podarek niespodzianka cz. 2 - akcja w dobrej sprawie...

Po dłuższej przerwie w blogowaniu wynikającej z codziennych zawirowań wracam kontynuując temat podarku niespodzianki na konkurs charytatywny  w ramach akcji w dobrej sprawie. Konkursowy podarek zobowiązałam się przygotować dla dwóch osób - mamy i dziecka. W poprzednim poście pokazałam kocią torbę i deseczkę ozdobioną techniką decoupage, które przygotowałam dla wspomnianej mamy. Najwyższa więc pora na prezentację drugiej jego części - podarku dla dziecka!

Długo zastanawiałam się czym własnoręcznie wykonanym obdarować małego chłopca. Elementy garderoby odpadły w przedbiegach, bo nie znałam rozmiaru. Na bok odłożyłam też szmaciane zabawki bo w ubiegłorocznej loterii trafił do niego uszyty przeze mnie szary wieloryb. Po zastanowieniu i przeanalizowaniu kilku propozycji ostatecznie zdecydowałam się uszyć podusie. W nawiązaniu do kociej torby poduchę ozdobiłam mysią aplikacją. Postawiłam na szarości, które rozświetliłam nieco dodatkiem żółci i limonki. Czarne jak smoła oczy naszyłam z filcu, a rzęsy i pazurki wyszyłam ręcznie.

Z jednej strony szara mysza z balonikami w łapce uśmiecha się przyjaźnie z mięćiutkiej poduchy, z drugiej spoglądają zawadiacko koty. Kawałek bawełny z nadrukowanymi kotami obszyłam kilkucentymetrowymi paskami bawełny z czego powstał najprostszy z możliwych patchwork.

Poducha z mysią aplikacją - made by ThimbleLady

Do mysiej poduchy dołączyłam książeczkę - oczywiście o kocie. "Rymowane opowieści o niezwykle śmiesznej treści" poznańskiej autorki książek dla dzieci Danuty Zawadzkiej, której bohaterem jest pasiasty kot Maurycy. Stali goście mojego bloga mieli okazję poznać już Maurycego (tu), bowiem jakiś czas temu ufilcowałam dla autorki jego podobiznę, aby ten zabawny kociak, nie tylko na stronach książki, ale i w bardziej namacalnej formie, mógł jej towarzyszyć na spotkaniach autorskich.

http://www.danutazawadzka.pl/

akcja w dobrej sprawie...

     " Ten, kto chce pozostać w dobrym zdrowiu, powinien unikać smutnych nastrojów i zachowywać radosny umysł."  - Leonardo da Vinci

Proste i trudne zarazem…

Gdy nadchodzi choroba, gdy zabiera siły, niszczy porządek naszego małego świata trudno zachować pogodę ducha. Jeszcze trudniej jest gdy choroba dotyka tych najmniejszych…

Ale może na przekór wszystkiemu spróbować choć na chwilę przywołać dobry nastrój i szczery  uśmiech?! Czy się uda pewności nie ma, ale przynajmniej spróbować zawsze warto.

     I taki właśnie cel miała akcja zorganizowana przez jedną z członkiń grupy Poznań Szyje. „Zbiórka uszytków dla dzieci ze Szpitala Onkologicznego ”, a konkretnie dla jednego z oddziałów  Kliniki Onkologii, Hematologii i Transplantologii Pediatrycznej w Poznaniu. Trzydzieścioro dzieci w wieku do 5 lat boksujących się z bardzo trudnym przeciwnikiem jakim jest rak, przebywa czasem długimi tygodniami w szpitalnych salach, które na czas leczenie stają się ich drugim domem. I cóż z tego, że są czyste, kolorowe, czasem ładniejsze niż pokoje w rodzinnych domach... ale domem nigdy nie będą...

Nie mogłam nie dołączyć do tej akcji. Z bawełnianych, kolorowych łatek uszyłam dwa podarki – dla dwóch małych bohaterów. 

Dla Niej lawendowego przyjaciela (wzór na podstawie znalezionego bezpłatnego wykroju w necie), który trzepotem skrzydeł ma przegonić dziecięce smuteczki. Jest mięciutki, kolorowy, a na czubku łebka ma zabawne, zakręcone czułki. Uśmiecha się przyjaźnie, a jego błękitne oczęta radośnie spoglądają w szczęśliwą przyszłość. 

Dla małego żeglarza, marzącego o dalekich pełnych przygód podróżach uszyłam poduchę. Czerwona łódka na spokojnym morzu płynie do krainy dobrych wiadomości, a nad nią unoszą się niesione przez ciepły powiew wiatru mewy. 

Podarki zostały przekazane dzieciom na oddział. Każde z nich z puli kolorowych przytulanek wybrały sobie te, które najbardziej przypadły im do gustu. Było zdziwienie, ale było też sporo radości. Jak napisała do nas przebywająca w tym czasie ze swoim synkiem na oddziale - "Sprawiłyście naprawdę ogromną radość dzieciakom, miło było patrzeć na ich niekłamany zachwyt z podarowanych prezentów. W imieniu swoim i innych mam baaardzo dziękuję" . 

A więc warto było!

poduszka i motyl przytulanka - made by ThimbleLady

przytul mnie...

Za nami Walentynowy czas. Czas serduchowych i całuśnych podarków, ognistych wyznań i skrytych westchnień. Większość zapewne już o nim dawno zapomniała. I nie ma się co dziwić. Czas pędzi nieubłaganie nie oglądając się na boki. Styczeń, luty, marzec... Trudno za nim nadąrzyć.
No ale wróćmy na moment do lutego i wspomnianych Walentynek. Jako osoba zaprzyjaźniona z igłą i nitką postanowiłam swoje serduchowe podarki uszyć na miarę wydarzenia facebookowego – „Przytul mnie. Walentynka dla dziecka z Domu Dziecka” -https://www.facebook.com/groups/549429581898793/?fref=ts 
Cudna to była akcja. Dziesiątki szyjących dziewczyn z całej Polski przygotowało miękkie, kolorowe i pełne ciepła poduchy dla tych mniejszych i większych, którym los nie szczędzi smutków. Mi w udziale przypadło obdarowanie dwójki dzieci z DD w Bytomiu. Postawiłam na koty - bo cóż lepiej rozweseli niż miękkie futerko kociego przyjaciela i kojące mruczenie do uszka :) ?! 

I tak - dla Natalki uszyłam szaro-różową poduchę. Bawełna w kropeczki, kratkę i gwiazdki wydał mi się do tego idealna. Z jednej strony zrobiłam kocią aplikację, nad którą niczym chmurki unoszą się różowe serducha, z drugiej - prosty patchwork. 

Druga poducha miała pofrunąć do Daniela. Można rzec - starszaka - bo z grupy powyżej 14 lat, dlatego nagłowiłam się nieco jak tu sprostać oczekiwaniom nastolatka, szczególnie, że nic a nic nie wiedziałam o jego zainteresowaniach.

Uszyłam więc kolejnego przedstawiciela kociej rodziny tylko takiego nieco większego. Głowę tygrysa wycięłam z filcu, ułożyłam fragmenty na lnianej bazie i kawałek po kawałku przyszywałam ręcznie. Drugą stronę ozdobiłam dopasowanymi kolorystycznie bawełnianymi paskami. Potem jeszcze tylko wyhaftowałam imię, wypisałam życzenia i poducha była gotowa do podróży. 

 poduszki - hand made and made by ThimbleLady

Wszystko na czas dotarło do koordynatorki z Domu Dziecka. Poduchy zostały wręczone w dzień św. Walentego. Mam nadzieję, że przyniosły choć odrobinę radości...