Pan Czarosław :)

Witam Was cieplutko:)

i już na samym początku pozdrawiam

radośnie

pachnąco

wiosennie

świeżo

:)

Dzisiaj przedstawię Wam jednego z moich kotów

o imieniu Czar - Czarek - Czarunio - Czarkozi...

..i jeszcze wiele innych przeinaczeń tych liter

związanych ogólnie z czarowaniem;)

Oto Czaruś:)

Pojawił się kilka lat temu całkiem znienacka w ogrodzie,

jak większość zwierząt które są z nami;)

Szybko zaprzyjaźnił się z pozostałymi czworołapnymi;)

:)

Ma w sobie coś szczególnego, takiego niezatraconego, dzikiego trochę..

bo gdy spojrzy prosto w oczy, można wręcz poczuć wewnętrznie

to Jego spojrzenie - jakby dotykał Duszy

czy po prostu w swój indywidualny sposób się z nami komunikował:)

..więc aby Was nie zahipnotyzował swoim wzrokiem

-dzisiaj Czar z zamkniętymi oczyma:)

(a raczej rozmarzonymi;)

Wyjątkowy z Niego Gość:)

Zdjęcia pstrykałam całkiem przypadkowo, tak jak przypadkowo On się u nas pojawił..

..a przecież nie ma przypadków;)

Co myślicie na temat zjawiska potocznie zwanego "przypadkiem"?:)

***

Pozdrawiam:)

Niespodzianka z candy:)

:)

Obiecałam umieścić zdjęcia niespodzianki z mojej zabawy:)

Właśnie przeczytałam wiadomość, że jest na miejscu,

zatem mogę ją już tutaj zaprezentować:)

Proszę, poznajcie drewnianego ...kotka:)

..i tak sobie teraz myślę....

..czyżbym poprzez przygotowywanie tejże niespodzianki przyciągnęła Przygodę z Białkiem??;)

Serdeczności ślę ..w kocim nastroju;)

Białek... a kto to?

Witajcie cieplutko:)

Dzisiaj przedstawiam Wam Białka...

..który pojawił się w ogródku niewiadomo skąd 

(dzień przed nim w ten sam tajemniczy sposób pojawił się również kotek,

lecz na całe szczęście znalazł dobry domek w ciągu godziny:)

..a więc Białek (to takie tymczasowe imię:) szuka domku..

..a w międzyczasie hasa sobie w towarzystwie naszych kotów, szczególnie Kokosa;)

..gdyby nie fakt że kotów u nas już wesoła trójeczka..

...a do tego dwa duże psy (jeden z nich chętnie by kotka schrupał..)

..pewnie by został z nami...

...troszkę smutno już na samą myśl, że mam się z nim rozstać,

bo przez te kilka dni już zdążyłam się do niego przyzwyczaić..

...pokochać...

..lecz dobro kotka stawiam na pierwszym miejscu

(wczoraj o mało nie został potraktowany jako przekąska naszego psa..)

Może znacie taką osóbkę, która chętnie przygarnęła by takiego kochanego kociaczka?

W województwie małopolskim jestem w stanie dostarczyć, no może jeszcze w świętokrzyskim;)

..im dłużej jest z nami, tym trudniejsze będzie rozstanie, wiem to...

...ale gdy trafi się przyjazny domek, przyjaźni ludzie, którzy z sercem przygarną koteczka, będę świętować:)

Oto Białek:)

..tutaj podczas zabawy z Kokosem:)

..no nie jest łatwo je złapać w kadrze;) hi hi

..i prośba Białka do Was:

Czyż nie jest uroczy?:)

Pozdrowienia z Kociej Doliny:)

PasteLovy Kot:)

***

Kilka dni temu ..a może kilkanaście, bo czas jest dla mnie całkowicie nie do oszacowania ostatnio;)

..a więc jakiś czas temu:) szydełko do mnie szepnęło że mamy coś wspólnie do zrobienia;)

..więc uwierzyłam na słowo:)))

..i powstał taki oto pasteLovy Kot:) ..kolejny mieszkaniec Alimakowego biurka:))

Byliśmy nawet na spacerze w ogrodzie:)

...gdzie zapach macierzanki go zwyczajnie zachwycił:)

..a gdy zbliżył się wieczór...

..wręcz chłonął zachód słońca całym sobą:)

Pozował wyśmienicie..

...ciekawe o czym myślał..? ..nie chciał za nic powiedzieć:)

..nawet teraz widzę, że odleciał w marzenia...jego mina mówi sama za siebie;)

I jak się Wam pasteLovy Kotek spodobał?:)

***

..a i zapraszam oczywiście na złapanie Ptaszorkiego w mojej zabawie:)

Serdecznie pozdrawiam i dziękuję za tak liczne komentarze:)

Każdy z nich jest takim promieniem ciepła, jaki do mnie dolatuje gdy je czytam:)

Dziękuję!:)

Koty koty...ach te koty:)

***

Witam dzisiaj po krótkiej nieobecności:) ..witam na kocio;) hi hi:)

..ponieważ dzisiejszą inspiracją do wpisu stał się Klub Kota Jasna 8:)

gdzie chętnie dołączyłam do zabawy/konkursu o tematyce kotów właśnie:)

Zatem prezentuję tutaj u siebie zdjęcia moich trzech futrzastych kocich Towarzyszy:)

***

Zacznę od Mili, którą już poznaliście wcześniej, a której mnogość zdjęć sprawia, iż wręcz nie mogę się zdecydować które jest naj:))) hi hi:) ..ale wybrałam takie oto właśnie:

..gdzie pewnego wieczoru jak posąg dumnie siedziała na szafce i ani nie myślała stamtąd schodzić, widać dobrze jej tam było;) ...albo też energia, jaką wytworzyły pewne drobne elementy (o których kieeedyś napiszę;) przytrzymała ją tam na dłużej (koty przecież wyczuwają takie miejsca:)

..tak wiem, troszkę to tajemniczo brzmi;) hi hi:)

Lubię jak koty są takie pełne zamyślenia...jakby coś sobie wyobrażały, gdzieś w innej przestrzeni podróżowały....w sumie to takie właśnie tajemnicze zachowania mają:) Lubię też gdy Milka przydeptuje sobie swoją końcówkę ogonka przednimi łapkami:)) (właśnie tak jak na zdjęciu) jakby chciała mieć miękko pod swoimi królewskimi podusiami:)) hi hi:) Jest dość wyjątkową kotką, z długą historią, gdzie goszczą różne wydarzenia - i te dobre i te mniej dobre;) Zatem została jej przyklejona ksywka "Przygodowy Kot":) ..chyba lubi po prostu doświadczać życia w różny sposób;))

:)

***

Kolejny portret przedstawia Czarka (inaczej Czarusia, Czarkozjego, Czarosława, Czarego...:)

Oto On:

Pojawił się u nas w ogrodzie dwa lata temu (a może to będą już trzy..?) niewiadomo skąd, ot tak po prostu sobie szedł dróżką z naszymi ówczesnymi dwoma kotami (Milką i Dandim - Dandi to brat Milki, którego niestety już z nami nie ma, a był to Król kotów z wszelkimi królewskimi atrybutami, ale o nim zrobię kiedyś osobny wpis;)

Więc przybył do nas taki mały bury kotek, troszkę wystraszony, ale jakby mieszkał sobie tu już od dawna:) Nawet nasz pies przeszedł koło niego nie zwróciwszy uwagi, że to inny kot (wszystkie trzy były dość do siebie podobne:) Pamiętam, jak szliśmy wtedy na ogród na ognisko i sama z początku byłam zdziwiona, czy to aby mi się nie mieni w oczach...czy ja dobrze widzę..?? ..były dwa a są trzy ..koty..???

Zamieszkał najpierw w ogrodzie przy altanie, potem powoli oswajawszy się z nami i z otoczeniem (kotami i wówczas jednym psem) podchodził bliżej domu i...teraz jest już "właścicielem" jednego z pokoi, a konkretniej stołu w tym pokoju, gdzie ma swoje ulubione miejsce do drzemek:)

Też miał jedną przygodę z psem, ale uzdrowił się sam (był jeszcze trochę dziki i nijak nie dało się go do weterynarza zawieźć) ..no może nie tak całkiem sam;) bo bardzo mu w tym pomagałam ziołowymi okładami, np z rumianku (którego też sporo popijał;) ...i po dziurze w gardle nie ma już śladu:)

Taki to jest ten nasz Czaruś:)

***

W październiku ubiegłego roku, pewnego pięknego słonecznego przedpołudnia usłyszałam bardzo intrygujące dźwięki dobiegające z ogródka tuż przy domu, od strony ulicy. Moje zaskoczenie było ogromne, gdy ujrzałam małego rudego kotka wspinającego się po drewnianym ogrodzeniu - kombinował, chciał jakimś sposobem wskoczyć na balkon;) Więc wzięłam go do domku - był bardzo ufny w stosunku do ludzi, gdy tylko znalazł się u kogoś na rękach od razu zaczął głośno mruczeć i miętolić ubranie bardzo przy tym śliniąc:)))

Po kilku intensywnych dniach poszukiwań dla niego dobrego domu, postanowiliśmy że zostanie z nami - jakby nie było sam (lub z czyjąś pomocą;) wybrał sobie to miejsce z jakichś powodów;)

Więc został ten mały rozrabiaka i  po dziś dzień towarzyszy nam na każdym kroku:))

Oto Kokos:

...rudy rozrabiaka:)

Gdy się pojawił w naszym otoczeniu, Mili zareagowała po macoszemu...była obrażona, przyglądała mu się z lekką pogardą, no nie pałała zbytnio sympatią do niego (delikatnie rzecz ujmując;) Natomiast Czarek ucieszył się od pierwszego zwąchania:)) i właściwie od samego początku bawili się szaleńczo-radośnie:) ..a może mając podobne doświadczenia (obydwoje przecież się pojawili "znienacka" tylko w różnym czasie;) wiedzieli "jak to w życiu z ludźmi bywa";) ..to mieli takie swoje tematy do obgadania;)

Milka po dziś dzień jest do niego lekko zdystansowana, ale bywa że gonią się po całym domu a nawet i po drzewach w ogrodzie, przy czym Mira parska i fuczy nieraz baaaardzo głośno na tego rudego futrzaka;) (niekiedy także "trzaskając" go po tym rudym pyszczku;) ...więc te różne zachowania Królowej Mirosławy;) są zapewne spowodowane jej nastrojami w danej chwili:))

***

Oj, no to się rozpisałam o tych moich Towarzyszach:) ..no ale miłośnicy czterech futrzastych łapek dobrze znają ten stan, gdy się zaczyna opowiadać o tych różnych kocich psikusach - przygodach - zachowaniach:) 

Zatem Drogie Czytelniczki (bo chyba jeszcze nie ma tutaj żadnego Pana...a może jest..?) bądźcie wyrozumiałe dla moich wypracowań dotyczących zwierzęcych Przyjaciół:)

Serdecznie dziękuję za każdy pozostawiony u mnie komentarz, to wielce przyjemne poznać Wasze myśli, uczucia, opinie. Cieszę się, że chociaż wirtualnie możemy się tutaj spotkać

i w ten specyficzny sposób "porozmawiać":)

Dziękuję!:)

Post dla miłośników kotów:)

...

Mili...

...takie imię zgodziła się przyjąć gdy do nas przybyła:)

Chyba się jej spodobało, w sumie nie tylko jej;)

Ostatnio zaczęliśmy ją nazywać "przygodowym kotem"

bo co jakiś czas zdarzają (albo lepiej będzie jak ujmę to w czasie przeszłym - ZDARZAŁY:)

się jej różne, mało ciekawe przygody...

Tak więc Milka, zwana też Mirosławą;) Mirą;) Miluszką itp itd....

(mieszkający z kotami dobrze wiedzą, jakie człowiek potrafi zdrobnienia wymyślać;) hi hi;)

w ubiegły piątek miała nieciekawe spotkanie ...z psem...

...lecz nie z tym, co poniżej na fotografiach się wyleguje patrząc kotce w oczy...

..lecz drugim takim, całkiem podobnym;) który też ma swoją długą historię..

ale tak ujmując w skrócie to dwa lata temu przyszedł do nas na podwórko,

skrzyżował łapki i oznajmił tym gestem:

"No dobra, ja tutaj zostaję":)

Po dwutygodniowych poszukiwaniach mu dobrego domu podjęliśmy decyzję...

...skoro tak się pojawił niewiadomo skąd, zauroczył swoją wyjątkowością....

..to jak nawet moglibyśmy postąpić inaczej??

..i został;)

...tylko ma jedną mało fajną zaletę...nie lubi kotów;)

..których u nas jest trójka...

...

I już się pewnie reszty historii domyślacie...

I tym razem Mili się udało, bo brak skóry można jak się dowiedziałam na danym przykładzie, naciągnąć!!

I to spory kawałek;)

Więc Milka chodzi teraz z gołą pachą;) i z fastrygą;) i jeszcze jakimiś metalowymi wszywkami;)

..ehhh...co za przygodowy kot:)

..wcześniejsze zajście miała z autem...potem dłuuuuga rehabilitacja tylnej łapki,

znaczy się kości w udzie...która była popękana,

do której środeczka trzeba było wstawić taką wielką szpilę...

Nie przypuszczałam, że po taaakim urazie dojdzie do siebie,

że będzie skakać i ogólnie poruszać się bez zarzutu, jakby nic się nie stało.

...

Zatem poniższa fotogaleria

(zdjęć jest baaardzo dużo, uprzedzam że ten post może się w związku z tym wolno ładować)

prezentuje ową Szczęściarę, która każde niepowodzenie potrafi zamienić w korzyść...

...jaką korzyść? - zapytacie...

...ano taką, że wszystkie jej kaprysy są spełniane bez wyjątku i natychmiast:)))

hi hi hi:)))

..bo gdy sobie pomyślę, że mogło by jej już nie być, ochoczo rozbijam kolejne jajko by ulubionym przysmakiem (żółtkiem) uraczyć podniebienie Mirosławy:)))

..człowiek może tak się cieszyć, że grymaśne zachowania pupila cieszą jak nigdy dotąd:)))

:)

Zdaje się mam tutaj kilka osób, które znakomicie mnie zrozumieją:)

..bo do takich mam po prostu szczęście i ja,

że znalazły się (nie nie przypadkowo:) u mnie na blogu:)

:)

Zapraszam do zapoznania się z tą fascynującą Kicią:)

...

..a to jeszcze jedno zestawienie kocich min...jak szaleć to szaleć!:)))

Mam nadzieję, że moja słabość do kocich portretów (..a także roślinnych;) zostanie przyjęta ze zrozumieniem...:)

...

Tak to właśnie Mirosława się prezentuje na zdjęciach..

...jest wdzięczną modelką, no....lubi być traktowana z uwagą:)

..jak każda Kotka;)

...

Dziękuję za odwiedziny,

za każde dobre słowo,

za to, że po prostu jesteście!!

DZIĘKUJĘ:)

..i serdeczności cieplutkie posyłam:)

...