Inspiratie…

Het is inmiddels een maand geleden dat ik met vriendin H. richting het zuiden van het land reed. Allebei besmet met het woonvirus wilden we heel graag een bezoek aan Het Achterhuis in Udenhout brengen. Voor ons niet om de hoek, dus we hoopten dat we niet teleurgesteld zouden worden. Na ons bezoek aan Het Achterhuis was het de bedoeling door te rijden richting Etten-Leur, naar Het Markthuys.  

Het Achterhuis handelt in antieke bouwmaterialen en die zijn er inderdaad in overvloed. Maar naast deze bouwmaterialen heeft Het Achterhuis ook prachtige stijlkamers, waar we beiden zwaar van onder de indruk waren. Het is ook behoorlijk groot, wat tot gevolg heeft dat je van de ene verrassing naar de andere verrassing wandelt. 

Aan de overkant van het pand is ook nog een groot terrein. Aangezien we al veel gelopen hadden, twijfelden we even of we die kant ook nog zouden gaan bekijken, maar wat was het een goed besluit om dat toch te doen!! Ook hier troffen we prachtige stijlkamers aan, die absoluut de moeite waard waren. Ik vermoed dat het inmiddels voor jullie wel duidelijk is dat wij er mega enthousiast over waren. 

Na ons bezoek aan Het Achterhuis reden we door naar Het Markthuys. Ook al zo mooi en ook al zo inspirerend. Niet zo groot als Het Achterhuis, maar je moet een woonwinkel uiteraard ook niet met een bedrijf vergelijken dat in bouwmaterialen handelt.  

 

Mocht je een keer die richting uitgaan, dan kan ik je maar een ding adviseren…laat je inspireren op deze twee prachtige lokaties. Wij gaan over een paar maanden absoluut nog een keer terug! 

Ik wens jullie allemaal een hele fijne dag!

Liefs, Ingrid

Op beide lokaties heb ik toestemming gevraagd voor het maken van foto’s. 

De laatste drie foto's zijn gemaakt bij Het Markthuys, de overige foto's zijn bij Het Achterhuis gemaakt.

Nieuwe salontafel…

Op mijn wensenlijstje stond al langer een andere salontafel, maar nu de nood aan de man kwam, ging de aanschaf ervan sneller dan verwacht. 

Het ideale van internet is dat je op voorhand al veel huiswerk kunt doen, op voorwaarde dat de betreffende zaken hun meubels op internet plaatsen. Daardoor wist ik eigenlijk al goed wat ik wilde, maar in het echt moet het natuurlijk ook klikken. Samen met vriendin H. ging ik op een snikhete dag op pad. Er stonden twee adresjes op het programma, de een voor de salontafel, de ander voor een nieuwe bank. Dit keer geen bankstel maar enkel een los exemplaar. Ook die had ik in mijn hoofd, maar dan is het natuurlijk altijd nog de vraag of de bank lekker zit. Tenslotte wil niet alleen het oog, maar ook het zitvlak wat ;-). 

Ik ben in een keer geslaagd. Mijn vriendin heeft net als ik een passie voor interieur en ze is daarnaast ook een prima adviseur, omdat ze eerlijk zegt wat ze er van vindt. Dat kan ik natuurlijk goed gebruiken, want het is geen pak melk waar we het over hebben en dan is in je eentje beslissen soms best lastig.

Terwijl ik op het tweede adres bezig was met het uitkiezen van een bank, werd ik al gebeld over het afleveren van de salontafel. Dat ging dus verrassend snel en inmiddels staat ie zelfs al een aantal weken te pronken in mijn woonkamer. 

Ik ben er heel blij mee. De vorige tafel was vierkant en wit, deze tafel is van recycled teakhout en heeft dus een hele andere kleur. Ook het formaat is anders, maar desondanks was ik er meteen aan gewend (al loop ik af en toe nog wel tegen de rand van de tafel aan ;-)). 

Voor de komende tijd heb ik nog genoeg plannen. Ik wil graag kalkverf op de muren gaan aanbrengen, maar dat betekent ook dat alle wanden eerst gestuct moeten gaan worden. Gelukkig heb ik geen haast, dus mijn plannen ga ik stukje bij beetje uit (laten) voeren. En als het wordt zoals ik in gedachten heb, dan kan ik mij daar nu al op verheugen! 

Een fijn weekend!

Liefs, Ingrid

Mooie aanwinst...

De laatste tijd lukte het mij niet meer zo goed om bij de kringloop te slagen. Allereerst omdat ik het huis niet te vol met spullen wil hebben staan en dus kritisch ben, maar ook omdat er gewoon weinig spullen stonden waar mijn hart een tikkeltje sneller van ging kloppen. 

Maar aangezien ik alleen het snuffelen al een leuke hobby vind, kom ik er toch met enige regelmaat. Dat was maar goed ook, want ik zag ineens iets staan waar ik in de winkel best nog wel over getwijfeld heb, maar waarvan ik nu toch heel blij ben dat ie mee naar huis is gegaan.  

 

Ik twijfelde eerst dus nogal, maar nadat ik de standaard op meerdere plekken in de kringloop gewoon even (voor de beeldvorming) had neergezet, was ik om.  

Persoonlijk vind ik het heel mooi in dit hoekje staan. Aan de achterzijde zit een houder voor een waxinelichtje, hetgeen een mooie sfeer geeft wanneer het kaarslicht zich verspreidt. Het leuke aan deze kaarsenstandaard vind ik nu juist de originele vorm, ik heb zoiets nog niet eerder gezien. Maar goed dus dat ik toch met de nodige regelmaat ben gegaan en op het juiste moment mijn oog hier op liet vallen ;-). 

Ik wens je een fijne dag!

Liefs, Ingrid

Broodplank…

In de keuken stond al een hele tijd deze broodplank. Omdat aan de ene kant een lelijke plek was ontstaan na het verwijderen van een sticker en ik het hout aan de andere kant niet mooi vond, stond de broodplank altijd achter een ander exemplaar verstopt. 

Laatst bedacht ik mij opeens (wat kan dat soms lang duren voordat je je iets bedenkt ;-)) dat ik de broodplank wel een lik verf kon geven. Zo was ik meteen van beide ‘problemen’ af. 

Op zolder keek ik bij de restanten verf en ik besloot te gaan voor een grijze kleur. 

Na de verfbeurt was het overigens lastig om het touw weer door het gaatje te halen, maar nadat ik een uiteinde had ingesmeerd met doorzichtige lijm en de lijm had laten drogen, bleek dat een fluitje van een cent. 

Bij een outlet had ik een tijd geleden voor weinig een houten kaarsenstandaard gescoord. Ik koop ze tegenwoordig niet vaak meer omdat ik al rijkelijk van kaarsenstandaards ben voorzien, maar ik vond dat het ruwe hout van de standaard wel een uitzondering verdiende.  

Nu het herfst is en de kaarsen vaker en langer branden, vond ik het mooi om de broodplank in de sfeer van het seizoen te brengen. Grappig dat de kleur van de kaars op de foto meteen anders lijkt, zodra het lont wordt aangestoken.  

Ik ben blij met deze mini-metamorfose. Zo zie je maar dat je met weinig middelen iets heel makkelijk een andere look kunt geven. 

Ik wens je een fijne dag!

Liefs, Ingrid

Kruik…

Bij één van de kringloopwinkels waar ik nog wel eens kom stond laatst buiten - tussen allerlei potjes, tuinstoelen en rommel - een hele mooie kruik…zo’n exemplaar die je ook maar zo bij een woonwinkel zou kunnen aantreffen. 

 

Een prijssticker kon ik  er echter niet op vinden. Nadat ik met kruik eerst een ronde door de winkel had gedaan en tot de conclusie was gekomen dat het bij deze aankoop zou blijven, liep ik naar de kassa. Bij het vragen naar de prijs liet ik uiteraard wel vallen dat ik de kruik buiten tussen de rommel had gevonden (dat was tenslotte ook zo ;-)), in de hoop het antwoord enigszins in mijn voordeel te kunnen beïnvloeden. Ondertussen bereidde ik mijzelf voor op een voor de kringloop flinke prijs en dacht ik na over de door mij te leggen grens. Het moet namelijk wel leuk blijven.  

 

Je snapt dat ik inwendig uit mijn dak ging toen mevrouw aangaf twee euro voor de kruik te willen vragen. Hoewel ik zo neutraal mogelijk zei dat ik dat een prima prijs vond, straalde ik van binnen natuurlijk van oor tot oor :-).  

De kruik heeft voorlopig een plekje op dit steigerhouten bijzettafeltje gekregen. Misschien ga ik er nog mee schuiven, want zo laag in de hoek achter de eettafel valt de kruik eigenlijk te weinig op. Maar voor nu ben ik hier tevreden mee en ben ik nog altijd heel erg blij met deze aankoop. 

Vorige week maandag bestond mijn blog alweer zes jaar. Na een voor de meeste bloggers herkenbare onzekere start (aan het begin is elke starter tenslotte bang dat er maar weinig mensen zijn die je blog willen lezen)  heb ik er zó mijn hobby in gevonden! Ik vind het nog altijd erg leuk om te doen, al merk ik wel dat ik wat minder vaak blog omdat ik voor mijn gevoel al veel heb laten zien en ik niet elke keer met hetzelfde wil komen. En hoewel er bloggers zijn die inmiddels de voorkeur hebben gegeven aan fb of ig, toch blijft voor mijzelf het bloggen met een combinatie van tekst, foto’s en een mooie lay-out veruit favoriet. 

Uiteraard weet ik niet wat de toekomst gaat brengen, maar voorlopig ga ik nog lekker door in de hoop dat mijn trouwe volgers ook dan graag blijven komen en/of reacties bij mij achter laten. Want jullie bezoekjes en warme woorden worden na zes jaar nog altijd bijzonder gewaardeerd! 

Een fijne week!

Liefs, Ingrid

Waterkruik…

Het is inmiddels alweer ruim drie maanden geleden dat we een dag naar Amersfoort gingen. Amersfoort is niet alleen een erg leuke winkelstad, in het centrum bevindt zich ook een hele mooie zaak die al lang op mijn nog-heel-graag-te-bezoeken-lijstje stond. Het duurde wel even voordat we Sober & Stoer Wonen gevonden hadden, maar het was absoluut de moeite waard.  

Jan en Arianne wonen zelf in hun winkel, in een afgezet gedeelte beneden bevindt zich de woonkamer. Aangezien je wel een blik in hun woonkamer kunt werpen, doe je er meteen inspiratie op! We werden gastvrij ontvangen en het was zeker geen straf om door de winkel heen te wandelen. Wat stonden er veel mooie spullen!  

Aangezien moederdag toen nog in het verschiet lag, leek het mij een goed plan manlief een hint te geven. Daar wordt namelijk niet alleen ík heel blij van maar hij ook! Het voorkomt in ieder geval dat hij uren ronddoolt in winkels en maar niet weet wat hij voor mij zou kunnen kopen.  

Mijn oog viel op deze prachtige waterkruik. Toen ik na een paar weken op moederdag de waterkruik blij en 'verrast' ☺ in ontvangst nam, moest er eerst wel weer geschoven worden, maar op dit tafeltje in de hoek kwam de waterkruik het meest tot zijn recht.  

 Doorkijkje naar de waterkruik

Mocht je nog eens in Amersfoort zijn en van een landelijke stijl houden, dan kan ik je absoluut aanraden om ook even bij Sober & Stoer Wonen langs te gaan. Ik kan mij bijna niet voorstellen dat je niet slaagt en mocht dat toch het geval zijn, dan is het hoe dan ook een feest om in de winkel rond te neuzen. 

Een fijne week!

Liefs, Ingrid

Lampenkap…

Op zich was ik met deze lamp naast de broodkast best tevreden, ware het niet dat ik de verhouding tussen de kap en de voet niet helemaal in orde vond. Dus nam ik mij voor om bij mijn kringloopbezoeken uit te kijken naar een kap die beter bij deze voet zou passen. Uit ervaring weet ik dat het even kan duren voordat dat lukt, maar ik vind die zoektochten juist leuk! 

Het duurde inderdaad een hele tijd maar onlangs liep ik tegen een model aan waarvan ik het gevoel had, dat deze prima op de lampenvoet zou passen. Het was mij alleen wel íets te bont en te kleurrijk, maar dankzij inspiratie van jullie kant wist ik dat de kwast wonderen kon verrichten. Voor twee euro durfde ik het risico wel aan ;-).  

De lampenkap bleek perfect te passen en na twee maal de buitenzijde met krijtverf van Pure en Original – kleur Thunder Sky – te hebben voorzien, zag je van de bloemetjes niets meer terug. 

Mijn jongste dochter begint al ‘nee hè, niet weer grijs’ te roepen, zodra zij mij over een metamorfose hoort praten en is er van overtuigd dat ik in huis recht op een depressie af koers, maar ik word er juist blij van! Het hoeft van mij niet allemaal heel donker, maar de grijze kleur zal hier vast nog wel vaker worden toegepast. 

Dit model lampenkap staat veel mooier en zo heb ik met een minimale uitgave voor mijn gevoel weer maximaal gescoord. 

Ik wens je een fijne week!

Liefs, Ingrid