Gåver til konfirmantar og matkunst

I går var det konfirmasjon til tantebarn igjen, -tvillingar. 

Då laga eg noko å gi pengane i.

Eskil fekk rett og slett ei pengelomme. 

Ei bukse blei klipt sund og kanta med to ulike stoff

Konfirmasjonsdatoen er sydd inn på kanten til venstre.

Stjernekar:) Lomma kan brukast til oppheng eller oppbevaring i etterkant.

Sara fekk ei toalettveske med pengar, slik som Amalie sist helg.

Og datoen på baksida. 

Dette var den andre eg sydde av slaget, og då dukka nye idéar opp. 

Endane på glidelåsen fekk stoffbitar med ord på; blessings og joy.

Her er dei flotte konfirmantane.

Det var eit gedigent koldtbord til mat. Og flottare og meir personleg bordpynt kan ein vel nesten ikkje få!!

Vakkert, og godt:)

Eg er stolt av å vere tante til desse "trillingane", som er tvillingar/søskenbarn/naboar,

og som no blei konfirmert helg på helg.

Trivelege selskap og familisamlingar.

Prinsessa som ingen kunne målbinde

Festantrekka var til sjølvaste prinsessa og Espen Askeladd. Alle var inne på at det var smått og i dokkeformat, og gratulerer til Lisa som sa kongeleg! Og forslaget til Maj Liz om feiring av at Møreaksen er vedtatt, har eg absolutt sansen for:) Det betyr at det blir ferjefritt mellom Ålesund og Kristiansund om nokre år, og vi bur midt mellom.
Og eg har også sansen for Askeladden. Han er seg sjølv og let seg ikkje knekkje av mobbing og latterleggjering. Ikkje er han hevngjerrig heller. Han er derimot kreativ, omsorgsfull, hjelpsam og viser at det gode seirar. Med stor sjølvtillit har han fått prinsessa og halve kongeriket.

Eg driv ikkje med slektsforskning, men har fått det for meg at Askeladden stammar frå Midsund. Og han må sjølvsagt ta på seg festtrøya når han skal vise seg med sjølvaste prinsessa.

Og det er ikkje kva som helst slags prinsesse han har fått på kroken, for kongen var så fortvilt over at ho var så vrien og vrang i ord at ingen kunne målbinde henne. Kongen hadde sett henne nesten mållaus ein einaste gong, og det var då han kom heim frå Thailand med desse små og nydelege konglene. Du veit at i eventyra så reiste dei langt og lengre enn langt:)

Prinsessa var så glad i konglene at ho fekk laga ein krans av roser og kongler då ho forlova seg. 

Og eg må seie tusen takk til Anne Karin som kom med slike kongler til meg då ho var i Thailand:)

Askeladden er miljøbevisst og ser seg nytte i det andre kastar frå seg. Nettopp derfor greidde han å målbinde prinsessa. "Jeg fant, jeg fant", sa Espen Askeladd og tok med seg det brødrene meinte berre var søppel. Han fann krokete bukkehorn, som her er representert ved pinnen. Ein utgått skosåle er erstatta av fotspor. Her er berre fjøra att av ei død skjære, og stoffet med sprekkene er for skålbrottet (potteskåret). Ringane på stoffet over toppen av fjøra, er for vidjespenningen, som er vridde tre- eller rotskudd av bjørk. Det blei mykje brukt til å feste saman ting. Og bokstavane som er hulter til bulter, står for alle krokute ord:) Alle desse minna er ramma inn av påsydde kvistar. 

Til og med så offentlege personar må få ha noko hemmeleg for seg sjølv.

Glade svingar dei seg i dansen.

Og forhåpentlegvis vandrar dei saman og lever lykkeleg alle sine dagar.

Til bunaden

I mai skal mine tre yngste tantebarn konfirmerast. To av dei er jenter og skal ha bunad. Til julegåve laga eg litt utstyr til oppbevaring av bunadane. Her er posar til bunadsølvet. Inni ligg det ein tett plastpose, for sølv skal oppbevarast lufttett. Engelen på Amalie sin pose liknar litt på henne. Og på Sara sin pose er to englar, for ho er tvilling;)

Eg har sydd tekst og konfirmasjonsdato på frihand med maskin.

Posen er pynta med blonder og sølvpynt.

I bandet i kvar side er det festa eit sølvhjarte.

Til sjølve bunaden har eg dekorert ein kleshengar med eit decoupagemotiv. Den andre hengaren er til skjorta, og er hekla rundt.

Den hekla kleshengaren er pynta med eit glashjarte og ein charm med "made for an angel".

I tillegg til kleshengarane og bunadsølvposen, fekk dei ein lang klespose for å henge heile bunaden i. Eg tenkte egentleg først å lage dette til konfirmasjonen, men fann ut at det var greitt dei hadde den til å samle utstyret i etter kvart som det blei ferdig. Håper dette er med å gjere det litt ekstra kjekt å finne fram bunaden til festlege anledningar i mange år framover;)

Svigermors handarbeid

I morgon ville mi snille svigermor ha fylt 91 år, og eg vil hedre henne med å vise litt av alt det fine handarbeidet ho laga og gav bort. Ho døydde få dagar før ho fylte 90 år.

Her er ein flott salongbordduk ho har hekla til oss. Det er ikkje få store dukar ho har produsert.

Slike dukar laga ho til alle barna, og det er eit utruleg arbeid med desse tette fastmaskefoldane i kvar sirkel. Og ho brukte det tynnaste heklegarnet. Tolmodigheit hadde ho i alle fall!

Eg veit ikkje kor mange slike løparar ho har hekla til barn, barnebarn og andre ho ville glede.

Denne praktfulle salongbordduken fekk Birgitte i 20 års-gåve. Den er hekla i tynt garn!

Svigermor broderte mange titals bunadar, både på bestilling og som konfirmasjonsgåve til alle jentebarnebarn. Her er Birgitte i sin flotte Vågstrandsbunad. Det er ein av Romsdalsbunadane. Ho er det yngste barnebarnet, og svigermor var veldig glad for at ho hadde helse til å brodere til henne også.

Detalj frå vesten. Det viser kor fint og nøyaktig ho broderte sjølv om ho då var rundt 80 år.

Nederste kanten av skjørtet.

Skjortemansjetten.

Skulderstykke på skjorta. Det vart dårleg bildekvalitet her, men broderiet er så fint at det får bli med likevel.

Vi tenner ofte lys til minne om ei snill og god mor, svigermor og bestemor. 

Denne engelen strikka Birgitte til gåve til henne ei jul, og den stod på nattbordet hennar på sjukeheimen.

Fred over minnet til ei dame som også var veldig flink med blomster, hage og jordbærdyrking.