Άτιτλο

 Τα δάχτυλά σου φτιάχνουν μπουμπούκια

από το καθετί.

τα μαλλιά σου πάνω απ’ όλα οι ώρες αγαπάνε:

απαλότητα που

τραγουδά, λέγοντας

(μια μέρα κι αν διαρκεί ο έρωτας)

μη φοβάσαι, θα πιάσουμε τον Μάη.

τα λευκότατα πόδια σου κοφτά ξεστρατίζουν.

Διαρκώς

τα υγρά σου μάτια με τα φιλιά παίζουν,

που η μυστικοπάθειά τους πολλά

λέει∙ τραγουδώντας

(μια μέρα κι αν διαρκεί ο έρωτας)

για ποια κοπέλα λουλούδια φέρνεις;

Να είμαι τα χείλη σου είναι πράγμα γλυκό

και μικρό.

Θάνατε, Εσένα θ’ αποκαλέσω πλούσιο πέρα από κάθε προσδοκία

αυτό αν αρπάξεις

αλλιώς απόντα.

(μια μέρα κι αν διαρκεί ο έρωτας

και τίποτα αν η ζωή δεν σημαίνει, δεν θα πάψει να μοιράζει τα φιλιά του). 

[1922]

(ΠΟΙΗΜΑΤΑ * ΔΟΚΙΜΙΑ* ΘΡΑΥΣΜΑΤΑ», Εκδόσεις Νεφέλη 2004)

E.E. Cummings

Κάπου που δεν ταξίδεψα ποτέ

κάπου που δεν ταξίδεψα ποτέ, πρόθυμα πέρα

από κάθε εμπειρία, τα μάτια σου έχουν τη σιωπή τους:

στην πιο λεπτή σου χειρονομία υπάρχουν πράγματα που με περιβάλλουν,

ή που δεν μπορώ ν’ αγγίξω γιατί είναι πολύ κοντινά

το πιο ανεπαίσθητο βλέμμα σου εύκολα θα με απεγκλωβίσει

παρόλο που έχω κλείσει τον εαυτό μου όπως τα δάχτυλα·

ανοίγεις πάντα πέταλο−πέταλο εμένα καθώς η Άνοιξη ανοίγει

(αγγίζοντας επιδέξια, μυστηριακά) το πρώτο της τριαντάφυλλο

ή αν η επιθυμία σου είναι να με κλείσεις, εγώ

και η ζωή μου θα σφαλιστούμε πολύ όμορφα, ξαφνικά,

όπως όταν η καρδιά αυτού του λουλουδιού φαντάζεται

το χιόνι να πέφτει παντού με προσοχή·

τίποτα απ’ ό,τι μπορούμε ν’ αντιληφθούμε σε τούτο τον κόσμο δεν είναι

ισάξιο με τη δύναμη της σφοδρής σου ευθραυστότητας: που η υφή της

με συναρπάζει με το χρώμα των τόπων της,

προσφέροντας τον Θάνατο και το Για Πάντα με κάθε ανάσα

(δεν ξέρω τι είναι αυτό σε σένα που κλείνει

κι ανοίγει· μόνο κάτι μέσα μου καταλαβαίνει

πως η φωνή των ματιών σου είναι βαθύτερη απ’ όλα τα τριαντάφυλλα)

καμία, ούτε καν η βροχή, δεν έχει τόσο μικρά χέρια

E.E. Cummings

Μ'αρέσει το κορμί μου όταν

Μ’ αρέσει το κορμί μου όταν είναι με το δικό σου
κορμί. Είν’ ένα πράμα τόσο ολότελα καινούργιο.
Μυώνες καλύτεροι και νεύρα περισσότερα.
Μ’ αρέσει το κορμί σου, μ’ αρέσει αυτό που κάνει,
μ’ αρέσουν τα φερσίματα του. Μ’ αρέσει ν’ αγγίζω τη ραχοκοκαλιά
του κορμιού σου και τα κόκαλα του, κι η τρέμουσα
σκληρό-απαλό-τητα και που θα την
ξανά και ξανά και ξανά
φιλήσω, μ’ αρέσει να φιλώ ετούτο σου κι εκείνο σου
μ’ αρέσει, αργοχαϊδεύοντας το, ριγηλό το χνούδι
του ηλεκτρισμένου σου γουναρικού, και το πως-το-λένε έρχεται
πάνω στη σάρκα που άνοιξε… Και μάτια μεγάλα του-έρωτα-ψίχουλα,
και μου αρέσει φαίνεται το ρίγος
που κάτω από μένα εσύ τόσο ολότελα καινούργια.

E.E. Cummings

Άτιτλο

να τ’ αγγίξω είπε αυτός
θα τσιρίξω είπε αυτή
μια φορά είπε αυτός
 απαλά είπε αυτή
να το δαγκώσω είπε αυτός
πόσο; είπε αυτή
δυνατά είπε αυτός
με πονά είπε αυτή
έλα πια είπε αυτός
όχι βαθιά είπε αυτή
τι μου ζητάς; είπε αυτός
να με κοιτάς είπε αυτή
να συνεχίσω; είπε αυτός
 θα σε μισήσω είπε αυτή
αν σε φιλήσω είπε αυτός
 θα σε αφήσω είπε αυτή
παίρνεις χάπι; είπε αυτός
είναι αγάπη; είπε αυτή
είσαι αναμμένη; είπε αυτός
 είμαι θλιμμένη είπε αυτή
θα μου ‘ρθει ίλιγγος είπε αυτός
 ναι αλλά η σύζυγος είπε αυτή
σιγά τώρα είπε αυτός
 κοιτάς την ώρα είπε αυτή
πώς βογκάς! είπε αυτός
 μη σταματάς είπε αυτή
πιο δυνατά είπε αυτός
 πιο αργά είπε αυτή
χύνω! Είπε αυτός
 σβήνω είπε αυτή
είσαι δικιά μου! είπε αυτός
είσαι δικός της! είπε αυτή.

(e. e. cummings,, 33 χ 3 χ 3, εκδ. Νεφέλη)
e. e. cummings

Kουβαλώ την καρδιά σου μαζί μου

κουβαλώ την καρδιά σου μαζί μου (την κουβαλώ στην
καρδιά μου) δεν είμαι ούτε στιγμή χωρίς αυτήν (όπου
πηγαίνω εκεί πας, καλή μου· και ό,τι καμώνεται
από μονάχα εμένα είναι δικό σου κάμωμα, ακριβή μου)
                                                        φοβάμαι
μοίρα καμιά (γιατί εσύ είσαι η μοίρα μου, γλυκιά μου) θέλω
κόσμο κανένα (γιατί ωραία είσαι κόσμε μου, αληθινή μου)
και είσαι εσύ ό,τι ένα φεγγάρι εννόησε ποτέ
και ό,τι ένας ήλιος ποτέ θα τραγουδήσει εσύ είσαι

να το βαθύτερο όλων μυστικό που ουδείς γνωρίζει
(να η ρίζα από την ρίζα και ο ανθός απ' τον ανθό
κι ο ουρανός από  τον ουρανό του δέντρου που λέγεται ζωή· που φύεται
ψηλότερο απ' όσο μπορεί να ελπίζει η ψυχή ή το μυαλό να κρύψει)
και να το θαύμα εκείνο που κρατάει τα άστρα χωριστά

κουβαλώ την καρδιά σου (την κουβαλώ στην καρδιά μου)

E.E. Cummings