Çok yemek seçmemekle birlikte, yemek yedirme bu 2 yaş sendromu nedeniyle hem senin hem de bizim için bir kabusa dönüşebiliyor, sen dediğim dedik bir çocuk biz ise sabırlı ebeveynler rollerimize bürünüp başlıyoruz yemek savaşına. Bir itiraf sunmam gerekecek burada, bu savaşı en az kayıpla kazanabilmek için TV yi kullanıyoruz çoğunlukla. Ama "TV yi yemek yersen açarız" gibi bir tavırla da değil tabi, örneğin geçen gün çizgi film seyrederken sütünü bitirdin, film de bitince hadi kapatalım dedim ve sen aynen şöyle dedin "bir hüüüpp daha yapayım aaaççç sen dee", "oha" dedim ben de.. açmadım tabi.. yer miyim ben bu numaraları :)
Şimdi gelelim yiyeceklerle arandaki iletişime:
Sevdiğin, ayılıp bayıldığın yiyecekler...
1- Her türlü çikolata, bisküvi, şeker, abur cubur
2- Siyah Mercimek
3-Ekmek
4-Tereyağı
5-Kaşar Peyniri
6- Her türlü çorba
7- Makarna
8- Balık9- Bal
10-Köfte
11- Patates Kızartması
12- Zeytin
13- Badem ve Ceviz, hatta bütün çerezler
14- Tahin Pekmez
Yememek için savaştığın ama yemek zorunda kaldığın yiyecekler...
1- Süt
2- Yumurta
3- Sade pekmez
4- Bir tür inat içindeysen her türlü yiyecek :)
2 yorum:
ya bize son gelişinizde yaklaşık 10 adet (belki daha fazla) yeşil zeytini hüpletip, bir de çekirdeği iyice sıyırıp elimize çıkarmadı mı, hastasıyım. Sonra gelsin su, gelsin çiş.
Bu arada aklıma bir anım geldi, annatiyorum: biz küçükken, kardeşim zeytine makka (? ne anlama geldiği halen çözülemedi) derdi ve accayip zeytin hastası bir cocuktu. silip süpürürdü kahvalti masasinda. canim buyukbabam da gulerek "biz bunu zeytinciye verelim en iyisi" deyip gülerdi. Ve herkes gülerdi, kardeşimle ben hariç. Sanırdım ki, pis bıyıklı bi adam gelicek, kardeşimi alacak götürecek ve onu çiftliğinde köle olarak çalıştıracak, ben de onu hiç göremeyeceğim. O zamanlar köle isaura dizisi vardı, ordan biliyorum köleliği filan :) ve cok korkardim, nerden biliyim bunun cocuk buyuynce evlendirilcegi kisinin meslegi oldugunu! Allah bilir bu korkumla ilgili ne sapir supur sorular sordum anneme, hehe.
Sevgili deniz kuzusu, bizim zananimizda, yani bizler sen kadarken filan blog mlog yoktu. O yuzden anilarimizi böyle yazan anneler de yoktu. O yuzden senin blogu az gasp ettim kusura bakma. Keke yumulan burnunu yisin rabik yengen.
bana da sorsalar pekmez yumurta ömrüm boyunca yemesem olur o derece yani.. haksız da sayılmaz deniz tercihlerinde hehehehe...
Yorum Gönder