Tattoo...





... zonder pijn.

Sommige tattoos zijn prachtig.
Bij een ander.
Het is alleen zo... onomkeerbaar.
I love Jan, Piet, Henk, Jelle.
Zoiets.
Ik zou dan gaan voor een mooi plaatje.
Iets tijdloos.
Als ik zou durven dan, hè.

Deze tattoos zijn in ieder geval niet pijnlijk.
In meerdere opzichten.
En als je er niet meer naar kunt kijken...
gooi je ze aan de kant.

Inspiratie kreeg ik door Mollie Makes nr. 36.
In plaats van nepleer, gebruikte ik vilt.



achtergrond ankepanke



Ik experimenteerde ook wat met Krimpie.
Natuurlijk wilde ik er ook op borduren.
Zelf vind ik het een geslaagd experiment.
Alleen de kleuren zijn wat donker geworden.
Ik gebruikte Sharpies.
Als je nog een tip hebt voor een mooi resultaat... graag !

Sorry Instagrammers voor de herhaling.
Sorry niet-instagrammers voor de steeds langere tussenpozen van de blogberichten.
Mijn laptop wil geen foto's uploaden, mijn stand alone wil er vervolgens geen tekst bij zetten.
Ik word er gék van.
Ook kan ik bijna nergens reacties achterlaten bij Blogger.
Zelfs met mijn mobiel niet meer.
Er zijn vele ergere dingen.
Weet ik heus.
Maar de lol gaat er zo wel af.

Genoeg gemopperd !
Heppie Valentinesday !
Wat ervan over is dan...