"Sercem domu jest biblioteka" -
Jan Parandowski
Serce mojego domu, a raczej mojego pokoju chciałabym Wam dzisiaj pokazać. Co prawda, jest ono malutkie, jednak bije jak wszystkie inne serca, w myśl słów pani Łochowskiej:
"Nie trzeba wielkich mieć bibliotek, by przyjacielem książki zostać".
Tutaj największa część mojej biblioteczki i jednocześnie najstarsza.
Ten wielki regał przy skosie (a raczej dwa regały) zajmują książki
mojego dzieciństwa, wszelakie słowniki, płyty winylowe, klasyka polska i
trochę książek rodziców.
Zbliżenie do jednej z półek tegoż regału - mojej ulubionej
Regał stojący tuż obok fotela (jeden z najważniejszych mebli tego
pokoju) to książki bardzo bliskie mojemu sercu. Tutaj kiedyś stała
klasyka angielska (teraz zastąpiona misz-maszem wydań kieszonkowych).
Jednak inne półki zostały bez zmian.
Pierwsze zbliżenie - wspomniane pockety. King, Murakami, Zafon, Orwell... Wszystko.
Dalej malutki zbiór książek podróżniczych z Cejrowskim na czele.
Ostatnia półka to co tygryski lubią najbardziej, czyli
Jeżycjada. Potem mamy Montgomery (ta obłożona w kwiecisty papier to seria o Ani Shirley
wydana w 1989 przez NK - też zaczytana na śmierć), wybrakowanego Pana
Samochodzika, Webster, trochę Siesickiej i
Znaczy kapitan.
Kolejna część biblioteczki (tym razem stojąca koło biurka) to wielki i
niesymetryczny regał, który planuję wymienić. W nim trzymam zazwyczaj
wszelkiego rodzaju papiery i inne nieprzydatne rzeczy, jednak dwie półki
na książki też wygospodarowałam. Pierwsza to mój skromny zbiór
kryminałów (plus
Opowieści z Narnii, które tylko tam pasują
formatem) i druga, vip-owska. Tam mamy Marilyn Monroe, Audrey Hepburn,
Adele jak również Przyborę, Twardowskiego,
Pismo Święte...
Ostatnie trzy półki, wiszące 'luzem' naprzeciwko łóżka to zbiór
najnowszy w którym panuje największy bałagan. Dziada z babą tu tylko
brak, wszystko inne jest, tyle że zdekompletowane i ułożone w nieznanym
nikomu systemie. Jednie środkowa półka jest jako tako posegregowana:
najpierw klasyka angielska, potem trochę klasyki polskiej i na koniec malutki zbiór książek o II wojnie światowej z ukochaną
Złodziejką książek na czele.
The end
(Innych napisów końcowych nie będzie, bo reżyser nie jest w nich za dobry).
Chciałabym tylko zachęcić Wszystkich do pochwalenia się nawet najmniejszymi biblioteczkami i tymi na prawdę mikroskopijnymi też. Nawet nie wiecie, jak miło jest mi je oglądać. (Catalinko... Agata...Black - wy wiecie o kim mówię;))