Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών: η νέα κατάσταση με τις ΣΣΕ

Η νέα κατάσταση 
με τις συλλογικές συμβάσεις

Η νέα «δανειακή σύμβαση» είναι το μανιφέστο του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενάντια στην εργατική τάξη και τον λαό που ολοκληρώνει την πλήρη αλλαγή του εργασιακού μοντέλου που ξεκίνησε με το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο. Πρόκειται για ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, σε κάθε δικαίωμα, ρυθμιστικό πλαίσιο και εργατική συλλογικότητα.

Οι κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις καθόριζαν σε μεγάλο βαθμό από τη μια μεριά τις απολαβές (για περίπου το 75% των εργαζόμενων στις επιχειρήσεις στον ιδιωτικό τομέα) αλλά και ένα πεδίο συλλογικής συνείδησης και διεκδίκησης των όρων διαβίωσής μας.

Η απόφασή της συγκυβέρνησης του μαύρου μετώπου για τροποποιητικές ατομικές συμβάσεις στο όριο του βασικού μισθού των 500 ευρώ της Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. επιχειρούν την νομιμοποίηση της διάλυσης και των δύο. Όλοι οι αντεργατικοί νόμοι που ψηφίστηκαν τα τελευταία χρόνια κάνουν το ίδιο. Πλήρης διάλυση των μισθών, των συντάξεων, των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, κατάργηση κάθε ίχνους προστασίας των εργαζόμενων, αλλά και κάθε θεσμοθετημένης συλλογικής έκφρασης και μέσου διεκδίκησης αυτών των αναγκών και δικαιωμάτων. Και όλα αυτά μέχρι την ολοκλήρωση του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής στο πλαίσιο του μηχανισμού στήριξης Ευρωπαϊκής Ένωσης και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Στόχος είναι η απόλυτη εξατομίκευση και κατακερματισμός σε επίπεδο μονάδας και ατόμου ώστε να κυριαρχήσει η απόλυτη εκμετάλλευση, και η υποταγή στην εργοδοτική εξουσία. Εκτιμάται ακόμα πως η εφαρμογή αυτών των μέτρων μεταφέρει πάνω από 6 δισ. ευρώ από τους εργαζόμενους στους εργοδότες.

Με μείωση των ελάχιστων μισθών της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης της ΓΣΕΕ κατά 22% και 32% για τους νέους κάτω των 25.

Τσάμπα νέους εργαζόμενους και νομιμοποίηση της ανισότητας ανάμεσα στους εργαζόμενους, που θα δουλεύουν με 510 ευρώ μικτά, με πρόσχημα την «καταπολέμηση της ανεργίας» και στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων» που σαν κριτήριο θέσπισε η κυβέρνηση ήδη από το 2010.

Με την μετατροπή του οργανισμού μεσολάβησης και διαιτησίας σε διακοσμητικό όργανο και βασικά σε εργοδοτικό μοχλό, καθώς η προσφυγή στη διαιτησία μπορεί να γίνει μόνο από κοινού με την εργοδοσία.
Με κατάργηση των ΣΣΕ στις αορίστου χρόνου μέχρι του χρόνου. Μετά τη λήξη κάθε σύμβασης εξακολουθεί να είναι σε ισχύ και για τρεις μήνες ακόμη. Μετά από το διάστημα αυτό, στην περίπτωση που δεν υπογραφεί νέα Σύμβαση, ισχύει ο βασικός μισθός της κλαδικής συν 4 επιδόματα (ωρίμανσης, τέκνων, εκπαίδευσης, βαρέα και ανθυγιεινά) μόνο εάν προβλέπονται από την κλαδική ή υπογράφονται ατομικές συμβάσεις. Η κυβέρνηση κατάργησε την πλειοψηφία των επιδομάτων που ενίσχυαν σημαντικά το εργατικό εισόδημα (πχ γλώσσας, υπολογιστή, γάμου κλπ).

Οι αυξήσεις θεωρούνται απαγορευμένες μέχρι το ποσοστό της ανεργίας να διαμορφωθεί κάτω από 10%.