Assalamualaikum dan salam sejahtera
kemain beruntung kucing-kucing Kak Sunah siap dah ada belog sendiri lagi..hihihi.. hurm bagi yang pernah jumpa dan kenal dengan saya mesti tau macam mana takutnya saya dengan kucing.. tak ada niat nak rasa jijik geli atau sewaktu dengannya. saya ada sebab saya sendiri.
masa kecik kami sekeluarga ada bela kucing. tapi mama terpaksa buang sebab kami adik beradik alah dengan bulu kucing. dan kata mama lagi dia trauma bela kucing bila teringat insiden masa mama kecik.
pinjam gambar Tinny
kucing mama sangat comel, bulu putih gebu, kecik dan kiut lah. mama memang sayang dengan kucing tue. satu hari datang budak gemok dari mana ntah, nakal yang teramat sangat. dia campak kucing mama yang masih sihat dan cergas tue ke dalam api yang tengah marak menyala.. sejak tue mama dah tak bela kucing. mungkin trauma. mulut saya terlopong masa dengar mama cerita, hati tetiba sebak.
saya fobia dengan kucing sejak masuk PLKN. dekat dewan makan terlampau banyak kucing. rasanya beratus la jugak. bila keluar dewan nak pakai kasut dia akan datang dekat nak bermanja. mula dari situ hingga sekarang saya mesti tersentap kalau ada kucing lalu bawah kaki bila makan kt kedai makan. bukan perasaan yang dibuat-buat tapi memang perasaan tue datang sendiri.
mungkin sebab saya suka bela ikan, makanya kucing tak sesuai menjadi peliharaan saya. nanti tak pasal-pasal ada insiden menyayat hati kat rumah.