Διάλογοι

Εαυτικός διάλογος:
-ΑΜΑΝ! Αλόπως έκαψα τον κεϊμα! πφφφφφφφφ
-Ντα ρε! Εν... επολλοέκρουσε... Καλύττερα... Εν ναν πιο σπάϊσι!
-Σιγά μεν ναιν τζαι γκουρμέ! Εν είδα ποττέ μου σε συνταγή να γράφει "αφήστε τον κεϊμα να καεί λίγο για να είναι πιο πικάντικος"!
-Ντάξει ρε κουμπάρε! Πως κάνεις έτσι... Ε να μεν το φαν? (που λάλεν τζι η μακαρισμένη η γιαγιά μου) χεχε

Οικογενειακός "διάλογος":
Γρούτος: Μα... σαν τζαι κάτι εν πάει καλά με τουν τον κεϊμα?
Εγώ: Γιατί? Τί έσχει?
Γρούτος: Ξέρω γω? κάτι μυρίζει περίεργα...
Εγώ: ΑΑΑ! Εν που εν βοδινός μάναμου! Εν ναι χοιρινός.
Γρούτος: ΑΑΑ! Ώστε εν βοδινόοος! Είπα τζι εγώ...
Εγώ εσωτερικά: ...Κούνια που σε κούναγε...
Μάμμο: Άμμα, σέω τζι άλλο!
Κοράσα: Μαμμούλλα μουυυυ! Πετυχαίνεις τον πολλά τον κεϊμά στα μακαρόνια!
Εγώ εσωτερικά: ...Να τον κρούζω πάντα, λαλείς?

Τα νεεεεύρα μου, πράσινα να' ναι ή μαβιά... λαραλαλαλαλαλα

-Ίντα πον να κάμεις να φάμε πόψε?
-Ίντα που θέλεις?
-Εν ιξέρω. Εν κάμνεις λλίον τραχανά?
-Λάλε σίουρα. Πρέπει να φκάλω την κότα να ξηπαώσει.
-Φκάρ' την.

3 ώρες μετά...

...Άου γμτ! Έκαψεν με το λεμόνι... Τουν τα σχέρκα μου εγίναν κεϊμάς... Λαλείς ναν που τα σχέρκα μου τζείν το γαίμα που ήβρα πας το μαξιλάρι της κοράσας?... Αποκλείεται! Ήταν πολλύν! Αλόπως έσπασεν η μούττη της σαν ετζοιμάτουν...
...Πότε εν να γειάνουσιν?... Εσπάσαν τα νεύρα μου! Η κοράσα πυρετό, ο γιός βήχα, ο Γρούτος τον λαιμό του... εσπάσαν με! Εν έπρεπε να δικαιούνται να αρρωστούν ούλλοι μονοφάτσhι... Ένας-ένας! Μέν κουντάτε...
...Να βάλω την κότα να ψήνεται τζαι να απλώσω τα ρούχα... Τούτη η μαείρισσα εν παθαίνει τίποτε! Εν πολλά καλή! Νομίζω εν να λύσω μες το χώμα τζι η μαείρισσα μου εν να ζει κόμα! χαχαχχα! Τι μακάβρια σκέψη!
...Να ψηθεί η κότα τζαι να σύρω τζαι τον τραχανά...
...Α! Να καθαρίσω τζαι λλίον το τζάμι του τραπεζιού... Ου! Ελείψαν τα χαρτομάντηλα που το... το... 'Ιντα που το λαλούν το βιλλιστρίκκι που βάλλομεν τα χαρδομάνδηλα σιόρ? Τέλοσπάντων... Μόλις τελειώσω με το τζάμι να αθθυμηθώ να μεν ξηχάσω να βάλω...
...Να λλιάνω την φωθκιά άμπα τζαι ξησχειλίσει...
...
...Ου Παναϊα μου τούτος ο μιτσής! Πάλαι ανακάτωσε το συρτάρι με τα μαχαιροπίρουνα!... ΑΧΧΑΧΧΧΑ Τον Βύρωνα λαλεί τον Πύρουνα! αχχαχαχχα
...Είες! Εξήασα τα χαρτομάντηλα! Μα' ντα κακόν εν τούτον ολάν? Ούτε για ένα λεπτόν εν κρατά η μνήμη μου πλέον? Σίερα, βιταμίνες, χάπια για την μνήμη κλπ αθθυμήθηκα να πιω? ΟΪ! Να τα πιω τωρά που αθθυμούμαι...

-Κόρη μαειρεύκω να φάμεν! Μεν μου τρώεις πελλάρες! Άεις τα κάτω! Έβαλα τον τραχανά τζαι ψήνεται. Σε μισήν ώρα εν να φάμεν. Αν φάεις πισκότα εν θα' σχεις όρεξη...
-2 μόοοονο!?! Άαατε...
-Πιάς τα τζαι πήαινε...

...Κκελλέ του πουπούξιου! Πόθεν επήρεν... τς τς τς

-Ρεεεεεε! Τι έκαμες δαμαί? Εσιόνωσες τα νερά? Γιατί? Τζαι... ΑΜΑΝΑΜΟΥ ΜΑΝΑΜΟΥ! Ρε μα εν την κάμερα που βαστάς τζαι... πλυνίσκεις? ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ! Που την ήβρες? Θα σε λύσω! Τιμωρία! Στο πάρκο σου! ΤΩΡΑ! Τιμωρία για... ΠΑΝΤΑ!

...Εν να πεθάνω που τα νεύρα μου εγιώ! Σίουρα πράματα. Στην νεκροψία μου θα γράφει: αιτία θανάτου οξεία νευρική ανεπάρκεια ή... λήξη νευρικών απολήξεων ή κροσιοποίηση κεντρικού νευρικού συστήματος...
...Είες? Εσυγχίσαν με τζι εξήασα να πιω τα χάπια μου! Να θυμηθώ να λλιάνω τζαι τον τραχανά να μεν σιονωστεί...

-Γρούτα!
-ΕΕΕ!
-Κάμε μου ένα τσάι ρε μάνα μου...
-Πάλαι? Πόσα ήπιες σήμερα? Εν να σε βλάψουν...
-κχμ κχμ! ΚΟΥΧΟΥ ΚΚΟΥΧΧΧΟΥ χρρρ φτου! ΣΝΙΙΙΦΦΦ... ΣΝΙΙΙΙΦΦΦ
-Ππππεεεεε

...Εκάμαμεν την ματσίν! Άνοιξεν η τύχη μας δαμέσα! Αν με κολλήσουν θα τους ΛΥΣΩ! Να απλώσω τα ρούχα τζαι... κάτι ελάλουν να κάμω... κάτι είχα να κάμω... ίντα που' ταν?...

-Γ Α Μ Ω Τ Ο! Ο τραχανάς!
...Υπάρχει περίπτωση να κάμω τραχανά τζαι να μεν σιονωστεί? Α? Α? Πάλαι καλά που έμεινε για να φάμε τζιόλας...
...Α! Τα χάπια μου!

-Ελάτε να ΦΑΑΑΜΕΕΕΝ!
...
-Κάααφκει!
-ΣΡΡΡΡΡΡΡλουπ! ΣΡΡΡΡΡΡΡλουπ! Εν ανάλατος! ΣΡΡΡΡΡΡΡλουπ!
-Μάμα... σέλω πιρούνιιιι!

Γιάου!

Μα κυκλοφορεί νέος συρμός στα επιφωνήματα τζι εν επήρα χαπάρι?

Οϊ γιατί η κοράσα ούλλον τζαι πετάσσει μου έναν... "γιάου"!(???)
Πριν ήταν "νιάου" τζι ήταν σπαστικό τζι είπα της να το κόψει! Λαλείς να το έκαμεν κάλυψην απόκρυψην σε... "γιάου"?

Εν τω μεταξύ σύρνει μου το σε διάφορες φάσεις τζι εν εκατάλαβα ακόμα την ακριβή του σημασία  Κάποτε εν "ουάου", κάποτε εν "δέαξ", κάποτε "γεεες", κάποτε "άαου"... Εν σαν λέξη τζόκερ, ας πούμεν. Κολλά παντού... Εν ιξέρω... προβληματίζει με πολλά τουν το θέμα...

Ο μάμμο, σήμερα, εκρατούσε ένα πλαστικό... πράμα (βλ.: βιλλιστρίκκι Reg, to Achapari) , τζι εκουπανιούσεν τον Γρούτο. Ο Γρούτος εθύμωσεν του, τζι ο μάμμο έφυεν. Ύστερα που 5 λεπτά έρκεται η κοράσα τζαι λαλεί του: "Παπάαα άφησες το πορτοφόλι σου κάπου τζι έπιασε το ο μάμμο ή άνοιξεν το συρτάρι?! Πάντως... κοίτα!" Τζαι βλέπουμεν τον μάμμιον να έρκεται συστός τζαι λυιστός, βαστώντας ένα 20ευρο!!! Ο Γρούτος εξεμάνει, εκ νέου!
-Γιατί άνοιξες το πορτοφόλι του παπά? Πε μου γιατί!
-Ήθεα λετά!
-Μην το ξανακάμεις! Εν ναι δικά σου τα λεφτά! Εν δικά μου! Του παπά! Κακό!
-Ώκει πάτσο?
Κάγκελλον ο Γρούτος! Τζι ως που να εύρει τι να απαντήσει ή να σπουρτίσει, απλά, που το γέλιο... πάει ο μάμμο τζαι κολλά την βούκκα του πάνω στην χούφτα του Γρούτου!!!
Σαν να του λάλεν "αν θεν να μου δόκεις, δος μου τον, να τελειώνουμεν! Εν τζι εν να κάτσω δαμαί να σε καρτερώ μιαν αιωνιότητα!"

Όταν κάμνει αταξίες, για να καταλάβεις, δείχνω του την παλάμη μου...
-Τι γράφει δαμαί?
-Πάτσο!
-Ποιού εν τούτος ο πάτσος?
-Μάμμο!
-Να σου τον δόκω?
-Ναι!
-Έλα!
Φυσικά εν λοάται πάτσος, αλλά χάδι τζαι γι' αυτό, ο μάμμο εν έσχει πραγματικήν επίγνωση του πάτσου.

Οϊ πως εν έτυχεν να τον... "ξησκονίσω"! Έτυχεν! Αλλά, ο πάτσος έσχει την έννοια του χτυπήματος που δέχεται κάποιος στο πρόσωπο, πράγμα το οποίον απεχθάνομαι. Το θεωρώ άκρως εξευτελιστικό!

Που λές, ο μάμμο επηρεάζεται πολλά που την κοράσα! Ούλλον τζαι πιο έντονα ζητά μου να τον πάρω... μπαέτο (=μπαλέτο)! Μόλις με δει να χτενίζω την κοράσα, έσχει την απαίτηση να του κάμω τζαι τζείνου... πότσο (=κότσο)! Αφού να φανταστείς όταν του ζητήσω να κάμει κάτι, απαντά μου έτσι: "Εντάαα!" (= εντάξει).

Μόνο το "γιάου" εν εσύναξεν ακόμα :D

...Κορταρέν

Κάποιος να μου εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει γιατί... αλόπως εμάννεψα :ζ

???

Αφού εν για παιδιά γιατί γράφει μέσα ότι αντενδείκνυται για παιδιά?... οεο?

"Εδώ σε θέλω κάβουρα..."

Πάω, λατρεμένο μου... πλήθος κοινού, την Πέμπτη απόγευμα, να παραλάβω την κοράσα μου που το μπαλέτο. Ήταν η δεύτερη συνεχόμενη φορά, που με περίμενε στην είσοδο της σχολής. Επέτρεψα το - με όρους - γιατί ο δρόμος εν πολυσύχναστος μπροστά, κόσμος μπαίνει τζαι φκαίνει συνέχεια, νωρίς το απόγευμα, άρα εν συντρέχει λόγος ανησυχίας.

Με το που μπαίνει μέσα στο αυτοκίνητο, όμως, κάμνει μου την εξής ερώτηση: "Μάμα, αν κάποιος άγνωστος μου δώσει καραμέλλες τζαι πει μου, έλα να σε πάρω σπίτι μου να σου δώσω τζι άλλες, εγώ εν πρέπει να τες πιάσω, ούτε να μπω στο αυτοκίνητο του! Εν ναι?"

:D

Εκόπησαν τα ύπατα μου!
Είδα τον ουρανό σφοντύλι!
Ήρταν τα πάνω κάτω!
Έπαθα την πλάκα της ζωής μου, λαλώ σου!
Χαζίριν να μεν θωρώ την στράτα τζαι να πάω να ττουμπάρω!

Μετά από τα διαδοχικά εγκεφαλικά τζι αφού κατέστην ικανή να αρθρώσω λόγο, ερώτησα την - καθόλου ήρεμα, σχεδόν υστερικά - ποιός της έδωσε καραμέλλες! Απάντησεν μου: "ΟΪ, ΟΪ! εν τζι έδωσεν μου κάποιος καραμέλλες! Απλά ρωτώ σε γιατί είπες μου, παλιά, που ήμουν τεσσάρων χρονών, να μεν πιάνω καραμέλλες ή κάτι άλλο που αγνώστους τζαι να μεν μπαίνω στο αυτοκίνητο τους!"

ΦΦΦΦΙΟΥΥΥΥΥΥΥΥΞ!

Εδώ να σημειώσω ότι πράγματι, εμίλησα της πολλές φορές στο παρελθόν για τουν τα πράματα. Τζαι που ήταν... 4 χρονών. Η κοράσα, άμαν θέλει να πει κάτι που έγινε στο παρελθόν, πάντα λαλεί "που ήμουν 4 χρονών". Ούλλα τα σημαντικά εσυνέβησαν της τότε! ;Ρ

Μετά την τεράστια ανακούφιση που ένιωσα τζαι την ικανοποίηση μου για το γεγονός ότι, τα λόγια μου εν παν χαμένα - αφού θυμάται τα - εκάμαμεν ακόμα μιαν συζήτηση πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Κάποια στιγμή ρωτά με: "Μάμμα, γιατί κάποιος να θέλει να κλέψει ένα παιδάκι? Τι εν να το κάμει?"

ΒΟΗΘΕΙΑ (ΒΟΘΗΘΕΙΑ που έλεεν τζι η κοράσα μιτσιά)!

Αχ! Αγάπη μου! Αθώα μου! Μικρή μου κορασίδα! Αν ήξερες, χρυσάφι μου, τι ανώμαλοι κυκλοφορούν! Εν θέλεις να ξέρεις τι μπορεί να κάμει ένας τέθκοιος άρρωστος σε ανυποψίαστα, αθώα, χρυσάφκια σαν εσένα!
Παναϊα μου, τζαι τί να απαντήσω τωρά εγώ? Εκόλλησεν το στόμα μου, εστέγνωσεν το σάλιο μου! Αλλά έπρεπε κάτι να της πώ για να στηρίξω την... υπόθεσην μου :ζ

"Ένας κακός άνθρωπος, κοράσα μου, κανένας εν μπορεί να ξέρει, τί έσχει μες τον νου του να κάμει! Θα σου πω το λιγότερο κακό, που μπορεί να κάμει. Μπορεί να βάλει το παιδάκι μες το αυτοκίνητο του τζαι να πάει να το πουλήσει σε άλλους γονείς, σε άλλη χώρα. Τζαι το παιδάκι να μεν ξαναδεί την μάμμα τζαι το παπά του!"

Την νύκτα, όταν ετζοιμηθήκαν τα μωρά, τζι επήλθεν η ηρεμία, εσκέφτουμουν αν το χειρίστηκα σωστά. Σίουρα έπρεπε να φανώ πιο ήρεμη. Αλλά, πως να προετοιμαστείς για κάτι τέθκοιο?

-Χαλόου!? Google it!

'Εκαμα μιαν έρευνα τζαι ήβρα κάτι πολλά βοηθητικό: http://hamomilaki.blogspot.com/2011/08/underwear-rule.html. Φυσικά τούτον αφορά περισσότερο την πρόληψη της σεξουαλικής κακαποιήσης παιδιών. Που όμως είναι τζαι το πιο δύσκολο να εξηγήσεις σε ένα μωρό. Μάνες, θκιαβάστε το!

...Κακάουα...

Μόλις μας επισκέφτηκεν ένας φίλος του άντρα μου, ονόματι Μακάριος... Εσυστήσαμεν τον τζαι του μαμμόθρεφτου... Μαντέψετε πως τον εφώναζεν ο γιος μου ο μονογενής...

Κακάουα!

Ε, όσον τζι αν πεις, εν δύσκολον όνομα το Μακάριος... Άσε που το Κακάουα, πάει του καλύτερα του συγκεκριμένου ;Ρ

Γράμμα στην Τάτσα...

Αέρφι,

Που τα νεύρα μου τζαι τες φωνές που έβαλα σήμερα, επιαστήκαν τα ζινίσhια μου τζι επόνησα τζαι τον λαιμό μου. Τωρά που σου γράφω τρέμουν τα σhέρκα μου. Ετσακρίσαν με τζι εσπάσαν με! Ο γιος θέλει δήμμα... ο τζύρης το ίδιο... με άλυσο! Η κόρη θέλει δώρο, που το Τζάμπο, γιατί ημίσhι έγραφεν ωραία γράμματα τουν την ευτομάν (κάτι καλακατσούνες ΝΝΑ! με το συμπάθκιο...)

Την κόρη, εδέησεν ο Γρούτος να την πάρει για ύπνο.
Τον μαμμόθρεφτον έχω τον τιμωρία μες το πάρκο γιατί:
1. είσχεν την απαίτηση να τρώει μόνος του τα μακαρόνια του, με άμεσο κίνδυνο να μείνει νηστικός,
2. άνοιξεν ούλλους τους πάγκους τζι έκαμεν τους αλέ ππερέ,
3. εκράτεν ένα μασκαραλλίκκι τζι εφάκαν το χαμαί, έπιασα του το τζαι
4. έπιαεν άλλο μασκαραλλίκκι τζι εφάκαν το χαμαί, έπιασα του το τζαι τζείνο τζαι
5. εντελώς προκλητικά έπιαεν άλλο μασκαραλλίκκι, επαναλήφθηκε το μοτίβο τζαι
6. επειδή εν εύρισκεν τίποτε άλλο να φακκά χαμαί, εχτυπιέτουν ο ίδιος να τον πιάσω τζαι
7. επείδη εν τον έπιανα άρκεψεν να τραβά - εντελώς προκλητικά - τα σύρματα που τες πρίζες...

Εν τω μεταξύ εθκιάβαζα τζαι το "Η δύναμη των όπλων" του Γουίλπουρ Σμιθ τζι επειδή ήμουν στο τέλος τζαι έισχεν πολλήν αγωνία, εκνευρίζουμουν παραπάνω, που εν με αφήναν να το τελειώσω. Τελικά, ετέλειωσα το! Πολλά ωραίο!

Το σπίτι θέλει που γωνιάς, το ίδιο τζι ο κήπος, τα πλύμματα εν ποσπάζουνται.. άσε... Αύριον εν να πάμεν Πάφο τζαι την Κυριακή έχουμεν γεννέθλια τζαι βαρκούυυυυυμαι...

Θέλω να ππέσω να τζοιμηθώ τζαι να ξυπνήσω σε διακοπές... ή τουλάχιστον να τες δω όρομα!

Καληνύχτα τζαι καλήν αντάμωση!
Η αρφή σου, που είναι γρούτα...



ΥΓ: Να μας ζήσει ο φάδερ ημών! (εν τζαι φαντάζομαι να τον εξήασες?)

ΚΟΡΑΣΑ!

Αν τζι έγραψα πολλά πράματα, αρκετές φορές τζαι για την κόρη, κάποιοι θεωρούν (βλ.: Πρασινάδα) ότι εν αφιέρωσα καμιάν ανάρτηση, αποκλειστικά, στην κοράσα τζι έχουν δίκαιο. Η κόρη εν μεγάαααααααααααλο κεφάλαιον, όμως, γιατί εκτός του ότι στα 6+ χρόνια καριέρας της στην γη, έκαμεν αρκετά ώστε να μπορώ τζαι βιβλίο να της αφιερώσω, αλλά τζι επειδή εν μιάλον κόζιν.

Η κόρη εν το Α σε σχέση με τον μαμμόθρεφτο, που εν το Ω. Αντιλαμβάνεστε ότι που το Α ως το Ω μεσολαβούν κάποια γράμματα, ενώ που το Ω τζαι μετά... το χάος ;Ρ Μιά που τις έννοιες, τουτης της φράσης για μένα, είναι ότι η κοράσα ήταν η αρχή της μητρότητας, ενώ ο μαμμόθρεφτος η τελευταία επιχείρηση της.

Που μιάν άποφη τζαι τούτη η ανάρτησή μου, ήταν για την κοράσα.

Επιγραμματικά θα αναφέρω ορισμένα πράματα/καταστάσεις που θυμούμαι πιο έντονα.

• Μόλις εγεννήθηκε είπαν μας ότι εν πολλά φρόνιμη τζι ανοικτομμάτα. Τζι ήταν πράγματι πολλά φρόνιμη. Το κλάμα της εν το ακούσαμε όσον ήταν βρέφος. Έκλαιεν χωρίς ήχο τζαι στην πολλή την ώρα ακούετουν ένα βραχνό νιαούρισμα. Εγελούσεν, όμως, ηχηρά!!! ενώ ήταν ακόμα ημερών (αν θέλετε πιστεύκετε το!). Τζι ανοικτομμάτα ήταν... το μμάτι της έπαιζεν άγρια τζι ήταν ππιρίλλα ;Ρ
• 38 ημερών εσταμάτησε να ξυπνά την νύχταν να θέλει γάλα. 4 μηνών έκοψεν το τέλεια!!! Εδοκιμάσαμεν άλλα γάλατα.... τίποτε! Ο κουμπάρος που έσχει δίδυμα, επρότεινε μας να την ταϊζουμεν σαν τζοιμάται τζι εμείς εγελούσαμεν. Όταν το εδοκιμάσαμεν, όμως, είδαμεν αποτέλεσμα. Τζι έτσι εσυνεχίσαμεν, ώσπου εγίνηκεν 8 μηνών τζι έκοψεν το οριστικά τζι αμετάκλητα. Τότε ήταν, που αρκέψαμεν τα δημητριακά τζαι τα μπισκότα στο γάλα. Ειδικά τα δημητριακά ήταν απαίσια, ανούσια. Άλλα μωρά που δοκιμάζαν εκάμναν εμετό, αλλά η κοράσα έτρωεν τα.
• Η κόρη είσχεν τον εμετό μες το τζεπάκι της! Άμαν εγέμωνεν το στομαχούι της ΓΛΟΥΠ... έφκαλλεν τα ούλλα με έναν φαντασμαγορικό πίδακα. Αγχώνουμουν πολλά, γιατί πάντα ήταν κάτω που το κανονικό σε βάρος, ενώ το ύψος της πάντα στο ανώτατο όριο. Για να φάει έπρεπε να κάτσουμεν να λαλούμεν τραγουδάκια για κανένα μισάωρο + (τζαι να παρακαλούμεν να μεν μας τα φκάλει στην τελευταία κουταλιά). Εξ ου και στην ηλικία των 2 χρόνων, η κοράσα είσχεν στο ρεπερτόριο της ούλλα τα παιδικά τραγουδάκια, πλας πολλά τραούθκια της Κυριακούς Πελαγία τζαι άλλα κυπριακά. Το αγαπημένο της ήταν τούτο:
  ΩΩΩΩ
  Που τον τζαιρόν που πλάστηκα,
  δουλεύκω τζι εν εσάστηκα
  ακόμα να ην κλέφκω (δις)
  ΩΩΩΩ
  Εν τζαι γρειάστηκα γιατρό
  εν οι κοπέλλες που τα τρων
  στ΄ αγκάλια τους που ππέφτω (δις)
  ΩΩΩΩ
  Την νύχταν πον να λογιαστείς
  έφκα αππέξω να κροστείς
  τζι εμέν τα κλάματα μου (δις)
  ΩΩΩΩ
  τζι αν είσαι πλάσμα σπλαχνικό
  τζαι δεν θέλεις για μεν κακό
  φύε τζι έλα μιτά μου (δις) 

 http://www.youtube.com/watch?v=GfXq69Vn4FM&feature=related

Τζαι φαντάσου ας πουμεν, ένα μωρό 2μιση χρονών να σου το τραουδά τζαι να καμπανιάζει τζαι την φωνή της. Φυσικά που τότε αναβαθμίτηκε πολλά το ρεπερτόριο της. Ο Σωκρατάκης (Μάλαμας) εν ο αγαπημένος της, ίσως επειδή εν πολλά χαρακτηριστική η φωνή του τζαι ξεχωρίζει τον. Ακούει τζαι Μ. Πασχαλίδη, Παπάζογλου, Ιωαννίδη, Χαρούλα, Γλυκερία, Καζαντζίδη κάπ.

• Η κοράσα, όταν ήταν, όσος εν ο μαμμόθρεφτος τωρά (18 μηνών), τον παπά ελάλεν τον παπάλλα, την μάμμα > μαμμούλλα τζαι τα κακκά > κακκάλλα ;) Ήταν που την αρκή πολλά καθαρόγλωσση. Αφού τις λέξεις που εν ελάλεν σωστά, άφηνα την ξεπίτηδες να τες λαλεί λάθος τζι εν την εδιόρθωνα. Ήταν πολλά μιτσιά για να τα λαλεί ούλλα σωστά... Ας πούμε την τηλεόραση ελάλεν την τόαση, τα DVD > ΔΙΒΙΔΙ, την Νουτέλλα > Μουτέλλα, την φωτογραφία > ζωβαφία.
• Επικοί διάλογοι:

(Κοράσα 4 χρονών).

-Μάμμα ήβρα ποιόν εν να παντρευτώ πον να μεγαλώσω... (γελούθκια)
-Ποιόν εν να παντρευτείς αγάπη μου?
-Τον παπά!!!... (γελούθκια).
-Μα μωρό μου, ο παπάς σου εν παντρεμένος μαζί μου. Εν γίνεται...
-Εγώ ποιόν εν να παντρευτώ κάλοοοο... (σχεδόν κλάματα).
-Πον να μεγαλώσεις εν να έβρεις ένα πολλά καλό παιδί, που να το αγαπάς τζαι εν να σε αγαπά τζαι τζείνο τζι εν να παντρευτείτε!
-Εσύ που τον ήβρες τον παπά?
-Μες την αφροζούα...
-Τι?
-Εγνώρισα τον στο Πανεπιστήμιο.
......
-Τζαι που εν να μεινίσκω εγώ, άμαν παντρευτώ?
-Με τον άντρα σου, αγάπη μου!
-Δηλαδή εν θα είμαι μαζί σας?... (δάκρυα).
-Ε όϊ, εν να πρέπει να έσχετε δικό σας σπίτι!
-Ε τζαι ποιός εν να μας κάμνει φαϊ να τρώμε?... (:D)
-Ε εν να μαϊρεύκετε εσείς το φαΐ σας, αγάπη μου!
-... Μάμμα, ξέρεις τι εσκέφτηκα... να μου φτιάξει ο παπάς ένα σπίτι, τέλεια κοντά στο δικό μας, για να είμαστεν ούλλη μέρα μαζί τζαι να μαϊρεύκεις εσύ να τρώμε!!!... (:DDDDDDDDDD)

(Κοράσα 4μιση χρονών)

-Μάμμα, ήβρα ποιόν εν να παντρευτώ πον να μεγαλώσω...
-Ξέρω! Τον Χρίστο?
-Ναι! μα πως το ήξερες?
-Η μάμμα ούλλα ξέρει τα... Εζήτησεν σου να παντρευτείτε?
-Ε ναι! Είπεν μου πον να τελειώσει το σχολείο εν να παντρευτούμε...
-Μα πον να τελειώσετε το νηπιαγωγείο εν να πάτε δημοτικό, ύστερα γυμνάσιο, ύστερα λύκειο, ύστερα πανεπιστήμιο. Ποιό σχολείο να τελειώσετε?
-Ε ούλλα τα σχολεία μάααααμμα, πον να μεγαλώσουμε είπαμεν!
-ΑΑΑ! Μάλιστα! Ως τότε, μάναμου, μπορεί να γνωρίσεις κάποιον άλλον, που να σου αρέσκει παραπάνω... Γιατί εν περιμένεις λλίον...
-ΕΕΕ, αφού... εγνώρισα τον Χρίστο... αφού εγνωριστήκαμεν, τελοσπάντων... εν να τον παντρευτώ... 

(Κοράσα 5 χρονών)

-Ίντα ωραία τωρά που έχουμεν τζι ένα μωράκι?
-Ναι! Εν πολλά ωραία...χμ... μόνο που... κάμνει κακκά μες το πανί του τζαι πππουυυ βρωμεί πολλά!
-Ε μα εν μωράκι, αγάπη μου. Πον να μεγαλώσει ακόμα λλίον τζι εν να περπατά, εν να τον μάθουμεν να τα κάμνει στην τουαλέττα.
-Ναι, ...αλλά... εγώ ήθελα κοριτσάκι :(
-Αν ήταν κοριτσάκι, ήταν να σου πιάνει τα παιχνίδια σου! Ενώ το γιούι μας εν να παίζει με αυτοκινητάκια... Εξάλλου, αφού έσχεις την Εβελίνα*! (*=κούκλα/κόρη της Κοράσας)
-Ου! Εξέχασα τέλεια να της δόκω γάλα... (βουρά να... θηλάσει το μωρό της).

(Κοράσα 6 χρονών)

-Μάμμα! Έλα σύναξε τον γιο σου τζαι πιάνει μου τα πράματα μου!
-Εν σου είπα να μεν τ' αφήνεις τζει που τα φτάνει?
-Βαρ' τον μες το πάρκο του, να ξεκουραστεί... (...τάχα μου ;/)
-Εν κρίμα κόρη! Θέλει να παίξει τζαι τούτος λλίον! Κάτσε στο τραπέζι πον εφτάνει...
-ΟυυυυυΥΥΥΥ!

Ο πιο διαχρονικός και τετριμμένος μας διάλογος, όμως, είναι ο εξής:

-ΚοράΑΑΣΑ, φάε το φαϊ σου ούλλο! Αν δεν το φάεις, εν θα σηκωστείς που το τραπέζι!
-ΝΤΑΞΕΙ! :ζ
....
-Να φάω αλλό 3 μπουκιές τζαι κανεί?
-ΟΥΛΛΟ!
-Εν πεινώ άλλο :((((((((((((( ... 4 μπουκιές?
-5 ΓΕΜΑΤΕΣ!...Τζαι μόλις τελειώσεις να συγυρίσεις τες γερημίες που έκαμες!
-ΝΤΑΞΕΙ! Μεν μου το λαλείς συνέχεια! Είμαι τίποτε μωρό?... (:DDDDDDD)

• Άμαν κάτσουμε στο τραπέζι τζι ακούσω την να λαλεί: "Μμμμμμ, εν πολλά ωραίο το φαΐ!" εν σαν τζαι φακκά μου πας την κκελλέ! Γιατί ξέρω, ότι, άμαν πει τούν την κουβέντα, σημαίνει ότι εν της αρέσκει τζαι προετοιμάζει το έδαφος για την ...ηρωικήν έξοδον!
• Όταν έμεινα έγκυος τον Μαμμόθρεφτο, η έννοια μου ήταν, πως θα το πάρει η Κοράσα. Πέντε σχεδόν χρόνια μοναχοπαίδι, ξαφνικά να χάσει την αποκλειστικότητα, εν τζι εν λλίον πράμα, εν ναι? Μα τελικά αποδείκτηκε πολλά ΚΑΛΟμαθημένο μωρό! Εν πολλά προστατευτική με τον αδερφό της τζαι παρόλο που την εκνευρίζει μερικές φορές, δείχνει πολλύν υπομονή μαζί του. Πολλές φορές πάει τζαι φκαίνει πάνω της, σαν κάθεται στον καναπέ τζαι κάθεται πας την κκελλέ της, πατά την, κλωτσά την, τριχομαλλίζει την κανονικά τζαι η Κοράσα... φύρνεται που το γέλιο!

Η Κοράσα θέλει πολλύν υπομονή γιατί εν πολλά έξυπνη διαπραγματευτής. Τζι επειδή εγώ, εν φημίζομαι για την υπομονή μου, άκουσεν πολλές παουρκές, ως τωρά! Πατσαρκές εν έφαεν κόμα, μόνο 2-3... ξεσκονίσματα. Ως εκ τούτου, κατόπιν και της ελεύσεως την αυτού Μαμμοθρεφτότητας, τζει που ήταν τζαι τζείνη τέλεια μαμμόθρεφτη, εκόλλησεν με τον Γρούτο τζαι πολλές φορές κάμνουν... κόμμα τζαι χαχχανίζουν πας την ράσχη μου. Φυσικά μόλις την νέψω, αφήνει τον στα κρύα του λουτρού τον παπά της... χεχεχε!

Όπως τζαι να' σχει, είμαι περήφανη για την Κοράσα γιατί εν πολλά δυναμική, ανεξάρτητη τζαι με μιαν φαντασία τόσο ζωηρή, που δεν συνάεται.

Άτε κανεί γιατί όπως πάω εν ν΄ ανοίξω άλλο κεφάλαιο! ;Ρ

Άκυρη...

Λυπούμαι όταν σκέφτομαι ότι τουν το μπλογκ έπρεπε να το είχα κάμει πριν χρόνια...

Έτσι εποχή περίπου, πριν 2 χρόνια ας πούμεν, ήταν να σας πρήω, που οι γιατροί... ακυρώναν με σαν άνθρωπο. Που επροσπαθούσαν να με πείσουν ότι εγκυμονούσα έναν εξωγήινο. Που μου λέαν ότι το μωρό που περίμενα εν "επληρούσεν τες προδιαγραφές" για να ζήσει. Που μας εκάμαν, εμένα τζαι τον άντρα μου, να παρπατούμεν τζαι να παραμιλούμεν. Να κλαίουμεν με λυγμούς... Κοινώς, να σύρνουμεν πέτρες.
 
Ένιωθα το, μέσα μου, να κινείτε συνέχεια, να δηλώνει σε κάθε ευκαιρία πως θέλει να ζήσει. Ήξερα που τότε, που ήμουν 5 μηνών έγκυος, ότι, ο Μαμμόθρεφτος εν ναν τατσίζης τζι εν έππεσα έξω! Σκέφτου να μπορείς να διακρίνεις, πριν ακόμα γεννήσεις, στοιχεία του χαρακτήρα του μωρού σου. Εν το λαλώ σαν επίτευγμα δικό μου, απλά ήταν τόσον ξεκάθαρες οι εκδηλώσεις του. Έθελεν με μονίμως σε ύπτια θέση. Αν επήαινα πως εν να κάτσω, εστριφογύριζεν τζι εκλώτσαν με, ώσπου να γύρω πάλαι πίσω. Αν με ενοχλούσεν κανένα πόδι του ή σχέρι τζαι κούντουν τον να αλλάξει θέση, εκούνταν με τζαι τζείνος τζι εμπάρρωννεν τζιόλας. Αν τούτον εν ναιν τατσιλίκκι, έχασε το νόημαν η λέξη...

Τζι όπως, βιώνεις εσύ τούτα ούλλα τα θαυμάσια, έρκουνται οι γιατροί στον υπέρηχο του δευτέρου τριμήνου να σου πουν ότι, το μωρό σου παρουσιάζει κάποιες ενδείξεις, που μπορεί να σημαίνουν πολλά σοβαρά προβήματα (τίποτε σίουρον, όμως). Παρουσιάζουν σου, λοιπόν σαν επιλογή την έκτρωση. Να χαρώ εγώ επιλογή! :D...  Έκτρωση τζι επιλογή, εν παν μαζί. Ειδικά στον 5 μήνα τζαι μετά, η έκτρωση σημαίνει κανονική γέννα τζαι θανατώση του μωρού, αφού γεννήθει. Σκέφτου, λοιπόν, να εγκυμονείς 5+ μήνες, να πάεις να γεννήσεις τζαι να επιστρέψεις σπίτι σου χωρίς μωρό - ωσάν να μεν εσυνέβηκε τίποτε - επειδή ο ακτινολόγος είδεν κάτι πον του άρεσε! 

Ποττέ στην ζωή μου δεν ένιωσα πιο άκυρη την ύπαρξη μου. Βασικά, ποττέ εν ένιωσα ξανά έτσι. Ένιωθα ισοπεδωμένη, ένα τίποτε, ΑΚΥΡΗ! Σαν να είχα περάσει ξαφνικά στην ανυπαρξία... Που την στιγμή που μου είπαν ότι ΠΡΕΠΕΙ να αποβάλω το μωρό μου (αν τζαι διατείνουνταν ότι εν δική μου η απόφαση τζι η... επιλογή [!!!???]), που την στιγμή που ακυρώναν την ύπαρξη του μωρού μου (ως μη πληρούσα τις προδιαγραφές), που απαξιώναν το δικαίωμα του να ζήσει/να με γνωρίσει/να δει τον κόσμο, ήταν σαν να με ακυρώναν εμένα την ίδια. Δεν μπορώ να περιγράψω ακριβώς, πως είναι να νιώθεις άκυρη - σας βεβαιώνω, όμως, ότι εν πολλά αφύσικο τζαι συντριπτικό συναίσθημα.

Εν έχω πολλά για τα οποία μπορώ να νιώθω περήφανη στην ζωή μου... Ένα πράμα για το οποίο, θα είμαι πάντα περήφανη, είναι η σταθερότητα που έδειξα τζείν την εποχή. Δεν εδιανοήθηκα, ούτε για ένα δευτερόλεπτο να επεξεργαστώ νοητικά, την περίπτωση να σκοτώσω τον γιόν μου. Τζι ενώ, η υστεροβουλία, εν ένα που τα ποοολλά "προσόντα" μου ;Ρ, στη συγκεκριμμένη περίπτωση, η απόφαση μου ήταν οριστική τζαι αμετάκλητη που την ίδια στιγμή, που τέθηκε το ζήτημα. Ο ακτινολόγος είπεν μου: "αφού θωρείς το κόρη! τουν το μωρό εν ναιν καλό!" Τάχα, "ρίψε" το! Απάντησα του: "εν τζι εν πουκάμισο που εγόρασα τζι ήρτεν μιάλο μου τζι εν να το πάρω πίσω, εν τζι εν αυτοκίνητο που το παράγγειλα τετράπορτο τζαι φέραν μου δίπορτο!". Φυσικά εκοίταξεν με, με ύφος "είσαι κρίμα - ότι παθαίνει ο άθρωπος εν που την τζεφαλή του - ότι πάθεις εν τζαι λλία σου".
Τελευταία, σκέφτομαι, σοβαρά, να του πάρω τον Μαμμόθρεφτο, να του τον αμολύσω μες το ακτινολογικό του, να του τα κάμει λιλλίτσια! Για να μάθει να μεν παίρνει τα μωρά στον λαιμό του, με τόσην ευκολία. Εν καλά πον να κάμω? Εν να καταλάβει τίποτε όξα εν θα χαπαρίσει? 

Τίποτε απ' όσα υπέθέσαν οι γιατροί (ακτινολόγοι, γενετιστές κά) δεν επαληθεύτηκε στην περίπτωση του Μαμμόθρεφτου. Δόξα τω Θεώ! Είναι ένας τετέντης (= λεβέντης).
Αν, όμως, υπέκυπτα στις πιέσεις τους, σίουρα ήταν να' μουν ακόμα στα πατώματα, μονίμως... ακυρωμένη...   


Σημ.: Μάμμμμμα, Τάτσα, τα μυξομάντηλα εν πας το τραπέζι... ;Ρ

Αυτή είναι ζωή!

Ίντα ωραία!!!!!!!!! Εν ησυχία!

Ο Μαμμόθρεφτος παίρνει τον απογευματινό του υπνάκο. Η κόρη εν στο μπαλέτο της. Ο Γρούτος επήεν να την φέρει, αλλά που την κίνηση εν να κάμει τζαι καμιάν ώρα να στραφεί... τζι εν ησυχία! ΩΩΩΩΧ! Αυτή είναι ζωή! που λέει τζαι η κοράσα (την ώρα που κάμνει μπάνιο).
Ούτε τα τηλέφωνα του Γρούτου να φακκούν, ούτε ο Μαμμόθρεφτος να κάμνει την μια ζημιά μετά την άλλη, ούτε η κόρη να σαλαβατά συνέχεια να της παραχωρήσουμε το κομπιούτερ να παίζει ηλεκτρονικά παιχνίθκια....
Τι ωραία.... Τι καλά....

....

τακ τακ τακ (νευρικό κτύπημα των δακτύλων πάνω στο γραφείο)...

Όφφου εβαρήθηκα! Εν πολλή η ησυχία! Σαν του τάφου ένα πράμα.... αροθυμώ...
Πότε εν να ξυπνήσει τουν το μωρό? Εβαρυτζοιμήθειν οξα εν η ιδέα μου... Λαλείς να τον ξυπνήσω? Οϊ ρε κουμπάρε, εν κρίμα το μωρό! Τελικά, οι ειδικοί λαλούν ότι ο ύπνος εν θρέφει τα μωρά, αλλά τζαι πάλαι... Άηστο να πνάσει... τόσες γερημίες που έκαμεν σήμερα... εκουράστηκεν...

Τζαι τούτος ο Γρούτος? Πόσην ώραν ολάν? Ε μα αφού πάντα πάει, όπως την σχελώνα! Άτυχα πλάσματα οι πισινοί του! Κρούζει το βλαντζί τους... Να μεν πετύχεις τον Γρούτο πρώτον πας τα φώτα με κότσhινο! Αφταίνει πράσινο τζι ως που να μπει ο Γρούτος, ππεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε.... εξανάψεν κότσhινο!

A! Ήρτασιν!
Πππεε εξύπνησαν τον Μαμμόθρεφτο! Ίσια εγινήκαμεν μύλος... ΟΚ, τωρά είμαι στο φυσικό μου περιβάλλον...
Σε λλίον μάλιστα, οι φωνές μου θα ακούονται σε όλη την επαρχία Λεμεσού...
Αυτή είναι ζωή! :D

Οι περιπέτειες του Μαμμόθρεφτου!

Η Μαριλού εισηγήθηκε πριν λλίον τζαιρό, να μετονομάσω το μπλογκ σε "Οι περιπέτειες του Μαμμόθρεφτου". Έσχει δίκαιο! Αφού μονοπωλεί τα θέματα των αναρτήσεων μου. Μα πως να γίνει διαφορετικά, αφού εν μια ιστορία τουν το κοπελλούι! Κάθε μέρα ζω ένα μαραθώνιο συνάματος των γερημιών τζαι των ζημιών που κάμνει.

Αν τον αφήσουμεν μιαν ώραν ανεξέλεγκτο, θα κατεδαφίσει το σπίτι, ...χωρίς υπερβολή ;). Μόλις τον κατεβάσουμε που τον θρόνο του (high chair), πρέπει απαραιτήτως να γίνουν τα εξής:

• Να κλείσει η πόρτα της τουαλέττας, για να αποφευχθούν τυχόν επαφές με την λεκάνη, τον κάλαθον αχρήστων, την φρούτσα της τουαλέττας κλπ.
• Να κλείσει η πόρτα του πλυσταρκού, για να μεν υπάρχει περίπτωση, να πάει να φάει καμιάν ταμπλέττα ή άλλον απορυπαντικό πλυντηρίου.
• Να κλείσει η πόρτα της αποθήκης, γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να ανοίξει τα σκουπίθκια τζαι να κάμνει έρευνα, ανακύκλωση ή τζαι γευσιγνωστικές δοκιμές.
• Να είναι κλειστό το καντζέλλι της σκάλας, ειδάλλως σε δευτερόλεπτα (σαν αίλουρος) βρέθεται ως τα μισά της σκάλας.
• Ε κανεί! Εν έσχεις άλλες πόρτες...
• Να είναι 'ΗΔΗ απλούμενη η χούβερ πας το χαλί, για να ασχολείται μαζί της.
• Να μην υπάρχουν πουθενά εύθραυστα, μικροσκοπικά τζαι άλλα επικίνδυνα αντικείμενα (πχ χώμα).
• Να μην υπάρχουν καλώδια εκτεθειμένα, που μπορεί να τραβήσει με αποτέλεσμα να πάθει ήλεκτροπληξία ή να ππέσει κάτι πάνω του (πχ τηλεόραση, στερεοφωνικό κλπ).
• Να μην υπάρχουν παράθυρα ανοιχτά, γιατί πλέον φκαίνει άνετα πας τους καναπέδες τζαι απόκτησε πρόσβαση.
• Να υπάρχει πάντα κάποιος (εκτός του Γρούτου) που να έσχει την έννοια του, γιατί έσχει πολλά δημιουργική φαντασία (μάναμου το μωρρρρρό μου) τζαι μπορεί, που το πούθενά να βρει κάτι... επικίνδυνο να κάμνει!

Επειδή, όμως, ούλλον τζαι κάποιος θα ξηάσει μιαν πόρταν... ανοιχτή τζαι επειδή, αναγκαστικά, κάποτε την επίβλεψη του έσχει την ο Γρούτος...:
-Πριν λλίες μέρες έρκεται τζαι δείχνει μου το όφκαιρο κουτί μαγιονέζας, που έιχα πετάξει, λλίο πριν, μες τα σκουπίθκια....
-Ύστερα έπιασεν μιάν καρέκλα της κουζίνας τζαι εκουντούσεν την τζαι πήαιννε, ώσπου έππεσε χαμαί μαζί με την καρέκλα...
-Ότι αφήσει η κοράσα εκτεθειμένο πού τα πράματα της (συχνό φαινόμενο), γυρεύκουμεν το για πολλύν τζαιρό...
-Εχτές άνοιξεν τον κάλαθο της τουαλέττας τζι έκοψεν σε μικρά κομματάκια το περιεχόμενο του (ευτυχώς που το περιεχόμενο του ήταν πολλά λλίον τζαι "σχετικά" ""καθαρό"")...

Εν τω μεταξύ μόλις τον πιάσεις επ' αυτοφόρω τζαι πεις του "κακόοοοο", κοιτάζει σε με τα αθώα του τα ματούθκια τζαι ρωτά, "κακού?" Ας πούμεν, είσαι σίουρη ότι εν κακό? Άμπα τζαι κάμνεις λάθος?

Το λεξιλόγιο του εν λλίον περιορισμένο, σε σχέση με της κοράσας, η οποία στην ηλικία του έκαμνεν "διαλέξεις".
Λαλεί μας παπά, μάμμα, ζιαζιά, παπού (με ένα "π" παρακαλώ), άτε, κάτου (κάτω), κει (ποτζεί), ταμέ (τζαμαί), έππετε (έππεσε), νιε (ναι), ούι (όϊ), νιά (γατάκι), βαβ (σκυλάκι), έφυε, έλα, ουλειά (δουλειά), τάτα (βόλτα) κ.ά.. Κατά τα άλλα, ούλλη μέρα μιλά την δική του γλώσσα. Εχτές είπεν μου διάφορα ακαταλαβίστικα τζαι άμαν εσταμάτησε, λαλώ του "μα σοβάρα?" τζαι απαντά μου... "νιέ"!

Ως πριν καμιάν ευτομάν εκάμναμεν, κάθε πρωί, τον εξής διάλογο:
-Μάμμα?
-Ναι γιε μου!
-Παπά?
-Εν δουλειάν αγάπη μου!
Τούτον επαναλαμβάνετουν καμιάν 20ρκα φορές. Ύστερα επήαινεν έτσι:
-Μάμμα?
-ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!
-Παπά?
... εν του απαντούσα γιατί σατσιίν (που λέει κι η Αχάπαρ), οπότε ερωταπάνταν μόνος του:
-Ουλειά?
-Ναι γιε μου εν δουλειάν ο τζύρης σου, κανεί τζι έπρησες μας!
-Μάμμα?
-ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ
-Κακά!

Εκατάλαες τί τραβώ? Πρώτα πρήει με, με τον παπά του τζαι ύστερα διαλαλεί την πραμάθκεια του! Για μας εν έσχει τίποτε, μόνο κακά!

Ζωή... Γρουτίνι!

Επήα να πιάσω την κοκόνα που το σχολείο.
Είχα ενημερώσει την υπεύθυνη του ολοήμερου πριν τες γιορτές, ότι εν θα ξαναπάει το μωρό ολοήμερο με τον νέο χρόνο. Είπεν μου "κανονικά εν δικαιούστε να ξηγραφτείται, αλλά εντάξει, εν να τα κανονίσουμε." Επειδή, όμως, εν αθθυμάτουν σίουρα, εβάλαν την κοκόνα μαζί με τους άλλους στην τραπεζαρία να φάει. Πάω, λοιπόν, τζαι βρίσκω την μες την μελαγχολία.
Σαν εφέυκαμεν τζι αφού εξαναθύμησα της υπεύθυνης, ότι εν θα ξαναπάει στο ολοήμερο, λέει μου η κόρη, ούλλο παράπονο: "Μάμμα, μα εν με ξέγραψες που το ολοήμερο?" Λέω της: "Ναι, μαναμου, εν θα ξαναπάεις!" Απάντηση: "Yesssssssssssss!" και συμπληρώνει: "Μα να δεις μάμμα, τι μας εβάλαν να φάμεν!!! Να δεις! Μακαρόνια με κρομμύθκια! γιααααξ!" Πραγματικά είδα τα μες το κουππί, που της εδόκαν για να τα πάρει μαζί της! Μόλις το άνοιξε έδωκεν η μυρωθκιά.... δέαξ! Κάμνω τα τζι εγώ με σάλτσα ντομάτας τζαι κρεμμύδι τα μακαρόνια, αλλά εν ζολούν έτσι! Τι στο καλό! Ενιγουέϊ, πάει τζαι τούτο...

Πάμεν στα του υιού...
Ο μαμμόθρεφτος έσχει τα με την χούβερ... Εν ηξέρω πως αλλιώς να περιγράψω την σχέση τους. Μόλις τον αφήσω κάτω να περπατήσει, πάει ολόισια στην αποθήκη τζι αρκεύκει να πειράζει την χούβερ! Σύρνει την κάτω τζαι πατά κουμπιά, τράβα το σύρμα τζαι ξηποτυλίει το, πιάνει τζειν την σωλήνα που ρουφά τζαι κάμνει πως σκουπίζει! Εν το μόνο πράμα που μπορέι να τον κρατά απασχολημένο για ώρες!!! Με τα παιχνίθκια του, ποττέ εν παίζει πάνω που 2 λεπτά.!
Επίσης, ασχολείται αρκετά τζαι με τα ριμόουτ-κοντρόλ! Τελευταίως αγνοείτουν η τύχη ενός, για 2 ευτομάες τζαι τελικά ήβραμεν το μες τα παιχνίθκια του! Ανακάλυψα τζι έναν άλλο, που του λείπουν 2-3 κουμπιά... Καλού-κακού πριν να πετάξω το παννί με την βρωμερήν αφόδευσιν του μαμμόθρεφτου, ελέγχω τζαι λλίον το περιεχόμενο! 'Οϊ τίποτε άλλο, αλλά να ξέρω τι τρώει το μωρό, γιατί προχτές έφαεν τζαι... χώμα! Ναι ρε παιθκιά! Τζαι φταίει ο Γρούτος! Διότι αφότου επαρπάτησεν ο μαμμόθρεφτος εξαφάνισα ούλλες τες γλάστρες, που μες το σπίτι. Άφηκα μόνο μια μιτσιά τζαι ήταν σε σημείο, που εν είσχεν πρόσβαση το μωρό. Επήεν, όμως, ο έξυπνος ο Γρούτος, εκατέβασεν την για να σάσει κάτι πρίζες (ιμισh) τζαι αντί να την βάλει στην θέση της, άφηκε την κάτω! Εντάξει όμως, εν το έφαεν ούλλο...


Τέλοσπάντων, μιας τζαι πέτυχα το κέϊκ γεωγραφίας ;Ρ αντιπαρέρχομαι τις όποιες παραφωνίες της καθημερινότητας τζαι πάω να φάω μιάν κομμάτα! Σ' αυτό το σημείο να πω της Αχάπαρης τζαι της Μάνας: eat MY dust!!! γιατί παρόλο που το έψησα για 55 ολόκληρα λεπτά (ενώ η συνταγή ελάλεν 35), επέτυχα το! Ούτε έκρουσεν, ούτε εξερράγει ;ΡΡΡ

ΥΓ: Να μην ξεχάσουμεν την Τσιαττιστομαχία ποτζεί στης Neerieς, την Τετάρτη (11/1) η ώρα 8μμ!