Σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου, τόσο η Europol όσο και τα λοιπά πολιτικά θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξαντλούν την προσέγγιση του ζητήματος του ακροδεξιού εξτρεμισμού σε ενοχικές και άτολμες διαπιστώσεις...
Αρκούνται στο να περιγράψουν αποτελέσματα - πολλές φορές οδυνηρά, ενίοτε και αποτρόπαια - αλλά για την ταμπακιέρα δεν τολμούν να πουν ούτε λέξη. Το δέντρο της ακροδεξιάς και του νεοναζιστικού εξτρεμισμού, δεν είναι αυτοφυές στο θέατρο της ντροπής που εξελίσσεται στην Ευρώπη.
Το κατασκεύασαν, το συντήρησαν, και το διατήρησαν σε λανθάνουσα κατάσταση οι κυρίαρχοι πολιτικοί κύκλοι, περιμένοντας βεβαίως και την κατάλληλη χρονική συγκυρία, προκειμένου να το χρησιμοποιήσουν ως βολικό άλλοθι - ενίοτε και ως καλοστημένο παραμύθι - και σήμερα το επικαλούνται ως συνιστώσα καταλυτική στον κοινωνικό καμβά της Ευρώπης που οραματίζονται.
Από τη μία οι αδιέξοδες πολιτικές τους που οδήγησαν σε τερατογενή κοινωνική ανισότητα, και από την άλλη οι εγκληματικές ανοχές σε καρκινικές "επιθέσεις" που τροφοδοτούν διεργασίες ενός πρωτοφανούς και εκτεταμένου σχεδίου ευρύτατης κοινωνικής μετάλλαξης, δημιουργούν...