Ganso doméstico e familia.

Ocasionalmente pode ocorrer que algunha das aves ornamentais dos nosos parques e xardíns podan chear a criar con éxito. Ese é o caso dos gansos habitantes no Ragato dos Muíños (tamén coñecido coma Barbañica), ao seu paso polo barrio de A Valenzá (pertencente ao concello de Barbadás).

Os gansos domésticos ou ocas descenden do ganso salvaxe ou bravo (Anser anser), unha especie silvestre de presenza invernante irregular e en excaso número na provincia de Ourense. En tempos de Antela a especie debeu ser máis frecuente na bisbarra da Límia, chegando incluso a críar nela, xa que polo que se dí o ganso bravo mantivo na desaparecida lagoa Antela, o seu derradeiro punto de reproducción na Península Ibérica.

Nas imaxes, optidas no pasado mes de abril, apreciaredes duas parellas acompañadas de sendos polos. Evocadora imaxe sin dúbida, que nos pode facer reflexionar sobre a conservación e o estado do medio natural ourensán, sabida a triste historia dos antepasados salvaxes do ganso doméstico na provincia de Ourense.

O ganso de cara branca: un adorno para Ourense.

"Procuramo-la beleza sen luxos"- Tucidides (460 a. C. - 396 a. C.)- Historiador e militar grego.

Xa falamos noutra ocasión de como en certas ocasións hai quen creee que os nosos ríos e a súa fauna outóctona non son suficientemente belos, e polo tanto precisan e ser adornados con especies exóticas, co conseguinte perigo de invasión dos hábitats galegos.

Ao mesmo tempo, cada día os nosos ríos fican máis alterados, ante a perda da calidade das augas e do hábitat asociado a elas. Dende Fauna Vertebrada de Ourense, convidamos a quen queira escoitar, a incentivar os hábitats propios dos ríos galegos, xa que estes en sí mesmos, ben conservados, non precisan de adornos superfluos.

Desta volta amósovos uns gansos de cara branca (Branta leucopsis), chamados barnaclas cariblancas en castelán. Esta especie, propia da tundra costeira do Ártico, é invernante nas costas do NO do continente Europeo, algún exemplar pode presentarse de maneira natural nas costas galegas, habitualmente asociado a intensas bagas de frío.

Esta especie é frecuente en coleccións de aves exóticas,e en Ourense foi soltada no río Arnoia ao seu paso pola vila de Allariz, e no regato dos Muiños, no barrio de A Valenzá, pertencente ao concello de Barbadás. Aínda que nas derradeiras visitas que se realizaron a estes lugares non foi posible localizar aos exemplares destes parques, polo que é posible que faleceran ou escaparan.

Póñovos sobre aviso que o avistamento dalgún destes exemplares é posible nos próximos días, e que ao non estar anelados, resulta moi dificil indicar a orixe destas aves.

Presente de subxuntivo: o ganso-cisne en Ourense.

"A civilización é, simplemente, unha serie de victorias sobre a natureza"- William Harvey (1578-1657)- Médico inglés.

Antes de rematar o ano 2010 díxenvos que o este blog ía dar un xiro de conceptos, un destes xiros será a pescuda de especies de vertebrados mantidas en réxime de semiliberdade en parques e xardíns, privados ou públicos, na provincia.

A razón de ser desta etiqueta é que estes exemplares son susceptibles de alcanza-la liberdade, dando rexistros falsos ou ben sendo a orixe de poboacións cimarronas co conseguinte desequilibrio ecolóxico nos habitats ourensáns.

Unha vez dito esto comenzaremo-la sección falando do ganso-cisne (Anser cygnoides), esta especie migratoria é propia do extremo oriental do continente asiático. Criando no Sur da Siberia e invernando en Corea e no Norte da China.

Trátase dunha especie moi frecuente coma ave ornamental en parques e xardíns públicos, e nas coleccións privadas de aves.

Na provincia de Ourense o ganso-cisne esta presente no río Arnoia ao seu paso pola vila de Allariz, nunca colección privada do concello de Vilar de Santos (na bisbarra da Limia) e no Regato dos Muiños, ao seu paso polo "Parque dos Patos", no barrio de A Valenzá (pertencente eo concello de Barbadás). Neste último, onde habitan alomenos catro exemplares adultos, constatouse a reproducción durante as duas derradeiras tempadas de cría, cando unha parella obtivo un polo por ano, neste réxime de semiliberdade.