Bu ameliyata dair bir sürü bilgi var sanal ortamda, detayına oradan bakarsın merak edersen, bu ameliyata ilişkin bilgiç annelik bilgileri de veremeyeceğim. Sadece duygusal bir takım cümleler kurabilirim. Ben çok korktum. Baban benden daha çok korktu. Bu ameliyatı 3 yaşından beri erteliyoruz, korktuğumuz için. Ama artık her kış hastalıktan telef olmanı, rahat uyuyamamaktan kaynaklı büyüme bozukluğu ve hatta çene yapının bozulma ihtimalini göze alamadık. Ameliyatın 02.Temmuz tarihinde devlet hastanesinde, babanın da tanıdığı iyi bir doktor tarafından yapıldı. Baban ameliyatına girmedi, onun yerine bölümden arkadaşları girdiler. Ben seni odada bekledim, facebook instagram vesaire dikkatimi dağıttım. Sonra baban seni getirdi, odaya geldiğinden sonraki kırkbeş dakika sanırım hayatımın en kötü dakikalarıydı diyorum ya daha kötüsü olmasın asla. Grip, ateş vesaire hikayeymiş, insanın yavrusunun acı çekmesi ve acı içinde kıvranması nedir anladım ben o gün. Kimsenin çocuğu hasta olmasın, hastanelerde yatmasın, çok zor. İlk kırkbeş dakika sürekli kıvrandın, hem anestezinin etkisinden sıyrılmaya çalışıyor hem de boğazının acısıyla boğuşuyordun, bir an sakinleşiyor kollarımıza veya yastığa bırakıyordun kendini ama hemen ardından tekrar kasılıyor ve ağlamaya başlıyordun. Sonra derin çok güzel bir uykuya daldın. Uykudan uyanınca acın halen devam ediyordu, sana ağlamaya çalışırsan daha çok tahriş olup acıyabileceğini anlattık, bu acının geçici olduğunu ve çabucak iyileşeceğini anlattık. İlk gün birşeyler yemeyi reddetin, halbuki sınırsız dondurma yeme hakkın vardı. Sanırım dondurma yemeyi ilk reddedişindi bu. İlk gün gerçekten zordu. Ertesi gün o kadar iyiydin biz bile şaşırdık nasıl bu kadar çabuk toparladığına, ama zaten doktor söylemişti çocukların bu ameliyat sonrasında çok çabuk toparlandığını. Ertesi gün soğuk yoğurt, dondurma yedin, neyse ki anneannen ve dayın ameliyat sonrası bir hafta bizdelerdi. ikinci gün çok daha iyidin, üçüncü günde sanki ameliyat olmamış gibiydin. Uykuların çok rahatladı, deliksiz uyumaya başladın, yatakta attığın taklalar bitti, yatağa nasıl yattıysan en fazla öbür tarafına dönmüş olarak bulduk seni.
Böyle işte, en iyi anladığım şey ise şu oldu, çaresiz hastalık vermesin...