7.ayımıza 7,860 gr 69 cm ile girmiş bukunmaktayız. Bu ay itibari ile kahvaltımıza yumurta sarısı, tuzsuz beyaz peyniri, ana yemeklerimize tarhana çorbası, çift çekilmiş kıyma eklendi. Bundan böyle sebze yemekleri sebze yemeği gibi olacakmış yani vitamin olsun diye ne bulduysam koymayacakmışım. Ispanak ıspanak gibi olacakmış. Bunlara biraz alınşınca köfteye de başlayabilirmişiz. Ama ben minnak kızımdan hiiiiiiiç ümitli değilim. Hamileyken korktuklarım ve şu yazımda dile getirdiklerim aynen başıma geldi. Yemez içmez, uyumaz, kıpırdak mı kıpırdak, şımarık mı şımarık ve bir o kadar da tatlı mı tatlı bi hatun çıktı kendisi. Emeklemeye başladıya gözüne nereyi kestirdiyse gidiyor, birde edepsizlik yapıp tırmanmaya çalışıyor. Hatta bazı yerlere yarı tırmanabiliyor, tırmanamadığı yerlerde sinir olup basıyor yaygarayı.
Birde bu aralarda püffff yapmayı öğrendi ki en kötüsü bu oldu bence. Zaten 2 lokma bişey yiyor onuda Püfff yapmak suretiyle üstüme başıma püskürtüyor. Bi yemek yiyoruz, bi dünya kıyafet değştiriyoruz. Hafta da 2 kere çocukların 2 kerede bizim çamaşırlarımız ve dünya kadar ütü çıkıyor bana. Artık ütü masasını kaldırmıyorum bile. Bitmiyor ki anacım ütü. Neyse ütü mevzusuna hiç girmeyeyim yoksa hiiiç çıamayazı. Çok dertliyim çok.
Bu minnak kız bişeyleri çiğnemeyi bir türlü istemedeği için çubuk kraker verdim geçenlerde eline,çiğnemeyi öğrensin diye. Tabi tuzlarını kazıyarak. Yaaa bu çubuk krakerlerin tuzsuzu yokmuydu ? Yoksa bana mı öyle geliyo. Neyse çubuk krakeri bi sevdi ki sormayın. Görür görmez atıyor emziği ağzından. Başlıyor gevelemeye. Bide gerisini istiyor edepsiz.
Ama iş çorbaya gelince pürtük istemiyor direkt yutacakmış. Ben diyorum "daha dur çorbaya kıyma girecek", o diyor" ben pürüzsüz" isterim.
İşte öyle böyle derken 7. ayın içindeyiz. Ve bu ay en keyifli ayımızdı. Yani 2 çocuklu hayatımın da diyebiliriz.
Elif'in düşmeden oturma süresinin uzaması, emeklemeyi ilerletmesi ve en önemlisi kendi kendine oynamaya başlaması beni çok rahatlattı. Yeni yeni yürütece bindirmeye de başladım. Biraz nefes almaya başladım. En azından ev işlerini birikmeden yapmaya başlayabildim. ve yemek olayında tek yemekden 1-2 yemeğe geçebildim :))
Yaşasın 7. ay, yaşasın yarı özgürlük.
8. ayda daha güzel gelişmeler yazabilmek umuduyla...