Assalamualaikum...
"....Orang memberi
kita merasa....."
Aritu masa balik dari Village Mall. Hubby singgah sat kat Restoran Tajuddin. Dia kata nak beli pasembor. Mang feberet dia pun. Ok takpe. Disebabkan masa tu dah pukul 6 petang so, kami pun decided nak tapau bawak balik je. Kalau makan kat situ takut lewat pulak. Tak solat lagi masa tu.
Tengah dok tunggu dalam kereta tu, aku pun layanlah kerenak anak-anak yang macam-macam ni. Fine. Pastu tengah dok layan tu tiba-tiba aku nampak ada van polis ni lalu rapat sangat ngan kereta aku. "Aik, dia ni pasal pe?". Pastu kereta pun bergoyang. Mang sah dia langgar tepi kereta aku!. Aku pun tak puas ati terus je hon kuat-kuat. Muka dah naik merah sebab GERAM. So, aku kelek si kecik tu. Bukak pintu. Terus keluar. Aku tunggu driver van tu mai. Driver je pun... bukannye polis.... Dengan muka yang senyum-senyum tu, dia bley buat-buat tanya pulak.
"Terlanggar ye...".
" Ha lah, encik langgar kereta saya..".
" Tu la cik parking kat sini kenapa?".
" ????? saya parking kat tepi ni encik...".
"Depan tu punya luas, pasal apa encik tak berenti sat kat situ?".
"Tu la lepa tu takmo mengalah, nak jalan jugak..".
"Abis dia takmo mengalah, enciklah yang kene mengalah".
"Takpe calar sikit ni, bley cuci ni...".
Yelah tu!.
Tengoklah kat depan kereta aku ni punya luas, apa salahnya berenti sat. Tunggu kereta lain lalu dulu. Tak boleh ke bertolak ansur sikit. Tau la kamu tu bawak van jabatan. Tanpa rasa bersalah, tapi dok salahkan orang lain pulak. Apa salahnya mengaku salah. Tak salah pun. Sejuk gak hati ni. Hubby takde masa kejadian tu, kalau tak dia pun hangin gak kot. Ye lah, jalan tu mang sempit, pandai-pandai lah kamu nak lalu.
"...Orang berbudi
kita berbahasa...."
Sekian, Wassalam...