτάλαντος Ρώσος καλλιτέχνης, φιλόσοφος, και εξερευνητής, γνωστός για τη συμβολή του στον συμβολισμό και την εικαστική τέχνη. Γεννήθηκε το 1874 στην Αγία Πετρούπολη και από νεαρή ηλικία ενδιαφέρθηκε για την αρχαιολογία και τις τέχνες. Στα έργα του αναδεικνύεται η αγάπη του για την πνευματικότητα, τον μυστικισμό και την αναζήτηση της αλήθειας, στοιχεία που συνδέονται άμεσα με τη μυθική Σαμπάλα.]
Ο Νίκολας Ρόεριχ, πέρα από την καλλιτεχνική του δράση, ήταν επίσης φιλόσοφος, συγγραφέας, και εξερευνητής. Συνδέθηκε με τη Θεοσοφική Εταιρεία, μια οργάνωση που ενθαρρύνει την αναζήτηση πνευματικής σοφίας και την ενότητα όλων των θρησκειών και φιλοσοφιών. Η ενασχόλησή του με τη θεοσοφία επηρέασε βαθιά το έργο του, αναδεικνύοντας την αναζήτηση της αλήθειας και της πνευματικής αρμονίας.
ο Νίκολας Ρόεριχ, ένας πολυσχιδής καλλιτέχνης και φιλόσοφος, έγινε γνωστός για την προσφορά του στην τέχνη και την πολιτισμική διπλωματία. Μέσα από τα έργα του και την ενεργή συμμετοχή του σε διεθνείς οργανισμούς, όπως η Κοινωνία των Εθνών, επιδίωξε να προωθήσει την ειρήνη και την πνευματική ανάπτυξη. Το Σύμφωνο Ειρήνης Roerich, που ονομάστηκε προς τιμήν του, αναγνώρισε την αξία της προστασίας των πολιτιστικών αξιών και των ιδρυμάτων, ακόμη και κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων, και ενσωματώθηκε στις αρχές των Ηνωμένων Εθνών. Οι περιπέτειές του στην Ασία και η αναζήτηση της μυστικιστικής Σαμπάλα αποτελούν μέρος του μύθου που περιβάλλει την πολυτάραχη ζωή του.
[Η Κοινωνία των Εθνών, γνωστή και ως ΚτΕ, ήταν ένας Διεθνής Οργανισμός που ιδρύθηκε μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1920, με σκοπό την προώθηση της ειρήνης και της συλλογικής ασφάλειας. Αποτέλεσμα της Συνθήκης των Βερσαλλιών, η ΚτΕ αντιπροσώπευε την πρώτη μεγάλη προσπάθεια για διεθνή συνεργασία και διαπραγμάτευση για την επίλυση διεθνών διαφορών. Παρά τις αρχικές επιτυχίες, η ΚτΕ απέτυχε να αποτρέψει την επιθετικότητα των Δυνάμεων του Άξονα κατά τη δεκαετία του '30 και τελικά αντικαταστάθηκε από τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.]
--------------------------------
Είναι η Σαμπάλα μια μυθική χώρα ή όχι;
30 Αυγούστου 2021
Σχεδόν όλοι έχουν ακούσει τη λέξη «Σαμπάλα» στη ζωή τους και πολλοί από εμάς φανταζόμαστε κάποιο είδος παραμυθιού, η είσοδος της οποίας είναι κρυμμένη από τους ανθρώπους και θα αποκαλυφθεί μόνο σε όσους είναι καθαροί στην ψυχή και την καρδιά. Αλλά πολλοί άνθρωποι πιστεύουν στην ύπαρξή του, και αναζητούν ακόμη και αποδείξεις για αυτό.
Μερικοί πολύ εξέχοντες άνθρωποι πιστεύουν επίσης στην ύπαρξή του: ερευνητές, μυστικιστές, εσωτεριστές. Είναι σίγουροι ότι η Σαμπάλα δεν είναι μύθος. Και μερικοί άνθρωποι περνούν όλη τους τη ζωή αναζητώντας έναν τρόπο σε αυτό. Υπάρχουν ιστορίες για εκείνους που έψαχναν έναν τρόπο εκεί και τον βρήκαν, αλλά δεν επέστρεψαν.
Οι θρύλοι για τη Σαμπάλα λένε ότι μόνο οι εκλεκτοί μπορούν να εισέλθουν εκεί. Οι υπόλοιποι δεν θα μπορέσουν ποτέ να φτάσουν εκεί, και μπορεί ακόμη και να πεθάνουν.
Μερικές φορές η Σαμπάλα θεωρείται μια πόλη θεών χαμένη κάπου στα βουνά. Αυτό είναι το μέρος όπου βρίσκεται ο Παράδεισος. Δεν προσελκύει όμως μόνο αυτούς που αναζητούν τον παράδεισο, αλλά και αυτούς που αναζητούν μεγάλη γνώση. Αυτή είναι γνώση όχι μόνο για τον κόσμο, αλλά και για το Σύμπαν, και κάπου εκεί βρίσκεται η πηγή της αιώνιας ζωής. Αυτή η χώρα αποθηκεύει τη γνώση όχι μόνο όλων των εξαφανισμένων πολιτισμών, αλλά και των θεών. Αυτός που κατέχει αυτή τη γνώση θα κατέχει ολόκληρο τον κόσμο. Κάπως έτσι μπορεί να περιγράψει κανείς την έννοια αυτής της λέξης.
Υπάρχουν όμως και άλλες ερμηνείες αυτής της έννοιας. Για παράδειγμα, η Σαμπάλα είναι ένα ιερό κέντρο από το οποίο ελέγχονται όλα τα στοιχεία και η φύση. Και πολλοί ερευνητές της Σαμπάλα διαφωνούν για το ποιος την κατοικεί: θεοί ή άνθρωποι - οι μεγάλοι δάσκαλοι του Μποντισάτβα. Υπάρχουν επίσης υποθέσεις ότι εξωγήινες φυλές ζουν στη Σαμπάλα, ή εξωγήινοι από μια άλλη πραγματικότητα, ή τον άλλο κόσμο, που έχουν φτάσει σε πολύ μεγάλα ύψη στην ανάπτυξή τους.
Οι περιγραφές των κατοίκων της Σαμπάλα έχουν κοινά χαρακτηριστικά: χλωμό δέρμα, ανοιχτόχρωμα ή σκούρα μαλλιά και ένα φωτοστέφανο φωτός γύρω από αυτά τα ίδια τα πλάσματα. Μερικές φορές φαίνονται να κάθονται πάνω σε άλογα.
Ο μύθος της Σαμπάλα δεν είναι τόσο δημοφιλής στους σύγχρονους ερευνητές και αναγνώστες όσο ο μύθος της Ατλαντίδας, της Υπερβορέας, της Λεμουρίας, του Μου. Πολλά βιβλία και άρθρα έχουν γραφτεί για την Ατλαντίδα και η Υπερβορεία σημειώθηκε ακόμη και σε ορισμένους χάρτες του Μεσαίωνα. . Αλλά η
Σαμπάλα, σε αντίθεση με τα προαναφερθέντα βυθισμένα εδάφη, αν πιστεύετε στους
μύθους, μπορεί να υπάρχει μέχρι σήμερα
και όλα τα μυστικά της δεν είναι κάπου εκεί, στο βυθό της θάλασσας, αλλά
σε ορισμένες αποθήκες. [σε κάποιου είδους αποθηκευτικές
εγκαταστάσεις].Τουλάχιστον για αυτόν τον λόγο, πρέπει να μιλήσουμε περισσότερο
για τη Σαμπάλα σήμερα και να μάθουμε περισσότερα για αυτήν λεπτομερώς.
Ο καλλιτέχνης και φιλόσοφος Nicholas Roerich διέδωσε αυτή τη μυθική χώρα στη χώρα μας.
[Στα χρόνια μεταξύ 1923 και 1928, ο Nicholas Roerich οδήγησε μια αποστολή στην έρημο Gobi στο βουνό Atlai, ένα ταξίδι που κάλυψε 15.500 μίλια σε 35 από τα ψηλότερα ορεινά περάσματα του κόσμου.
Φημολογείται ότι μπορεί να ήταν σε μια αποστολή να βρει και να επιστρέψει αυτό που λέγεται ότι ήταν μέρος της ιερής «Πέτρας Chintamani», που πιστεύεται ότι ήταν μέρος ενός μαγικού μετεωρίτη από το ηλιακό σύστημα στον αστερισμό του Ωρίωνα. Σύμφωνα με το μύθο του Lamaist, ένα θραύσμα αυτής της πέτρας από αυτό που μπορεί να είναι το αστέρι Σείριος, αποστέλλεται οπουδήποτε μια πνευματική αποστολή ζωτικής σημασίας για την ανθρωπότητα εγκαθίσταται και επιστρέφεται όταν αυτή η αποστολή ολοκληρωθεί.
Λέγεται ότι η πέτρα έχει απόκρυφες ιδιότητες, ικανές να δώσουν τηλεπαθητική εσωτερική καθοδήγηση και να πραγματοποιήσουν μεταμόρφωση της συνείδησης σε όσους έρχονται σε επαφή μαζί της.
Το αν πήρε την πέτρα ή όχι δεν είναι γνωστό, αλλά αυτό που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι εστάλη να την αναζητήσει από την Κοινωνία των Εθνών. Μόνο το γεγονός ότι στάλθηκε σε αυτή την αποστολή προσδίδει αξιοπιστία στην ύπαρξη των θρύλων της Σαμπάλα.
Ο Ρέριχ ήταν ένας άνθρωπος με μεγάλη αξιοπιστία.
Προς τιμήν του, ήταν φιλόσοφος, συγγραφέας, εξερευνητής, μέλος της Θεοσοφικής Εταιρείας, μέλος της Κοινωνίας των Εθνών, με επιρροή στη διοίκηση του FDR και ήταν η κομβική δύναμη πίσω από την τοποθέτηση της Μεγάλης Σφραγίδας των Ηνωμένων Πολιτειών στο αμερικανικό δολάριο. Δημιούργησε επίσης εκατοντάδες πίνακες που αποτυπώνουν την ουσία της περιοχής και των ανθρώπων της.
Ο Roerich προσπάθησε να συνδέσει όλους τους επιστημονικούς και δημιουργικούς κλάδους για την προώθηση του αληθινού πολιτισμού και της διεθνούς ειρήνης, επικαλούμενος τη δύναμη της τέχνης και της ομορφιάς για να επιτύχει ένα τέτοιο κατόρθωμα. Προς τιμή των προσπαθειών του, το 1935 καθιερώθηκε το Σύμφωνο Ειρήνης Roerich, το οποίο υποχρέωνε τα έθνη να σέβονται τα μουσεία, τους καθεδρικούς ναούς, τα πανεπιστήμια και τις βιβλιοθήκες όπως και τα νοσοκομεία, και έγινε μέρος του
οργανωτικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Στα ταξίδια του μέσω της Κίνας και της Μογγολίας μέχρι τα σύνορα του Θιβέτ, ο Ρέριχ συναντήθηκε με έναν λάμα που του περιέγραψε τη Σαμπάλα.
Σύμφωνα με αυτόν τον διάσημο εξερευνητή, ο Roerich είπε,
«Η Μεγάλη Σαμπάλα είναι πολύ πέρα από τον ωκεανό. Είναι ο πανίσχυρος ουράνιος τομέας. Δεν έχει καμία σχέση με τη Γη μας... Μόνο σε μερικά μέρη, στον Άπω Βορρά, μπορείς να διακρίνεις τις αστραφτερές ακτίνες της Σαμπάλα».
Συνεχίζοντας, ο λάμα το περιέγραψε ως μια «μακρινή κοιλάδα», κρυμμένη στη μέση των ψηλών βουνών, με θερμές πηγές και πλούσια βλάστηση.
Στη συνέχεια δήλωσε ότι «ο ηγεμόνας της Σαμπάλα είναι πάντα σε εγρήγορση για την υπόθεση της
ανθρωπότητας. Βλέπει όλα τα γεγονότα της γης στον «μαγικό του καθρέφτη» και «η
δύναμη της σκέψης του διεισδύει σε μακρινές χώρες».
συνεχίζει λέγοντας:
«Αμέτρητοι είναι οι κάτοικοι της Σαμπάλα. Πολλές είναι οι υπέροχες νέες δυνάμεις και τα επιτεύγματα που προετοιμάζονται εκεί για την ανθρωπότητα».
Αυτός ο λάμα επιβεβαίωσε ότι αγγελιοφόροι από τη Σαμπάλα εργάζονται στον κόσμο και ότι ακόμη και ο ηγεμόνας αυτού του μεγάλου βασιλείου εμφανίζεται μερικές φορές, με ανθρώπινη μορφή, στην ανθρωπότητα.
Τόνισε ότι τα μυστικά της Σαμπάλα φυλάσσονται καλά και ότι είναι αδύνατο για κανέναν να φτάσει στη Σαμπάλα αν δεν είναι έτοιμο το κάρμα του και τους καλέσουν. Αν και ο Ρέριχ μπορεί να άκουσε μόνο τον θρύλο της Σαμπάλα από τον λάμα, ο εξερευνητής αργότερα συνέχισε να αναφέρει ότι ανακάλυψε μια υπόγεια κοινωνία Αγχαρτιανών.
Οι Aghartians ήταν ένας πολιτισμός με πάνω από 20 εκατομμύρια ανθρώπους που ζούσαν σε όλα τα υπόγεια περάσματα του κόσμου.
------------
[Ο
David Pratt είναι ένας συγγραφέας που ασχολείται με την εναλλακτική γεωλογία
και έχει γράψει το βιβλίο "Mysteries of the Inner Earth". Στο έργο
του, εξετάζει τις θεωρίες για τη δομή της Γης, περιλαμβάνοντας την υπόθεση της
κούφιας Γης και διάφορες πρώιμες και σύγχρονες θεωρίες. Το βιβλίο του προσφέρει
μια ενδιαφέρουσα ματιά στις μυστηριώδεις πτυχές της γεωλογίας και της
γεωφυσικής.]
Ο David
Pratt είναι ο συγγραφέας του βιβλίου "Mysteries of the Inner Earth",
το οποίο δημοσιεύτηκε τον Μάιο του 2001. Το βιβλίο εξερευνά την ιδέα ότι η Γη
δεν είναι πλήρως στερεά, αλλά περιέχει εσωτερικούς κόσμους με δικές τους
πολιτισμούς και οικοσυστήματα
Τα
"Μυστήρια της εσωτερικής γης" του Ντέιβιντ Πρατ εμβαθύνουν στη
συναρπαστική έννοια μιας κοίλης γης, μια θεωρία που υποδηλώνει ότι ο πλανήτης
μας μπορεί να έχει εσωτερικούς χώρους που κατοικούνται από προηγμένους
πολιτισμούς ή οικοσυστήματα.
[Ο
David Pratt είναι ο συγγραφέας του βιβλίου "Mysteries of the Inner
Earth", το οποίο εξερευνά την ιδέα ότι η Γη μπορεί να έχει εσωτερικές
δομές και στρώματα που δεν είναι ακόμα πλήρως κατανοητά. Στο έργο του, ο Pratt
παρουσιάζει μια λεπτομερή εικόνα του εσωτερικού της Γης, βασισμένη κυρίως σε
έμμεσες αποδείξεις, όπως η συμπεριφορά των σεισμικών κυμάτων που διαπερνούν τη
Γη.]
[Η
θεωρία της κοίλης Γης, η οποία υποδηλώνει ότι ο πλανήτης μας έχει σημαντικό
εσωτερικό χώρο, έρχεται σε αντίθεση με πολλά επιστημονικά επιχειρήματα. Ένα από
τα κύρια επιχειρήματα βασίζεται στη βαρύτητα: τα μαζικά αντικείμενα, λόγω της
βαρυτικής έλξης τους, τείνουν να σχηματίζονται σε στερεά, μη κοίλα σφαιρικά
σώματα, όπως αστέρια και πλανήτες. Επιπλέον, γεωλογικά στοιχεία δείχνουν ότι η
Γη έχει έναν πυκνό πυρήνα από λιωμένο σίδηρο και νικέλιο, ο οποίος είναι
ασυμβίβαστος με την έννοια της κοίλης γης. Τα σεισμικά δεδομένα, τα οποία
αποκαλύπτουν την εσωτερική δομή της Γης μέσω της μελέτης των σεισμικών κυμάτων,
υποστηρίζουν επίσης το συμπέρασμα ότι η γη δεν είναι κοίλη.]
[Τα "Μυστήρια της εσωτερικής γης" του Ντέιβιντ Πρατ εμβαθύνουν
στη συναρπαστική ιδέα της δομής του πλανήτη μας, προτείνοντας μια λεπτομερή
εικόνα βασισμένη σε μεγάλο βαθμό σε έμμεσες αποδείξεις. Το βιβλίο συζητά τη
συμπεριφορά των σεισμικών κυμάτων που ταξιδεύουν μέσα από τη γη, υποδηλώνοντας
την ύπαρξη αρκετών ομόκεντρων σφαιρών μέσα. Είναι μια ενδιαφέρουσα εξερεύνηση
που αμφισβητεί τη συμβατική κατανόηση της σύνθεσης της Γης, από τον εξωτερικό
στερεό φλοιό μέχρι τον μυστηριώδη πυρήνα. Για όσους ενδιαφέρονται για εναλλακτικές
θεωρίες της γεωλογίας της Γης, το έργο του Πρατ προσφέρει μια συναρπαστική
ανάγνωση Ο Πρατ
εξετάζει Ιστορικές και επιστημονικές προοπτικές σε αυτό το θέμα, διερευνώντας
τη δυνατότητα των υπόγειων κόσμων μέσω ενός μείγματος μυθολογίας, ανέκδοτων
στοιχείων και επιστημονικής έρευνας. Ενώ η επικρατούσα επιστήμη δεν υποστηρίζει
τη θεωρία της κοίλης Γης, το έργο του Πρατ καλεί τους αναγνώστες να
αναλογιστούν τα Μυστήρια που βρίσκονται κάτω από τα πόδια μας, προσφέροντας ένα
συναρπαστικό ταξίδι μέσα από τα βασίλεια του άγνωστου.]
Σύμφωνα με
τον David Pratt, Mysteries of the Inner Earth, ο Roerich πέρασε ένα χρόνο
εξετάζοντας τα εσωτερικά βασίλεια, τα σπήλαια και τους άδειους θαλάμους λάβας,
μελετώντας την τοπική λαϊκή παράδοση και μιλώντας σε όσους ήταν εξοικειωμένοι
με την περιοχή και αυτούς τους θρύλους που περιελάμβαναν ιστορίες χαμένων φυλών
και υπόγειοι κάτοικοι. Συνειδητοποίησε ότι τα χαρακτηριστικά που αποδίδονταν
στον κάτω κόσμο κυμαίνονταν από παραδεισένια έως κολασμένα, και οι κάτοικοί του
από υπεράνθρωποι.
Με όλες τις
ιστορίες που μπόρεσε να συγκεντρώσει, του φάνηκε ότι μια ιστορία φαινόταν
αρκετά συνηθισμένη. Η ίδια ιστορία έβγαινε στην επιφάνεια για ανθρώπους που
εγκατέλειπαν την επιφάνεια βρίσκοντας καταφύγιο στον υπόγειο κόσμο όπου βρήκαν
περάσματα που οδηγούσαν σε βασίλεια της εσωτερικής γης.
Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους εξακολουθούν να ζουν εκεί, βγαίνοντας στην επιφάνεια σπάνια.
Μεγάλη είναι η πίστη στο Βασίλειο των υπόγειων ανθρώπων. Φημολογείται ότι υπάρχει ένα τεράστιο υπόγειο δίκτυο σπηλαίων και σηράγγων κάτω από ολόκληρη την Κεντρική Ασία, με πολλά περάσματα να εκπέμπονται από τον πνευματικό κόμβο της Σαμπάλα. Σύμφωνα με τη δημοφιλή πεποίθηση, υπάρχουν πολλά μυστικά υπόγεια περάσματα κάτω από την Ινδία, των οποίων οι είσοδοι φυλάσσονται από στοιχειώδη που παίρνουν το σχήμα βράχων ή άλλα φυσικά χαρακτηριστικά.
-----------------------
Επίσης, πολλά για τη Σαμπάλα γράφτηκαν στα έργα ενός εξαιρετικού ερευνητή του 19ου αιώνα - Ε.Π. Μπλαβάτσκυ.
Σύμφωνα με την HP Blavatsky , η Μεσοαμερική και η Νότια Αμερική είναι γεμάτες με μακριές,
μυστηριώδεις σήραγγες, μερικές από τις οποίες εκτείνονται για εκατοντάδες
μίλια, από την Κολομβία στο βορρά μέσω του Περού και τη Βολιβία έως τη Χιλή στο
νότο και στη ζούγκλα του Αμαζονίου στα ανατολικά. Μόνο μερικά τμήματα αυτών των
σηράγγων έχουν μέχρι στιγμής ανακαλυφθεί.
Συνεχίζει
λέγοντας ότι υπάρχει μια τεράστια σήραγγα που εκτείνεται από το Κούσκο στη Λίμα
στο Περού και στη συνέχεια εκτείνεται νότια στη Βολιβία. Στην Αίγυπτο, ένας
τεράστιος υπόγειος κόσμος πιστεύεται παραδοσιακά ότι εκτείνεται από τις
κατακόμβες της Αλεξάνδρειας μέχρι την Κοιλάδα των Βασιλέων της Θήβας.
Οι υπόγειες κρύπτες της Θήβας ήταν γνωστές ως κατακόμβες του φιδιού, το φίδι που αντιπροσώπευε τις αρχαίες θρησκείες της σοφίας.
Οι ιθαγενείς Αμερικανοί πιστεύουν ότι οι πρόγονοί τους βγήκαν από τη γη, αφού είχαν βρει καταφύγιο σε σπήλαια για να ξεφύγουν από κατακλυσμούς του παρελθόντος. Οι Ινδιάνοι Cherokee μιλούν για έναν υπόγειο κόσμο σαν τον δικό μας, με βουνά, ποτάμια, δέντρα και ανθρώπους.
Οι Αζτέκοι είπαν ότι οι πρόγονοί τους προέρχονταν από μια γη που ονομαζόταν Aztlan και ότι αφού διέφυγαν από την καταστροφή της κατέληξαν σε ένα σπήλαιο που ονομάζεται Chicomoztoc, ή στις Επτά Σπηλαιώδεις Πόλεις του Χρυσού, όπου ζούσαν πριν αναδυθούν στον κόσμο της επιφάνειας.
Ο μεξικανός ημίθεος Votan περιγράφει ένα υπόγειο πέρασμα, μια «τρύπα του φιδιού», που τρέχει υπόγεια και καταλήγει στη ρίζα των ουρανών. του επέτρεψαν να μπει σε αυτό επειδή ήταν «γιος των φιδιών»
Οι Ινδιάνοι Χόπι κρατούν τις τελετουργίες τους σε έναν υπόγειο θάλαμο γνωστό ως κιβά προς τιμήν της ζωής των προγόνων τους στον εσωτερικό κόσμο. Πιστεύουν ότι υπήρξε μια διαδοχή τεσσάρων κόσμων. Ο πρώτος κόσμος καταστράφηκε από πυρκαγιά, ο δεύτερος από μια αλλαγή πόλων και ο τρίτος από πλημμύρα. Μερικοί εκλεκτοί άνθρωποι σώθηκαν από τις καταστροφές που κατέστρεψαν τους δύο πρώτους κόσμους βρίσκοντας καταφύγιο υπόγεια, και κάποιοι επέζησαν από την καταστροφή του τρίτου κόσμου σφραγιζόμενοι μέσα σε κούφια καλάμια.…
[Οι
μυθικές αφηγήσεις για τεράστιες υπόγειες σήραγγες στη Νότια Αμερική, όπως αυτές
που περιγράφει ο HP Blavatsky, έχουν ενθουσιάσει τη φαντασία πολλών. Παρόλο που
οι επιστημονικές ανακαλύψεις έχουν αποκαλύψει την ύπαρξη τεράστιων σπηλαίων και
σηράγγων, όπως τα λεγόμενα "paleoburrows" που φαίνεται να έχουν
δημιουργηθεί από αρχαία μεγαλόσωμα θηλαστικά, η ιδέα των μακριών, μυστηριωδών
διαδρόμων που εκτείνονται για εκατοντάδες μίλια παραμένει μια γοητευτική θεωρία
χωρίς σαφή αρχαιολογική ή γεωλογική απόδειξη. Οι παραδόσεις των ιθαγενών
Αμερικανών και οι ιστορίες των Cherokee προσθέτουν έναν πλούτο πολιτισμικής
ιστορίας στο μυστήριο, αναδεικνύοντας τη σημασία της γης και των φυσικών δομών
στην πνευματικότητα και την κοσμοθεωρία τους. Αυτές οι αφηγήσεις ενισχύουν την
έννοια της σύνδεσης μεταξύ του φυσικού και του μεταφυσικού κόσμου στις
παραδοσιακές κοινωνίες.]
[Η
Helena Petrovna Blavatsky, γνωστή και ως Madame Blavatsky, ήταν μια Ρωσίδα και
Αμερικανίδα μυστικιστής και συγγραφέας που συν-ίδρυσε τη Θεοσοφική Εταιρεία το
1875. Γεννήθηκε στις 12 Αυγούστου του 1831 και πέθανε στις 8 Μαΐου του 1891. Η
Blavatsky έγινε διεθνώς γνωστή ως η κύρια θεωρητικός της Θεοσοφίας, προωθώντας
την ιδέα ότι η Θεοσοφία αποτελεί τη σύνθεση της επιστήμης, της θρησκείας και
της φιλοσοφίας. Τα έργα της επηρέασαν τη διάδοση των ιδεών του Ινδουισμού και
του Βουδισμού στη Δύση, καθώς και την ανάπτυξη δυτικών εσωτερικών ρευμάτων όπως
η Αριοσοφία και η Ανθρωποσοφία.]
Η
Ανθρωποσοφία είναι μια φιλοσοφική και πνευματική κίνηση που ιδρύθηκε από τον
Rudolf Steiner στις αρχές του 20ού αιώνα. Βασίζεται στην ιδέα ότι ο άνθρωπος
μπορεί να αναπτύξει τις εσωτερικές του πνευματικές δυνάμεις και να
επικοινωνήσει με ανώτερες καταστάσεις της ύπαρξης. Η Ανθρωποσοφία αναζητά την
αρμονική ανάπτυξη του ανθρώπου και την ενσωμάτωση της γνώσης από διάφορες
παραδόσεις, ενώ προσφέρει μια μοναδική προσέγγιση στην πνευματική επιστήμη μέσω
της διοράσεως.
Υπάρχει
επίσης η υπόθεση ότι αυτή η μυθική χώρα βρίσκεται στη Ρωσία - είτε στο Αλτάι,
είτε στον Άπω Βορρά.
Ο
Χίτλερ έκανε επίσης προσπάθειες να εντοπίσει και να εισέλθει στις πύλες της
Σαμπάλα... Η ιδέα της Σαμπάλα και η απόκρυφη γνώση της ήταν μια εμμονή για
αυτόν. Οι ρίζες των απόκρυφων επιθυμιών του μπορούν να εντοπιστούν πολύ πίσω
στη νεότητά του, όπου σπούδασε τον αποκρυφισμό και τη γιόγκα στη Βιέννη. Ο
νεαρός Χίτλερ έλαβε μύηση στη λατρεία των Αμερικανών Ινδιάνων Peyote.
Αφού μυήθηκε
στο The Secret Doctrine , έστρεψε την προσοχή του περισσότερο στη Θεοσοφία.
Αργότερα εντάχθηκε στην αποκρυφιστική ομάδα στη Γερμανία που ονομάζεται Ultima
Thule , από την οποία γεννήθηκε το Ναζιστικό Κόμμα.
Με την
ανάληψη της εξουσίας, ο Χίτλερ ίδρυσε το υπουργείο Προγονικών Μνήμων, με
επικεφαλής τον Πρόεδρο του Σανσκριτικού Τμήματος στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου.
Μέσω αυτής
της σύνδεσης με τις σανσκριτικές σπουδές, οι Ναζί υιοθέτησαν τη σβάστικα, ένα
αρχαίο σύμβολο καλής τύχης και ευημερίας. Αν και πολλοί πιστεύουν ότι ο Χίτλερ
σχεδίασε αυτό το έμβλημα, είναι γεγονός ότι ο κόσμος των Ινδουιστών, του
Βουδισμού και του Τζαϊν τιμούσε αυτό το σύμβολο για χιλιάδες χρόνια πριν από το
ναζιστικό κίνημα.
Με τη
βοήθεια του εξερευνητή Σβεν Χέντλιν , ο Χίτλερ έστειλε αρκετές αποστολές στο
Θιβέτ. Οι Ναζί ισχυρίστηκαν ότι αν και η
Σαμπάλα ήταν απρόσιτη για αυτούς, ήρθαν επίσης σε επαφή και κέρδισαν βοήθεια
από το μυστικιστικό βασίλειο της Αγκάρθα. Αναφέρθηκε ότι οι ηγέτες
πραγματοποίησαν μια τελετή υπό την ηγεσία ενός άνδρα με τα κλειδιά της Argatha.
Η Εταιρεία
Θεοσοφιστών πιστεύει ότι η Σαμπάλλα είναι η έδρα της Αδελφότητας των Ανδεπτών.
Η Σαμπάλα στέλνει αγγελιοφόρους και δασκάλους για να εργαστούν μεταξύ της
ανθρωπότητας για την πρόοδο της πνευματικής ανάπτυξης.
[Η
Σαμπάλλα, στη θεοσοφία, θεωρείται ένα μυθικό βασίλειο με μεγάλη πνευματική
σημασία, συχνά συνδεδεμένο με την ιδέα μιας ουτοπικής κοινωνίας. Είναι γνωστή
ως ένας τόπος όπου οι άνθρωποι ζουν σε αρμονία και έχουν επιτύχει τη φώτιση. Η
Εταιρεία Θεοσοφιστών, με την ιδρύτρια Έλενα Π. Μπλαβάτσκυ, αναφέρει τη Σαμπάλλα
ως το αόρατο αρχηγείο των Μαχάτμας, μιας αδελφότητας μεγάλων πνευματικών
διδασκάλων.]
Περιτριγυρισμένο από ένα ακασικό
πέπλο, οι θεοσοφιστές ισχυρίζονται ότι έχει πολλές τοποθεσίες εδώ στη γη. Μια τοποθεσία
«βρίσκεται στα υψίπεδα της Ασίας, κάπου στα δυτικά της γραμμής του μεσημβρινού
που διέρχεται από τη Λάσα». Πριν από πολύ καιρό, αυτή η τοποθεσία ήταν ένα ιερό
νησί σε μια απέραντη ενδοχώρα της Κεντρικής Ασίας, γνωστή ως «άβυσσος της
μάθησης» ή «θάλασσα της γνώσης», και ήταν προσβάσιμη μέσω υπόγειων περασμάτων.
Σύμφωνα με την παράδοση, αυτό το μέρος υπάρχει μέχρι σήμερα ως όαση που
περιβάλλεται από την έρημο Γκόμπι.
Η δεύτερη τοποθεσία είναι το όρος
Μερού ή Σουμερού. Είναι ο βόρειος πόλος της γης, έτσι επιλεγμένος όχι για τις
γεωγραφικές του ιδιότητες, αλλά για την αστρολογική του θέση. Είναι ο μυστικός
βόρειος πόλος, γεωγραφικά πανομοιότυπος με τον βόρειο πόλο της γης, αλλά
μυστικά αρκετά διαφορετικός.
Η θεοσοφική βιβλιογραφία αναφέρει επίσης ότι
υπάρχει μια ακόμη υψηλότερη Σαμπάλα που βρίσκεται στον ήλιο και ότι όλες αυτές
οι διαφορετικές τοποθεσίες κατοικούνται από κατηγορίες οντοτήτων με τις οποίες
η ανθρώπινη φυλή είναι πνευματικά και διανοητικά διασυνδεδεμένη.
Στην ινδουιστική μυθολογία το Μερού
είναι το μυστικιστικό βουνό στο κέντρο του κόσμου, όπου κατοικεί ο Ίντρα, ο
βασιλιάς των θεών. Ωστόσο, για να μην μπερδευτούμε, το Meru έχει στην
πραγματικότητα πολλές διαφορετικές έννοιες, όπως το όρος Meru στην Ασία, ο
βόρειος γεωγραφικός πόλος, ο βόρειος ουράνιος πόλος, ο άξονας περιστροφής της
γης, ο παγκόσμιος άξονας που συνδέει τη γη με υψηλότερα βασίλεια και τον
εγκεφαλονωτιαίο άξονας του ανθρώπινου σώματος... Οι Αιγύπτιοι, οι Ακκάδιοι και
οι Ινδοί πιστεύουν επίσης ότι το Meru έχει το αντίθετό του.
Το Artic Meru, γνωστό ως Sumeru, είναι
ο τόπος κατοικίας των θεών και ο Antartic Meru, γνωστός ως Kumeru είναι ο τόπος
κατοικίας των δαιμόνων.
Ο Μερού, ο Όλυμπος των Ινδιάνων,
λέγεται ότι βρίσκεται στο κέντρο της γης. Φυλάσσεται από φίδια, τα οποία
«παρακολουθούσαν την είσοδο στο βασίλειο της Μυστικής Γνώσης». Είναι η «χώρα
της ευδαιμονίας» των πρώτων βεδικών χρόνων.
Οι απόκρυφες διδασκαλίες το τοποθετούν
στο κέντρο του Βόρειου Πόλου, υποδεικνύοντάς το ως τη θέση της πρώτης ηπείρου
στη γη μας, μετά τη στερεοποίηση της υδρογείου. Στο αρχαίο αστρονομικό κείμενο
Surya-Siddhanta, ο Meru περιγράφεται ως:«περνώντας από τη μέση της γης και
προεξέχοντας εκατέρωθεν».
Αυτή
η άλλη πλευρά, οι Ινδιάνοι Χόπι της Νοτιοδυτικής Αμερικής πιστεύουν ότι είναι
το ιερό τους Black Mesa.
H P Blavatsky λέει ότι ο Meru δεν είναι,
"το υπέροχο βουνό στον ομφαλό ή στο κέντρο της γης"
...αλλά οι ρίζες και τα θεμέλιά του βρίσκονται σε αυτόν τον ομφαλό, αν και βρίσκεται στον μακρινό βορρά. Αυτό τη συνδέει με την «κεντρική» γη «που δεν χάνεται ποτέ».
Αυτή συνεχίζει,
«Σύμφωνα με την παράδοση του Θιβέτ, το Λευκό νησί είναι η μόνη τοποθεσία που ξεφεύγει από τη γενική μοίρα άλλων dwipa και δεν μπορεί να καταστραφεί ούτε από φωτιά ούτε από νερό, γιατί - είναι η «αιώνια γη»».
Η γη τροφοδοτείται από μια πηγή ζωής που εκπέμπει ηλεκτρομαγνητική ενέργεια.
Αυτή η ενέργεια (το αίμα της μητέρας γης) διανέμεται μέσω του σώματος μέσω φλεβών που ονομάζουμε γραμμές ley, δίνοντας ζωή σε όλα. Η καρδιά που αντλεί το αίμα βρίσκεται στο «κέντρο» ή τον «ομφαλό» της γης...
Ο Φροντιστής της Γης, η Σαμπάλα, έχει περιγραφεί ως το κύριο κέντρο ισχύος με βοηθητικά κέντρα διάσπαρτα σε όλο τον κόσμο, που συνδέονται με υπόγεια περάσματα. Άγνωστο στην επιφάνεια οι άνθρωποι ζουν άνθρωποι που δημιούργησαν οι «θεοί».
Σύμφωνα με τον Χαλδαϊκό Λόγο της Γένεσης.
«Τα ανθρώπινα όντα... οι μεγάλοι θεοί δημιούργησαν, και στη γη οι θεοί δημιούργησαν για αυτούς μια κατοικία. Στη μέση της γης μεγάλωσαν και έγιναν μεγάλοι, και πληθήκαν σε αριθμό, Επτά βασιλιάδες, αδέρφια της ίδιας οικογένειας...».
Η
ιρανική, η ινδική, η κινεζική, η σκανδιναβική, η ινδιάνικη λογοτεχνία των
ιθαγενών, οι Μάγια και οι Αζτέκοι κάνουν επίσης αναφορές στους πολιτισμούς της
Σαμπάλα στην Εσωτερική Γη.
Οι Ιάπωνες έχουν επίσης μια
Σαμπάλα την οποία έχουν ονομάσει «Νησί της Παγωμένης Σταγόνας». Βρίσκεται «στην κορυφή του
πλανήτη» αλλά ταυτόχρονα «στο κέντρο της γης».
Ο πρώτος στύλος της στέγης του ήταν ο άξονας της γης και πάνω του ήταν ο άξονας του θησαυρού του ουρανού.
Οι Κινέζοι στην πραγματικότητα περιγράφουν την ιδέα τους για τη Σαμπάλα ως το Κέντρο της Γης, ακριβώς κάτω από το παραδεισένιο παλάτι του Σανγκ-τε, δηλώνοντας ότι βρίσκεται στο πόλο. Το αποκαλούν επίσης, «Το Παλάτι του Κέντρου».
Οι Αιγύπτιοι εντόπισαν το Τα Νέτερ τους, ή Γη των Θεών, στον ακραίο Βορρά.
Ας λάβουμε υπόψη μας τον Θρύλο του Άγιου Βασίλη ή του Αγίου Νικ. Αν και έχουν ξεχαστεί εδώ και καιρό το σκεπτικό πίσω από αυτό, τα παιδιά μας εξακολουθούν να στέλνουν γράμματα στον Άγιο Βασίλη που απευθύνονται στον Βόρειο Πόλο.
Βόρεια των Ιμαλαΐων είναι μια εκδοχή των Shambhalla, Uttarakuru ή βόρειου Kuru.
Η Σαμπάλα στη Ρωσία ονομάζεται επίσης
ένα πολύ μυστηριώδες μέρος-Belovodye.
[Η
Σαμπάλα, γνωστή και ως Belovodye στη Ρωσία, είναι ένα μυθικό μέρος που
συνδέεται με την πνευματική σοφία και την αναζήτηση της αλήθειας. Θεωρείται από
πολλούς ως ένας τόπος μεγάλης πνευματικής σημασίας, ένας παράδεισος όπου η
αγάπη και η σοφία βασιλεύουν. Οι θρύλοι λένε ότι είναι κρυμμένο κάπου στις
κοιλάδες της κεντρικής Ασίας, προστατευμένο από φυσικές δυνάμεις και
κατοικούμενο από Σοφούς Μύστες.]
Ο θρύλος της
Σαμπάλα λέει ότι κάποτε υπήρχε ΕΙΡΗΝΗ στη γη και η φύση και ο άνθρωπος ήταν σε
αρμονία μεταξύ τους. Ήταν ένας ιδανικός κόσμος, χωρίς ασθένειες, χωρίς φτώχεια,
χωρίς γήρας [γηρατειά]και δυστυχία. Οι άνθρωποι έτρωγαν ό,τι πρόσφερε η γη,
αλλά μια μέρα χτύπησε η καταστροφή. Το
κακό εμφανίστηκε στη γη, και δεν πέρασε από τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι
θύμωσαν, άρχισαν να ζηλεύουν ο ένας τον άλλον, ακόμη και να σκοτώνουν. Δεν
υπήρχε ιδανικός κόσμος και η γη σταμάτησε να αποδίδει καρπούς. Οι άνθρωποι
άρχισαν να χωρίζουν [μοιράζουν]τη γη και να την καλλιεργούν. Αλλά σε κάποιο
σημείο, ένας ήρωας έχτισε ένα μικρό χωριό Σαμπάλα, όπου οι κάτοικοί του άρχισαν
να ζουν ξανά όπως πριν, και αυτός ο ήρωας κατάφερε έτσι να νικήσει το κακό σε
αυτό το μέρος. Υποσχέθηκε ότι θα έρθει από τη Σαμπάλα για να βοηθήσει μια μέρα
ολόκληρο τον κόσμο να απαλλαγεί από το κακό. Και τότε η Χρυσή Εποχή θα έρθει σε
όλη τη γη, και αυτή τη φορά, όπως πολλοί πιστεύουν, είναι ήδη πολύ κοντά. Θα
φέρει γνώση που περιμένει στα φτερά από τα αρχαία χρόνια.
Η βασική
έννοια της Σαμπάλα ήταν αρχικά μέρος του κλασικού Ινδουισμού και στη
Μαχαμπχαράτα συνδέεται με τον τόπο γέννησης του Καλκί, του αβατάρ του Βισνού.
Αλλά αργότερα η έννοια ερμηνεύτηκε εκ νέου στη Μαχαγιάνα. Η Ε. Π. Μπλαβάτσκυ το
εξέφρασε στη σύγχρονη εσωτερική παράδοση.
Βουδιστής.
Οι ινδουιστές και οι σαμάνοι πιστεύουν ότι η Σαμπάλα υπάρχει ταυτόχρονα τόσο
στο φυσικό όσο και στο πνευματικό επίπεδο.
Η πρώτη
αναφορά της Σαμπάλα είναι στην Καλατσάκρα Τάντρα [Kalachakra Tantra (10ο αιώνα)]. Ο συγγραφέας αυτού του θρύλου είναι
ο βασιλιάς της Σαμπάλα Σουτσάντρα, ο οποίος ήρθε στην αρχαία Ινδία για να λάβει
τις διδασκαλίες της Καλατσάκρα από τον Βούδα Σακιαμούνι. Αφού οι μουσουλμάνοι
εισέβαλαν στην Κεντρική Ασία τον 9ο αιώνα, η Σαμπάλα κατά κάποιο τρόπο έπαψε να
είναι ορατή στους περισσότερους ανθρώπους και μόνο οι φωτισμένοι μπορούν να
βρουν το δρόμο τους σε αυτήν. Αφού άκουσε την Τάντρα, ο βασιλιάς επέστρεψε στη
Σαμπάλα και ανακήρυξε το δόγμα [τις διδασκαλίες] Καλατσάκρα ως κρατική
θρησκεία. Από τη Σαμπάλα, η Καλατσάκρα Τάντρα επέστρεψε στην Ινδία και στη
συνέχεια στο Θιβέτ (αρχή 11ου αιώνα μ.Χ.) οι Ανατολίτες πιστεύουν ότι η Σαμπάλα
ήταν μια πραγματική αρχαία πολιτεία των Ιμαλαΐων.
Δεν υπάρχει
ακόμη σαφής ένδειξη για το πού βρίσκεται ή βρισκόταν η Σαμπάλα. Σύμφωνα με την
ερμηνεία του Θιβετολόγου B.Kuznetsov και του ανατολίτη L. Gumelev, ο αρχαίος
Θιβετιανός χάρτης που δημοσιεύθηκε στο λεξικό Tibetan-Shanshung απεικονίζει την
πραγματική χώρα της Σαμπάλα. Σε αυτόν τον χάρτη, Η Συρία ονομάζεται Sham στα
περσικά, και "bolo" σημαίνει "κορυφή" ή επιφάνεια.
Αποδεικνύεται ότι η Σαμπάλα μεταφράζεται ως "η κυριαρχία της Συρίας",
η οποία αντιστοιχούσε στην πραγματικότητα κατά την περίοδο του 3ου - 2ου αιώνα
π.χ.
Αλλά αυτή η
ερμηνεία δεν είναι η μόνη. Για παράδειγμα, η Εγκυκλοπαίδεια των μυστικιστικών
όρων λέει ότι η Σαμπάλα βρίσκεται βόρεια του ποταμού Σίτα. και περιβάλλεται από
οκτώ χιονισμένα βουνά που μοιάζουν με λουλούδι λωτού.
Η Ε. Π.
Μπλαβάτσκυ παραπέμπει τη Σαμπάλα στο έδαφος της ερήμου Γκόμπι.
Στο Θιβέτ, η
Σαμπάλα πιστεύεται ότι βρίσκεται βορειοδυτικά του ιερού όρους Καϊλάς. Είναι
αυτό το βουνό που θεωρούν το κέντρο του κόσμου. (Μου θυμίζει το Υπερβόρειο όρος
Μέρου... Αλλά τι γίνεται αν.. Πρέπει να το σκεφτούμε προσεκτικά... Σκέψεις έξω
δυνατά).
Μέχρι
σήμερα, η Σαμπάλα παραμένει μύθος, αλλά όχι παραμύθι, αλλά πιθανότατα
πραγματικότητα. Το παρελθόν είναι από τη λέξη "ήταν". Στις σύγχρονες
επαναλήψεις, ο μύθος της Σαμπάλα μοιάζει πραγματικά με παραμύθι. Αλλά
ταυτόχρονα, έδωσε στους Ινδουιστές και τους Βουδιστές τις θρησκευτικές τους
διδασκαλίες. Έχει επίσης γίνει μια αγαπημένη πηγή μυστηριώδους γνώσης που
πολλοί ισχυροί άνθρωποι θα ήθελαν να ανακαλύψουν. Και το ερώτημα αν πρόκειται
για μυθική χώρα ή όχι παραμένει ανοιχτό αυτή τη στιγμή.
Οι Χόπι πιστεύουν ότι ο κόσμος στον οποίο ζούμε είναι ο
Τέταρτος Κόσμος και οι άλλοι τρεις είναι μέσα στη γη.