<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034</id><updated>2026-05-19T04:21:44.459-03:00</updated><category term="ação"/><category term="Horror"/><category term="óbito"/><category term="trailer"/><category term="Artes Marciais"/><category term="poster"/><category term="sci-fi"/><category term="lista"/><category term="policial"/><category term="boobs"/><category term="divulgação"/><category term="enzo g castellari"/><category term="western"/><category term="Eurohorror"/><category term="dolph lundgren"/><category term="albert pyun"/><category term="bobeiras"/><category term="sylvester stallone"/><category term="Expendables"/><category term="aventura"/><category term="comédia"/><category term="walter hill"/><category term="video"/><category term="anotações"/><category term="arnold schwarzenegger"/><category term="van damme"/><category term="Isaac Florentine"/><category term="action movie of the day"/><category term="spaghetti"/><category term="steven seagal"/><category term="dementia news"/><category term="gangster"/><category term="jim wynorski"/><category term="quentin tarantino"/><category term="roger corman"/><category term="screenshots"/><category term="exploitation"/><category term="john carpenter"/><category term="quadrinhos"/><category term="slasher"/><category term="suspense"/><category term="Scott Adkins"/><category term="aniversário"/><category term="clint eastwood"/><category term="poliziottesco"/><category term="pós-apocalipse"/><category term="chuck norris"/><category term="danny trejo"/><category term="steve austin"/><category term="donald pleasence"/><category term="franco nero"/><category term="guerra"/><category term="joe d&#39;amato"/><category term="lars von trier"/><category term="lee marvin"/><category term="nicolas winding refn"/><category term="paul verhoeven"/><category term="zumbis"/><category term="Brian De Palma"/><category term="Cinefantasy"/><category term="Dia da Fúria"/><category term="Drive"/><category term="charles bronson"/><category term="jason stathan"/><category term="jess franco"/><category term="paul schrader"/><category term="rutger hauer"/><category term="thriller"/><category term="david cronenberg"/><category term="francis f coppola"/><category term="fred olen ray"/><category term="george eastman"/><category term="henry silva"/><category term="peter boyle"/><category term="robert de niro"/><category term="william friedkin"/><category term="Oliver Stone"/><category term="antonio sabato"/><category term="car chase movie"/><category term="david carradine"/><category term="giallo"/><category term="halloween"/><category term="ji-woon kim"/><category term="john milius"/><category term="john woo"/><category term="ninja"/><category term="robert rodriguez"/><category term="rodrigo aragão"/><category term="vincent price"/><category term="willem dafoe"/><category term="Billy Blanks"/><category term="Doug Bradley"/><category term="Hellraiser"/><category term="Michael Dudikoff"/><category term="Microbudget"/><category term="Tony Scott"/><category term="alexandre aja"/><category term="andy sidaris"/><category term="dario argento"/><category term="frank wolff"/><category term="fred williamson"/><category term="gary daniels"/><category term="klaus kinski"/><category term="mario bava"/><category term="melhores do ano"/><category term="neo noir"/><category term="nicolas cage"/><category term="peter spellos"/><category term="richard lynch"/><category term="robert davi"/><category term="ruggero deodato"/><category term="sexploitation"/><category term="simon west"/><category term="steve james"/><category term="Don Coscarelli"/><category term="Ernest Borgnine"/><category term="Jack Hill"/><category term="Lance Henriksen"/><category term="Larry Cohen"/><category term="Matthias Hues"/><category term="Monte Hellman"/><category term="Nick Nolte"/><category term="Patrick Swayze"/><category term="Sigourney Weaver"/><category term="adam green"/><category term="anthony quinn"/><category term="brad pitt"/><category term="bruce willis"/><category term="christopher lee"/><category term="coens brothers"/><category term="david fincher"/><category term="dick miller"/><category term="ennio morricone"/><category term="eric roberts"/><category term="fantasia"/><category term="gareth evans"/><category term="george c scott"/><category term="iko uwais"/><category term="james cameron"/><category term="james coburn"/><category term="james gandolfini"/><category term="john flynn"/><category term="keoni waxman"/><category term="liu chia-liang"/><category term="martin scorsese"/><category term="michael ironside"/><category term="michael jai white"/><category term="michael mann"/><category term="michele soavi"/><category term="mickey rourke"/><category term="nacional"/><category term="peter yates"/><category term="ron perlman"/><category term="samuel l jackson"/><category term="sergio corbucci"/><category term="sword and sorcerer"/><category term="ted kotcheff"/><category term="thriller erótico"/><category term="tobe hooper"/><category term="tom savini"/><category term="tomas milian"/><category term="troma"/><category term="Charlie Sheen"/><category term="Corey Yuen"/><category term="David Bradley"/><category term="Don Siegal"/><category term="Dwight H. Little"/><category term="EUA"/><category term="Fantasporto"/><category term="Jerry Trimble"/><category term="Lina Romay"/><category term="Loren Avedon"/><category term="Michael Winner"/><category term="Powers Boothe"/><category term="Ray Liotta"/><category term="Ridley Scott"/><category term="Roddy Piper"/><category term="Sam Firstenberg"/><category term="Tony Todd"/><category term="Uwe Boll"/><category term="abel ferrara"/><category term="antonio margheriti"/><category term="brion james"/><category term="carlo rambaldi"/><category term="charlton heston"/><category term="christopher walken"/><category term="chuck connors"/><category term="clive barker"/><category term="craig r. baxley"/><category term="dan o&#39;bannon"/><category term="darren aronofsky"/><category term="don jonhson"/><category term="edgar allan poe"/><category term="entrevista"/><category term="explícito"/><category term="fabio testi"/><category term="fernando rey"/><category term="filmes do mês"/><category term="george a romero"/><category term="jack palance"/><category term="james russo"/><category term="jean rollin"/><category term="jean-pierre melville"/><category term="jesse v. johnson"/><category term="john hyams"/><category term="john landis"/><category term="john mctiernan"/><category term="john saxon"/><category term="johnnie to"/><category term="joseph zito"/><category term="keith david"/><category term="leonardo di caprio"/><category term="liam neeson"/><category term="lucio fulci"/><category term="mads mikkelsen"/><category term="michael barryman"/><category term="michael caine"/><category term="musical"/><category term="peter falk"/><category term="pink violence"/><category term="reiko ike"/><category term="riccardo freda"/><category term="rick baker"/><category term="robert ryan"/><category term="roman polanski"/><category term="roy scheider"/><category term="sam neil"/><category term="sam peckinpah"/><category term="sam worthington"/><category term="samuel fuller"/><category term="sharon stone"/><category term="sonny chiba"/><category term="steve latshaw"/><category term="terry gilliam"/><category term="the asylum"/><category term="tom berenger"/><category term="tom wilkinson"/><category term="vampiros"/><category term="vic morrow"/><category term="viggo mortensen"/><category term="vincent klyn"/><category term="ving rhames"/><category term="wesley snipes"/><category term="william forsythe"/><category term="woo-ping yuen"/><category term="woody strode"/><category term="70&#39;s"/><category term="Al Leong"/><category term="Andrei Arlovski"/><category term="Andrew Dominik"/><category term="Angelique Pettyjohn"/><category term="Angus Scrimm"/><category term="Anthony Hickox"/><category term="Anthony Perkins"/><category term="Antologia"/><category term="Ben Gazzara"/><category term="Bolo Yeung"/><category term="Brian Yuzna"/><category term="Bruce Dern"/><category term="Bruce Malmuth"/><category term="Burt Reynolds"/><category term="Byung-hun Lee"/><category term="Canibais"/><category term="Carlos Reichenbach"/><category term="Cary-Hiroyuki Tagawa"/><category term="Charles Band"/><category term="Chow Yun Fat"/><category term="Christian Slater"/><category term="Clive Owen"/><category term="Cung Le"/><category term="Cynthia Rothrock"/><category term="Damian Lee"/><category term="Davi O. Pinheiro"/><category term="David Hess"/><category term="Eddie Constantine"/><category term="Edwige Fenech"/><category term="Eric Bogosian"/><category term="George Kennedy"/><category term="Itália"/><category term="Jack Nicholson"/><category term="Jalal Merhi"/><category term="James Hong"/><category term="Jeff Leroy"/><category term="Jessica Alba"/><category term="Jim Kelly"/><category term="Joe Don Baker"/><category term="John Sturges"/><category term="Julie K. Smith"/><category term="Julie Strain"/><category term="Keith Carradine"/><category term="Krista Allen"/><category term="Laurence Fishburne"/><category term="Lucas Lowe"/><category term="Madeline Stowe"/><category term="Michael Cimino"/><category term="Michael Fassbender"/><category term="Michael Paré"/><category term="Michelle Rodriguez"/><category term="Paco Plaza"/><category term="Pete Postlethwaite"/><category term="Peter Cushing"/><category term="Peter Weller"/><category term="Professor Toru Tanaka"/><category term="Rambo"/><category term="Raymon J. Barry"/><category term="Richard C. Sarafian"/><category term="Robert Aldrich"/><category term="Robert Vaughn"/><category term="Roy Ward Baker"/><category term="Russ Meyer"/><category term="Sam Elliott"/><category term="Sean Connery"/><category term="Sheldon Lettich"/><category term="Steve McQueen"/><category term="Sybil Danning"/><category term="Takashi Miike"/><category term="Ted Post"/><category term="Tommy Tiny Lister"/><category term="Tsui Hark"/><category term="Vernon Wells"/><category term="Walter Matthau"/><category term="William Kaufman"/><category term="William Sadler"/><category term="Yaphet Kotto"/><category term="adrien brody"/><category term="alain delon"/><category term="andrew davis"/><category term="animação"/><category term="anthony steffen"/><category term="arthur penn"/><category term="asia argento"/><category term="barbara bach"/><category term="barbara bouchet"/><category term="benicio del toro"/><category term="bill duke"/><category term="blaxploitation"/><category term="bo svenson"/><category term="brad douriff"/><category term="brian thompson"/><category term="brigitte lahaie"/><category term="carl weathers"/><category term="casey affleck"/><category term="chad mcqueen"/><category term="chambara"/><category term="chang cheh"/><category term="charlotte gainsbourg"/><category term="chris pine"/><category term="christian bale"/><category term="christina lindberg"/><category term="clay westervelt"/><category term="crime"/><category term="curta metragem"/><category term="damiano damiani"/><category term="dan golden"/><category term="david gordon green"/><category term="david v ancken"/><category term="dennis hopper"/><category term="donald sutherland"/><category term="donnie yen"/><category term="eli roth"/><category term="eli wallach"/><category term="fernando di leo"/><category term="filmes que gostaríamos de ver"/><category term="gary busey"/><category term="gary oldman"/><category term="gary sherman"/><category term="gene hackman"/><category term="george p cosmatos"/><category term="gian maria volonté"/><category term="giuliano gemma"/><category term="gordon liu"/><category term="guy pearce"/><category term="guy ritchie"/><category term="harvey keitel"/><category term="jackie chan"/><category term="james ellroy"/><category term="james glickenhaus"/><category term="jamie lee curtis"/><category term="jeff fahey"/><category term="jeff king"/><category term="jerzy skolimowski"/><category term="joe chappelle"/><category term="joe johnston"/><category term="john frankenheimer"/><category term="john hillcoat"/><category term="john huston"/><category term="john irvin"/><category term="john sayles"/><category term="johnnie depp"/><category term="josé mojica"/><category term="julian sands"/><category term="kathryn bigelow"/><category term="keanu reeves"/><category term="ken russel"/><category term="kiyoshi kurosawa"/><category term="lamberto bava"/><category term="laura gemser"/><category term="lloyd kauffman"/><category term="mako"/><category term="mario adorf"/><category term="mark ruffalo"/><category term="martin landau"/><category term="menahem golan"/><category term="nerdice"/><category term="nicholas roeg"/><category term="olivier gruner"/><category term="pam grier"/><category term="park chan wook"/><category term="patrick lussier"/><category term="paul newman"/><category term="peter fonda"/><category term="peter hyams"/><category term="peter jackson"/><category term="photos"/><category term="robert duvall"/><category term="robert englund"/><category term="robert mitchum"/><category term="ryan o&#39;neal"/><category term="sandahl bergman"/><category term="sergio martino"/><category term="seriado"/><category term="shigehiro ozawa"/><category term="simon pegg"/><category term="simon yam"/><category term="stephen lang"/><category term="steve carver"/><category term="steven spielberg"/><category term="surrealismo"/><category term="série Scream Queens Femme Fatales"/><category term="telly savalas"/><category term="teruo ichii"/><category term="tim thomerson"/><category term="tinto brass"/><category term="tom atkins"/><category term="tom six"/><category term="tommy l jones"/><category term="tony curtis"/><category term="toshiro mifune"/><category term="umberto lenzi"/><category term="val kilmer"/><category term="vincent gallo"/><category term="vinnie jones"/><category term="warren beatty"/><category term="warren oates"/><category term="william devane"/><category term="willian a wellman"/><category term="wuxia"/><category term="yves montand"/><category term="00&#39;s"/><category term="60&#39;s"/><category term="Aaron Norris"/><category term="Alain Corneau"/><category term="Alexandre Bustillo"/><category term="Andy Garcia"/><category term="Angie Dickinson"/><category term="Anthony Wong"/><category term="Apichatpong"/><category term="Athena Massey"/><category term="Barbara Crampton"/><category term="Barbara Hershey"/><category term="Ben Kingsley"/><category term="Ben Wheatley"/><category term="Billy Drago"/><category term="Blake Edwards"/><category term="Bo Arne Vibenius"/><category term="Boaz Davidson"/><category term="Brad Sykes"/><category term="Brandon Lee"/><category term="Brett Piper"/><category term="Brian Bosworth"/><category term="Carlo Lizzani"/><category term="Cate Blanchett"/><category term="Charle Napier"/><category term="Charles Napier"/><category term="Chris Penn"/><category term="Clancy Brown"/><category term="Claudia Cardinale"/><category term="Cliff Robertson"/><category term="Clint Howard"/><category term="Colm Meaney"/><category term="Cuba Gooding Jr"/><category term="Darin Wood"/><category term="David Bowie"/><category term="David Hammings"/><category term="David Mamet"/><category term="David Mitchell"/><category term="David O Russel"/><category term="David Pastor"/><category term="Declan O&#39;Brien"/><category term="Del Toro"/><category term="Dennison Ramalho"/><category term="Dino De Laurentiis"/><category term="Dominique Othenin-Girard"/><category term="Don Edmonds"/><category term="Don Harvey"/><category term="Eddie Romero"/><category term="Elias Koteas"/><category term="Elisabeth Sue"/><category term="Elizabeth Berkley"/><category term="Emmanuelle Seigner"/><category term="Eric Bana"/><category term="Eric Freeman"/><category term="Ernesto Diaz Espinoza"/><category term="Ernie Barbarash"/><category term="Eurospy"/><category term="Fauzi Mansur"/><category term="Film Noir"/><category term="Forest Whitaker"/><category term="Francisco Rabal"/><category term="Frank Darabont"/><category term="Frank Zagarino"/><category term="Frederick Stafford"/><category term="Games"/><category term="Gary Frank"/><category term="Gary McKendry"/><category term="Geoff Murphy"/><category term="George Miller"/><category term="Gerard Depardieu"/><category term="Giancarlo Prete"/><category term="Giovanni Lombardo Radice"/><category term="Giulio Petroni"/><category term="Hammer"/><category term="Hervé Villechaize"/><category term="Holy Motors"/><category term="Howdy Herrington"/><category term="Ian Holm"/><category term="Ilsa"/><category term="Irvin Kershner"/><category term="Irving Lerner"/><category term="Isabella Rossellini"/><category term="Jack Starret"/><category term="Jackie Earle Haley"/><category term="James Fargo"/><category term="James Isaac"/><category term="James Watkins"/><category term="Jan-Michael Vincent"/><category term="Jason Eisner"/><category term="Jaume Balagueró"/><category term="Jeff Bridges"/><category term="Jeff Burr"/><category term="Jeff Lieberman"/><category term="Jeff Speakman"/><category term="Jeff Wincott"/><category term="Jeffrey Combs"/><category term="Joe Estevez"/><category term="Joe Lara"/><category term="Joe Lynch"/><category term="Joe Wright"/><category term="Joel D. Wyncoop"/><category term="John Cassavetes"/><category term="John Eyres"/><category term="John Hurt"/><category term="John Stockwell"/><category term="John Travolta"/><category term="Johnathan Frid"/><category term="Johnny Strong"/><category term="Jonathan Yudis"/><category term="Joseph Kosinski"/><category term="Joseph Merhi"/><category term="José Ramon Larraz"/><category term="Joëlle Coeur"/><category term="Julien Maury"/><category term="Jurgen Prochnow"/><category term="Justin Lin"/><category term="Kevin Costner"/><category term="Kevin Hooks"/><category term="Kirk Douglas"/><category term="Kurtwood Smith"/><category term="Kôji Shiraishi"/><category term="Lee Frost"/><category term="Lee Harry"/><category term="Lee Horsley"/><category term="Leon Klimovsky"/><category term="Leslie Nielsen"/><category term="Lou Ferrigno"/><category term="Luigi Cozzi"/><category term="Luigi Pistilli"/><category term="Mad Max"/><category term="Malcom McDowell"/><category term="Marc Singer"/><category term="Mario Monicelli"/><category term="Mark Dacascos"/><category term="Mark DiSalle"/><category term="Mark L. Lester"/><category term="Martin Balsan"/><category term="Martin Kove"/><category term="Martin Sheen"/><category term="Matt McCoy"/><category term="Max von Sydow"/><category term="Meg Foster"/><category term="Michael Biehn"/><category term="Michael Kennedy"/><category term="Michael Powell"/><category term="Michael Rooker"/><category term="Michael Sopkiw"/><category term="Michael Winterbotton"/><category term="Michelle Bauer"/><category term="Michelle Williams"/><category term="Misty Mundae"/><category term="Nastassja Kinski"/><category term="Natalie Portman"/><category term="Neill Blomkamp"/><category term="Nick Mancuso"/><category term="Nick Sthal"/><category term="Olaf Ittenbach"/><category term="PM Entertainment"/><category term="Panna Rittikrai"/><category term="Pat Morita"/><category term="Patricia Arquette"/><category term="Patrick Dempsey"/><category term="Patrick Kilpatrick"/><category term="Patrik Syversen"/><category term="Paul Thomas Anderson"/><category term="Paul Walken"/><category term="Paul Ziller"/><category term="Perry Lang"/><category term="Pete Walker"/><category term="Peter Greene"/><category term="Peter Manoogian"/><category term="Peter Stormare"/><category term="RZA"/><category term="Ralph Bakshi"/><category term="Ray Bradbury"/><category term="Ray Harryhausen"/><category term="Ray Parker Jr."/><category term="Reggie Bannister"/><category term="Renny Harlin"/><category term="Richard Brooks"/><category term="Richard Grieco"/><category term="Richard Jenkins"/><category term="Richard Pryor"/><category term="Richard Riehle"/><category term="Richard Roundtree"/><category term="Rob Schmidt"/><category term="Robert Blake"/><category term="Robert Clouse"/><category term="Robert Fuest"/><category term="Robert Redford"/><category term="Russel Crowe"/><category term="Sam Mendes"/><category term="Samurais"/><category term="Scott Glenn"/><category term="Sid Haig"/><category term="Sidney Lumet"/><category term="Simone Signoret"/><category term="Spencer Tracy"/><category term="Srdjan Spasojevic"/><category term="Stan Winston"/><category term="Stephen Baldwin"/><category term="Steven Bauer"/><category term="Sydney Pollack"/><category term="Sylvia Kristel"/><category term="Takeshi Kitano"/><category term="Ted Levine"/><category term="The Rock"/><category term="Ti West"/><category term="Tim Burton"/><category term="Tim Curry"/><category term="Tim Ritter"/><category term="Tim Sullivan"/><category term="Tom Shankland"/><category term="Tom Sizemore"/><category term="Tomas Alfredson"/><category term="Tommy Lee Jones"/><category term="Tommy Wirkola"/><category term="Tony Jaa"/><category term="Tony Randel"/><category term="Trevor Goddard"/><category term="Trey Parker"/><category term="Tubarão"/><category term="Tura Satana"/><category term="Turquia"/><category term="Ulu Grosbard"/><category term="Vin Diesel"/><category term="Vincent Cassel"/><category term="WIP"/><category term="Wes Studi"/><category term="William Castle"/><category term="William Smith"/><category term="Yul Brynner"/><category term="Zelda Rubinstein"/><category term="adam west"/><category term="adolfo celi"/><category term="ajita wilson"/><category term="al pacino"/><category term="albert zugsmith"/><category term="alex cox"/><category term="alex proyas"/><category term="alida valli"/><category term="amando de ossorio"/><category term="andrea bianchi"/><category term="andrew v. mclaglen"/><category term="andrzej zulawski"/><category term="andy wahrol"/><category term="ang lee"/><category term="angelina jolie"/><category term="anthony hopkins"/><category term="anthony mann"/><category term="anton diffring"/><category term="armin mueller stahl"/><category term="barry newman"/><category term="bastidores"/><category term="batman e robin"/><category term="ben affleck"/><category term="ben ramsey"/><category term="biker movies"/><category term="billy crudup"/><category term="billy dee williams"/><category term="bob dylan"/><category term="bond"/><category term="bong joon-ho"/><category term="brett kelly"/><category term="brigitte nielsen"/><category term="bruce campbell"/><category term="bruce lee"/><category term="bruno mattei"/><category term="budd boetticher"/><category term="budd spencer"/><category term="cameron mitchell"/><category term="cannes"/><category term="caroline munro"/><category term="catherine breillat"/><category term="catherine deneuve"/><category term="charles dance"/><category term="charlize theron"/><category term="cheech marin"/><category term="christian nyby"/><category term="christina Hendricks"/><category term="christoph waltz"/><category term="christopher lambert"/><category term="christopher nolan"/><category term="christopher plummer"/><category term="christopher smith"/><category term="christopher waltz"/><category term="cinebiografia"/><category term="claire denis"/><category term="claudio camaso"/><category term="claudio fragasso"/><category term="collin farrel"/><category term="corey haim"/><category term="craig t. nelson"/><category term="cy endfield"/><category term="dana andrews"/><category term="daniel auteuil"/><category term="daniel barber"/><category term="daniel greene"/><category term="daniella harris"/><category term="danny boyle"/><category term="danny glover"/><category term="dante lam"/><category term="david a. prior"/><category term="david ayer"/><category term="david caruso"/><category term="de vito"/><category term="dennis quaid"/><category term="dieter laser"/><category term="documentario"/><category term="don the dragon wilson"/><category term="duncan jones"/><category term="ed harris"/><category term="edward g robinson"/><category term="edward james olmos"/><category term="elke sommers"/><category term="emmanuelle béart"/><category term="enquete"/><category term="eric red"/><category term="eric rohmer"/><category term="ethan hawke"/><category term="eva mendes"/><category term="ewan mcgregor"/><category term="f. murray abraham"/><category term="fabrice du welz"/><category term="farrah fawcett"/><category term="faye dunaway"/><category term="federico fellini"/><category term="fernando meirelles"/><category term="forrest whitaker"/><category term="frank langella"/><category term="frank miller"/><category term="gabriel byrne"/><category term="gaspar noé"/><category term="gastone moschin"/><category term="gavin hood"/><category term="gena rowlands"/><category term="gene barry"/><category term="george hilton"/><category term="geraldine page"/><category term="gerard butler"/><category term="gianni garko"/><category term="gus van sant"/><category term="györgy pálfi"/><category term="harry wuest"/><category term="heath ledger"/><category term="helena ramos"/><category term="helmut berger"/><category term="henry fonda"/><category term="howard hawks"/><category term="hugh jackman"/><category term="hugo weaving"/><category term="humphrey bogart"/><category term="ian mckellen"/><category term="ice t"/><category term="irene papas"/><category term="isabelle adjani"/><category term="italiano"/><category term="j.g. ballard"/><category term="jack lemmon"/><category term="jack sholder"/><category term="jacques rivette"/><category term="james b harris"/><category term="james belushi"/><category term="james caan"/><category term="james cagney"/><category term="james gray"/><category term="james mason"/><category term="james mcteigue"/><category term="james stewart"/><category term="james woods"/><category term="jean-louis trintignant"/><category term="jece valadão"/><category term="jennifer jason leigh"/><category term="jeroen krabbé"/><category term="jet li"/><category term="jimmy wang yu"/><category term="jj abrams"/><category term="joaquin phoenix"/><category term="joe dante"/><category term="joe piscopo"/><category term="joe sarno"/><category term="joe spinel"/><category term="john avnet"/><category term="john boorman"/><category term="john glover"/><category term="john lithgow"/><category term="john p law"/><category term="johnny depp"/><category term="jonathan mostow"/><category term="juan piquer simón"/><category term="jude law"/><category term="julianne moore"/><category term="julie christie"/><category term="karl malden"/><category term="kelly le brock"/><category term="kieffer sutherland"/><category term="kris kristofferson"/><category term="kurt russel"/><category term="lee van cleef"/><category term="lena olin"/><category term="leonard nimoy"/><category term="leslie cheung"/><category term="lino ventura"/><category term="lionel stander"/><category term="lo lieh"/><category term="lorenzo lamas"/><category term="lou castel"/><category term="louis leterrier"/><category term="luc merenda"/><category term="luchino visconti"/><category term="m. night shyamalan"/><category term="mabrouk el merchi"/><category term="marc foster"/><category term="maria ford"/><category term="marilyn chambers"/><category term="marion cotillard"/><category term="marisa mell"/><category term="marisa tomei"/><category term="mark fergus"/><category term="marlon brando"/><category term="martin campbell"/><category term="matt damon"/><category term="matteo garrone"/><category term="mcg"/><category term="mel gibson"/><category term="michael bay"/><category term="michael crichton"/><category term="michael curtiz"/><category term="michael haneke"/><category term="michael j fox"/><category term="michael jackson"/><category term="michael miller"/><category term="michel piccoli"/><category term="michelangelo antonioni"/><category term="michele m tarantini"/><category term="mike hodges"/><category term="miki sugimoto"/><category term="morgan freeman"/><category term="na hong-jin"/><category term="nazisploitation"/><category term="neil labute"/><category term="nicolas gessner"/><category term="nikos nikolaidis"/><category term="noburu iguchi"/><category term="norifumi suziki"/><category term="nunsploitation"/><category term="o.j. simpson"/><category term="oliver reed"/><category term="olivier marchal"/><category term="oren peli"/><category term="orson welles"/><category term="otto preminger"/><category term="pang brothers"/><category term="pascal laugier"/><category term="paul bettany"/><category term="paul morrissey"/><category term="paul naschy"/><category term="peter medak"/><category term="philipe glass"/><category term="philippe leroy"/><category term="phillip ridley"/><category term="pierce brosnan"/><category term="pierre morel"/><category term="rafal zielinski"/><category term="randolph scott"/><category term="ray milland"/><category term="ray winstone"/><category term="richard burton"/><category term="richard crenna"/><category term="richard fleischer"/><category term="richard gere"/><category term="richard harris"/><category term="richard sarafian"/><category term="richard widmark"/><category term="rick dean"/><category term="rick rosenthal"/><category term="ricky lau"/><category term="robert a endelson"/><category term="robert forster"/><category term="robert houston"/><category term="rock hudson"/><category term="rod steiger"/><category term="romolo guerrieri"/><category term="ron howard"/><category term="ron silver"/><category term="ryuhei kitamura"/><category term="sam raimi"/><category term="sam rockwell"/><category term="sammo hung"/><category term="scott sanders"/><category term="scott stewart"/><category term="sean penn"/><category term="sergio garrone"/><category term="sergio sollima"/><category term="seth rogen"/><category term="shannon tweed"/><category term="soledad miranda"/><category term="stephen daldry"/><category term="stephen king"/><category term="stephen rea"/><category term="stephen sommers"/><category term="steve mcqueen 2"/><category term="stuart rosenberg"/><category term="susan george"/><category term="suzy kendall"/><category term="tane mcclure"/><category term="ted prior"/><category term="terence hill"/><category term="terrence young"/><category term="tom waits"/><category term="tomisaburo wakayama"/><category term="tommy lee wallace"/><category term="traci lord"/><category term="udo kier"/><category term="victoria maurette"/><category term="vincent gardenia"/><category term="vídeo"/><category term="werner herzog"/><category term="william lustig"/><category term="william petersen"/><category term="william sanderson"/><category term="wilson yip"/><category term="wim wenders"/><category term="yukio noda"/><category term="zachary quinto"/><category term="zack snyder"/><category term="Àlex Pastor"/><title type='text'>VÍCIO FRENÉTICO</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>964</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-3691039268995161571</id><published>2026-01-12T11:20:00.003-03:00</published><updated>2026-01-12T11:20:28.563-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ação"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Frank Zagarino"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="John Eyres"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Martin Kove"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Meg Foster"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="sci-fi"/><title type='text'>PROJETO MORTAL (1992)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLWPXbmTiH7wc6F-AjhSn5tOg7aPWVxvuMGfhD6X-kJu5zzodQ8zS-Jft_DLN0jXqZOxvrIv5QSdtHn-uqDxSbUW5DbHnM-oGz-p1l9qouV4CfLA7zYb5xRndZCy6N4ZzU18zJKdocqHpdStbeF3cVo74CXC9epauxU5YSyvqKHjYxhZmV2aQhSGEp9RUC/s2512/GCD_wJNWoAA0Q9a.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1800&quot; data-original-width=&quot;2512&quot; height=&quot;458&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLWPXbmTiH7wc6F-AjhSn5tOg7aPWVxvuMGfhD6X-kJu5zzodQ8zS-Jft_DLN0jXqZOxvrIv5QSdtHn-uqDxSbUW5DbHnM-oGz-p1l9qouV4CfLA7zYb5xRndZCy6N4ZzU18zJKdocqHpdStbeF3cVo74CXC9epauxU5YSyvqKHjYxhZmV2aQhSGEp9RUC/w640-h458/GCD_wJNWoAA0Q9a.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px;&quot;&gt;Acho curioso que ao mesmo tempo em que eu faço um post como o anterior, apontando obras clássicas do cinema mudo e cinema de vanguarda como grandes filmes que ando assistindo, no post seguinte eu trago um filmeco vagabundo de ação dos anos 90. Um pouco de salada, um pouco de droga… Mas é isso, mantendo o espírito do blog, como sempre foi ao longo desses quase vinte anos, aos trancos e barrancos. Estamos aí, e agora quero falar de&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; color: #262626; font-family: inherit; font-size: 20px; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;PROJETO MORTAL&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px;&quot;&gt;(&lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;border: 0px; color: #262626; font-family: inherit; font-size: 20px; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Project: Shadowchaser&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px;&quot;&gt;), do diretor John Eyres.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;À primeira vista,&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;PROJETO MORTAL&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;se anuncia com uma honestidade quase comovente na sua mistura de DURO DE MATAR com O EXTERMINADOR DO FUTURO. E, surpreendentemente, entrega exatamente isso, sem ironia, sem vergonha e sem a menor pretensão de ser algo além de um&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;sci-fi&lt;/em&gt;&amp;nbsp;de ação direto, eficiente e marcado pelo espírito do VHS dos anos 90. O filme surge num momento em que o mercado&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;direct-to-video&lt;/em&gt;&amp;nbsp;fervilhava, alimentado por produções que entendiam perfeitamente o que o público queria. Ação sem frescuras, constante e barulhento, com ritmo acelerado, personagens arquetípicos e, se possível, algum conceito de leve, que não interfira na diversão…&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/X3OG8K1u_o.png?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59829&quot; data-attachment-id=&quot;59829&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;X3OG8K1u_o&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/X3OG8K1u_o.png?fit=700%2C500&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/X3OG8K1u_o.png?fit=300%2C214&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/X3OG8K1u_o.png?fit=1512%2C1080&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;1512,1080&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/12/projeto-mortal-1992/x3og8k1u_o/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;500&quot; sizes=&quot;(max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/X3OG8K1u_o.png?resize=700%2C500&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/X3OG8K1u_o.png?resize=1024%2C731&amp;amp;ssl=1 1024w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/X3OG8K1u_o.png?resize=300%2C214&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/X3OG8K1u_o.png?resize=768%2C549&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/X3OG8K1u_o.png?resize=1200%2C857&amp;amp;ssl=1 1200w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/X3OG8K1u_o.png?resize=150%2C107&amp;amp;ssl=1 150w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/X3OG8K1u_o.png?resize=1000%2C714&amp;amp;ssl=1 1000w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/X3OG8K1u_o.png?w=1512&amp;amp;ssl=1 1512w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/X3OG8K1u_o.png?w=1400&amp;amp;ssl=1 1400w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Nesse caso, o conceito de Eyres foi dar o tal toque&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&amp;nbsp;sci-fi&lt;/em&gt;&amp;nbsp;pra uma trama que tinha como ideia original no roteiro ser apenas um clone mais direto de DURO DE MATAR. No plot, terroristas tomariam um arranha-céu e um zelador do prédio seria o sujeito que tentaria salvar o dia. Interessado em capitalizar a crescente demanda do mercado por ficção científica, o diretor pediu que o seu roteirista, Stephen Lister, adicionasse um toque futurista à história.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Então agora a trama se passa num futuro próximo. E um grupo terrorista toma um hospital localizado num arranha-céu. Ok, nada de muito novo por aqui… Mas a primeira peculiaridade da trama é que o líder do grupo, Romulus, é um ciborgue criado pelo próprio governo, interpretado com presença física, frieza, uma cabeleira platinada e sempre com o abdômen trincado à mostra, por Frank Zagarino. Aliás, o filme abre com uma sequência maravilhosa, minimalista, atmosférica, com Romulus massacrando os cientistas que estavam alí no seu ofício e foge, enquanto a câmera de Eyres filma o corpo de Zagarindo quase de forma fetichista e a trilha tecno-gótico do tema pulsante de Gary Pinder toma conta durante os créditos iniciais.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full is-resized&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_2.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59810&quot; data-attachment-id=&quot;59810&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;1&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;shadowchaser_2&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_2-edited.jpg?fit=595%2C335&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_2-edited.jpg?fit=300%2C169&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_2-edited.jpg?fit=595%2C335&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;595,335&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/shadowchaser_2-2/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;335&quot; sizes=&quot;(max-width: 595px) 100vw, 595px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_2-edited.jpg?resize=595%2C335&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_2-edited.jpg?w=595&amp;amp;ssl=1 595w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_2-edited.jpg?resize=300%2C168&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_2-edited.jpg?resize=150%2C84&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom; width: 840px;&quot; width=&quot;595&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Enfim, o plano dessa rapaziada envolve sequestrar a filha do presidente dos Estados Unidos, interpretada por Meg Foster, que seja lá qual for o motivo, está no hospital. Além de exigir um resgate de 50 milhões de dólares, valor que hoje parece modesto, mas que nos anos 90 ainda era um dinheirão. Sobretudo se você for um ciborgue.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Para lidar com a crise, o FBI, liderado pelo grande Paul Koslo, toma uma decisão tipicamente absurda. Descongelar o arquiteto do prédio, que por acaso está mantido em prisão criogênica, e que não faço ideia do crime que cometeu, um ano antes de Sylvester Stallone e Wesley Snipes em O DEMOLIDOR. A polícia do futuro, com toda a tecnologia disponível, resolve que a melhor ideia é chamar um arquiteto… E essa nem é a segunda peculiaridade do filme, ainda mais bizarra, o lapso de genialidade que de vez em quando encontramos em filmes desse tipo.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Essa segunda peculiaridade genial é que, por um erro burocrático, quem eles acordam é um tal de Desilva, um ex-jogador de futebol americano condenado por homicídio culposo, interpretado por por ninguém menos que Martin Kove. Com uma barba mais fake que a do Gusttavo Lima e numa deliciosa inversão de expectativa para quem o associa automaticamente ao vilão de KARATE KID. E a coisa só melhora. Por sorte, ninguém sabe que descongelaram o cara errado e Desilva, que não é bobo e não quer voltar pro freezer, resolve fingir ser o tal arquiteto. Acaba mergulhado na missão suicida de invadir o local, tornando-se um herói relutante à força das circunstâncias.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full is-resized&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_1.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59812&quot; data-attachment-id=&quot;59812&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;1&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;shadowchaser_1&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_1-edited.jpg?fit=592%2C333&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_1-edited.jpg?fit=300%2C169&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_1-edited.jpg?fit=592%2C333&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;592,333&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/shadowchaser_1-2/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;333&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 592px) 100vw, 592px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_1-edited.jpg?resize=592%2C333&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_1-edited.jpg?w=592&amp;amp;ssl=1 592w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_1-edited.jpg?resize=300%2C168&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_1-edited.jpg?resize=150%2C84&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom; width: 840px;&quot; width=&quot;592&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Levando em conta que estamos tratando aqui de um filme B, produzido para o mercado de vídeo, com suas limitações orçamentárias, até que o diretor John Eyres conduz tudo com habilidade e uma urgência quase imprudente. Não é que tenha uma abundância absurda de tiroteios, explosões e confrontos (embora tenha uma boa dose disso tudo), mas é um filme que tenta manter o público interessado pelas situações criadas a partir dessa fórmula, dessa estrutura de DURO DE MATAR com aquele ritmo que não dá muito tempo pra respiros. A construção de personagens é quase mínima, o filme não quer que você tenha muito tempo pra refletir demais sobre motivações, tá mais interessado em empurrar a trama pra frente. E nisso ele é competente.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;E temos os lampejos de humor. A maioria das vezes involuntários, mas também os assumidos, sobretudo com o personagem de Kove, que é um sujeito engraçado sendo esse cara errado no filme certo, que acaba aceitando a posição que se encontra. E adota uma postura meio resignada, meio cínica, sempre com um sorrisinho no rosto, mesmo diante do perigo.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;E quando resolve falar a verdade, os caras do FBI já não tem muita escolha. É o que tem pra hoje… O riso vem dessa fricção, um sujeito comum, meio bruto, meio cínico, jogado numa narrativa que espera dele um heroísmo que ele, à princípio, não tem interesse. Ele definitivamente não é um John McClane (o Bruce Willis em DURO DE MATAR). E é essa falta de vergonha na cara que torna o personagem tão simpático e cômico. E tem uma química ainda mais hilária com a Meg Foster, que tá ótima por aqui.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full is-resized&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_4.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59822&quot; data-attachment-id=&quot;59822&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;1&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;shadowchaser_4&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_4-edited.jpg?fit=595%2C335&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_4-edited.jpg?fit=300%2C169&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_4-edited.jpg?fit=595%2C335&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;595,335&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/shadowchaser_4-2/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;335&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 595px) 100vw, 595px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_4-edited.jpg?resize=595%2C335&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_4-edited.jpg?w=595&amp;amp;ssl=1 595w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_4-edited.jpg?resize=300%2C168&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_4-edited.jpg?resize=150%2C84&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom; width: 840px;&quot; width=&quot;595&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full is-resized&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_15.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59815&quot; data-attachment-id=&quot;59815&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;shadowchaser_15&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_15-edited.jpg?fit=591%2C332&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_15-edited.jpg?fit=300%2C169&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_15-edited.jpg?fit=591%2C332&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;591,332&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/shadowchaser_15-2/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;332&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 591px) 100vw, 591px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_15-edited.jpg?resize=591%2C332&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_15-edited.jpg?w=591&amp;amp;ssl=1 591w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_15-edited.jpg?resize=300%2C168&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser_15-edited.jpg?resize=150%2C84&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom; width: 840px;&quot; width=&quot;591&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Já o Zagarino é o completo oposto. Um achado como Romulus, seu ciborgue, embora raramente “mostre” sua natureza mecânica de forma explícita, convence pela presença e pela sensação de ameaça contínua. Claro, o sujeito não é um Schwarzenegger e de vez em quando tive que segurar o riso pela sua performance robótica. Mas funciona na maior parte do tempo. As sequências perto do final em que persegue Kove e Foster pelos corredores desse escritório transformado em hospital pro filme demonstram sua imponência.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Curiosamente, o fato de o filme evitar grandes revelações visuais, sem exoesqueletos metálicos ou efeitos extravagantes, acaba reforçando o caráter quase abstrato do personagem, a de que Romulus é uma força criada pelo homem que escapa ao controle. Mas quanto a isso, o filme ainda tem umas reviravoltas, que envolvem o personagem de Joss Ackland (o vilão de MÁQUINA MORTÍFERA 2), que é o cabeça por trás do projeto que criou Romulus…&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;De qualquer forma, é por aqui que&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;PROJETO MORTAL&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;começa a revelar algo além do entretenimento. Por trás do espetáculo B, existe um comentário, talvez involuntário, sobre o estado das coisas no mundo moderno e que reflete a realidade. Desilva não é quem dizem que ele é, mas precisa agir como se fosse para sobreviver. Romulus, por sua vez, é uma criação artificial que encarna o poder, a eficiência e a violência do próprio sistema que o gerou. O fato é que ambos são produtos de erros administrativos, decisões apressadas de estruturas burocráticas falhas e da mentira sustentada no improviso. Ou seja, desde 1992 os governos não mudaram nada… Se tivessem assistido a&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;PROJETO MORTAL&lt;/strong&gt;, quem sabe?&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full is-resized&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser-1.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59817&quot; data-attachment-id=&quot;59817&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;1&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;shadowchaser-1&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser-1.jpg?fit=595%2C300&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser-1.jpg?fit=300%2C151&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser-1.jpg?fit=595%2C300&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;595,300&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/12/projeto-mortal-1992/shadowchaser-1/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;300&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 595px) 100vw, 595px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser-1.jpg?resize=595%2C300&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser-1.jpg?w=595&amp;amp;ssl=1 595w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser-1.jpg?resize=300%2C151&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/shadowchaser-1.jpg?resize=150%2C76&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom; width: 840px;&quot; width=&quot;595&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Mas é algo que fica nas entrelinhas. Não vou dizer nem que um filme desse tenha “camadas”, mas é algo a se refletir no meio dos tiroteios e explosões. Até porque é só um exemplar bem executado de cinema de ação B, confortável em sua condição e consciente de seus limites. Não tenta ser mais inteligente do que é, nem mais profundo do que precisa. E tecnicamente, o filme até que surpreende. A ação é bem pensada dentro daquilo que se propuseram a fazer aqui, apesar do Romulus ser o ciborgue com a pior mira que já vi na minha vida, o que transforma alguns momentos numa mistura de “&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;esses caras têm noção do que estão filmando?&lt;/em&gt;” com aquele humor involuntário que já mencionei. O uso de maquetes e efeitos práticos é sólido, e o aproveitamento de locações, incluindo cenários reutilizados de ALIEN³, revela uma certa criatividade de quem sabe fazer muito com pouco. Não é a toa que Eyres é muitas vezes apontado como um herdeiro do estilo Albert Pyun de filmar. A fotografia é limpa, a montagem às vezes é tosca, mas o filme todo tem uma energia boa.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;A sequências do confronto final entre Kove e Zagarino poderia render mais como clímax? Poderia, mas não vou julgar. Até porque logo depois temos Kove pendurado num helicóptero na frente de um&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;chroma key&lt;/em&gt;&amp;nbsp;tosco que é uma belezura. E com direito a uma aparição final do ciborgue que me surpreendeu. Enfim, há filmes muito piores, mais preguiçosos dentro da mesma linhagem. Enquanto&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;PROJETO MORTAL&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;pulsa com mais vontade, do vilão carismático ao herói improvisado, do conceito absurdo à execução que é de uma sinceridade que me pega. Não surpreende que o filme tenha gerado várias continuações, mesmo que não tenham qualquer ligação com este aqui.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59819&quot; data-attachment-id=&quot;59819&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;GCD8kCEXIAEERIp&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?fit=700%2C502&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?fit=300%2C215&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?fit=2512%2C1800&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;2512,1800&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/12/projeto-mortal-1992/gcd8kcexiaeerip/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;502&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?resize=700%2C502&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?resize=1024%2C734&amp;amp;ssl=1 1024w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?resize=300%2C215&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?resize=768%2C550&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?resize=1536%2C1101&amp;amp;ssl=1 1536w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?resize=2048%2C1468&amp;amp;ssl=1 2048w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?resize=1200%2C860&amp;amp;ssl=1 1200w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?resize=150%2C107&amp;amp;ssl=1 150w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?resize=1000%2C717&amp;amp;ssl=1 1000w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?w=1400&amp;amp;ssl=1 1400w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GCD8kCEXIAEERIp.jpg?w=2100&amp;amp;ssl=1 2100w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/3691039268995161571/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2026/01/projeto-mortal-1992.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/3691039268995161571'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/3691039268995161571'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2026/01/projeto-mortal-1992.html' title='PROJETO MORTAL (1992)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLWPXbmTiH7wc6F-AjhSn5tOg7aPWVxvuMGfhD6X-kJu5zzodQ8zS-Jft_DLN0jXqZOxvrIv5QSdtHn-uqDxSbUW5DbHnM-oGz-p1l9qouV4CfLA7zYb5xRndZCy6N4ZzU18zJKdocqHpdStbeF3cVo74CXC9epauxU5YSyvqKHjYxhZmV2aQhSGEp9RUC/s72-w640-h458-c/GCD_wJNWoAA0Q9a.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-6707537270699565311</id><published>2026-01-11T20:07:00.003-03:00</published><updated>2026-01-11T20:07:27.984-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="lista"/><title type='text'>ALGUMAS OBRAS-PRIMAS CONFERIDAS EM 2025</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px;&quot;&gt;Pra finalizar o período de listas de 2025. Aqui vai uma pequena relação de dez filmes conhecidos ou não, celebrados ou não, que, seja lá por quais motivos, só fui assistir pela primeira vez no ano passado. Não tem posições de preferência, coloquei em ordem cronológica mesmo, mas alguns provavelmente entrariam numa lista atualizada dos meus 100 filmes favoritos.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Os textículos que acompanham são de anotações do meu&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://letterboxd.com/ronaldperrone/&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Letterboxd&lt;/a&gt;&lt;/em&gt;.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/intolerancia.png?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59783&quot; data-attachment-id=&quot;59783&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;intolerancia&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/intolerancia.png?fit=700%2C525&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/intolerancia.png?fit=300%2C225&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/intolerancia.png?fit=1000%2C750&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;1000,750&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/11/obras-primas-cinema/intolerancia/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; fetchpriority=&quot;high&quot; height=&quot;525&quot; sizes=&quot;(max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/intolerancia.png?resize=700%2C525&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/intolerancia.png?w=1000&amp;amp;ssl=1 1000w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/intolerancia.png?resize=300%2C225&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/intolerancia.png?resize=768%2C576&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/intolerancia.png?resize=800%2C600&amp;amp;ssl=1 800w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/intolerancia.png?resize=600%2C450&amp;amp;ssl=1 600w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/intolerancia.png?resize=400%2C300&amp;amp;ssl=1 400w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/intolerancia.png?resize=200%2C150&amp;amp;ssl=1 200w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/intolerancia.png?resize=150%2C113&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;h2 class=&quot;wp-block-heading&quot; style=&quot;background-color: white; border: 0px; clear: both; font-family: Poppins, sans-serif; font-size: 1em; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; text-transform: uppercase; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-size: 20px; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;INTOLERANCE: LOVE’S STRUGGLE THROUGHOUT THE AGES&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;1916, de D.W. Griffith&lt;/h2&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Épico monumental, com a montagem inovadora e a grandiosidade das cenas que ainda surpreendem depois de mais de um século. Quatro histórias interligadas que mostram como a intolerância atravessa eras. Absolutamente&amp;nbsp;magnífico.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267.webp?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59781&quot; data-attachment-id=&quot;59781&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267.webp?fit=700%2C525&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267.webp?fit=300%2C225&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267.webp?fit=960%2C720&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;960,720&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/11/obras-primas-cinema/vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;525&quot; sizes=&quot;(max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267.webp?resize=700%2C525&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267.webp?w=960&amp;amp;ssl=1 960w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267.webp?resize=300%2C225&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267.webp?resize=768%2C576&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267.webp?resize=800%2C600&amp;amp;ssl=1 800w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267.webp?resize=600%2C450&amp;amp;ssl=1 600w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267.webp?resize=400%2C300&amp;amp;ssl=1 400w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267.webp?resize=200%2C150&amp;amp;ssl=1 200w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2020-11-22-18h21m47s267.webp?resize=150%2C113&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;h2 class=&quot;wp-block-heading&quot; style=&quot;background-color: white; border: 0px; clear: both; font-family: Poppins, sans-serif; font-size: 1em; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; text-transform: uppercase; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-size: 20px; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;THE ROAD TO YESTERDAY&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;1925, de Cecil B. DeMille&lt;/h2&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Mistura fascinante de romance contemporâneo e drama histórico de época. Através de um acidente de trem (aliás, uma cena espetacular!), o filme nos transporta para o século XVII, sugerindo que os conflitos amorosos e de outras particularidades do presente são ecos de vidas passadas e pecados não resolvidos. O puro suco do entretenimento da “velha&amp;nbsp;Hollywood”.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/8pc3ng.png?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59779&quot; data-attachment-id=&quot;59779&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;8pc3ng&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/8pc3ng.png?fit=700%2C533&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/8pc3ng.png?fit=300%2C228&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/8pc3ng.png?fit=946%2C720&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;946,720&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/11/obras-primas-cinema/8pc3ng/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;533&quot; sizes=&quot;(max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/8pc3ng.png?resize=700%2C533&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/8pc3ng.png?w=946&amp;amp;ssl=1 946w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/8pc3ng.png?resize=300%2C228&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/8pc3ng.png?resize=768%2C585&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/8pc3ng.png?resize=150%2C114&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;h2 class=&quot;wp-block-heading&quot; style=&quot;background-color: white; border: 0px; clear: both; font-family: Poppins, sans-serif; font-size: 1em; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; text-transform: uppercase; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-size: 20px; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;THE UNKNOWN&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;1927, de Tod Browning&lt;/h2&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Melodrama grotesco e cruel. Lon Chaney é um criminoso que finge não ter os braços para trabalhar em um circo e esconder sua identidade, mas acaba desenvolvendo uma obsessão doentia por uma moça, (Joan Crawford), traumatizada por homens de braços fortes. A performance de Chaney “sem braços” é visceral e o filme leva o drama ao extremo, numa história de amor doentia que termina em puro&amp;nbsp;horror.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2019-05-14-15h13m10s241.png?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59778&quot; data-attachment-id=&quot;59778&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;vlcsnap-2019-05-14-15h13m10s241&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2019-05-14-15h13m10s241.png?fit=700%2C525&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2019-05-14-15h13m10s241.png?fit=300%2C225&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2019-05-14-15h13m10s241.png?fit=768%2C576&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;768,576&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/11/obras-primas-cinema/vlcsnap-2019-05-14-15h13m10s241/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;525&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2019-05-14-15h13m10s241.png?resize=700%2C525&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2019-05-14-15h13m10s241.png?w=768&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2019-05-14-15h13m10s241.png?resize=300%2C225&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2019-05-14-15h13m10s241.png?resize=600%2C450&amp;amp;ssl=1 600w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2019-05-14-15h13m10s241.png?resize=400%2C300&amp;amp;ssl=1 400w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2019-05-14-15h13m10s241.png?resize=200%2C150&amp;amp;ssl=1 200w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/vlcsnap-2019-05-14-15h13m10s241.png?resize=150%2C113&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;h2 class=&quot;wp-block-heading&quot; style=&quot;background-color: white; border: 0px; clear: both; font-family: Poppins, sans-serif; font-size: 1em; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; text-transform: uppercase; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-size: 20px; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;HELLZAPOPPIN’&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;1941, de H. C. Potter&lt;/h2&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Os&amp;nbsp;primeiros 15 minutos. Um dos momentos mais inventivos que eu já pude testemunhar num filme. O restante não chega no mesmo nível, mas mantém a graça. Um caos delicioso que atropela a lógica narrativa com metalinguagem, piadas visuais, quebra da quarta parede e nonsense puro, que ignora qualquer tentativa de coesão para mergulhar numa anarquia cômica. Antecipa o humor de Monty Python, Looney Tunes, Mel Brooks, ZAZ.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Um clássico subversivo que impressionou todo mundo com quem eu falei pós&amp;nbsp;sessão, nos&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Encontros de Cinema do Fundão&lt;/em&gt;, em Portugal. Quem escolheu o filme pra passar, com carta branca, foi o maestro Enzo G. Castellari, que estava presente na&amp;nbsp;sessão. Histórico.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/20000.Leagues.Under_.the_.Sea_.1954.720p.BluRay.x264-CtrlHD.mkv_snapshot_01.13.29.928.png?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59777&quot; data-attachment-id=&quot;59777&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;20000.Leagues.Under.the.Sea.1954.720p.BluRay.x264-CtrlHD.mkv_snapshot_01.13.29.928&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/20000.Leagues.Under_.the_.Sea_.1954.720p.BluRay.x264-CtrlHD.mkv_snapshot_01.13.29.928.png?fit=700%2C275&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/20000.Leagues.Under_.the_.Sea_.1954.720p.BluRay.x264-CtrlHD.mkv_snapshot_01.13.29.928.png?fit=300%2C118&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/20000.Leagues.Under_.the_.Sea_.1954.720p.BluRay.x264-CtrlHD.mkv_snapshot_01.13.29.928.png?fit=1280%2C502&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;1280,502&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/11/obras-primas-cinema/20000-leagues-under-the-sea-1954-720p-bluray-x264-ctrlhd-mkv_snapshot_01-13-29-928/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;275&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/20000.Leagues.Under_.the_.Sea_.1954.720p.BluRay.x264-CtrlHD.mkv_snapshot_01.13.29.928.png?resize=700%2C275&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/20000.Leagues.Under_.the_.Sea_.1954.720p.BluRay.x264-CtrlHD.mkv_snapshot_01.13.29.928.png?resize=1024%2C402&amp;amp;ssl=1 1024w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/20000.Leagues.Under_.the_.Sea_.1954.720p.BluRay.x264-CtrlHD.mkv_snapshot_01.13.29.928.png?resize=300%2C118&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/20000.Leagues.Under_.the_.Sea_.1954.720p.BluRay.x264-CtrlHD.mkv_snapshot_01.13.29.928.png?resize=768%2C301&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/20000.Leagues.Under_.the_.Sea_.1954.720p.BluRay.x264-CtrlHD.mkv_snapshot_01.13.29.928.png?resize=1200%2C471&amp;amp;ssl=1 1200w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/20000.Leagues.Under_.the_.Sea_.1954.720p.BluRay.x264-CtrlHD.mkv_snapshot_01.13.29.928.png?resize=150%2C59&amp;amp;ssl=1 150w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/20000.Leagues.Under_.the_.Sea_.1954.720p.BluRay.x264-CtrlHD.mkv_snapshot_01.13.29.928.png?resize=1000%2C392&amp;amp;ssl=1 1000w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/20000.Leagues.Under_.the_.Sea_.1954.720p.BluRay.x264-CtrlHD.mkv_snapshot_01.13.29.928.png?w=1280&amp;amp;ssl=1 1280w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;h2 class=&quot;wp-block-heading&quot; style=&quot;background-color: white; border: 0px; clear: both; font-family: Poppins, sans-serif; font-size: 1em; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; text-transform: uppercase; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-size: 20px; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;20,000 LEAGUES UNDER THE SEA&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;1954, de Richard Fleischer&lt;/h2&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;What is it?&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Burial ceremony under the&amp;nbsp;sea.&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;E de repente estamos assistindo a algumas das imagens mais incríveis da história do cinema. O&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Nautilus&amp;nbsp;&lt;/em&gt;é um mundo onde maravilha e horror convivem. Onde enterros subaquáticos têm a serenidade de um rito ancestral e monstros gigantes emergem como parte natural desse universo. No centro tá o Capitão Nemo de James Mason, figura trágica empurrada pelo ódio e pela perda. Um gênio que oscila entre tirano e criança ferida, e o filme acompanha esse abismo. Ao seu redor, Kirk Douglas encarna o impulso mais terreno, quase um contraponto humano à grandiosidade sombria do&amp;nbsp;capitão.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Fleischer filma esse universo de Julio Verne com uma rara clareza imaginativa. É até curiosa a sua escolha para comandar essa super produção. Richard Fleischer é filho de Max Fleischer, um dos maiores concorrentes da&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Disney&lt;/em&gt;, pioneiro no desenvolvimento de desenhos animados. Responsável pela transformação de personagens de história em quadrinhos para a animação, como&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Betty Boop&lt;/em&gt;&amp;nbsp;e&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Popeye&lt;/em&gt;. E, bom, este filme é uma produção da&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Disney&lt;/em&gt;.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Consta que Fleischer chegou a procurar Walt Disney pra perguntar se ele sabia quem ele era, de quem era filho. E Disney respondeu que sabia muito bem e que o contratara porque o considerava a melhor pessoa para o trabalho. E de fato, era mesmo. Em outra entrevista, para a&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Cahiers&lt;/em&gt;, na época de VIAGEM FANTÁSTICA (1966), Fleischer ressalta a influência de seu pai pro visual de seus filmes e que este aqui especificamente é quase um desenho animado. Mas é também um grande trabalho de cinema. A cada sequência de&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;20,000 LEAGUES UNDER THE SEA&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;parece que seu cinema tenta tocar algo absoluto, algo que os olhos nunca viram antes, a beleza, o terror, o desejo de compreender o que nunca se deixa agarrar. É uma aventura clássica com alma inquieta, uma das grandes sinfonias visuais que Hollywood já&amp;nbsp;produziu.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GER5QJ-X0AAPF9b.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59775&quot; data-attachment-id=&quot;59775&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;GER5QJ-X0AAPF9b&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GER5QJ-X0AAPF9b.jpg?fit=700%2C271&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GER5QJ-X0AAPF9b.jpg?fit=300%2C116&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GER5QJ-X0AAPF9b.jpg?fit=1366%2C530&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;1366,530&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/11/obras-primas-cinema/ger5qj-x0aapf9b/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;271&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GER5QJ-X0AAPF9b.jpg?resize=700%2C271&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GER5QJ-X0AAPF9b.jpg?resize=1024%2C397&amp;amp;ssl=1 1024w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GER5QJ-X0AAPF9b.jpg?resize=300%2C116&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GER5QJ-X0AAPF9b.jpg?resize=768%2C298&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GER5QJ-X0AAPF9b.jpg?resize=1200%2C466&amp;amp;ssl=1 1200w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GER5QJ-X0AAPF9b.jpg?resize=150%2C58&amp;amp;ssl=1 150w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GER5QJ-X0AAPF9b.jpg?resize=1000%2C388&amp;amp;ssl=1 1000w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GER5QJ-X0AAPF9b.jpg?w=1366&amp;amp;ssl=1 1366w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;h2 class=&quot;wp-block-heading&quot; style=&quot;background-color: white; border: 0px; clear: both; font-family: Poppins, sans-serif; font-size: 1em; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; text-transform: uppercase; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-size: 20px; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;VIOLENT SATURDAY&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;1955, de Richard Fleischer&lt;/h2&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Tenho visto muitos Fleischer atualmente, então… O filme pega a estrutura de um&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;heist movie&lt;/em&gt;, filme de assalto,&amp;nbsp;e transforma num raio-X de uma cidadezinha americana hipócrita. A trama acompanha três criminosos preparando um assalto a banco enquanto, em paralelo, a comunidade vive seus pequenos dramas de adultério, dívidas, alcoolismo, frustração sexual, covardia, etc… Fleischer filma em CinemaScope e cores vibrantes, criando um contraste maravilhoso entre o visual “postal” da cidade e a podridão moral que vai emergindo. Cada enquadramento é milimetricamente pensado, o que torna isso aqui um prazer aos olhos. O nível é esse aqui:&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FY5sTkXXwAAg2CN.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59762&quot; data-attachment-id=&quot;59762&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;FY5sTkXXwAAg2CN&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FY5sTkXXwAAg2CN.jpg?fit=700%2C273&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FY5sTkXXwAAg2CN.jpg?fit=300%2C117&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FY5sTkXXwAAg2CN.jpg?fit=1920%2C748&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;1920,748&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/11/obras-primas-cinema/fy5stkxxwaag2cn/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;273&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FY5sTkXXwAAg2CN.jpg?resize=700%2C273&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FY5sTkXXwAAg2CN.jpg?resize=1024%2C399&amp;amp;ssl=1 1024w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FY5sTkXXwAAg2CN.jpg?resize=300%2C117&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FY5sTkXXwAAg2CN.jpg?resize=768%2C299&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FY5sTkXXwAAg2CN.jpg?resize=1536%2C598&amp;amp;ssl=1 1536w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FY5sTkXXwAAg2CN.jpg?resize=1200%2C468&amp;amp;ssl=1 1200w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FY5sTkXXwAAg2CN.jpg?resize=150%2C58&amp;amp;ssl=1 150w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FY5sTkXXwAAg2CN.jpg?resize=1000%2C390&amp;amp;ssl=1 1000w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FY5sTkXXwAAg2CN.jpg?w=1920&amp;amp;ssl=1 1920w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FY5sTkXXwAAg2CN.jpg?w=1400&amp;amp;ssl=1 1400w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;E a geografia, a noção do espaço durante algumas sequências, como a do assalto ou no clímax na fazenda é de uma clareza e tensão impressionantes. Já demonstra um Fleischer no auge da precisão como diretor de ação. O elenco (formado por gente grande, do nível de Victor Mature, Ernest Borgnine, Lee Marvin) sustenta personagens que parecem arquétipos à primeira vista, mas ganham camadas de fragilidade. É aquele tipo de filme que prova como o cinema de gênero dos anos 50 podia ser ferozmente moderno. Um&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;noir&lt;/em&gt;&amp;nbsp;a céu aberto, em&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Technicolor&lt;/em&gt;, que desmonta o mito da comunidade perfeita e termina com uma catarse tão violenta quanto moralmente ambígua. Até o momento em que faço essa peregrinação pelo cinema do homem, é a obra-prima do&amp;nbsp;Fleischer.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full is-resized&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/G0mQYXfWgAANU0k.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59774&quot; data-attachment-id=&quot;59774&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;G0mQYXfWgAANU0k&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/G0mQYXfWgAANU0k.jpg?fit=636%2C482&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/G0mQYXfWgAANU0k.jpg?fit=300%2C227&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/G0mQYXfWgAANU0k.jpg?fit=636%2C482&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;636,482&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/11/obras-primas-cinema/g0mqyxfwgaanu0k/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;482&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 636px) 100vw, 636px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/G0mQYXfWgAANU0k.jpg?resize=636%2C482&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/G0mQYXfWgAANU0k.jpg?w=636&amp;amp;ssl=1 636w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/G0mQYXfWgAANU0k.jpg?resize=300%2C227&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/G0mQYXfWgAANU0k.jpg?resize=150%2C114&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom; width: 840px;&quot; width=&quot;636&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;h2 class=&quot;wp-block-heading&quot; style=&quot;background-color: white; border: 0px; clear: both; font-family: Poppins, sans-serif; font-size: 1em; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; text-transform: uppercase; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-size: 20px; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;WINDOW WATER BABY MOVING&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;1959, de Stan Brakhage&lt;/h2&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;2025 foi um ano em que me debrucei, por um certo período, no cinema experimental. E inevitavelmente acabei esbarrando em várias coisas de Stan Brakhage, que é, talvez, o grande nome do cinema de vanguarda americano. E foi recompensador.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;WINDOW WATER BABY MOVING&lt;/strong&gt;, por exemplo, foi uma das experiências mais fascinantes que tive com cinema nos últimos tempos (só perde pra assistir KEOMA na presença do próprio Castellari). Um filme visceral e poético, o registro documental do nascimento da primeira filha de Brakhage se transforma em percepção sensorial e emocional, com a câmera se movendo de forma hipnotizante, explorando o corpo da mãe, Jane Wodening, e a vida que cresce dentro dela. Entre ternura e desconforto, beleza e choque, redefine o cinema como experiência&amp;nbsp;corporal.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GtFwjP7XEAA9zit.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59770&quot; data-attachment-id=&quot;59770&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;GtFwjP7XEAA9zit&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GtFwjP7XEAA9zit.jpg?fit=700%2C438&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GtFwjP7XEAA9zit.jpg?fit=300%2C188&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GtFwjP7XEAA9zit.jpg?fit=2070%2C1294&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;2070,1294&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/11/obras-primas-cinema/gtfwjp7xeaa9zit/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;438&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GtFwjP7XEAA9zit.jpg?resize=700%2C438&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GtFwjP7XEAA9zit.jpg?resize=1024%2C640&amp;amp;ssl=1 1024w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GtFwjP7XEAA9zit.jpg?resize=300%2C188&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GtFwjP7XEAA9zit.jpg?resize=768%2C480&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GtFwjP7XEAA9zit.jpg?resize=1536%2C960&amp;amp;ssl=1 1536w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GtFwjP7XEAA9zit.jpg?resize=2048%2C1280&amp;amp;ssl=1 2048w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GtFwjP7XEAA9zit.jpg?resize=1200%2C750&amp;amp;ssl=1 1200w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GtFwjP7XEAA9zit.jpg?resize=150%2C94&amp;amp;ssl=1 150w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GtFwjP7XEAA9zit.jpg?resize=1000%2C625&amp;amp;ssl=1 1000w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GtFwjP7XEAA9zit.jpg?w=1400&amp;amp;ssl=1 1400w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQmmEWYAAgHSS.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59772&quot; data-attachment-id=&quot;59772&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;GzsQmmEWYAAgHSS&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQmmEWYAAgHSS.jpg?fit=700%2C531&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQmmEWYAAgHSS.jpg?fit=300%2C228&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQmmEWYAAgHSS.jpg?fit=1328%2C1008&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;1328,1008&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/11/obras-primas-cinema/gzsqmmewyaaghss/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;531&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQmmEWYAAgHSS.jpg?resize=700%2C531&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQmmEWYAAgHSS.jpg?resize=1024%2C777&amp;amp;ssl=1 1024w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQmmEWYAAgHSS.jpg?resize=300%2C228&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQmmEWYAAgHSS.jpg?resize=768%2C583&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQmmEWYAAgHSS.jpg?resize=1200%2C911&amp;amp;ssl=1 1200w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQmmEWYAAgHSS.jpg?resize=150%2C114&amp;amp;ssl=1 150w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQmmEWYAAgHSS.jpg?resize=1000%2C759&amp;amp;ssl=1 1000w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQmmEWYAAgHSS.jpg?w=1328&amp;amp;ssl=1 1328w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQldzXoAA_TB4.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59773&quot; data-attachment-id=&quot;59773&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;GzsQldzXoAA_TB4&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQldzXoAA_TB4.jpg?fit=700%2C533&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQldzXoAA_TB4.jpg?fit=300%2C228&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQldzXoAA_TB4.jpg?fit=1419%2C1080&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;1419,1080&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/11/obras-primas-cinema/gzsqldzxoaa_tb4/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;533&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQldzXoAA_TB4.jpg?resize=700%2C533&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQldzXoAA_TB4.jpg?resize=1024%2C779&amp;amp;ssl=1 1024w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQldzXoAA_TB4.jpg?resize=300%2C228&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQldzXoAA_TB4.jpg?resize=768%2C585&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQldzXoAA_TB4.jpg?resize=1200%2C913&amp;amp;ssl=1 1200w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQldzXoAA_TB4.jpg?resize=150%2C114&amp;amp;ssl=1 150w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQldzXoAA_TB4.jpg?resize=1000%2C761&amp;amp;ssl=1 1000w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/GzsQldzXoAA_TB4.jpg?w=1419&amp;amp;ssl=1 1419w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;h2 class=&quot;wp-block-heading&quot; style=&quot;background-color: white; border: 0px; clear: both; font-family: Poppins, sans-serif; font-size: 1em; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; text-transform: uppercase; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-size: 20px; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;DOG STAR MAN&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;1965, de Stan Brakhage&lt;/h2&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Outro Brakhage. Este aqui é o seu épico, o estudo mais radical sobre percepção e visão que o sujeito fez até aquela altura. Um marco do cinema experimental e da arte visual do século&amp;nbsp;XX.&lt;/p&gt;&lt;blockquote class=&quot;wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow&quot; style=&quot;background-color: white; border: 0px; box-sizing: border-box; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 1.5em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; quotes: &amp;quot;&amp;quot; &amp;quot;&amp;quot;; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;“&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Basicamente, há uma única ação: um lenhador, interpretado por Brakhage, sobe uma colina e corta uma árvore. Mas o filme se desdobra a partir disso e repete partes dessa ação, da paisagem, do universo, com imagens telescópicas do sol, da lua, das estrelas, de sua família, de um coração batendo, dos pulmões e da corrente sanguínea, e mesmo de células microscópicas. A maior parte da fotografia foi feita em 1959-60 e depois editada e reeditada em cinco seções: Prelúdio e Partes Um a Quatro&lt;/em&gt;” – Sheldon Renan (no livro&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Uma Introdução ao cinema Underground&amp;nbsp;Americano&lt;/em&gt;)&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;No&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Prelúdio&lt;/strong&gt;, Brakhage estabelece a base conceitual do projeto. Um material visual caótico e denso, composto por sobreposições, distorções e cores que parecem buscar o limite da experiência sensorial. A&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Parte Um&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;mostra o lenhador subindo a montanha, com seu cachorro e carregando um machado, quase um gesto arquetípico, filmado de forma fragmentada. Uma ação simples que se transforma numa metáfora sobre esforço, existência e consciência. Na&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Parte Dois&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;a montagem volta a acelerar e se torna mais agressiva. Um retorno às origens da vida, mostra o que parece ser o subconsciente de um recém-nascido. É o ponto alto do filme pra mim, o segmento mais bonito, alternando imagens de um bebê, imagens abstratas e texturas que evocam processos mentais e fisiológicos.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;A&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Parte Três&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;segue a mesma linha da&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Parte Dois&lt;/strong&gt;. Mas agora me parece uma regressão ainda mais profunda, a da intimidade sexual: corpos, pele, vislumbres de rostos e dos órgãos sexuais (às vezes planos detalhados do que parecem ser o interior dos corpos, coração batendo, músculos, corrente sanguínea), sobreposições com imagens abstratas e mais texturas. E a&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Parte 4&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;é o encerramento do ciclo, a figura do lenhador retorna brevemente, mas já dissolvida na abstração. A escalada se torna simbólica, uma tentativa de compreender a experiência visual em sua totalidade, do concreto ao puramente&amp;nbsp;sensorial.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FsoP6u6WIAIxCbZ.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59767&quot; data-attachment-id=&quot;59767&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;FsoP6u6WIAIxCbZ&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FsoP6u6WIAIxCbZ.jpg?fit=700%2C522&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FsoP6u6WIAIxCbZ.jpg?fit=300%2C224&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FsoP6u6WIAIxCbZ.jpg?fit=1146%2C855&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;1146,855&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/11/obras-primas-cinema/fsop6u6wiaixcbz/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;522&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FsoP6u6WIAIxCbZ.jpg?resize=700%2C522&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FsoP6u6WIAIxCbZ.jpg?resize=1024%2C764&amp;amp;ssl=1 1024w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FsoP6u6WIAIxCbZ.jpg?resize=300%2C224&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FsoP6u6WIAIxCbZ.jpg?resize=768%2C573&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FsoP6u6WIAIxCbZ.jpg?resize=200%2C150&amp;amp;ssl=1 200w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FsoP6u6WIAIxCbZ.jpg?resize=150%2C112&amp;amp;ssl=1 150w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FsoP6u6WIAIxCbZ.jpg?resize=1000%2C746&amp;amp;ssl=1 1000w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/FsoP6u6WIAIxCbZ.jpg?w=1146&amp;amp;ssl=1 1146w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;h2 class=&quot;wp-block-heading&quot; style=&quot;background-color: white; border: 0px; clear: both; font-family: Poppins, sans-serif; font-size: 1em; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; text-transform: uppercase; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-size: 20px; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;WAVELENGTH&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;1967, de Michael Snow&lt;/h2&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Mais cinema experimental. Já tinha visto, há alguns anos, todas as 3 horas de LA RÉGION CENTRALE&amp;nbsp;e agora fui nessa outra maravilha, que é&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;WAVELENGHT&lt;/strong&gt;. Uma viagem minimalista e meditativa de 45 minutos em que durante a projeção, a câmera estática faz um único e lento zoom, atravessando um&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;loft&lt;/em&gt;&amp;nbsp;em Nova York, de um plano geral até uma foto de um oceano que tá pendurada na parede oposta, revelando todos os detalhes do recinto pelo caminho, transformando o espaço banal de um apartamento em algo quase hipnótico. Entre mudanças de luz, filtros, sons e pequenos gestos narrativos, o filme força a encarar o tempo e a percepção quase como uma matéria-prima do próprio cinema. E a beleza do filme tá nessa jornada gradual. É um troço radical, que desafia a percepção das coisas, mas também se revela como uma das mais puras investigações sobre o olhar no&amp;nbsp;cinema.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full is-resized&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/F7s_N39XkAA3eXE.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59766&quot; data-attachment-id=&quot;59766&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;F7s_N39XkAA3eXE&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/F7s_N39XkAA3eXE.jpg?fit=450%2C336&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/F7s_N39XkAA3eXE.jpg?fit=300%2C224&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/F7s_N39XkAA3eXE.jpg?fit=450%2C336&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;450,336&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/11/obras-primas-cinema/f7s_n39xkaa3exe/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;336&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 450px) 100vw, 450px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/F7s_N39XkAA3eXE.jpg?resize=450%2C336&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/F7s_N39XkAA3eXE.jpg?w=450&amp;amp;ssl=1 450w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/F7s_N39XkAA3eXE.jpg?resize=300%2C224&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/F7s_N39XkAA3eXE.jpg?resize=400%2C300&amp;amp;ssl=1 400w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/F7s_N39XkAA3eXE.jpg?resize=200%2C150&amp;amp;ssl=1 200w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/F7s_N39XkAA3eXE.jpg?resize=150%2C112&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;aspect-ratio: 1.33935 / 1; border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom; width: 840px;&quot; width=&quot;450&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;h2 class=&quot;wp-block-heading&quot; style=&quot;background-color: white; border: 0px; clear: both; font-family: Poppins, sans-serif; font-size: 1em; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; text-transform: uppercase; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-size: 20px; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;CAPRICCI&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;1969, de Carmelo Bene&lt;/h2&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Isso aqui é pesadíssimo. Uma tentativa de trazer uma sinopse seria algo como dois sujeitos, um escritor e um pintor, após uma briga no apartamento de um deles, se separam. O escritor, junto de sua parceira, passa a se dedicar a provocar acidentes contínuos em um campo repleto de carcaças de automóveis. Já o pintor é recrutado para matar, por meio de um quadro envenenado, um velho, permitindo que sua esposa possa viver com o amante, um outro velho. Mas o que realmente importa aqui é a força da transgressão do cinema de Bene, o seu ataque constante à lógica narrativa e a beleza perturbadora da anarquia&amp;nbsp;visual.&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/Gp8AdYZWAAA72ha.jpg?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59764&quot; data-attachment-id=&quot;59764&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;Gp8AdYZWAAA72ha&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/Gp8AdYZWAAA72ha.jpg?fit=700%2C519&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/Gp8AdYZWAAA72ha.jpg?fit=300%2C222&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/Gp8AdYZWAAA72ha.jpg?fit=972%2C720&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;972,720&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.com.br/2026/01/11/obras-primas-cinema/gp8adyzwaaa72ha/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;519&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/Gp8AdYZWAAA72ha.jpg?resize=700%2C519&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/Gp8AdYZWAAA72ha.jpg?w=972&amp;amp;ssl=1 972w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/Gp8AdYZWAAA72ha.jpg?resize=300%2C222&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/Gp8AdYZWAAA72ha.jpg?resize=768%2C569&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.com.br/wp-content/uploads/2026/01/Gp8AdYZWAAA72ha.jpg?resize=150%2C111&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;h2 class=&quot;wp-block-heading&quot; style=&quot;background-color: white; border: 0px; clear: both; font-family: Poppins, sans-serif; font-size: 1em; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; text-transform: uppercase; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-size: 20px; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;THE HART OF LONDON&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;1970, de Jack Chambers&lt;/h2&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Pra finalizar, mais um filme de vanguarda. Brakhage disse que&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;THE HART OF LONDON&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;é “&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;um dos poucos grandes filmes de todo o cinema&lt;/em&gt;” e lá fui eu ficar quase 80 minutos hipnotizado diante dessa ambiciosa e fascinante obra de Chambers.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Vou colocar aqui o&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;https://www.focorevistadecinema.com.br/FOCO8-9/jornalchamberscamper.htm&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;belo texto do Fred Camper, publicado na última edição da Foco&lt;/a&gt;&amp;nbsp;sobre o filme, porque particularmente, nem tenho muitas condições de articular as ideias, de dissertar sobre seus temas, uma espécie de explorações sobre os ciclos de vida e morte, a relação entre natureza e civilização, mas que vai se desdobrando pra outros subtemas que aparentemente não se conecta com nada. E quando se percebe uma conexão, já se desdobrou pra outra coisa. Mas no final entra de certo modo numa sintonia, apresentado numa mistura de filmagens pessoais, imagens de arquivo (incluindo noticiários), sequências mais gráficas difícies de assistir. E uma montagem complexa que alterna preto e branco, imagens sem contraste cinzas em sobreposições, e cor. Posso dizer que é um filme poderoso. Muito denso e muito pessoal, e que certos momentos faz o LE SANG DES BÊTES, do Franju, parecer um filme&amp;nbsp;infantil.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Se por um lado 2025 foi um ano muito fraco pra acompanhar os lançamentos, a graça da cinefilia permanece ao rever os filmes que amamos e descobrir obras que ainda surpreendem. E é o que provavelmente vou continuar fazendo neste ano e no próximo, e no próximo…&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/6707537270699565311/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2026/01/algumas-obras-primas-conferidas-em-2025.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/6707537270699565311'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/6707537270699565311'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2026/01/algumas-obras-primas-conferidas-em-2025.html' title='ALGUMAS OBRAS-PRIMAS CONFERIDAS EM 2025'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-2373721091428438900</id><published>2025-12-30T17:33:00.003-03:00</published><updated>2025-12-30T18:17:11.862-03:00</updated><title type='text'>MELHORES FILMES DE 2025</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj97hncos7et3zrADoUIHOUM-_LrObsCMGqTAZcOLBLovleMIcrWfACqppIoeR8jE3PNkdWMKJ_Ucv9L1c0xoRSu3Zv96nb8F78Rs_szyLA6psg11S-mt0RrOaW1-FllZaiZVt0JpU5XRTTgPuU7nM3qZci3zLzQprx7wBbSkLy0_pW9qMVl5WMXs6IyMcu/s1000/Sem-T%C3%ADtulo-1.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;500&quot; data-original-width=&quot;1000&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj97hncos7et3zrADoUIHOUM-_LrObsCMGqTAZcOLBLovleMIcrWfACqppIoeR8jE3PNkdWMKJ_Ucv9L1c0xoRSu3Zv96nb8F78Rs_szyLA6psg11S-mt0RrOaW1-FllZaiZVt0JpU5XRTTgPuU7nM3qZci3zLzQprx7wBbSkLy0_pW9qMVl5WMXs6IyMcu/w640-h320/Sem-T%C3%ADtulo-1.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px;&quot;&gt;Não vi tantos filmes, então é isso aí que consegui reunir aqui. Filmes de 2024 assistidos em 2025 estão valendo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;A ordem é preferecial, mas tem vários filmes que são “meia boca”, senti que esse foi um dos piores anos pra acompanhar a safra recente… Então a ordem tá meio jogada só pra completar o número de 20 filmes.&lt;/p&gt;&lt;h3 style=&quot;background-color: white; border: 0px; clear: both; font-family: Poppins, sans-serif; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: left; text-transform: uppercase; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Melhores do ano&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/schrouds.png?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59680&quot; data-attachment-id=&quot;59680&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;schrouds&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/schrouds.png?fit=700%2C350&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/schrouds.png?fit=300%2C150&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/schrouds.png?fit=1000%2C500&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;1000,500&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/2025/12/30/melhores-filmes-de-2025/schrouds/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;350&quot; sizes=&quot;(max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/schrouds.png?resize=700%2C350&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/schrouds.png?w=1000&amp;amp;ssl=1 1000w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/schrouds.png?resize=300%2C150&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/schrouds.png?resize=768%2C384&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/schrouds.png?resize=150%2C75&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;figcaption class=&quot;wp-element-caption&quot; style=&quot;margin-bottom: 1em; margin-top: 0.5em;&quot;&gt;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;The Schrouds&lt;/em&gt;&lt;/figcaption&gt;&lt;/figure&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/phoenician.png?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59681&quot; data-attachment-id=&quot;59681&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;phoenician&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/phoenician.png?fit=700%2C350&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/phoenician.png?fit=300%2C150&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/phoenician.png?fit=1000%2C500&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;1000,500&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/2025/12/30/melhores-filmes-de-2025/phoenician/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;350&quot; sizes=&quot;(max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/phoenician.png?resize=700%2C350&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/phoenician.png?w=1000&amp;amp;ssl=1 1000w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/phoenician.png?resize=300%2C150&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/phoenician.png?resize=768%2C384&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/phoenician.png?resize=150%2C75&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;figcaption class=&quot;wp-element-caption&quot; style=&quot;margin-bottom: 1em; margin-top: 0.5em;&quot;&gt;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;The Phoenician Scheme&lt;/em&gt;&lt;/figcaption&gt;&lt;/figure&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/mastermind.png?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59682&quot; data-attachment-id=&quot;59682&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;mastermind&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/mastermind.png?fit=700%2C350&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/mastermind.png?fit=300%2C150&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/mastermind.png?fit=1000%2C500&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;1000,500&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/2025/12/30/melhores-filmes-de-2025/mastermind/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;350&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/mastermind.png?resize=700%2C350&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/mastermind.png?w=1000&amp;amp;ssl=1 1000w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/mastermind.png?resize=300%2C150&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/mastermind.png?resize=768%2C384&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/mastermind.png?resize=150%2C75&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;figcaption class=&quot;wp-element-caption&quot; style=&quot;margin-bottom: 1em; margin-top: 0.5em;&quot;&gt;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;The Mastermind&lt;/em&gt;&lt;/figcaption&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;20.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;MISSION: IMPOSSIBLE – THE FINAL RECKONING&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2025)&lt;br /&gt;Fechamento aquém do esperado, mas ainda diverte com Cruise levando o corpo ao limite mais uma vez. A sequência do submarino pelo menos tá entre as melhores do ano.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;19.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;HIGHEST 2 LOWEST&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2025), de Spike Lee&lt;br /&gt;Mistura crime, política e cultura de massa num filme irregular, mas com certa energia e ideias. Mesmo quando tropeça, você sente um Spike Lee ainda inquieto, cutucando o presente.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;18.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;BUGONIA&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2025), de Yorgo Lanthimos&lt;br /&gt;Farsa paranoica sobre teoria da conspiração, colapso social, etc… Não sou muito fã, mas o Lanthimos dessa vez equilibra um humor cruel, horror e sci-fi e tem bons momentos entre Emma Stone e Jesse Plemons.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;17.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;REFLECTION IN A DEAD DIAMOND&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;(2025), de Bruno Forzani e&amp;nbsp;Hélène Cattet&lt;br /&gt;O casal de diretores continua obcecado mais em criar atmosferas hipnóticas do que narrativas convencionais. O resultado até que diverte, o visual é criativo e tem Fabio Testi no elenco.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;16.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;DIABLO&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2025), de Ernesto Diaz Espinoza&lt;br /&gt;Parceria Espinoza/Zaror segue demonstrando paixão pelo cinema de artes marciais, agora turbinada com Scott Adkins. A trama simples, a ação direta e é eficaz. O grande trunfo é El Corvo, vilão que o Zaror faz, com visual de HQ e bastante sádico. Menos inventivo que outros trabalhos da dupla, mas como cinema de porrada entre dois monstros do gênero, é obrigatório.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;15.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;ANORA&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;(2024), de Sean Baker&lt;br /&gt;Filme sensação mais pro início do ano, período das premiações, ganhou Oscar de melhor filme e tal… E até que é legalzinho. Baker humaniza o submundo com humor e melancolia, e entrega uma jornada frenética e emocionante que consagra Mikey Madison.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;14.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;CAUGHT STEALING&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2025), de Darren Aronofsky&lt;br /&gt;Aronofsky troca os dramas densos por um suspense policial sujo e acelerado&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;à la&lt;/em&gt;&amp;nbsp;Guy Ritchie. É divertido sem abrir mão de uma sensibilidade mais trágica e uma brutalidade que eu não tava esperando.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;13.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;AVATAR: FIRE AND ASH&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2025), de James Cameron&lt;br /&gt;O mais fraco da trilogia, mas Cameron ainda domina o espetáculo como poucos. A trama repete umas fórmulas, porém as batalhas e o mundo de Pandora continuam sendo experiência de cinema de gente grande.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;12.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;WEAPONS&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;(2025), de Zach Cregger&lt;br /&gt;Cregger confirma que é um nome interessante do horror atual, demonstra bom domínio dos tropos do gênero, criou uma vilã icônica e excêntrica e acrescenta umas pitadas de humor com boa precisão, criando algo que oscila entre o absurdo e momentos de tensão sem perder o controle.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;11.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;EDDINGTON&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;(2025), de Ari Aster&lt;br /&gt;Tudo que tinha pra dizer desse, escrevi&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/2025/08/28/notas-sobre-filmes-recentes-2/&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;aqui nesse post&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;10.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;THE SHROUDS&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2024), de David Cronenberg&lt;br /&gt;Nem Cronenberg sai ileso da qualidade geral do cinema atual. Seu último filme é bom, mas tá longe de estar nos seus melhores dias. Ainda assim, consegue voltar ao “body horror” de forma cerebral e melancólica, explorando a conexão entre a carne e a memória, num mergulho íntimo e tecnológico no luto.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;09.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;BALLERINA&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2025), de Len Wiseman&lt;br /&gt;Tudo que tinha pra dizer desse, escrevi&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/2025/08/28/notas-sobre-filmes-recentes-2/&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;aqui nesse post&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;08.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;SIRAT&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2025), de Oliver Laxe&lt;br /&gt;Gosto como esse filme te leva pra uns caminhos inesperados. Começa com a trama de um pai em busca da filha desaparecida, numa rave no Marrocos, e de repente se transforma numa viagem devastadora, um filme de sobrevivência no deserto.&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;07.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;BROKEN RAGE&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;(2024), de Takeshi Kitano&lt;br /&gt;Kitano só precisa de pouco mais de uma hora pra fazer um experimento, contar a mesma história, mas em duas versões distintas. Na primeira, um&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;thriller&lt;/em&gt;&amp;nbsp;de máfia/policial dramático carregado do seu estilo seco. A segunda, uma autêntica comédia pastelão. Traduz de forma fascinante a carreira multifacetada deste mestre do&amp;nbsp;cinema.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;06.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;THE PHOENICIAN SCHEME&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2025), de Wes Anderson&lt;br /&gt;É um filme que ganha vida na dinâmica entre a espiritualidade de uma noviça e o mundo sujo de seu pai, interpretado por um Benicio Del Toro em estado de graça. Talvez seja o trabalho mais memorável do diretor em anos, elevando sua estética habitual a um território existencialista e religioso fascinante.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;05.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;NOSFERATU&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2024), de Robert Eggers&lt;br /&gt;Eggers se redimiu depois daquele fraquinho, THE NORTHMAN… Aqui funde terror clássico, obsessão erótica e folclore europeu numa nova encarnação do vampiro com uma força visual que me surpreendeu.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;04.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;THE MASTERMIND&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2025), de Kelly Reichardt&lt;br /&gt;Belo filme. O roubo é só sintoma da mediocridade e do vazio de um homem em crise. Reichardt prefere o depois do crime, fazendo uma jornada silenciosa, lenta, mas impossível desgrudar os olhos.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;03.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;IT WAS JUST AN ACCIDENT&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2025), de Jafar Panahi&lt;br /&gt;Tão cuidadosamente construído e mesmo assim em franca busca pelos movimentos mais profundos da emoção humana. Apesar de todas as complexidades morais em jogo, é um filme extremamente envolvente e acessível, sobre um mecânico que acredita ter encontrado o homem que o torturou numa prisão iraniana anos atrás. Sem saber o que fazer, nem mesmo se aquele é realmente o homem certo, o sujeito luta com o desejo de vingança mesmo correndo o risco de perder a própria&amp;nbsp;humanidade. É também um filme surpreendentemente engraçado, um tipo de humor sombrio, ironizando absurdos enquanto ainda te conduz a uma descida ao inferno e aos cantos mais escuros da experiência humana.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;02.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;MISERICORDIA&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2024), de Alain Guiraudie&lt;br /&gt;Drama rural impregnado de desejos sombrios, sobre um sujeito que retorna à sua cidade natal para o funeral de seu antigo chefe e a coisa vai se desenrolando pra uns caminhos estranhos e cada vez mais fascinantes. É um filme que mais uma vez revela a inclinação do Guiraudie para transitar entre gêneros com uma imprevisibilidade narrativa&amp;nbsp;impressionante.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;01.&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;ONE BATTLE AFTER ANOTHER&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;(2025), de Paul Thomas Anderson&lt;br /&gt;O filme é quase todo bom, podia evitar alguns detalhes aqui e ali e sobretudo no desfecho, mas tudo bem. Um filme ambicioso e ousado (como quase tudo que o PTA faz), com um olhar atento tanto para a conexão emocional quanto para a comédia absurda, equilibra bem sequências de ação, um estado de tensão constante, com uma narrativa envolvente. E o elenco tá sensacional. É também o trabalho mais abertamente político do PTA, ainda que evite mirar diretamente em pessoas ou políticas específicas, expõe com clareza as falhas humanas que levam ambos os lados de um conflito a tomar decisões equivocadas por motivos diversos.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Não deixa de ser, no entanto, até o momento, o filme definitivo do&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Trump 2.0&lt;/em&gt;&amp;nbsp;e só consigo imaginar neste momento o Ari Aster chorando em posição fetal. ONE BATTLE AFTER ANOTHER&amp;nbsp;é tudo o que EDDINGTON&amp;nbsp;queria ser e não chegou nem perto. E olha que nem acho o filme do Aster&amp;nbsp;ruim, quase entrou no top 10.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dois momentos: tudo o que acontece quando o filme se transforma numa fuga caótica do DiCaprio, tentando saber da filha, tentando carregar a bateria do celular, sendo ajudado pelo Del Toro, etc… E a perseguição de carros pelas estradas onduladas. Magistral. Algumas das melhores coisas que o PTA já filmou na carreira.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;h3 style=&quot;background-color: white; border: 0px; clear: both; font-family: Poppins, sans-serif; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: left; text-transform: uppercase; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Piores do ano&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;E pra fechar o ano, uma seleção dos piores e mais decepcionantes filmes deste ano. Nenhuma ordem específica, mas deixo claro qual o pior dentre os piores:&lt;/p&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-full&quot; style=&quot;background-color: white; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/sinners.png?ssl=1&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; display: inline-block; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59684&quot; data-attachment-id=&quot;59684&quot; data-comments-opened=&quot;1&quot; data-image-caption=&quot;&quot; data-image-description=&quot;&quot; data-image-meta=&quot;{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}&quot; data-image-title=&quot;sinners&quot; data-large-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/sinners.png?fit=700%2C350&amp;amp;ssl=1&quot; data-medium-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/sinners.png?fit=300%2C150&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-file=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/sinners.png?fit=1000%2C500&amp;amp;ssl=1&quot; data-orig-size=&quot;1000,500&quot; data-permalink=&quot;https://blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/2025/12/30/melhores-filmes-de-2025/sinners-2/&quot; data-recalc-dims=&quot;1&quot; decoding=&quot;async&quot; height=&quot;350&quot; loading=&quot;lazy&quot; sizes=&quot;auto, (max-width: 700px) 100vw, 700px&quot; src=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/sinners.png?resize=700%2C350&amp;amp;ssl=1&quot; srcset=&quot;https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/sinners.png?w=1000&amp;amp;ssl=1 1000w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/sinners.png?resize=300%2C150&amp;amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/sinners.png?resize=768%2C384&amp;amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/blogviciofrenetico.wpcomstaging.com/wp-content/uploads/2025/12/sinners.png?resize=150%2C75&amp;amp;ssl=1 150w&quot; style=&quot;border: 0px; box-sizing: border-box; contain-intrinsic-size: 3000px 1500px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;&quot; width=&quot;700&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;figcaption class=&quot;wp-element-caption&quot; style=&quot;margin-bottom: 1em; margin-top: 0.5em;&quot;&gt;&lt;em style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Sinners&lt;/em&gt;&lt;/figcaption&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;BLINK TWICE&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2024), de Zoe Kravitz&lt;br /&gt;Suspense “social” que grita por atenção, mas de cinema mesmo, não entende nada.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;SUPERMAN&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;(2025), de James Gunn&lt;br /&gt;A revitalização do herói nas mãos de James Gunn entregou o Superman mais bunda-mole da história e um excesso de personagens que mais parece um comercial longo da DC.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;28 YEARS LATER&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2025), de Danny Boyle&lt;br /&gt;O reencontro de Boyle e Garland (diretor e roteirista do original) é uma confusão tonal que ignora o terror visceral do original para se perder em um horror folclórico chatíssimo.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;HERETIC&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;(2024), de Scott Beck e&amp;nbsp;Bryan Woods&lt;br /&gt;Se eu soubesse que teria tanto falatório, tanta explicação, eu preferia ter ido assistir a um&amp;nbsp;podcast. Nem o Hugh Grant num papel inusitado salva alguma coisa. Mas pelo menos é só um filme ruim, não tava botando fé em nada não…&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;WICKED&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;(2024), de Jon M. Chu&lt;br /&gt;Entendo quem consegue embarcar. O visual dá uma enganada, um espetáculo bonito e tecnicamente impecável. Mas pra mim não dá. Os poucos momentos que poderiam me agradar chegam tarde demais depois de uma narrativa que se arrasta, sem energia, uma grande bobagem. Antes tivessem feito os cenários em CGI mesmo, dava menos a impressão de&amp;nbsp;desperdício.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;BABYGIRL&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;(2024), de Halina Reijn&lt;br /&gt;Parece escrito por alguém que nunca conheceu um ser humano na vida, que nunca teve uma relação, que não faz a menor ideia de como construir uma relação, uma interação. Patético. Mas, fico pensando o que o Verhoeven faria com esse&amp;nbsp;material.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;FRANKENSTEIN&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;(2025), de Guillermo Del Toro&lt;br /&gt;Confesso que estava até curtindo enquanto o Frankenstein e sua obsessão em criar vida, e tudo o que isso implica esteticamente, burocraticamente, cientificamente e moralmente, era o foco da narrativa. Apesar de já aqui perceber alguns problemas.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Mas aí veio a segunda parte, a mudança do ponto de vista, o “outro” que dá a sua versão da história. E aí, eu simplesmente não tenho palavras pra descrever o quão medonho se transforma esse filme. Digamos apenas que temos aqui a pior caracterização do monstro na história do cinema. E a participação da Mia Goth, a relação que ela estabelece com o monstro e todos os momentos que contracenam estão entre as coisas mais constrangedoras que eu já vi na minha vida. E, desculpem, mas o filme terminar com o monstro dando um beijinho na testa do seu criador define o estado atual do cinema, é a prova definitiva de que se é esse o tipo de coisa pelo qual o público agora se interessa, é porque a coisa realmente já foi pro buraco, não tem mais&amp;nbsp;volta.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;EMILIA PEREZ&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(2024), de Jacques Audiard&lt;br /&gt;Com esse aqui fazia muito tempo que eu não passava tanta vergonha&amp;nbsp;alheia na vida… Sim, este aqui é disparado o pior filme desta lista.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;SINNERS&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;(2025), de Ryan Coogler&lt;br /&gt;Esse aqui é a grande decepção. Tanta gente boa falando bem. Porém, quando parei pra ver, não conseguia acreditar que era disso aqui, dessa coisa capenga que as pessoas tanto admiravam… Enfim,&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/2025/08/28/notas-sobre-filmes-recentes-2/&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;aqui mais nesse post&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;E então? Quais foram os filmes favoritos de 2025 pra vocês? E os piores? As decepções? Deixa aí seu comentário.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;E me segue aí no&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;https://letterboxd.com/ronaldperrone/&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Letterboxd&amp;nbsp;&lt;/a&gt;ou&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;https://www.instagram.com/blog.vicio.frenetico/&quot; style=&quot;border: 0px; color: #999999; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: 0.2s; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Instagram&lt;/a&gt;, que é onde eu ando mais ativo atualmente.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;background-color: white; border: 0px; color: #262626; font-family: Merriweather, serif; font-size: 20px; margin: 0px 0px 30px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;Um bom final de ano e um ótimo 2026 pra todos.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/2373721091428438900/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/12/melhores-filmes-de-2025.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/2373721091428438900'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/2373721091428438900'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/12/melhores-filmes-de-2025.html' title='MELHORES FILMES DE 2025'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj97hncos7et3zrADoUIHOUM-_LrObsCMGqTAZcOLBLovleMIcrWfACqppIoeR8jE3PNkdWMKJ_Ucv9L1c0xoRSu3Zv96nb8F78Rs_szyLA6psg11S-mt0RrOaW1-FllZaiZVt0JpU5XRTTgPuU7nM3qZci3zLzQprx7wBbSkLy0_pW9qMVl5WMXs6IyMcu/s72-w640-h320-c/Sem-T%C3%ADtulo-1.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-7497371431865130349</id><published>2025-08-14T23:15:00.010-03:00</published><updated>2025-08-14T23:15:59.056-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="crime"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="george c scott"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="paul schrader"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="peter boyle"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="policial"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="thriller"/><title type='text'>HARDCORE (1979)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/gxsceuexqaaf0ld.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59477&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/gxsceuexqaaf0ld-edited-1.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59477,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;&lt;strong&gt;HARDCORE &lt;/strong&gt;nos apresenta a descida aos infernos de um homem que parte à procura da filha desaparecida, cuja trilha ele reencontra nos submundos de Los Angeles, mais precisamente no universo do cinema pornográfico. George C. Scott interpreta esse pai, Jake Van Dorn, totalmente desconectado de certas realidades e perdido em um mundo cuja existência não tinha o menor contato. Homem de negócios bem-sucedido, cauvinista e profundamente puritano, vivendo numa pequena cidade isolada do Michigan, ele se vê subitamente mergulhado em um mundo sórdido que abala todas as suas crenças e convicções. De olhar perdido, expressão fechada, e ocasionalmente usando camisas havaianas, o sujeito percorre as ruas de L.A. como um cão errante, completamente desorientado e movido por uma raiva interior crescente e cada vez mais incontrolável. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Filho de Grand Rapids, Michigan, e criado numa comunidade calvinista rígida, o diretor e roteirista Paul Schrader injeta muito de si nessa narrativa. A trajetória de Jake reflete um conflito interno, de um lado a fé e o moralismo herdados, de outro a descoberta de um mundo que sua religião condena, mas que se infiltra, de forma mais ou menos explícita, no cotidiano americano. O filme explora essa contradição sem maniqueísmo. Embora &lt;strong&gt;HARDCORE&lt;/strong&gt; possa soar puritano à primeira vista, Schrader também critica o fanatismo religioso, mostrando seus adeptos como figuras imperfeitas e, por vezes, hipócritas. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;O calvário de Jake é retratado com paralelos claros à provável jornada da filha: &lt;em&gt;peep-shows&lt;/em&gt;, filmagens de pornôs baratos, bordéis e clubes de sadomasoquismo. O uso de luzes de néon e ambientes saturados em vermelho vivo reforça o choque entre a pureza que Jake acredita representar e o universo decadente no qual se vê obrigado a entrar. Schrader desenvolve uma relação de atração e repulsa com a liberação sexual, observando como a banalização do sexo o transformou em um negócio lucrativo e padronizado, onde mulheres são exploradas, mal pagas e dependentes da generosidade dos clientes para sobreviver. Ele tempera o drama com toques de humor, ironizando aspirantes a diretores de cinema cujos primeiros trabalhos consistem em pornôs vagabundos, filmados em quartos de motel, mas com pretensões “autoriais”. Numa das minhas sequências favoritas, ele finge ser um diretor de filmes pornôs e realiza às pressas teste com jovens atores de filmes adultos para identificar o homem que contracenou com sua filha e passa de uma situação cômica, com Scott de peruca e bigode falso, pra um surto violento com uma luminária quebrando na cabeça do rapaz. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59479,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/gxscsuuwoaau0ye.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59479&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/gxscsuuwoaau0ye-edited.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Destaco outras sequências (num filme cheio de boas cenas). Há, antes de tudo, aquela que considero a cena-chave da obra: o momento em que George C. Scott descobre o que aconteceu com sua filha. Sem aviso prévio ou pistas, o detetive decadente que ele contratou (um personagem delicioso, interpretado pelo genial Peter Boyle) o conduz a uma pequena sala de cinema lúgubre e lhe projeta o filme pornô no qual, cercada por dois homens, aparece sua filha desaparecida. É uma cena muito difícil, prolongada de maneira estranha, talvez para nos fazer sentir mais intensamente a angústia do personagem, e Scott se sai de forma brilhante. No limite de exagerar, caminhando sobre a corda bamba, ele é simplesmente perfeito, e culmina com seus gritos desesperados “&lt;em&gt;Turn it off! Turn it off! Turn it off!&lt;/em&gt;”. Essa cena deveria ser exibida como exemplo em todas as boas escolas de interpretação.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;O contraste entre personagens é fundamental, além do detetive de Boyle, uma relação mais tensa e conflituosa, temos Nikki (Season Hubley), profissional do sexo, que funciona como contraponto ao rigorismo de Jake. Com Nikki há uma convivência mais amistosa. Ela também uma alma perdida, tentará guiar, ainda que um pouco, nosso protagonista em suas investigações. Nikki poderia ser um retrato do futuro da filha de Jake caso permaneça presa a esse universo. Há aqui alguns dos melhores diálogos que Schrader já escreveu, embates entre essa dupla improvável, o pai conservador e a jovem prostituta, numa troca franca sobre crenças, moralidade e redenção, carregada de poesia e verdade.&amp;nbsp; &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59481,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/grkf6dtwuaalroc.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59481&quot; height=&quot;341&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/grkf6dtwuaalroc.png?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Sei que com o passar dos anos &lt;strong&gt;HARDCORE&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;caiu um bocado no conceito de muita gente, não é esse filme subversivo que talvez cria-se uma expectativa. Mas passado esses anos todos, fazia uns 15 anos que não assistia, ainda acho um grande filme, conduzido com muita habilidade por Schrader, com aquela estética suja dos anos 70, belíssima fotografia do Michael Chapman, e com uma poderosa atuação de Scott. Mesmo tendo o desfecho que opta pela solução mais fácil, meio bizarra até, e que destoa da jornada até ali. E que mesmo assim guarda uma certa crueldade, como Jake abandonando a Nikki no meio da multidão. E aparentemente o personagem termina o filme sem uma redenção plena, sem grandes consequências da sua descida ao inferno... Ou será que teve? Não dá pra perceber muito desses fanáticos religiosos. E Schrader sabe bem disso.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Drama urbano, humano e espiritual, &lt;strong&gt;HARDCORE&lt;/strong&gt; é ao mesmo tempo retrato de uma sociedade americana dividida entre a revolução sexual e a moral religiosa rígida, e um exercício cinematográfico que revela os paradoxos do próprio Schrader. Um filme indispensável para entender o diretor, mas também um retrato poderoso de uma América em que qualquer tipo de &quot;valor&quot;, até mesmo o puritanismo, foi engolido pela lógica do capitalismo.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/7497371431865130349/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/08/hardcore-1979.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/7497371431865130349'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/7497371431865130349'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/08/hardcore-1979.html' title='HARDCORE (1979)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-5872606518168575173</id><published>2025-08-09T22:49:00.002-03:00</published><updated>2025-08-09T22:49:06.525-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="policial"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Robert Blake"/><title type='text'>A POLÍCIA DA ESTRADA (1973)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/electra_guide_001.jpg.png&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59449&quot; height=&quot;268&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/electra_guide_001.jpg.png?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59449,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Quando &lt;strong&gt;A POLÍCIA DA ESTRADA&lt;/strong&gt; (&lt;em&gt;Electra Glide in Blue&lt;/em&gt;) foi lançado, em 1973, o gênero dos filmes de motoqueiros, os &lt;em&gt;biker movies&lt;/em&gt;, já estava em declínio, os carros já haviam se tornado o veículo preferido para a rebeldia e o caos. Mas o sucesso de SEM DESTINO, de Dennis Hopper, em 1969, abrira a porteira para uma enxurrada de produções sobre motoqueiros em suas fantasias sobre liberdade, algumas com mais interesse filosófico, outras destituídas da camada existencial que a ode de Dennis Hopper à estrada buscava alcançar. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;É nesse cenário que James William Guercio - então um produtor, compositor e músico de 27 anos no auge da carreira, famoso por trabalhar com a banda &lt;em&gt;Chicago&lt;/em&gt; - decide filmar algo diferente. Filho e neto de projecionistas, Guercio crescera assistindo repetidamente a clássicos como RASTROS DE ÓDIO e OS BRUTOS TAMBÉM AMAM, cultivando desde cedo o sonho de um dia realizar um filme. O acaso colaborou quando seu amigo David Picker, presidente da &lt;em&gt;United Artists&lt;/em&gt;, propôs financiar um pequeno filme independente pra ele com duas condições inegociáveis: orçamento máximo de um milhão de dólares que não poderia ser ultrapassado e entrega do filme na data estipulada. Em troca, Guercio teria controle artístico total. O sujeito escolheu filmar um roteiro de Robert Boris inspirado em um caso real sobre a misteriosa morte de um motociclista no deserto.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Guercio decidiu ir na contramão do espírito da época. Faria um filme anti-contracultura, quase um contraponto direto a SEM DESTINO. Em vez de contar a história pela perspectiva de &lt;em&gt;outsiders hippies&lt;/em&gt;, ou anti-heróis, o protagonista seria o policial rodoviário de moto John Wintergreen (Robert Blake), cujo sonho é se tornar detetive. Wintergreen tem bom físico, é bastante elogiado pela &quot;namorada&quot; pelo vigor na cama, mas é baixinho e, talvez, inteligente demais para o que faz. Passa os dias parando carros que ultrapassam o limite de velocidade e aplicando multas, entediado, até confidenciar ao parceiro acomodado, Zipper (Billy “Green” Bush): “&lt;em&gt;Eu gostaria de ser pago para pensar.&lt;/em&gt;”&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59448,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/2d463b338723910.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59448&quot; height=&quot;272&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/2d463b338723910.png?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;A oportunidade parece surgir quando Wintergreen se depara com uma cena de um possível assassinato, que tinha toda a pinta de suicídio, e desvenda o caso. Promovido para trabalhar à paisana, torna-se protegido de Harve (Mitch Ryan), um detetive mais maduro, que pelo modo de se portar e vestir já faz brilhar os olhos de Wintergreen. A convivência, no entanto, logo o decepciona. Harve é um sujeito violento e preconceituoso, mais pose que de fato bom naquilo que faz. Sem contar uns detalhes enfraquecidos que a namoradinha de Wintergreen revela para deixar Harve constrangido. Quando Wintergreen o confronta com a resolução do caso, assina sua sentença, é rebaixado e volta para sua moto e para as multas de trânsito.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;O assassinato da trama, na verdade, funciona como um &lt;em&gt;mcguffin&lt;/em&gt;: não é o centro da narrativa, mas um artifício para mover o que realmente importa. O foco real é o estado de espírito do protagonista e sua busca por um lugar melhor para si. É o que torna &lt;strong&gt;A POLÍCIA DA ESTRADA&lt;/strong&gt; profundamente existencial. Wintergreen percebe que não tem lá muita alternativa na vida e mesmo nas escolhas que faz as consequências talvez não sejam as melhores, o que o deixa frustrado, angustiado e sem perspectiva. É um homem calmo, justo (quase justo demais), mas sem perfil para detetive, e ele sabe disso, embora se recuse a desistir. Vive quase na fronteira entre a contracultura e a autoridade. Ele compreende e se identifica com muitos ideais &lt;em&gt;hippies&lt;/em&gt;, mas está preso ao corte de cabelo curto e ao uniforme policial, sendo visto como “o inimigo” pelos moradores de comunas. Ao interrogá-los, fica nervoso, mas é gentil e respeitoso, até Harve entrar em cena com brutalidade. Ao sair, Wintergreen é chamado de “porco” e pisa, para completar a humilhação, em esterco de porco, sujando as botas de que tanto se orgulha.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Guercio filma de maneira a capturar tanto a introspecção dessa figura central quanto a paisagem. Sua câmera se aproxima dos rostos, corpos, mãos e gestos, de pequenos detalhes dos cenários, mas se abre em planos longos e contemplativos para mostrar o horizonte do Arizona, as montanhas dos &lt;em&gt;westerns &lt;/em&gt;de Ford, com desertos e estradas infinitas, paisagens grandiosas do imaginário americano. Por vezes, o filme realmente evoca um faroeste clássico, e Wintergreen faz referências a Alan Ladd, astro que também sofria com a baixa estatura. O aspecto visual é primordial por aqui e Guercio fez questão de ter Conrad L. Hall (BUTCH CASSIDY, FAT CITY) como diretor de fotografia. Apesar do salário de Hall ultrapassar o orçamento destinado a essa função. Guercio, então, reduziu o próprio salário para 1 dólar a fim de garantir Hall como seu diretor de fotografia. Mas, apesar disso, os dois divergiam bastante em relação ao visual do filme. Chegou-se a um acordo: Guercio, que como já disse, cresceu influenciado pelos filmes de John Ford, queria filmar as cenas externas com uma estética tipicamente “fordiana”. Em troca, Hall poderia filmar as cenas internas da maneira que desejasse. O resultado é notável.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59441,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/gpaq-v2wwaaq2mj.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59441&quot; height=&quot;274&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/gpaq-v2wwaaq2mj.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59442,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/gt_8qiyxqaavn84.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59442&quot; height=&quot;269&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/gt_8qiyxqaavn84.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59444,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/vlcsnap-2019-03-10-11h18m04s208.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59444&quot; height=&quot;274&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/vlcsnap-2019-03-10-11h18m04s208.png?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Acredito que o fato da produção não ter conseguido autorização para as filmagens nas locações não deve ter influenciado esse detalhe, mas o filme não poupa a instituição policial de uma visão bastante negativa. Zipper, por exemplo, é o estereótipo do agente racista, corrupto e gatilho-fácil. Harve segue pelo mesmo caminho, e até o chefe da força policial local não é mostrada de forma amigável, reforçando a percepção de que a corporação não tem lá grandes virtudes. Wintergreen é um anacronismo. Íntegro, capaz de multar até um detetive de Los Angeles furioso, raramente saca a arma e, como veterano do Vietnã, parece nutrir repulsa à violência gratuita. Mas o preço de perseguir o “sonho americano” é alto, significa abrir mão dos próprios valores. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Nem os policiais nem os &lt;em&gt;hippies &lt;/em&gt;parecem se encaixar no mundo que ocupam por aqui. Guercio mostra como é fácil se perder em si mesmo, deixando que a estrada aberta, em vez de libertar, se torne um espaço de solidão e alienação. Ao contrário de SEM DESTINO, a estrada de &lt;strong&gt;A POLÍCIA DA ESTRADA&lt;/strong&gt; é de tédio e frustração. Em um estande de tiro, Wintergreen descarrega balas nas cabeças de Dennis Hopper e Peter Fonda, estampadas em um pôster. Para ele, símbolos nocivos que incentivaram jovens a abandonar tudo, sem raízes, para serem &quot;livres&quot;. Mas ao mesmo tempo é um paradoxo, ele entende a mensagem, mas não consegue vivê-la.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59451,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/gjqgdqaw4aasig5.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59451&quot; height=&quot;304&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/gjqgdqaw4aasig5.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Apesar do peso dramático, Guercio insere um certo humor irônico irresistível que atravessa todo o filme. Wintergreen paquerando duas jovens diante de uma sorveteria e contando histórias sobre Alan Ladd, ou saindo vestindo o terno cuidadosamente para trabalhar e percebendo que esqueceu de colocar as calças. E há também pelo menos uma sequência de ação memorável, uma perseguição de moto eletrizante, filmada com maestria e um uso de câmera lenta tão eficaz que deixaria Sam Peckinpah orgulhoso. É realmente uma pena que seja o primeiro e único filme que Guercio realizou na vida. Aparentemente, ele chegou a começar a dirigir TOM HORN (1980), penúltimo filme de Steve McQueen, mas acabou sendo demitido com uma semana de trabalho...&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Assim como SEM DESTINO, o filme termina de forma trágica, com um desfecho semelhante para seu protagonista. Mas aqui, a sensação é de fracasso inevitável, Wintergreen “perdeu o jogo” e nós entendemos exatamente o que isso significa. No fim das contas, &lt;strong&gt;A POLÍCIA DA ESTRADA&lt;/strong&gt; se revela uma dessas obra raras, um estudo de personagem profundo, visualmente deslumbrante e tematicamente ousado. Um faroeste existencial travestido de drama policial, que desmonta tanto o mito da estrada quanto o ideal romântico da contracultura. Uma prova da força do cinema americano dos anos 1970 e uma experiência que permanece única até hoje.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Foi lançado pela versátil em DVD na caixa Cinema Policial vol. IV.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/5872606518168575173/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/08/a-policia-da-estrada-1973.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/5872606518168575173'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/5872606518168575173'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/08/a-policia-da-estrada-1973.html' title='A POLÍCIA DA ESTRADA (1973)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-818544210700516496</id><published>2025-08-05T13:08:00.005-03:00</published><updated>2025-08-05T13:08:26.942-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="enzo g castellari"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="franco nero"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="spaghetti"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="western"/><title type='text'>KEOMA (1976)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;!-- wp:heading {&quot;level&quot;:3} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/ffx5wzgx0a0r5h8.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59057&quot; height=&quot;271&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/ffx5wzgx0a0r5h8.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;&lt;strong&gt;KEOMA&lt;/strong&gt; é o canto do cisne do &lt;em&gt;western&lt;/em&gt; italiano, o último grande &lt;em&gt;spaghetti&lt;/em&gt;, surgindo em um momento em que o gênero declinava. E é inegável que o filme de Enzo G. Castellari está entre os mais ambiciosos, com uma tonalidade profundamente crepuscular e apocalíptica que, do ponto de vista formal, remete aos tempos áureos do gênero, como os clássicos de Sergio Leone, DJANGO,  de Sergio Corbucci, e FACCIA A FACCIA, de Sergio Sollima, lançados na década anterior. Embora não seja tão lamacento quanto ao filme de Corbucci, &lt;strong&gt;KEOMA&lt;/strong&gt; abre numa ambientação sombria, centrada em uma cidade fantasma, onde as casas desmoronam sob uma névoa permanente e tempestades de areia frequentes. Castellari reforça essa desolação com uma trilha sonora macabra, na qual o som do vento desempenha um papel crucial.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59063,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/22x7v4.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59063&quot; height=&quot;272&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/22x7v4.png?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;É nesse cenário que retorna Keoma (Franco Nero), um mestiço de origem indígena que esteve ausente por anos devido à Guerra Civil. Ao voltar, encontra sua cidade devastada por uma epidemia que assola o local, e Caldwell (Donald O&#39;Brien), um tirano auxiliado pelos meio-irmãos de Keoma. Apenas seu pai (William Berger), já velho demais para lutar, e seu amigo George (Woody Strode), um antigo pistoleiro que se tornou alcoólatra, o acolhem de forma positiva. Keoma logo se vê protegendo Lisa (Olga Karlatos), uma jovem grávida, que perdeu o marido, assassinado pelos homens de Caldwell.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59059,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/ffx5yj5wqa8twir.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59059&quot; height=&quot;272&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/ffx5yj5wqa8twir.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;E Keoma surge não apenas como um libertador, mas como uma figura messiânica – sua longa cabeleira, a barba espessa e as vestes esfarrapadas reforçam essa iconografia. Ele prega a solidariedade e ajuda seus aliados, como seu pai e George, a reencontrarem sua dignidade para enfrentar o domínio de Caldwell e de seus capangas, incluindo seus meio-irmãos que sempre o rejeitaram. O enredo, ainda que familiar, é eficaz no embate moral entre Keoma e seus antagonistas, além de ressaltar a força dos oprimidos que se levantam contra a tirania, evocando tanto DJANGO quanto RIO BRAVO, de Hawks, e até mesmo a obra de Peckinpah.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59061,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/ffx50fixmaofwvn.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59061&quot; height=&quot;272&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/ffx50fixmaofwvn.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Os atores são excelentes, mas a verdadeira singularidade do filme reside em sua abordagem mística, quase fantástica. Logo na introdução, Keoma encontra uma velha bruxa que reaparece ao longo da trama como uma espécie de profetisa do infortúnio. As sequências de combate são carregadas de estilização, com Castellari abusando de um &lt;em&gt;slow motion&lt;/em&gt; dramáticos. O tiroteio perto do final está dentre os melhores da carreira do diretor. E Castellari leva a tragédia aos limites, culminando em uma cena de crucificação de Keoma, visualmente bela. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59062,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/ffx5zflx0bilbb0.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59062&quot; height=&quot;270&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/ffx5zflx0bilbb0.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;O filme também intercala inúmeros flashbacks que explicam sua relação com George, seu pai e seus irmãos, em sacadas temporais que por vezes remetem a Bergman. Detalhes que transcendem &lt;em&gt;Keoma&lt;/em&gt; ao sublime e enfatizam sua permanência como um dos últimos, senão o último, &lt;em&gt;western spaghetti&lt;/em&gt; digno de nota e reafirma Franco Nero como um dos maiores atores da era dourada do cinema italiano.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/818544210700516496/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/08/keoma-1976.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/818544210700516496'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/818544210700516496'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/08/keoma-1976.html' title='KEOMA (1976)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-1518205531414337017</id><published>2025-07-28T20:50:00.009-03:00</published><updated>2025-07-28T20:50:46.843-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="peter yates"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Robert Vaughn"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Steve McQueen"/><title type='text'>BULLITT (1968)</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/bscap0024-1.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59122&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/bscap0024-1.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p&gt;Não é de agora, mas há um tempo rolou a notícia de que o Spielberg talvez estivesse interessado em refilmar &lt;strong&gt;BULLITT&lt;/strong&gt; com Bradley Cooper no papel título. Não sei a que pé anda essa informação e também não fui atrás pra saber. Mas lembrei disso esses dias e fiquei com vontade mesmo é de revisistar o clássico estrelado por Steve McQueen e dirigido pelo grande Peter Yates.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;em&gt;“Frank, we must all compromise.”&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;“Bullshit.”&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;BULLITT&lt;/strong&gt; surgiu numa época em que um filme policial como esse ainda era possível ser relativamente inventivo e revolucionário dentro do gênero em Hollywood. E quando falo de um filme inventivo e revolucionário não tem absolutamente nada a ver com a famosa perseguição de carro, que de fato é uma das mais célebres da história do cinema. Quando falo de um filme inventivo e revolucionário está mais ligado à importância de &lt;strong&gt;BULLITT&lt;/strong&gt; como influência para o cinema policial, tá mais ligado na construção narrativa do filme policial, da composição do personagem título e de certos detalhes que incluem, por exemplo, o diálogo citado acima, que marca a primeira vez que a palavra &lt;em&gt;“bullshit”&lt;/em&gt; foi usada em um filme &lt;em&gt;mainstream &lt;/em&gt;de Hollywood. Considere isso mais um marco na lista de conquistas de &lt;strong&gt;BULLITT&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O filme é um dia ou dois na vida desse policial, Frank Bullitt, vivido pelo McQueen, com os procedimentos habituais da profissão, o sujeito se metendo numa intrincada trama, envolvido no caso de uma testemunha que deveria ser protegida, mas que levou uns tiros de uns matadores profissionais, e agora tem um senador xarope (Robert Vaugh) pentelhando na sua cola, querendo se aproveitar da situação. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mas Bullitt é um homem de carne e osso, que precisa comer e agradece a enfermeira que lhe traz um sanduíche nos corredores do hospital, o filme arruma um jeito de separar um tempinho pra mostrar o sujeito fazendo compras no mercadinho da esquina, comprando jornal, escovando os dentes, levando a namorada (Jacqueline Bisset) pra jantar...&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/bscap0013.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59100&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/bscap0013.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p&gt;Esse tipo de detalhe, esse cuidado, que adiciona uma camada bem-vinda de humanização e complexidade ao personagem que torna a experiência de ver &lt;strong&gt;BULLITT&lt;/strong&gt; muito mais rica. Não apenas mantemos os olhos abertos para chegar ao fundo do mistério policial, mas também ficamos na esperança de descobrir outra pista sobre quem é esse tira durão e inabalável chamado Bullitt. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;A atitude do homem em relação à namorada e ao seu trabalho também tem um peso narrativo, faz parte desse enriquecimento da trama e do personagem. Ele diz “&lt;em&gt;isso não é pra você, querida&lt;/em&gt;”, enquanto ela tem um emprego que envolve criação de arte para o mundo do comércio (“&lt;em&gt;custa caro ter uma alma&lt;/em&gt;”), algo pelo qual ele claramente não demonstra o menor interesse. E é inevitável que, mais cedo ou mais tarde, ela acabe entrando em contato com o mundo dele.&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/bscap0017-1.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59119&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/bscap0017-1.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/bscap0016-1.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59120&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/bscap0016-1.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p&gt;Algumas falas de Bisset durante a discussão à beira da estrada são, claro, um tanto óbvias, mas o modo como Yates encena é tudo. A paisagem já não parece mais tão exuberante quanto a própria Bisset, sendo substituída por um cenário árido, enquanto a discussão do casal se dá tendo ao fundo a presença imponente do porto, o que revela o quanto do que cerca a bela cidade de São Francisco pode ser dura e opressora, e como essa feiura estava muito mais próxima dela do que jamais imaginou. E, a partir desse momento, nunca mais poderá ser vista da mesma forma.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Grande parte do filme tem uma natureza mais observacional, o que pode fazer com que passe despercebido o quão cuidadosa e controlada é, na verdade, a direção. O diretor Peter Yates está sempre mostrando exatamente o que quer que vejamos, seja ao capturar a atmosfera de São Francisco em praticamente cada plano, seja nos olhares silenciosos e calculados que os personagens trocam entre si, expressando muito mais do que qualquer diálogo poderia transmitir, como aquele olhar entre McQueen e o médico interpretado por Georg Stanford Brown, quando escutam Vaughn pedindo para que ele seja substituído. E há toques sutis como o silencioso plano, com suaves movimentos de câmera enquadrando o rosto de McQueen, enquanto ele analisa a cena do crime, pura expressão, quase dá pra ler os seus pensamentos quando a clareza do caso começa a surgir para Bullitt.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Quando o filme acelera, tudo é apresentado de forma impecável. A perseguição de um dos assassinos dentro do hospital é quase uma aula de como decupar esse tipo de sequência (o montador Frank P. Keller ganhou o Oscar pelo filme, merecidamente), e o clímax no aeroporto tem seu impacto, especialmente a perseguição à pé na pista de vôo, com o aviões em movimento bem perto dos personagens. Evidente o quanto Michael Mann se inspirou para o final de FOGO CONTRA FOGO (&lt;em&gt;Heat&lt;/em&gt;, 1995).&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/ebub0hgwoawsnnr.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59114&quot; height=&quot;331&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/ebub0hgwoawsnnr.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/ebub0hewaaecxr8.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59115&quot; height=&quot;268&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/ebub0hewaaecxr8.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/ebub0hgwaaa83c1.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59117&quot; height=&quot;351&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/ebub0hgwaaa83c1.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/ebub0hfwsau1kg8.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59118&quot; height=&quot;261&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/ebub0hfwsau1kg8.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p&gt;E sim, a famosa perseguição de carros é realmente impressionante. Quando Steve McQueen e sua produtora se envolveram com &lt;strong&gt;BULLITT&lt;/strong&gt;, fizeram questão de recrutar o diretor Peter Yates quase exclusivamente por causa da perseguição que ele havia dirigido no filme THE ROBBERY, um ano antes. E aqui o homem tava inspirado. Aquele som incessante do motor do Ford Mustang sempre ecoa na minha cabeça quando lembro. Dez minutos de pura adrenalina que poucas vezes foram superados. Quando o compositor Lalo Schifrin recebeu a sequência para musicar, ele voltou ao diretor e disse pra esquecer, porque o ronco dos motores e o atrito dos pneus no asfalto já diziam tudo. Música só atrapalharia aquele tipo de força bruta e décadas depois, Schifrin continua certo.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&quot;&lt;em&gt;Ai, mas tem um monte de erros de continuidade, aquele Fusca verde aparece repetidas vezes&lt;/em&gt; &lt;em&gt;e blá, blá, blá.&lt;/em&gt;&quot;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;FODA-SE!&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Isso não me incomoda em nada. Essas coisas só me fazem prestar ainda mais atenção em cada plano, em cada corte eficaz, e valorizar ainda mais tudo o que o filme consegue realizar nessa sequência brutal. &lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/bullit_046.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59097&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/bullit_046.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/mv5bmjjmztjhnwmtntzhms00nguwlwe5odgtmdlizgexmtdlzjexxkeyxkfqcgc40._v1_fmjpg_ux1280_.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59112&quot; height=&quot;353&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/mv5bmjjmztjhnwmtntzhms00nguwlwe5odgtmdlizgexmtdlzjexxkeyxkfqcgc40._v1_fmjpg_ux1280_.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p&gt;A fórmula do filme policial contemporâneo ainda estava sendo desenvolvida aqui, e em certos aspectos, Chalmers (Vaughn), é mais vilão do que a pessoa que Bullitt acaba tendo que perseguir. Chalmers não é corrupto, aparentemente, apenas está mais interessado em dinheiro e poder do que em realmente buscar justiça, algo que fica claro na última ação que o vemos realizando. Ele é o tipo de figurão que consegue fazer uma oferta de sucesso e uma ameaça velada soarem exatamente da mesma forma.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Os bandidos que a polícia precisa capturar são encarados como parte natural desse mundo, mas o político por trás de tudo quer resolver o caso apenas por prestígio pessoal. E, sem entender por que um policial da classe trabalhadora não gostaria de um pouco dessa glória, ele está disposto a atrapalhar o trabalho de Bullitt de todas as formas possíveis, tudo isso enquanto anda por aí com um adesivo de “&lt;em&gt;Apoie a Polícia Local&lt;/em&gt;” no para-choque do carro. Cabe a Bullitt concluir o trabalho, do jeito que for necessário, mesmo que, no fim, ao encarar o próprio reflexo no espelho, ele perceba que talvez nunca consiga responder qual é, de fato, o propósito desse trabalho. Pelo menos Jacqueline Bisset está por perto, dormindo no quarto ao lado, o que nos permite deixar o personagem com esse pequeno resquício de esperança.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Steve McQueen é simplesmente o cara mais &lt;em&gt;cool&lt;/em&gt; que já existiu. Lee Marvin e Charles Bronson provaram ser mais durões, &lt;em&gt;badasses&lt;/em&gt;. E até mais talentosos. Mas nunca chegaram perto da áurea &lt;em&gt;cool &lt;/em&gt;de McQueen. Confiante em cada movimento que faz, vestindo aquele suéter de gola alta, e com aquele olhar que deixa claro que ele sabe exatamente o que está fazendo, mesmo quando a trama parece meio nebulosa em certos momentos.&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/gpaatngwsaa4piw-1.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59110&quot; height=&quot;361&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/09/gpaatngwsaa4piw-1.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p&gt;Ele ignora Vaughn e outros superiores que querem que ele entre na linha, que não deixam fazer seu trabalho da melhor forma possível, sob os seus termos. Mas não pude deixar de notar como ele é absolutamente cortês com praticamente todas as pessoas que encontra e que não têm nada a ver com esse mundo podre em que ele trabalha. Grande desempenho de McQueen, compondo uma das representações policiais mais influentes do período e criando um paradgma de como lidar autoridades. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Jacqueline Bisset, com aquele ar provocante enquanto come cereal no café da manhã, é absolutamente encantadora. E embora tenha a cena que soa um pouco óbvia, seu carisma genuíno sempre prevalece. Voltaria a trabalhar com Yates em O FUNDO DO MAR (&lt;em&gt;The Deep&lt;/em&gt;, 1977). Robert Vaughn está lendário aqui, trazendo um nível de escárnio de um jeito notável. E cada gesto desagradável que ele faz é um pouco fascinante. Aparecendo antes da fama, Robert Duvall tem um tempo de tela bem curto como o taxista que ajuda Bullitt a montar o quebra-cabeça do caso. Também é curioso ele estar como o quinto nome nos créditos, e sempre gostei de como ele diz: “&lt;em&gt;Se cuida, tenente&lt;/em&gt;”, na última vez que McQueen desce do seu táxi.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Peter Yates foi, em seus melhores momentos, um diretor muito bom, que fez alguns títulos que mereciam ser mais conhecidos hoje do que realmente são. Especialmente OS AMIGOS DE EDDIE COYLE (&lt;em&gt;The Friends of Eddie Coyle&lt;/em&gt;, 1973), que revi outro dia e que continua uma belezura. Talvez, muito provavelmente, seja o meu favorito do diretor.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59122,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59100,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59119,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59120,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59114,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59115,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59117,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59118,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59097,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59112,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59110,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;No entanto, &lt;strong&gt;BULLITT&lt;/strong&gt;, pelo menos pra mim, é aquele em que tudo parece ter se encaixado melhor. Um filme que ganha mais significado conforme os anos passam e eu vou entendendo um pouco mais os seus detalhes, os seus mistérios e o personagem principal. Um tipo de cinema com o qual me conecto cada vez mais à medida que tô ficando mais velho, mesmo que seja essa &quot;cápsula do tempo&quot;, datado. Mas o que mais amo é como esse filme ainda guarda coisas novas pra eu descobrir e a cada revisão entendo melhor os motivos pelos quais o herói é como é e como ele consegue fazer as coisas funcionarem ao seu redor, apesar de todos os obstáculos.&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/1518205531414337017/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/bullitt-1968.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/1518205531414337017'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/1518205531414337017'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/bullitt-1968.html' title='BULLITT (1968)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-6596242646787601310</id><published>2025-07-28T09:53:00.003-03:00</published><updated>2025-07-28T09:53:14.176-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Don Siegal"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Joe Don Baker"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Walter Matthau"/><title type='text'>CHARLEY VARRICK (1973)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/1be50b480733120-1.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59161&quot; height=&quot;348&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/1be50b480733120-1-edited.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59161,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;&lt;strong&gt;CHARLEY VARRICK&lt;/strong&gt;, ou &lt;strong&gt;O HOMEM QUE BURLOU A MÁFIA&lt;/strong&gt;, como é conhecido no Brasil, é o filme definitivo de Don Siegel, por mais que o diretor tenha outros trabalhos que possam ser colocados como tal. Era um mestre, um artesão ao mesmo tempo um autor ao seu modo, portanto outros trabalhos podem ser definitivos dependendo do dia. No caso, o último filme do Siegel que eu revi foi &lt;strong&gt;CHARLEY VARRICK&lt;/strong&gt;, então neste momento é o que eu vou eleger como o filme definitivo do Don Siegel. Os enquadramentos, a montagem, a caracterização dos atores e a construção dos personagens, a trilha sonora de Lalo Schifrin, tudo confere ao filme a essência definitiva no cinema do homem. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Dá a impressão de que não há um plano sequer em excesso. Cada cena demonstra uma precisão e concisão exemplares. Siegel não se exibe filmando, é sempre dentro de uma economia, é discreto, parece que tá completamente devotado a um objetivo nobre, de obter a essência de cada plano, de cada sequência, do melhor resultado possível no menor tempo possível. O que impressiona é que esse senso de eficiência poderia tornar o filme apenas ritmado, bem estruturado, um filme divertido, mas vazio, um passatempo. Não é o que acontece. Siegel entrega imagens muito refinadas esteticamente (vários planos externos são belamente enquadrados e fotografados), e realmente se importa com os personagens e a história que conta, aproveitando ao máximo o roteiro, os atores e cada sequência.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;A trama é sobre como um dos últimos dos mavericks do assalto ao banco&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;acaba sendo caçado por tudo o que compõe a violência americana: a sociedade, o Estado, a máfia. Charley é um pequeno empresário esforçado cujos negócios estão em declínio e sem pensar duas vezes, vira assaltante de bancos. Só que o novo golpe dá ruim: além de perder a esposa, ele ainda acaba com um problemão nas mãos. Sem saber, roubou um grande montante, desproporcional ao tamanho modesto da agência, e deduz que o dinheiro pertence à máfia. Agora, está na mira da polícia e dos mafiosos, e ainda precisa lidar com um comparsa nada inteligente (Andrew Robinson) que só pensa em torrar o dinheiro o mais rápido possível.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59163,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/cmprqopucaajmxz-1.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59163&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/cmprqopucaajmxz-1.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Diferente da maioria dos filmes de assalto, &lt;strong&gt;CHARLEY VARRICK &lt;/strong&gt;não é um filme que se concentra nos planos elaborados do crime até o clímax do roubo. Ele já começa com o assalto ao banco, que desencadeia o conflito e as complicações da história. É um filme de “golpe que deu errado”. O filme gira em torno da tentativa de Varrick de sobreviver à retaliação da máfia por conta desse fruto do acaso.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Fica destacado que um dos trunfos de &lt;strong&gt;CHARLEY VARRICK&lt;/strong&gt; são seus personagens, todos bem definidos, mesmo os que apareçam brevemente. Não há um só personagem, principal ou secundário, sem uma característica interessante ou cativante, todos têm uma verdadeira dimensão humana: o diretor do banco desesperado com a situação; a vizinha lasciva, apesar da idade; o armeiro deficiente físico e impiedoso nos negócios; a fotógrafa sexy e cheia de personalidade; o xerife empático e determinado; o cúmplice alcoólatra e estúpido vivido pelo Andrew Robinson, que foi o assassino em DIRTY HARRY. E temos Molly, o capanga encarregado de recuperar o dinheiro para a máfia, que merecia um filme inteiro só pra si, um desses canalhas carismáticos que amamos ver nesse tipo de filme. Joe Don Baker dá ao personagem sádico, machista e racista uma presença inegável. Com sotaque texano e roupa de cowboy, o brutamontes fumante de cachimbo tem um ar simpático e até digno, o que contrasta totalmente com o prazer que sente em torturar e matar. O tipo de sujeito que Faria Anton Chigurh, o personagem de Javier Barden em ONDE OS FRACOS NÃO TEM VEZ, tremer na base...&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59164,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/9.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59164&quot; height=&quot;346&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/9.png?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;E, claro, há Charley Varrick, um daqueles personagens que Siegel tanto aprecia, um herói do velho mundo enfrentando a brutalidade do mundo moderno, recorrendo a métodos antiquados para tentar sobreviver à prisão e assassinos. Em um cenário desolado, Varrick representa um mundo que está desaparecendo. Fleumático, reflexivo, astuto, longe de alguns arquétipos do gênero. Ele nem deseja realmente todo aquele dinheiro, sobretudo quando descobre a origem. É, antes de tudo, um homem que tentou ganhar a vida à margem de grandes organizações, legais ou ilegais. Seu desejo de ficar fora de problemas é tal que sua primeira reação é tentar devolver o dinheiro do roubo à máfia. Incomum para um “herói” desse tipo de filme…&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Até porque a maioria dos filmes americanos parece precisar de um “centro moral”. Se o foco está em personagens maus ou amorais, espera-se que eles recebam o que merecem no final. Quando isso não acontece, o filme precisa, pelo menos, colocar vilões contra vilões. Uma vez que o público supera a ausência de moralidade, ele pode até se envolver com o passado e as motivações dos personagens criminosos, mas geralmente ainda escolhe lados, torcendo para que certos infratores prevaleçam sobre adversários ainda piores. Charley Varrick, quase por convenção, é quem devemos apoiar. Mesmo sendo ele quem arquitetou um assalto que resultou na morte de pessoas inocentes. E passa o resto do filme tentando salvar sua própria pele. Sua principal característica é o pragmatismo. A única emoção que expressa é uma certa tristeza pela esposa morta. Apesar da vida criminosa, admiramos sua rapidez de raciocínio e astúcia. Ele não confia em ninguém e sempre está um passo à frente de todos.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Apesar da insatisfação de Matthau com o resultado final, sua atuação como Charley Varrick é notável. Não é o Matthau da comédia. Sua forma direta de agir e ausência total de vaidade criam uma confiança e autoridade peculiares, sem diminuir o senso de perigo que o cerca. Por ser um criminoso, ficamos ainda mais incertos sobre o seu destino do que estaríamos com um protagonista “honrado”.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Varrick representa, de certa forma, a figura mítica do americano apegado à sua independência e liberdade (o slogan de sua empresa é &lt;em&gt;the last of the independents&lt;/em&gt;), mas sem cair na caricatura. E é aí que está a inteligência de um roteiro que nunca tenta idealizar o homem. Apesar de suas qualidades, ele continua sendo um assaltante de bancos que age com poucos escrúpulos e pensa, antes de tudo, em seu próprio interesse e sobrevivência. Se Varrick de fato encarna certos valores (provavelmente caros a Don Siegel), está longe de ser um símbolo imaculado. E são essas nuances e ambiguidade que dão profundidade, credibilidade e originalidade ao personagem. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59166,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/ewxxmnpxmbgwot6-1.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59166&quot; height=&quot;343&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/ewxxmnpxmbgwot6-1.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;É principalmente através de Varrick que passa algumas reflexões que o filme instiga, como a luta desigual entre o indivíduo e o poder, aqui representado tanto pela máfia quanto pelos “grandes grupos” que impediram o herói de prosperar como empreendedor independente. Essa valorização do indivíduo diante das grandes organizações é uma tradição de Siegel. Outro personagem que simboliza essa luta desigual é o diretor do banco roubado por Varrick. Suspeito de traição pela máfia, esse homem modesto e consciencioso (diz a John Vernon: &lt;em&gt;“Não sou um homem ambicioso, as pessoas valorizam a forma como restaurei o banco. Pela primeira vez na vida, encontrei um lugar que amo.”&lt;/em&gt;) percebe com desespero que sua existência não tem valor para os poderosos com quem se aliou, e que ele não tem nem força nem vontade para fugir. Seu caso ilustra, assim como o de Varrick, a solidão do indivíduo que só queria uma vida tranquila, mas acaba enfrentando uma organização que o ultrapassa.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Don Siegel, ao longo de sua carreira, não tentou combater os “poderosos”; ele encontrou uma forma de fazer filmes bem vistos pelos estúdios, nos quais expressava, com humildade, discrição e moderação, suas observações e talentos como cineasta. É onde ele se conecta ao herói de &lt;strong&gt;CHARLEY VARRICK&lt;/strong&gt;. É esse olhar sóbrio e humano que Siegel lança sobre os personagens e cenários, junto com o discurso sutil inserido em uma trama policial muito bem conduzida, que fazem de &lt;strong&gt;CHARLEY VARRICK&lt;/strong&gt; não só um crime movie eficiente, mas um verdadeiro filme de autor. De um dos grandes que o cinema americano já teve.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/6596242646787601310/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/charley-varrick-1973.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/6596242646787601310'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/6596242646787601310'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/charley-varrick-1973.html' title='CHARLEY VARRICK (1973)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-3145860020275181578</id><published>2025-07-27T15:19:00.004-03:00</published><updated>2025-07-27T15:19:30.230-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="peter boyle"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="peter yates"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="robert mitchum"/><title type='text'>OS AMIGOS DE EDDIE COYLE (1973)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/e8ie-h4xmaaaq6h.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59177&quot; height=&quot;347&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/e8ie-h4xmaaaq6h.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59177,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Quando o filme começa, o personagem de Robert Mitchum, Eddie Coyle, já está no fim da linha, com o destino traçado. E tudo no filme respira essa vibe, um tom de desgaste. Os rostos, os diálogos, os cenários. Mitchum, em uma das atuações mais melancólicas da carreira, vive um pequeno criminoso tentando sobreviver entre informantes, policiais e bandidos. Participa de uma negociação para fornecer armas roubadas para uma quadrilha de assaltantes de banco que atua em Boston. Ao mesmo tempo, Coyle está prestes a ser condenado a alguns anos de prisão por envolvimento no desvio de uma carga e propõe a um inspetor (Richard Jordan) dedurar seu fornecedor de armas, um certo Jackie Brown (Steven Keats) esperando em troca que sua sentença seja anulada.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Peter Yates filma esse submundo sem glamour, sem pressa, sem ilusões e sem as sequências de ação que o destaca em filmes como &lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/2025/06/19/bullitt-1968/&quot;&gt;BULLITT, que comentei aqui outro dia&lt;/a&gt;, e sua famosa perseguição de carros pelas ruas de São Francisco. Um filme no qual o diretor já demonstrava estilo e abordagem muito particulares que também encontramos, de certo modo, aqui em &lt;strong&gt;OS AMIGOS DE EDDIE COYLE&lt;/strong&gt; (&lt;em&gt;The Friends of Eddie Coyle&lt;/em&gt;). Uma abordagem marcada, sobretudo, pela maneira como ele trata seus personagens e mantém certa distância entre o espectador.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Grande parte da tensão aqui é ver Mitchum chegando numa espelunca qualquer, de iluminação precária, pra comer um pedaço de torta de qualidade duvidosa e um café preto, e encontrar um contato pra contar suas histórias. Sobre como conseguiu o apelido de Eddie &lt;em&gt;Fingers&lt;/em&gt;, quando enfiaram a sua mão numa gaveta e fecharam com um chute por conta de um erro cometido numa transação com armas.&amp;nbsp;Yates filma com sobriedade e precisão, conseguindo capturar uma espécie de intensidade contida. Seu senso de enquadramento e de montagem, essa forma de deixar a ação se instalar e se desenvolver diante da câmera, permitem-lhe prender a atenção do público sem nunca recorrer a efeitos espetaculares. Até porque a ação, nos moldes tradicionais do termo, é quase inexistente por aqui. Os tiros são raros, e Yates não lhes dá dimensão dramática. Eles fazem parte, simplesmente, do cotidiano. (&quot;&lt;em&gt;This life’s hard, man&lt;/em&gt;&quot;, diz duas vezes o personagem Jackie Brown).&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59178,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/e8ie8i6xiakfyqu.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59178&quot; height=&quot;342&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/e8ie8i6xiakfyqu.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59180,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/e8ifaq6xiagg7xw.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59180&quot; height=&quot;338&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/e8ifaq6xiagg7xw.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Yates se interessa de verdade por seus personagens, por suas motivações, suas histórias, seus pontos de vista e também seus mistérios. O policial vivido por McQueen em BULLITT fugia do comum; havia em sua presença uma elegância evidente, sim, mas também algo opaco, enigmático. Em &lt;strong&gt;&lt;strong&gt;OS AMIGOS DE EDDIE COYLE&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;, isso é elevado a outro patamar. Todos os personagens são interessantes porque são quase reais, complexos, bem construídos. Nenhum é caricaturado nem idealizado, demonizado ou romantizado. São do tipo que a gente poderia encontrar na vida real, se estivéssemos naquele mesmo meio, e isso é o que mais chama a atenção: a precisão nos personagens, em como habitam os ambiente e reagem às situações.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Vale lembrar que &lt;strong&gt;&lt;strong&gt;OS AMIGOS DE EDDIE COYLE&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt; é a adaptação cinematográfica do primeiro romance publicado por George V. Higgins, escritor americano especialmente reconhecido pela qualidade e realismo de seus universos policiais. E o estilo sóbrio e contido de Yates serve perfeitamente ao romance. Assim como a forma com que ele filma cada diálogo entre os personagens, o que permite melhor perceber toda a ironia do enredo (como sugere o título do filme). Afinal, &lt;strong&gt;&lt;strong&gt;OS AMIGOS DE EDDIE COYLE&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt; deixa pouca margem para sinceridade, confiança ou amizade, e nenhum personagem está em posição de reclamar, pois todos são, à sua maneira, reflexos dessa realidade.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Se a direção tem grande peso no sucesso do filme, o trabalho dos atores é igualmente fundamental. Robert Mitchum é magistral; sua presença física sustenta o personagem sem nunca exagerar. É interessante notar o contraste entre a força natural que Mitchum emana e a relativa fraqueza desse protagonista. Sua atuação, assim como a direção de Yates, é toda feita de nuances e contenção. A grande sacada do filme é transformar esse ícone do cinema &lt;em&gt;noir&lt;/em&gt; em um sujeito meio fracassado, casado com uma mulher não muito jovem, não muito bonita, pai de dois filhos, e pronto para entregar os próprios colegas para evitar a prisão. Porque ele precisa se apresentar em alguns dias para cumprir pena. Não uma pena de prisão perpétua, nem 30 anos. São apenas dois anos. E não por assassinato, nem por uma série de assaltos cinematográficos. Apenas por ter dirigido um caminhão carregado de bebida alcoólica contrabandeada.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Ou seja, não existe nada de heróico em sua trajetória. Nada de que ele pudesse se orgulhar, nem mesmo de forma duvidosa. Nada que o colocasse acima dos demais, como um “fora da curva”. Apesar dos longos monólogos e conselhos que vive distribuindo a quem quiser ouvir, em diálogos surpreendentes, quase tarantinescos em certos momentos, o fato é que Eddie está completamente perdido, ultrapassado pelos acontecimentos.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Aliás, todos estão. Do policial aos traficantes de armas, passando pelos assaltantes. O suspense, que é bem construído nas cenas que exige (assaltos, prisões, encontros noturnos...), surge justamente do fato de que ninguém controla nada e, portanto, tudo pode acontecer.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59181,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/zugxafis_o.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59181&quot; height=&quot;346&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/zugxafis_o.png?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Ao lado de Mitchum, estão nomes como Peter Boyle, desses monstros com uma filmografia mais que respeitável: TAXI DRIVER (76), de Matin Scorsese, O JOVEM FRANKENSTEIN (74), de Mel Brooks, HARDCORE (79), de Paul Schrader, JOE (1970), de John G. Avildsen, pra ficar com alguns. Seu personagem, Dillon, parece à primeira vista uma presença quase invisível. Fica lá atrás do balcão, servindo cerveja, ouvindo conversas, trocando favores. Mas conforme o filme avança, percebemos que ele é o verdadeiro eixo oculto de várias engrenagens do submundo de Boston. Ao contrário de Eddie, que ainda carrega resquícios de um certo código e alguma ilusão de que pode escapar ileso, Dillon é um sobrevivente pragmático, alguém que já internalizou o fato de que, nesse mundo, todos são dispensáveis, inclusive os &quot;amigos&quot;.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Visualmente, o filme é um sucesso. A precisão da montagem, os planos meticulosos de Yates e a notável fotografia de Victor J. Kemper (UM DIA DE CÃO, de Sidney Lumet) dão a &lt;strong&gt;&lt;strong&gt;OS AMIGOS DE EDDIE COYLE&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt; um forte valor estético. Nada de exibicionismo, mas que aliado à excelente direção de atores e um roteiro sólido como concreto reforça este filme policial de grande presença. E que reforça também o retrato seco e desencantado do crime como rotina miserável, onde qualquer erro custa caro. Definitivamente &lt;strong&gt;&lt;strong&gt;OS AMIGOS DE EDDIE COYLE&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt; é uma dessas joias amargas do cinema dos anos 70 que merecia mais reconhecimento.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Foi lançado no Brasil em DVD numa belíssima edição pela Versátil, no primeiro volume da caixa de Cinema Policial.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/3145860020275181578/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/os-amigos-de-eddie-coyle-1973.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/3145860020275181578'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/3145860020275181578'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/os-amigos-de-eddie-coyle-1973.html' title='OS AMIGOS DE EDDIE COYLE (1973)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-888708152572442214</id><published>2025-07-26T07:57:00.000-03:00</published><updated>2025-07-26T07:57:02.505-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="roger corman"/><title type='text'>THE FANTASTIC FOUR (1994)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/wqnyzjqkszz1edj0w1o62hpfdfn-1200-1200-675-675-crop-000000.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59375&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/wqnyzjqkszz1edj0w1o62hpfdfn-1200-1200-675-675-crop-000000.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59375,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;

&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Os detalhes dessa história variam de fonte para fonte, mas a essência é a mesma: na metade dos anos 1980, o produtor alemão Bernd Eichinger, da Constantin Film, comprou da &lt;em&gt;Marvel Comics&lt;/em&gt; uma opção de dez anos sobre os direitos do Quarteto Fantástico, por um valor de 250 mil dólares. Por volta de 1993, porém, esses direitos estavam prestes a expirar e, caso nenhum filme fosse concluído até uma data limite, eles simplesmente voltariam para a &lt;em&gt;Marvel&lt;/em&gt;, sem custo algum. Então surge a pergunta: pra onde você corre quando precisa fazer um filme de super-herói em poucas semanas, com um orçamento de apenas um milhão de dólares e nada mais?&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Ora, você vai até Roger Corman, é claro!&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Depois que Corman fez sua mágica de sempre, com o filme produzido, dirigido por um de seus pupilos, Oley Sassone, os direitos foram oficialmente renovados. A &lt;em&gt;Marvel&lt;/em&gt;, no entanto, não ficou nada satisfeita com o resultado do filme e, para evitar que aquilo prejudicasse a marca, comprou discretamente as poucas cópias e o negativo, impedindo assim qualquer possibilidade de lançamento nos cinemas ou em vídeo (embora alguém da indústria tenha conseguido fazer uma cópia ilícita em VHS antes disso).&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Nem Roger Corman, nem o diretor Oley Sassone, tampouco o elenco ou a equipe foram consultados ou informados dessa decisão. Existiam planos reais para um pequeno lançamento nos cinemas, inclusive material de marketing e um trailer havia sido produzido com esse objetivo. Há rumores de que a &lt;em&gt;Marvel&lt;/em&gt; mandou destruir todas as cópias e o negativo do filme. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Pouco mais de dez anos depois finalmente surgiria um filme do Quarteto Fantástico nas telas, com muito mais de tudo: grande elenco, orçamento maior, efeitos especiais bem feitos, enredo mais ambicioso, e maiores expectativas. E o resultado foi aquela porcaria de 2005 dirigido por Tim Story. Enquanto isso, cópias de baixa qualidade (feitas a partir da tal fita VHS pirata) de &lt;strong&gt;THE FANTASTIC FOUR&lt;/strong&gt; começaram a circular e chegar ao olhar do público. E a dúvida se o ocultado filme de 1994 era realmente tão ruim assim pode finalmente ser respondida.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;E a resposta não é tão simples quanto um &quot;sim&quot; ou &quot;não&quot;. Sim, o orçamento é visivelmente apertado. Sim, é um filme exageradamente cafona, mal interpretado e com caracterizações duvidosas. Até os efeitos especiais, talvez surpreendessem alguém nos anos 50, mas na década de 90 já estavam fora de moda há um bom tempo. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59377,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/bscap0229.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59377&quot; height=&quot;476&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/bscap0229.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59379,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/bscap0209.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59379&quot; height=&quot;476&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/bscap0209.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;No entanto, há algo estranhamente irresistível no conjunto da obra, em todos esses elementos toscos reunidos aqui, que lhe dá uma cara de quadrinho B anacrônico, que lembra aqueles seriados de aventura dos anos 40, que faz a gente se perguntar por que ele nunca chegou a ser lançado e um BATMAN &amp;amp; ROBIN, do Joel Schumacher, foi. O que quero dizer é o seguinte: se você analisa o filme pelo que ele realmente é (uma produção de baixíssimo orçamento assinada por Roger Corman, com tudo o que isso representa, com toda a alma de um filme B vagabundo dos anos 90) e não pelas expectativas de uma adaptação grandiosa de um clássico da &lt;em&gt;Marvel&lt;/em&gt; como o Quarteto Fantástico, o resultado até que é bem divertido.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Um dos prováveis motivos pelos quais &lt;strong&gt;THE FANTASTIC FOUR&lt;/strong&gt; não teve muito sucesso e foi retirado de cena é simples: o elenco não tinha apelo comercial. As faces mais “conhecidas” por aqui vinham de produções feitas para a TV, lançamentos direto para vídeo ou do limbo das estrelas decadentes dos anos 80, como Jay Underwood, de O GAROTO QUE PODIA VOAR (1986), que vive Johnny Storm; George Gaynes, famoso pela franquia LOUCADEMIA DE POLÍCIA, aparece por aqui como um professor qualquer.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Nos demais papéis, temos o pouco lembrado Alex Hyde-White como Reed Richards, Michael Bailey Smith como Ben Grimm, Rebecca Staab como Sue Storm e Joseph Culp interpretando Victor Von Doom. Nenhum nome de peso para atrair o grande público e, convenhamos, nada que desperte curiosidade nem entre os fãs de carteirinha dos personagens.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;É basicamente um filme de origem. Começamos com dois jovens gênios universitários, Reed Richards e Victor Von Doom, tentando canalizar a energia de uma entidade misteriosa chamada Colossus, que apareceu no espaço acima da Terra. Como esperado, tudo dá errado: Doom aparentemente morre eletrocutado, e Richards vê sua carreira desmoronar. Dez anos depois, Reed está pilotando uma nave espacial numa nova tentativa de capturar a tal energia, agora acompanhado por Susan, Johnny e Ben.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Mas quando um vilão chamado The Jeweller, uma espécie de leprechaun dos esgotos, decide sabotar a missão trocando uma peça vital, a nave explode, os tripulantes são engolidos por um psicodelismo visual, atingidos por imagens de 2001 - UMA ODISSEIA NO ESPAÇO, ou de algumas inserções de filmes experimentais do Stan Brakhage, e caem de volta à Terra.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59381,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/bscap0162.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59381&quot; height=&quot;476&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/bscap0162.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59383,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/bscap0166.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59383&quot; height=&quot;476&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/bscap0166.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59385,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/bscap0164.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59385&quot; height=&quot;476&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/bscap0164.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Curiosamente, ninguém se machuca no acidente. Mas logo percebem que adquiriram poderes estranhos e indesejados. Reed estica o corpo, Sue fica invisível… Você já sabe como é. Só entenda que aqui tudo é feito da forma mais barata e tosca possível. Mas digo isso com um certo carinho. No fim, eles aceitam suas novas condições e decidem usá-las para enfrentar a ameaça que ronda Nova York: o sombrio e misterioso Doom. É uma trama simples, básica, e até fiel ao espírito dos quadrinhos, pelo menos no papel.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Se você já viu algum filme do Roger Corman e, se chegou até aqui, espero sinceramente que sim, sabe o que esperar: orçamento mínimo perceptível, estética &lt;em&gt;camp&lt;/em&gt; por todos os lados e um certo charme meio vagabundo que torna tudo meio irresistível. Mas dá pra entender por que a &lt;em&gt;Marvel&lt;/em&gt; (ou quem quer que estivesse com os direitos na época) não quis lançar isso oficialmente. Agora, destruir todas as cópias para evitar que o público veja? Aí já é demais. Confesso que isso até me faz sentir uma certa empatia pelo filme.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Mas veja bem, não vou passar pano. É o tipo de filme perfeito para uma &lt;em&gt;bad movie night&lt;/em&gt; entre amigos, com direito a risadas, comentários sarcásticos e algum inebriante. As atuações são, na maior parte do tempo, desastrosas, em certos momentos parece que estão fazendo de propósito. Reed tem um carisma exagerado, enquanto Johnny compensa isso, porque é insuportavelmente hiperativo. Sue Richards é praticamente uma planta em cena. A grande (e única) surpresa vem do Coisa, que carrega um arco dramático bem definido, com conflitos internos e uma certa humanidade que, ironicamente, falta nos outros personagens. Sua relação com a escultora cega Alicia Masters é mal desenvolvida por aqui, mas tenta abordar o dilema entre a aparência monstruosa e a sensibilidade emocional. Em meio a tanta tosqueira, é curioso perceber que justamente o personagem mais “duro” é quem transmite emoções mais sinceras.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59388,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/bscap0218.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59388&quot; height=&quot;476&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/bscap0218.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59396,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/bscap0231.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59396&quot; height=&quot;476&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/bscap0231.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;O filme tem seus momentos. A maquiagem do Coisa, por exemplo, lembra (de forma positiva) os trajes com expressões faciais de &lt;em&gt;animatronics&lt;/em&gt; das Tartarugas Ninja dos anos 90. Há momentos engraçados, e até empolgantes, se você estiver com a expectativa bem baixa e muito bom humor, as duas cenas de luta em que eles derrotam um grupo armado é um destaque, com direito à pernas e braços de Reed se esticando pra socar ou fazer bandidos tropeçarem, ou o Coisa distribuindo socos à vontade. E quando Jhonny finalmente se tranforma no Tocha Humana, a coisa é tão deplorável e ridícula que é impossível resistir.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Enfim, eu gosto dessas tralhas. Filmes de super-herói feitos com troco de pão não aparecem todo dia, e &lt;strong&gt;THE FANTASTIC FOUR&lt;/strong&gt; de vez em quando aparece como minha dose favorita de diversão fajuta com superpoderes. Agora que já desenterrei esse clássico alternativo, acho que tô pronto para encarar a nova versão que está nos cinemas. Não deve chegar nem perto desse aqui em termos de &lt;em&gt;charme acidental&lt;/em&gt;, mas... quem sabe? Sem pressa, não sei quando verei. Mas vou com o coração aberto.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/888708152572442214/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/the-fantastic-four-1994.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/888708152572442214'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/888708152572442214'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/the-fantastic-four-1994.html' title='THE FANTASTIC FOUR (1994)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-6386377380120369744</id><published>2025-07-24T22:18:00.007-03:00</published><updated>2025-07-24T22:19:12.023-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Claudia Cardinale"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jack palance"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="lee marvin"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Richard Brooks"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="robert ryan"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="woody strode"/><title type='text'>OS PROFISSIONAIS (1966)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;img alt=&quot;img89_2186_51511540&quot; class=&quot;alignnone size-full wp-image-51947&quot; height=&quot;270&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.files.wordpress.com/2020/06/img89_2186_51511540.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;O diretor Richard Brooks vinha de um fracasso com sua adaptação de Joseph Conrad, LORD JIM, de 1965, e resolveu não correr muitos riscos no seu projeto seguinte. Embora o &lt;em&gt;western&lt;/em&gt; na sua forma clássica estivesse em relativo declínio, estava na moda em meados dos anos 60 reunir astros de grande calibre para dividirem às telas em épicas aventuras. Dos filmes de guerra, como FUGA DO INFERNO, passando pelos &quot;&lt;em&gt;Men in a Mission&lt;/em&gt;&quot;, como OS CANHÕES DE NAVARONE, até os faroestes, especialmente com SETE HOMENS E UM DESTINO, a ideia de aglomerar atores de peso poderia garantir o sucesso de uma produção. E foi exatamente isso que Brooks resolveu fazer por aqui, em &lt;strong&gt;OS PROFISSIONAIS&lt;/strong&gt; (&lt;em&gt;The Profissionals&lt;/em&gt;), um &lt;em&gt;western&lt;/em&gt; de aventura que reuniu Lee Marvin, Burt Lancaster, Robert Ryan e Woody Strode na missão de resgatar Claudia Cardinale de um revolucinário mexicano vivido por Jack Palance e seu exército.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Sim, é como se fosse uma versão dos anos 60 de OS MERCENÁRIOS. E se você olhar para este elenco e não sentir a mínima vontade de ver &lt;strong&gt;OS PROFISSIONAIS&lt;/strong&gt;, você deve ter sérios problemas... Melhor ir assistir um Wong Kar Wai ou Apichatpong Weerasethakul...&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;img alt=&quot;800old professionalsTHE_PROFESSIONALS-4(1)&quot; class=&quot;alignnone size-full wp-image-51960&quot; height=&quot;271&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.files.wordpress.com/2020/06/800old-professionalsthe_professionals-41.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;img alt=&quot;The.Professionals.1966.576p.BluRay.x264-HANDJOB-036&quot; class=&quot;alignnone size-full wp-image-51952&quot; height=&quot;273&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.files.wordpress.com/2020/06/the.professionals.1966.576p.bluray.x264-handjob-036.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Enfim, revi &lt;strong&gt;OS PROFISSIONAIS &lt;/strong&gt;esta semana e continua um dos meus &lt;em&gt;westerns&lt;/em&gt; favoritos dessa época, ficando ali meio intermediário entre a aventura divertida na tradição de SETE HOMENS E UM DESTINO ao mesmo tempo que possui uma densidade revisionista pré-MEU ÓDIO SERÁ SUA HERANÇA, que foi quando Sam Peckinpah redefiniu de vez o gênero nos EUA (algo que já vinha acontecendo gradualmente, em especial com os faroestes de Monte Hellman com Jack Nicholson, DISPARO PARA MATAR e A VINGANÇA DE UM PISTOLEIRO).&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;A premissa de &lt;strong&gt;OS PROFISSIONAIS &lt;/strong&gt;é estruturada de maneira clássica e bastante simples. Um magnata do Texas contrata quatro experientes mercenários, cada um com uma característica especializada específica, para resgatar sua esposa sequestrada por um revolucionário mexicano, que a mantém do outro lado da fronteira. Lee Marvin vai interpretar o líder do grupo, o estrategista e especialista em armas. Burt Lancaster é experiente no manuseio de explosivos. E aqui estamos falando tanto de dinamites quanto de uma mulher fogosa (a cena que apresenta o personagem é impagável nesse sentido). Woody Strode é um atirador virtuoso com seu arco e flechas e um ótimo rastreador. E Robert Ryan é o especialista em cavalos e a consciência moral da equipe.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;img alt=&quot;The.Professionals.1966.576p.BluRay.x264-HANDJOB-062&quot; class=&quot;alignnone size-full wp-image-51951&quot; height=&quot;273&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.files.wordpress.com/2020/06/the.professionals.1966.576p.bluray.x264-handjob-062.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;img alt=&quot;img864_7817_89564534&quot; class=&quot;alignnone size-full wp-image-51949&quot; height=&quot;270&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.files.wordpress.com/2020/06/img864_7817_89564534.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Apresentados os personagens e a missão, os quatro sujeitos partem para o México numa jornada cheia de perigos num cenário de desertos e os estreitos montanhosos da região. Brooks mantém o ritmo e a ação firme para deixar as coisas mais animadas. A sequência do resgate da moça, especificamente, é um espetáculo à parte, com Woody Strode atirando flechas explosivas. Enfim, a sequência é um prodígio de pirotecnia. Depois vem a peregrinação de volta para os EUA em meio a uma reviravolta que coloca uma grande interrogação na cabeça dos nossos heróis... Considerando o contexto e o período no qual &lt;strong&gt;OS PROFISSIONAIS&lt;/strong&gt; foi feito, fica óbvio o subtexto sobre a guerra do Vietnã: uma unidade de combate selecionada enviada para outro país por razões problemáticas questionando seus motivos.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;img alt=&quot;800 professionalslg professionals snapshot20080710092822&quot; class=&quot;alignnone size-full wp-image-51955&quot; height=&quot;275&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.files.wordpress.com/2020/06/800-professionalslg-professionals-snapshot20080710092822.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;img alt=&quot;img838_8160_86912700&quot; class=&quot;alignnone size-full wp-image-51948&quot; height=&quot;270&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.files.wordpress.com/2020/06/img838_8160_86912700.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Embora seja evidente que os protagonistas da trama sejam Marvin e Lancaster, os únicos que possuem um pano de fundo, um histórico que envolve outras lutas armadas durante a revolução mexicana, é preciso destacar como Woody Strode recebe igual importância no grupo, o que já é notável para um ator negro da época no meio do elenco formado por brancos em uma produção de grande estúdio. O mesmo não dá pra dizer sobre a equipe de marketing da Columbia, que não colocou seu nome nas artes de divulgação do filme...&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;img alt=&quot;MV5BNDJmYWFkN2EtODU2Ni00ZDZiLTgwMGQtYmFjNzc3MGIwMWM2XkEyXkFqcGdeQXVyNzM0MTUwNTY@._V1_&quot; class=&quot;alignnone size-full wp-image-51944&quot; height=&quot;486&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.files.wordpress.com/2020/06/mv5bndjmywfkn2etodu2ni00zdziltgwmgqtymfjnzc3mgiwmwm2xkeyxkfqcgdeqxvynzm0mtuwnty40._v1_.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;O restante do elenco é fenomenal. Jack Palance, como já mencionei, surge em cena como um mexicano, queimado de sol e bigodudo. E está incrível como sempre. Eleva o seu personagem imbuindo-o de dignidade, evitando qualquer clichê maniqueista óbvio. O dramático reencontro entre Lancaster e Palance, depois de um longo tiroteio para atrasar o bando do mexicano, um jogo de gato e rato entre as rochas que é um dos grandes momentos do filme, demonstra porque Palance (e Lancaster, numa performance física impressionante) foi um dos maiores de todos os tempos. Cardinale é outro caso interessante. Sua beleza descomunal chama a atenção, mas Brooks não a utiliza como mero colírio sexual (embora haja umas ceninhas bem &lt;em&gt;calientes&lt;/em&gt; pra época). Sua personagem é provavelmente a mais forte do filme, lutando pelo homem que ama e pela causa em que acredita. E o rico rancheiro que financia a missão é retratado perversamente por Ralph Bellamy.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;img alt=&quot;The.Professionals.1966.576p.BluRay.x264-HANDJOB-139&quot; class=&quot;alignnone size-full wp-image-51950&quot; height=&quot;273&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.files.wordpress.com/2020/06/the.professionals.1966.576p.bluray.x264-handjob-139.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;img alt=&quot;800brd professionalslgbrd professionals 13124-4th&quot; class=&quot;alignnone size-full wp-image-51961&quot; height=&quot;275&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.files.wordpress.com/2020/06/800brd-professionalslgbrd-professionals-13124-4th.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;A direção de Brooks não chega nem a ser um primor, mas é de uma competencia, de uma secura, coerente com o material que filma e com a jornada desses indivíduos. Com bom senso de tensão e aventura. Não é a toa que o sujeito foi indicado ao Oscar de melhor diretor naquele ano (e também de roteiro). Adiciona-se ainda a luxuosa fotografia de Conrad Hall (que também foi indicado por seu trabalho), a trilha sonora de Maurice Jarre, uma tonelada de diálogos incríveis e &lt;strong&gt;OS PROFISSIONAIS&lt;/strong&gt; se torna um filme que eu admiro cada vez mais sempre que revejo.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;img alt=&quot;The.Professionals.1966.576p.BluRay.x264-HANDJOB-032&quot; class=&quot;alignnone size-full wp-image-51953&quot; height=&quot;273&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.files.wordpress.com/2020/06/the.professionals.1966.576p.bluray.x264-handjob-032.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Uma curiosidade: na época do lançamento, o sucesso do filme levou o estúdio a considerar uma sequência, mas com a condição de que todos os quatro atores principais estivessem envolvidos. Não queria correr riscos por causa do fiasco em torno da sequência de SETE HOMENS E UM DESTINO, no qual apenas Yul Brynner havia retornado. No entanto, durante muito tempo a agenda dos atores nunca batia para que a coisa acontecesse... Quando finalmente as agendas casaram, a saúde de Robert Ryan (devido ao câncer de pulmão) tornou impossível pra ele realizar o trabalho físico necessário para o filme. Após sua morte em 1973, qualquer plano para uma sequência de &lt;strong&gt;OS PROFISSIONAIS&lt;/strong&gt; foi descartado.&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/6386377380120369744/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/o-diretor-richard-brooks-vinha-de-um.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/6386377380120369744'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/6386377380120369744'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/o-diretor-richard-brooks-vinha-de-um.html' title='OS PROFISSIONAIS (1966)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-4281478788168271935</id><published>2025-07-22T17:19:00.007-03:00</published><updated>2025-07-22T17:21:00.380-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="henry silva"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="tomas milian"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="umberto lenzi"/><title type='text'>MILANO ODIA: LA POLIZIA NON PUÒ SPARARE (1974)</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/kqleeld.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59214&quot; height=&quot;272&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/kqleeld.png?w=860&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;As tendências do cinema na Itália do início dos anos 70 acabaram levando o diretor Umberto Lenzi a experimentar o &lt;em&gt;Euro Crime&lt;/em&gt;, ou o &lt;em&gt;Poliziesch&lt;/em&gt;i, que é o cinema policial italiano, deixando de lado os outrora bem-sucedidos &lt;em&gt;giallo&lt;/em&gt; e os outros dos mais variados gêneros que Lenzi trabalhou desde o início dos anos 60.&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;

&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;E vale ressaltar o termo &lt;em&gt;poliziesch&lt;/em&gt;i, porque se forem procurar na internet e outras fontes sobre o gênero, vão se deparar com um vasto material usando o termo &lt;em&gt;poliziotteschi&lt;/em&gt;. E que na verdade é uma designação imprópria. Os diretores detestam essa alcunha, o próprio Enzo G. Castellari me disse quando estive com ele no Fundão, em Portugal, que é uma denominação ridícula. E há essa entrevista com o Lenzi que ele comenta sobre o assunto:&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;

&lt;!--wp:quote--&gt;
&lt;blockquote class=&quot;wp-block-quote&quot;&gt;&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;&lt;em&gt;Não me faça muitas perguntas. Leva dois dias pra falar sobre todos os meus filmes. Vamos fazer algo curto, dos anos setenta em diante.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Ah, ok... O que mais me interessaria seria falar sobre seus filmes de ação, os &lt;em&gt;poliziotteschi&lt;/em&gt;.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Filme policial, basta. Poliziotteschi é uma estupidez inventada pelos críticos. É uma palavra que nem sequer existe.&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;&lt;/blockquote&gt;
&lt;!--/wp:quote--&gt;

&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;Sendo assim, voltemos nossas atenções ao &lt;em&gt;poliziesco&lt;/em&gt; &lt;strong&gt;MILANO ODIA: LA POLIZIA NON PUÒ SPARARE&lt;/strong&gt;. A incursão de Lenzi nesse universo do cinema policial começa com MILANO ROVENTE (1973), que foi considerado uma estreia imperfeita, mas aceitável no novo gênero. Eu nunca assisti. Então Lenzi procurou o consagrado roteirista Ernesto Gastaldi, que elaborou uma história simples, mas altamente eficaz, para sua segunda investida no gênero, que foi este filme aqui.&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;

&lt;!--wp:image {&quot;id&quot;:59212,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;}--&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/5bqmldh.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59212&quot; height=&quot;272&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/5bqmldh.png?w=860&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!--/wp:image--&gt;

&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;A trama de &lt;strong&gt;MILANO ODIA&lt;/strong&gt; gira em torno de um criminoso de baixo escalão com delírios de grandeza e um plano de sequestro envolvendo uma herdeira rica. O único problema é que ele é um maluco instável, viciado em pílulas, com transtorno de personalidade e um tique facial crônico. Assumindo com gosto o papel desse sociopata que se chama Giulio Sacchi, está o ator cubano Tomas Milian, cujo histórico de papéis em &lt;em&gt;spaghetti western&lt;/em&gt; havia secado no início da década, talvez um dos motivos pelos quais ele aceitou um personagem que muitos outros protagonistas recusariam por medo de manchar a própria imagem. Defendendo a necessidade de dar realismo ao papel, Milian, fiel à sua formação em atuação de método, chegava a se embriagar nas filmagens quando julgava necessário. O resultado da sua atuação é um troço absurdo.&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;

&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;Do outro lado temos Walter Grandi, aquele tipo de policial que é a face da lei em um mundo já deformado. Interpretado com frieza impenetrável por Henry Silva, seu personagem opera pelo desencanto e o niilismo do policial italiano do que como símbolo de justiça. Se Miliam como Sacchi é a personificação do caos e da pulsão assassina, Silva faz de Grandi um homem que, embora nominalmente &quot;do lado certo&quot;, não representa exatamente um polo oposto, apenas outro tipo de violência, mais contida, mas não menos implacável.&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;

&lt;!--wp:image {&quot;id&quot;:59215,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;}--&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/dhmhpmtwaae8koe.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59215&quot; height=&quot;273&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/dhmhpmtwaae8koe.jpg?w=1000&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!--/wp:image--&gt;

&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;Grandi não é um herói clássico. Ele é seco, pragmático, movido por uma raiva silenciosa que o aproxima perigosamente do criminoso que persegue. Sua rigidez moral não impede que atue fora dos protocolos, nem que se envolva em ações que beiram o vigilantismo. E é justamente essa ambiguidade que faz dele uma figura fascinante: ele não se opõe a Giulio Sacchi em termos éticos, mas sim como força que precisa restabelecer um mínimo de ordem em meio à anarquia. Grandi é a lei sem redenção, e &lt;strong&gt;MILANO ODIA&lt;/strong&gt; o usa para reforçar uma visão desencantada das instituições. Quando o criminoso é um animal fora de controle, o policial precisa agir como predador.&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;

&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;O confronto entre os dois personagens, Sacchi e Grandi, não é só narrativo, mas também simbólico: são dois lados de uma mesma moeda, onde o verniz de civilidade é cada vez mais tênue. No final, o que resta em Grandi é o gesto solitário de quem sabe que venceu, mas sem nenhuma glória. Só acho uma pena o personagem do Henry Silva ser tão passivo na maior parte do tempo, Lenzi aproveita mal sua presença aqui, e o personagem só entra de fato mesmo na trama lá pelas tantas. &lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;

&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;Mas nada que atrapalhe a experiência. Na seara dos &lt;em&gt;polizieschi&lt;/em&gt;, é bem provável que seja o melhor trabalho de Lenzi no gênero. &lt;strong&gt;MILANO ODIA&lt;/strong&gt; faz jus à sua reputação: há uma perseguição de carros a toda velocidade no início que é ao mesmo tempo grosseira e belo; tiroteios de metralhadora, mulheres nuas e momentos realmente perturbadores (como a sequência que o trio liderado por Sacchi invade o casarão burgês e um refém sendo forçado, sob a mira de uma arma, a realizar sexo oral em Sacchi, por exemplo).&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;&lt;p&gt;A combinação explosiva de Lenzi e Milian fora de controle criou um verdadeiro clássico do Poliziesco. O realismo maníaco da performance de Milian, aliado à violência crua e direta de Lenzi, resultam em um filme essencial, especialmente para quem estaria começando a explorar o gênero. É evidente que há um certo exagero injustificado no manejo de Lenzi em conduzir as coisas, principalmente o uso da violência, que afasta um determinado público. E até consigo perceber. &lt;strong&gt;MILANO ODIA&lt;/strong&gt; se torna um&amp;nbsp;&lt;em&gt;exploitation&lt;/em&gt;&amp;nbsp;dos mais vagabundos, apelativos e picaretas em alguns momentos, como a já citada sequência no casarão burguês. Mas ao mesmo tempo, é um filme tão agressivo, safado, baixo, torpe, que a coisa dá a volta e acaba me gerando certo fascínio.&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;

&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;É um filme sujo, raivoso e sem freio, mais uma vez reforço a presença de um Milian insano, que parece não distinguir o bem e o mal, e o pratica só pelo prazer do caos. Cuja crueldade gratuita revela um mundo sem ordem ou valores, onde o mal já não precisa de justificativa. O que resulta num exemplar que é uma avalanche de violência, sadismo e um certo niilismo, onde a polícia não não consegue fazer nada e a cidade virou um campo de guerra. No dia em que eu falar que isso aqui não é um filmaço, podem me internar.&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;

&lt;!--wp:image {&quot;id&quot;:59221,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;}--&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/hrr8nic.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59221&quot; height=&quot;272&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/hrr8nic.png?w=860&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!--/wp:image--&gt;

&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;Também conta com uma das trilhas mais marcantes de Ennio Morricone para o gênero. Fora dos faroestes que o consagraram, &lt;strong&gt;MILANO ODIA&lt;/strong&gt; se destaca como uma de suas melhores composições (ao lado de REVOLVER, de Sergio Sollima), e sua música aumenta a tensão e se encaixa perfeitamente ao clima do filme.&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;

&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;Pra finalizar este post, mais um trecho da entrevista com o Lenzi, que resume bem tanto a agressividade de &lt;strong&gt;MILANO ODIA&lt;/strong&gt; quanto da própria personalidade desse grande diretor do cinema popular italiano.&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;

&lt;!--wp:quote--&gt;
&lt;blockquote class=&quot;wp-block-quote&quot;&gt;&lt;!--wp:group {&quot;layout&quot;:{&quot;type&quot;:&quot;constrained&quot;}}--&gt;
&lt;div class=&quot;wp-block-group&quot;&gt;&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Era baseado em fatos reais?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Era baseado na violência que havia em nossas cidades nos anos 70, quando você podia assaltar um banco e a polícia não tinha meios de reação. Tudo era possível. Você podia fazer o que quisesse. Alguém podia simplesmente entrar num banco vestindo terno e com uma metralhadora por baixo. Essa situação não existe mais. Hoje há seguranças armados na porta. Os bancos não eram adequadamente protegidos como são agora. Além disso, os gângsteres de Marselha importaram um sistema de sequestro de reféns para facilitar a fuga.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Seus filmes são bastante violentos. Em &lt;em&gt;Milano Odia&lt;/em&gt;, por exemplo, há uma cena...&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;[Sarcasmo:] &lt;em&gt;Sim, é o filme mais violento da história do cinema italiano. E daí? Vamos falar de outro filme.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Mas... tipo, o personagem principal...&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Ele é louco. É um paranoico. Mata muita gente porque não entende a diferença entre o bem e o mal. Mas o filme foi um sucesso extraordinário nos cinemas. Todo mundo sabe que é o filme mais violento de todos.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Qual foi o segredo do sucesso?&lt;/strong&gt;&lt;em&gt;&lt;br /&gt;Não sei. Não sei. O fato de você ter um personagem forte em um filme mais ou menos violento. Esse personagem, o protagonista, é forte. É isso que o público que ia ao cinema queria ver.&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;&lt;/div&gt;
&lt;!--/wp:group--&gt;&lt;/blockquote&gt;
&lt;!--/wp:quote--&gt;

&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;Foi lançado em DVD na caixa Euro Crime Volume 1, com o título &lt;strong&gt;QUASE HUMANO&lt;/strong&gt;.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/4281478788168271935/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/milano-odia-la-polizia-non-puo-sparare.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/4281478788168271935'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/4281478788168271935'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/milano-odia-la-polizia-non-puo-sparare.html' title='MILANO ODIA: LA POLIZIA NON PUÒ SPARARE (1974)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-4100535488507552798</id><published>2025-07-20T13:06:00.001-03:00</published><updated>2025-07-20T13:06:21.720-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="john flynn"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="paul schrader"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tommy Lee Jones"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="william devane"/><title type='text'>ROLLING THUNDER (1977)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;Uma das primeiras lembranças que tenho de &lt;strong&gt;ROLLING THUNDER&lt;/strong&gt;, e que já causaram um impacto imediato, não foi nem do filme em si. Foram as imagens que encontrei pela internet ao tomar conhecimento da existência dessa obra. Não lembro exatamente como isso aconteceu, mas me recordo nitidamente do que vi: esse sujeito com um gancho no lugar da mão, manuseando munição, preparando seu revólver. Era o tipo de imagem que dispensa legenda, contexto ou convencimento. Bastou isso. Eu soube, ali mesmo, naquele instante, que assistir a &lt;strong&gt;ROLLING THUNDER&lt;/strong&gt; seria uma obrigação cinéfila.&lt;/p&gt;&lt;!-- wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59303,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/rolling-thunder.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59303&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/rolling-thunder.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Isso foi por volta de 2008. Eu já tinha o blog e cheguei até a escrever algumas linhas sobre minha primeira experiência com o filme. Naquela época, &lt;strong&gt;ROLLING THUNDER&lt;/strong&gt; já havia sido redescoberto, em parte graças ao entusiasmo de Quentin Tarantino, mas também, e talvez principalmente, pela morte do diretor John Flynn, em 2007. Ao longo dos anos, voltei a ele algumas vezes, e recentemente fiz uma maratona completa da filmografia do Flynn. Hoje, é um daqueles filmes que fazem parte do meu imaginário pessoal de filmes favoritos, cuja grandeza só se torna mais evidente a cada revisão. É por isso que rever importa, para nunca esquecer exatamente por que amamos certos filmes. E &lt;strong&gt;ROLLING THUNDER&lt;/strong&gt; ainda tem um sabor especial, o fato de ter sido injustamente esquecido logo após seu lançamento. Mesmo com sua redescoberta, ainda me pergunto se foi realmente visto pelos cinéfilos que se dispõem a olhar além dos lançamentos do momento. Fica aqui o lembrete, e a recomendação.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;&lt;strong&gt;ROLLING THUNDER&lt;/strong&gt; é um daqueles filmes emblemáticos da metade dos anos 70 que, direta ou indiretamente, encaram as cicatrizes deixadas pela Guerra do Vietnã. Está na mesma linhagem de obras como TAXI DRIVER (com o qual mantém uma conexão profunda), O FRANCO ATIRADOR, AMARGO REGRESSO e tantos outros títulos que traduzem, em diferentes tons, a ressaca moral e emocional de um país em frangalhos pós-Vietnã. Com roteiro originalmente escrito por Paul Schrader, depois bastante alterado e, em muitos aspectos, aprimorado por Heywood Gould, o filme caminha entre dois registros distintos: de um lado, um &lt;em&gt;thriller&lt;/em&gt; seco, brutal, impregnado de vingança; do outro, um retrato melancólico de um tempo em que os Estados Unidos pareciam afundar num caos interior, tanto individual quanto coletivo.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;A trama começa com um clima de falso otimismo. Ex-prisioneiros de guerra voltando para casa ao som de uma música sentimental. Entre eles, estão Charles Rane (William Devane) e Johnny Vohden (Tommy Lee Jones). Rane é o nosso protagonista, e logo se percebe que, por trás dos óculos escuros e da fachada de herói condecorado, há algo quebrado nele. O retorno ao lar é desconfortável, seu filho não o reconhece, e a esposa... Bom, vamos dizer que ela não esperou fielmente por ele. Um tal de Cliff (Lawrason Driscoll), que trabalha no departamento de polícia local, aparece para dar carona à família e, quando ela diz “&lt;em&gt;Você se lembra do Cliff?&lt;/em&gt;”, o espectador já entende a situação.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59305,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/img651_4015_vlcsnap2012020219h02m31.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59305&quot; height=&quot;348&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/img651_4015_vlcsnap2012020219h02m31.png?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;A casa foi mantida exatamente como ele deixou, numa tentativa de facilitar sua readaptação. Mas o que era pra ser um gesto afetuoso acaba expondo o absurdo de tentar recriar uma realidade que já não existe mais. As coisas só pioram quando sua esposa confessa que está com Cliff e quer o divórcio. A atuação de Devane é um testemunho do talento desse ator subestimado: a confissão não provoca gritos nem desespero, apenas o silêncio e a frieza de Rane. Ele toma um gole de cerveja e diz que aquilo foi “um pouco demais” para ele.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Em outro momento, numa cena tensa e perturbadora, Cliff aparece na garagem para “conversar como homens civilizados” e até lhe oferece uma cerveja. Em vez de reagir com ódio, Rane deixa visivelmente desconfortável, não menciona a traição e em vez disso, fala sobre uma tortura específica que sofreu em Hanói. Ele entrega uma corda a Cliff e pede que a amarre em seus pulsos, atrás das costas. Rane então instrui: “puxe até ouvir os ossos estalarem.” Cliff puxa a corda, Rane revive Hanói em &lt;em&gt;flashbacks&lt;/em&gt;. Cliff começa a suar, e Rane grita para que ele puxe mais. Cliff não aguenta e solta a corda. Rane diz que o segredo para suportar a tortura é aprender a “amar” a corda. As questões de Cliff em relação a situação deles, para Rane, é irrelevante.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;A virada da trama acontece quando Devane recebe uma homenagem de uma loja local, um dólar de prata por cada dia que passou como prisioneiro, totalizando cerca de 2.500 dólares. É aí que um grupo de criminosos ineptos decide invadir sua casa para roubar o valor. A execução do plano é tão desastrosa quanto a ideia inicial: cinco homens para roubar uma quantia que mal rende 500 dólares para cada um... E para conseguir esse dinheiro, decidem torturar justamente um veterano resistente a torturas, que passou anos sofrendo nas mãos de vietcongs. A consequência é trágica, eles matam sua esposa e filho e ainda mutilam sua mão com um triturador de pia.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;No hospital, a mão de Rane é substituída pelo tal gancho que ele afia até se tornar uma arma mortal. O mesmo gancho que me deixou hipnotizado antes mesmo de eu assistir ao filme. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59308,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/gujeqfbxiaa9hg_.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59308&quot; height=&quot;298&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/gujeqfbxiaa9hg_.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59309,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/rthunder.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59309&quot; height=&quot;341&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/rthunder.jpg?w=853&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Recuperado fisicamente, mas quebrado emocionalmente, o protagonista inicia uma caçada silenciosa aos responsáveis pelo massacre de sua família. Com todo o seu foco voltado para isso, ele traça um caminho brutal pelo Texas ao México, e o filme nos leva mais fundo na mente de Rane, agora completamente obcecado, deixando buracos de gancho nas mãos e outras partes mais íntimas de qualquer um que se coloca em seu caminho. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Rane conta com aliados nessa jornada, como uma mulher local chamada Linda Forchet (Linda Haynes), que se vê como uma espécie de fã de Rane. Aparentemente, a cidade tinha um programa onde mulheres locais usavam um broche de soldados que estavam no exterior; Linda usou o de Rane durante todo o tempo em que ele esteve no Vietnã. É uma personagem interessante que merece destaque. Carrega, ao mesmo tempo, a doçura da empatia e a melancolia da solidão. Ao se aproximar de Rane, um herói torturado que ela admira de longe desde os tempos de guerra, Linda busca pertencer a algo maior, talvez até resgatar a si mesma através da devoção a alguém mais ferido do que ela. Seu desejo de conexão se confunde com uma atração por essa dor masculina mal resolvida, típica da América pós-Vietnã. Ainda assim, ela nunca parece ingênua, mas compreende o abismo emocional de Rane, e mesmo sem saber exatamente como alcançá-lo, tenta ficar ao seu lado, como quem escolhe acompanhar um homem prestes a desaparecer de vez dentro de si.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59313,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/gujeqbewuaesabe.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59313&quot; height=&quot;339&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/gujeqbewuaesabe.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Além de Linda, temos o já citado amigo vivido por Tommy Lee Jones, Sargento Johnny Vohden, que esteve no mesmo campo de prisioneiros que Rane. Em determinado momento, o protagonista vai até Vohden e diz que encontrou os culpados pelas mortes da esposa e filho. O diálogo minimalista entre eles revela a conexão entre dois veteranos destruídos por dentro. Palavras secas que ecoam o conceito central de Schrader/Gould: o cinema pode (e deve) ter um efeito transcendental, tanto sobre os personagens quanto sobre o espectador. Não se trata de encher cenas com palavras, mas de deixar que olhares, gestos e silêncios falem por si. Esse estilo de diálogo minimalista em &lt;strong&gt;ROLLING THUNDER&lt;/strong&gt; é potente, ainda que imbuído de masculinidade estoica:&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;— &lt;em&gt;“Achei eles,”&lt;/em&gt; diz Rane.&lt;br /&gt;— &lt;em&gt;“Quem?”&lt;/em&gt;, pergunta Vohden.&lt;br /&gt;— &lt;em&gt;“Os caras que mataram meu filho.”&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;— &lt;em&gt;“Vou pegar meu equipamento.”&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;De certo modo, &lt;strong&gt;ROLLING THUNDER&lt;/strong&gt; pode ser visto como o primo bastardo de &lt;em&gt;Taxi Driver&lt;/em&gt;. Como o roteiro foi amplamente reescrito, Paul Schrader acabou reaproveitando muitas ideias daqui no filme de Scorsese. Mas enquanto a psicose crescente de Travis Bickle (Robert De Niro) em TAXI DRIVER é difícil de decifrar, a descida do Major Rane à loucura é mais direta e visível. Sabemos que Rane está quebrado por dentro após anos de tortura como prisioneiro no Vietnã, e que, ao retornar, encontra uma vida civil à qual já não consegue mais pertencer. Até que a violência invade sua casa e o empurra para uma jornada de vingança. Com Travis, nunca temos clareza sobre o que, de fato, o consome, o que torna sua espiral ainda mais inquietante. Já &lt;strong&gt;ROLLING THUNDER&lt;/strong&gt; carrega uma objetividade crua e urgente, talvez por ter sido feito para o circuito de &lt;em&gt;drive-ins&lt;/em&gt;, um público marginal que, para o bem ou para o mal, espera sua dose explícita de loucura junto à violência. Em outras palavras, tem que fazer sentido, ou parecer que faz. Sutileza, nesse contexto, não costuma sobreviver a um engradado de cerveja barata.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59317,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/fzuctx8wiae_hy5.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59317&quot; height=&quot;344&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/fzuctx8wiae_hy5.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;No entanto, apesar de um filme é simples na forma, mais direto, não deixa também de ser profundamente denso em subtexto. Flynn filma essa descida ao inferno fazendo um retrato sombrio da América, onde a violência parece ser a única solução pra tudo. É uma das obras mais contundentes já feitas sobre o trauma pós-guerra, e talvez o melhor exemplar do tema dentro do cinema americano. Há uma tensão constante nas entrelinhas, personagens que expressam mais o silêncio do que nos diálogos, e uma sensação de desespero contido. Schrader teria dito que em seu roteiro original não havia esposa nem filho, o protagonista era apenas um homem desfeito pela guerra. Ele considerou que a família foi uma adição “comercial”, mas ironicamente são esses vínculos criados no roteiro de Gould que tornam a dor ainda mais palpável e crível, refletindo os dramas reais de muitos ex-combatentes.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Em certo ponto, o filme entra no território de Peckinpah ao levar Rane e Vohden a uma cidade de fronteira com o México cheia de néon, prostitutas e decadência. Cães do inferno caçando os assassinos da mulher e filho de Rane. Os bares estão repletos de gringos bêbados e tipos sujos, evocando os prostíbulos poeirentos e decadentes de TRAGAM-ME ALFREDO GARCIA. A catarse da violência em Flynn tem um tom quase operístico, embora mais direto que o balé sangrento dos filmes de Peckinpah ou o pesadelo alucinado do tiroteio final de TAXI DRIVER. Mas isso não torna o clímax explosivo de &lt;strong&gt;ROLLING THUNDER&lt;/strong&gt; menos impactante. O tiroteiro final que Flynn filma é objetivo, austero, mas que se torna um estudo de ultra violência, onde o peso de cada tiro, cada bucho levando chumbo grosso, deixa um gosto amargo. Apesar de extremamente satisfatório.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59316,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/gujeqbexwaaszna.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59316&quot; height=&quot;337&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/07/gujeqbexwaaszna.jpg?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Acho que a força de &lt;strong&gt;ROLLING THUNDER&lt;/strong&gt;, especialmente no clímax, é melhor resumida por uma troca de palavras entre uma prostituta mexicana e Vohden. Enquanto ela tira a roupa, ele se prepara num quarto imundo para o massacre planejado por Rane. Ela pergunta:&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;— &lt;em&gt;“Que porra você tá fazendo?”&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;— &lt;em&gt;“Vou matar um monte de gente,”&lt;/em&gt; responde Vohden, encaixando a espingarda com um estalo seco.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Flynn desenvolve o filme em um ritmo lento e metódico, com cada camada de violência sendo introduzida à conta gotas na vida de Rane, tudo antes do grande evento em que sua esposa e filho são mortos, roubando-lhe qualquer chance de recomeço. Ele perdeu sua família para a guerra, perdeu anos de vida para a guerra, agora retorna carregando cicatrizes psicológicas e físicas imensas, apenas para encontrar um mundo que ainda não terminou de chutá-lo, jogando-o ao chão mais uma vez e deixando este homem sem alma sem qualquer luz orientadora restante, exceto a violência. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;E há uma frieza na violência de &lt;strong&gt;ROLLING THUNDER&lt;/strong&gt;. Por mais empolgante que seja, e a entrega de Tommy Lee Jones nessas falas citadas é eletrizante em um sentido animalesco e masculinamente bruto, o filme exemplifica como esses homens foram moldados como assassinos puros. São como armas que falam, quase incapazes de verbalizar qualquer coisa em suas vidas diárias, enxergando apenas missões, combates e lealdade entre irmãos de armas. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;À medida que Rane enfrenta seus próprios problemas, sua comunicação com Johnny revela que o amigo passou por muito do mesmo, com dificuldades para se readaptar e um comportamento frio e distante que só piora a situação. Quando Rane vai até a casa de Johnny para pedir ajuda em sua vingança, tudo o que consegue dizer à família de Johnny é uma mentira sobre aonde estão indo e uma despedida ao pai de Johnny, ambos entregues de forma fria e trajando o uniforme do Exército. Esses homens não tiveram sequer tempo para se “desligar” por anos, sempre usando o uniforme, literal ou figurativamente, e, quando finalmente têm a chance de vestir novamente para lutar, é impossível resistir. Se algum dia deixaram de ser assassinos, agora têm a chance de voltar a ser. &lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Mas, no mundo de &lt;strong&gt;ROLLING THUNDER&lt;/strong&gt;, esses homens apenas removem suas máscaras de “homens de família ajustados” para revelarem novamente suas verdadeiras naturezas. Seu país e seus inimigos os transformaram nisso; agora, eles canalizam seu treinamento a serviço de uma vingança justa contra um inimigo cruel e indiferente. É frio e brutal, mas ao mesmo tempo empolgante e eletrizante, com cada ato de violência no filme trazendo um peso a mais que realmente impacta. Estes são os homens que o mundo violento criou. Estes são os homens que foram devolvidos à sociedade e mandados agir “normalmente” enquanto suas mentes ainda estão em chamas.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;No Brasil, foi lançado como A OUTRA FACE DA VIOLÊNCIA.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/4100535488507552798/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/rolling-thunder-1977.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/4100535488507552798'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/4100535488507552798'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/rolling-thunder-1977.html' title='ROLLING THUNDER (1977)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-6930368000693795055</id><published>2025-07-17T17:33:00.002-03:00</published><updated>2025-07-17T17:33:45.783-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Larry Cohen"/><title type='text'>LARRY COHEN</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;!-- wp:heading --&gt;
&lt;h2 class=&quot;wp-block-heading&quot;&gt;Cinema B, paranoia urbana e crítica social&lt;a href=&quot;https://substack.com/@ronaldperrone&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/h2&gt;
&lt;!-- /wp:heading --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59002,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/larry-cohen.webp&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59002&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/larry-cohen.webp?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Passei os meses de março e abril deste ano fazendo uma peregrinação pessoal pelo cinema de&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Larry Cohen&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(apenas como diretor, se fosse como roteirista também, tava até hoje maratonando), algo que recomendo imensamente não apenas aos fãs de filmes de horror ou&amp;nbsp;&lt;em&gt;exploitation&lt;/em&gt;, mas a qualquer um realmente interessado em CINEMA.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Uma confirmação óbvia: Cohen foi um dos grandes nomes do cinema americano, com um talento descomunal em transformar limitações orçamentárias em força criativa. E repito: um dos grandes diretores não só de cinema de gênero, não só como independente e marginal, mas um nome a ser colocado ao lado de gente grande da sua geração, como Carpenter, De Palma, Flynn, Milius, Cimino e por aí vai.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Cohen sempre foi um autor subestimado, que transita entre gêneros fazendo comentários precisos sobre o estado das coisas, sobre o sistema, tratando de temas existenciais, filmes cuja superfície parecem um exemplar corriqueiro de um gênero qualquer, mas que de repente examina os pesadelos do consumismo, como em&amp;nbsp;&lt;strong&gt;A COISA&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(&lt;em&gt;The Stuff&lt;/em&gt;, 1985), ou o caos da paranoia urbana num filme de monstro como&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Q - A SERPENTE ALADA&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(&lt;em&gt;Q&lt;/em&gt;, 1982). Apresenta arquétipos de personagens do mundo real sendo lançados em horrores maiores que a vida, uma habilidade que Cohen sempre executa com perfeição.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Não vou comentar aqui cada filme do sujeito porque a intenção não é deixar esse texto maior do que já vai estar. Quem tiver interesse pode dar uma olhada no meu perfil no&amp;nbsp;&lt;em&gt;&lt;a href=&quot;https://letterboxd.com/ronaldperrone/&quot;&gt;Letterboxd&lt;/a&gt;&lt;/em&gt;, onde fiz comentários à medida em que ia conferindo cada filme. Aproveita e me segue por lá. Ou pra quem acompanha o meu&amp;nbsp;&lt;em&gt;&lt;a href=&quot;https://www.instagram.com/blog.vicio.frenetico/&quot;&gt;Instagram&lt;/a&gt;&lt;/em&gt;&amp;nbsp;de filmes, estou sempre atualizando por lá também (bons tempos em que tudo ficava concentrado em um só lugar. Hoje, para as pessoas te lerem não basta ter um blog, você tem que ter um blog, Twitter, Instagram, Facebook, Threads, Substack, Letterboxd e não sei mais o que… Mas tudo bem).&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Por falar em mais dicas de leituras e Larry Cohen, no blog tem dois textinhos que acho até bem decentes sobre&amp;nbsp;&lt;strong&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/2021/07/27/o-chefao-de-nova-york-1973/&quot;&gt;O CHEFÃO DE NOVA YORK&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/2021/07/27/o-chefao-de-nova-york-1973/&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/a&gt;(&lt;em&gt;Black Caesar&lt;/em&gt;, 1973) e&amp;nbsp;&lt;strong&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/2019/11/27/foi-deus-que-mandou-1975/&quot;&gt;FOI DEUS QUE MANDOU&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(&lt;em&gt;God Told Me To&lt;/em&gt;, 1976). Por hora, quero registrar uns três ou quatro destaques dessa peregrinação recente pelo cinema do Cohen.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59003,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/glyqiblwaaateex.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59003&quot; height=&quot;264&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/glyqiblwaaateex.jpg?w=720&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Deixando de lado um pouco os filmes mais óbvios, é a segunda vez que assisto&amp;nbsp;&lt;strong&gt;THE PRIVATE FILES OF J. EDGAR HOOVER&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(1977), que no Brasil saiu em VHS com o título&amp;nbsp;&lt;strong&gt;F.B.I. ARQUIVOS SECRETOS&lt;/strong&gt;. Retrato fragmentado da vida de J. Edgar Hoover, desde a ascensão à paranoia do homem que transformou o FBI numa extensão de suas obsessões pessoais até a sua morte. Cohen filma tudo com um olhar quase documental, expondo o jogo sujo de décadas de manipulação e chantagens dentro do governo americano. Broderick Crawford encarna Hoover com uma rigidez impenetrável, enquanto o filme desmonta o mito do &quot;grande defensor da lei&quot;, revelando um homem movido por medo, poder e cheio de questões sobre sua sexualidade que Cohen não tem receio algum de abordar. Ou seja, filmaço.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;O prpósito de transformar Hoover num homem complexo, sem tomar partido, não agradou muito o público americano. Nas trivias do&amp;nbsp;&lt;em&gt;imdb&lt;/em&gt;, tem uma declaração do Cohen que ressalta bem o tipo de diretor que ele era:&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:quote --&gt;
&lt;blockquote class=&quot;wp-block-quote&quot;&gt;&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;&lt;em&gt;&quot;Esse foi o problema que tivemos com o filme nos Estados Unidos. Os republicanos não gostaram e os democratas também não gostaram, porque mostramos o lado sombrio dos dois partidos políticos e de todos os presidentes. Ambos ficaram igualmente incomodados, então condenaram o filme. (…) eu sabia, desde o início, que o filme seria polêmico. Não era o que as pessoas queriam ver. Quando fizemos uma pré-estreia do filme no Kennedy Center, em Washington DC, ele enfureceu todos os senadores e deputados que compareceram — o que, acho, era exatamente o que eu queria fazer desde o começo: causar encrenca.&quot;&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;&lt;/blockquote&gt;
&lt;!-- /wp:quote --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;E Cohen ainda faz questão de manter-se fiel à sua veia mais vulgar, mais&amp;nbsp;&lt;em&gt;pulp&lt;/em&gt;, de criador de imagens&amp;nbsp;&lt;em&gt;exploitation&lt;/em&gt;, não se inibindo em mostrar violência, filmando tiroteios daquele jeito cru e sem concessões, mesmo trocando aqui o horror e a fantasia por um registro mais &quot;realista&quot;.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59005,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/gmfzowiw4aagdhl.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59005&quot; height=&quot;335&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/gmfzowiw4aagdhl.jpg?w=806&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59006,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/gmfzoozbuaaoiif.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59006&quot; height=&quot;332&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/gmfzoozbuaaoiif.jpg?w=805&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;&lt;strong&gt;INOCÊNCIA FATAL&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(&lt;em&gt;Perfect Strangers&lt;/em&gt;, 1984) não tá nem entre os melhores do diretor, mas foi tanto uma grata surpresa quanto uma esquisitice que só poderia sair da mente de Cohen. Eu nunca tinha assistido.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Um matador de aluguel da máfia italiana (Brad Rijn, que aparece em vários trabalhos de Cohen) precisa eliminar a única testemunha de um assassinato que ele cometeu: um garotinho de dois anos. As coisas complicam quando ele se envolve com a mãe da criança pra se aproximar deles, criando uma tensão entre afeto e violência.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;O filme parte de uma premissa que poderia facilmente descambar para o ridículo, mas Cohen transforma tudo num&amp;nbsp;&lt;em&gt;thriller&lt;/em&gt;&amp;nbsp;bem mais interessante do que eu tava esperando. E há o olhar ácido de Cohen sobre a sociedade, moralidade e o poder das relações manipuladoras.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E é legal que Cohen sempre arruma um jeito de inserir pequenas excentricidades e detalhes que dão mais dimensão aos seus personagens, como por exemplo o assassino marcar sua própria sombra nas paredes com spray, quase um ritual, uma assinatura bizarra que reforça e eterniza sua presença fantasmagórica na cidade, num mundo onde ele, ironicamente, precisa ser invisível.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Cohen tava inspirado nesse período, meados dos anos 80, vinha de alguns filmes menores no início da década, como&amp;nbsp;&lt;strong&gt;O JOVEM LOBISOMEM&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(&lt;em&gt;Full Moon High&lt;/em&gt;, 1981), e&amp;nbsp;&lt;strong&gt;SEE CHINA AND DIE&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(1981) e de repente começou a emendar algumas pedradas:&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Q - A SERPENTE ALADA&lt;/strong&gt;, esse&amp;nbsp;&lt;strong&gt;INOCÊNCIA FATAL&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;e&amp;nbsp;&lt;strong&gt;ESPECIAIS EFEITOS&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(&lt;em&gt;Special Effects&lt;/em&gt;, 1984).&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59007,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/gmziwghx0aafcq2.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59007&quot; height=&quot;332&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/gmziwghx0aafcq2.jpg?w=720&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59009,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/gmziwybwwaaregi.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59009&quot; height=&quot;334&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/gmziwybwwaaregi.jpg?w=720&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Este último é um dos melhores e mais criativos trabalhos de Cohen. Um cineasta decadente (Eric Bogosian) filma um&amp;nbsp;&lt;em&gt;snuff movie&lt;/em&gt;: ele mesmo cometendo o assassinato de uma aspirante a atriz (Zoë Lund). E decide transformar isso em seu próximo grande projeto, até mesmo para apagar os rastros do crime. Escala uma sósia da vítima no papel principal e manipula todos ao seu redor como marionetes.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;E Larry Cohen brinca com tudo isso de forma magistral, no ápice de seu apuro estético (um dos filmes mais bonitos visualmente do cinema americano do período) e domínio da linguagem, e usa todo esse conceito&amp;nbsp;&lt;em&gt;pulp&lt;/em&gt;&amp;nbsp;da trama pra dissecar algo maior: o cinema como ferramenta de controle, voyeurismo e perversão da realidade. Entre&amp;nbsp;&lt;em&gt;thriller neo-noir&lt;/em&gt;&amp;nbsp;e metalinguagem, o filme joga com a ideia de que a ficção e a vida real se misturam de forma perigosa.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Assim que eu terminei de ver&amp;nbsp;&lt;strong&gt;ESPECIAL EFEITOS&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;(aliás, título nacional um tanto equivocado), eu tinha batido o martelo de que se tratava do meu favorito do Cohen junto com&amp;nbsp;&lt;strong&gt;FOI DEUS QUE MANDOU&lt;/strong&gt;. Mas aí que tá a graça de fazer essas maratonas. Perceber os altos e baixos de um diretor e vê-lo se superando quando parece que não há nada melhor que possa fazer.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59010,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/2ci5tc.png&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59010&quot; height=&quot;346&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/2ci5tc.png?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;No caso de Cohen, ele ainda tinha&amp;nbsp;&lt;strong&gt;A AMBULÂNCIA&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(&lt;em&gt;The Ambulance&lt;/em&gt;, 1990). Um dos que mais ansiava rever. Já tinha assistido na adolescência e depois de adulto, lembro de gostar em cada conferida, mas já fazia uns bons anos que não revia. E foi quando veio outra confirmação:&amp;nbsp;&lt;strong&gt;A AMBULÂNCIA&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;é a obra-prima de Cohen. Não tem jeito. Um de seus trabalhos mais vigorosos, o filme que o diretor se preparou durante toda a carreira para entregar, em que canaliza a essência do cinema B num&amp;nbsp;&lt;em&gt;slasher&lt;/em&gt;&amp;nbsp;conspiratório, iluminado por&amp;nbsp;&lt;em&gt;neon&lt;/em&gt;, que mistura paranoia urbana, o seu típico humor sarcástico e crítica ao sistema, numa trama que parece saída direta de uma HQ&amp;nbsp;&lt;em&gt;pulp&lt;/em&gt;&amp;nbsp;dos anos 70.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Uma joia escondida que todo cinéfilo que se preze deveria descobrir. Para os admiradores de Larry Cohen, é o último grande esforço de um diretor que nunca aceitou os limites da lógica narrativa, nem as regras do bom gosto. E para quem vive num mundo onde a saúde virou mercadoria, onde as instituições parecem cada vez mais abstratas e distantes, o filme é uma fábula urbana, um espelho grotesco da realidade.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;O filme começa com uma enxurrada de imagens. Calçadas e esquinas públicas ocupadas por um mar de anônimos vagando sem rumo, ombro a ombro, lembra bastante as cenas gravadas em modo guerrilha que Cohen fazia nos anos 70, como em&amp;nbsp;&lt;strong&gt;O CHEFÃO DE NOVA YORK&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;e&amp;nbsp;&lt;strong&gt;FOI DEUS QUE MANDOU&lt;/strong&gt;, em que atores contracenam com transeuntes que nem sabem que estão sendo filmados. E é um dos motivos pelos quais sequências introdutórias como essa nos filmes de Cohen, tão simples e banais, acabam sendo tão interessantes quanto as de ação/suspense que a trama do filme precisa preencher durante a narrativa. Os diálogos, a expressividade dos atores, o registro do diretor, dá vontade que o filme todo seja isso.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59012,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/vlcsnap-2021-05-26-13h06m53s763.png&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59012&quot; height=&quot;346&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/vlcsnap-2021-05-26-13h06m53s763.png?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Eric Roberts, com esse belo&amp;nbsp;&lt;em&gt;mullet&lt;/em&gt;&amp;nbsp;aí em cima que faria Jean-Claude Van Damme em O ALVO se morder de inveja, vive um desenhista da Marvel (o filme conta até com participação do próprio Stan Lee) metido a herói tentando descobrir por que uma ambulância retrô anda sequestrando pessoas nas ruas de Nova York.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Depois da belíssima introdução, com clima de comédia romântica, na qual Eric Roberts paga de galanteador pra cima da moça que ele gosta (e ela mesmo acaba sendo vítima da ambulância), a trama se estabelece. E a partir daí, Cohen assume o modo mestre de suspense, exibindo seu domínio do gênero com uma série de sequências eletrizantes ao longo do filme. E como se espera de Cohen, o que começa como um mistério se transforma em algo maior, um épico&amp;nbsp;&lt;em&gt;slasher&lt;/em&gt;-policial que revela conspirações governamentais diabólicas e uma paranoia sistêmica. Tanto o humor quanto os momentos de horror e tensão nascem de um dos maiores medos da sociedade americana: o sistema de saúde.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;O ritmo é alucinante, o suspense funciona, imagens sombrias da metrópole se entrelaçam com ataques assustadores da ambulância, criando alguns dos momentos mais peculiares da carreira de Cohen, com a ambulância rasgando o trânsito, subindo calçada, atropelando tudo e todos. Um cenário que rende um certo humor visual, seja intencional ou não, mas que Cohen é autoconsciente o suficiente para que, ao mostrar uma ambulância tentando ferir alguém, ele realce a deliciosa ironia disso. E sem precisar em momento algum criar discursos óbvios e politicagem.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59013,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/d528e6588958043.png&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59013&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/d528e6588958043.png?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:image {&quot;id&quot;:59015,&quot;sizeSlug&quot;:&quot;large&quot;,&quot;linkDestination&quot;:&quot;media&quot;} --&gt;
&lt;figure class=&quot;wp-block-image size-large&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/sop2j7b.png&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;wp-image-59015&quot; height=&quot;346&quot; src=&quot;https://blogviciofrenetico.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/05/sop2j7b.png?w=1024&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;
&lt;!-- /wp:image --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;Sequências como, por exemplo, os momentos finais do policial vivido por James Earl Jones, mascando um chiclete como um&amp;nbsp;&lt;em&gt;espasmo post mortem&lt;/em&gt;, ou tudo que se passa na boate com a policial de Megan Malloy, estão entre as mais sublimes da carreira de Cohen. Se hoje eu atualizasse minha lista de 100 filmes favoritos de todos os tempos, e em algum momento este ano o farei, definitivamente&amp;nbsp;&lt;strong&gt;A AMBULÂNCIA&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;entraria em algum lugar com merecido destaque. Perfeição.&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;E mais nada a dizer sobre Larry Cohen. Apenas gênio demais. E deixo aqui o meu&amp;nbsp;&lt;em&gt;top 10&lt;/em&gt;&amp;nbsp;final oficial pessoal do diretor:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10. A VOLTA DO MONSTRO (&lt;em&gt;It Lives Again&lt;/em&gt;, 1978)&lt;br /&gt;09. BONE (1972)&lt;br /&gt;08. A COISA (1985)&lt;br /&gt;07. F.B.I ARQUIVO SECRETO (1978)&lt;br /&gt;06. NASCE UM MONSTRO (&lt;em&gt;It’s Alive&lt;/em&gt;, 1974)&lt;br /&gt;05. O CHEFÃO DE NOVA YORK (1973)&lt;br /&gt;04. Q - A SERPENTE ALADA (1983)&lt;br /&gt;03. FOI DEUS QUE MANDOU (1976)&lt;br /&gt;02. ESPECIAL EFEITOS (1984)&lt;br /&gt;01. A AMBULÂNCIA (1990)&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;

&lt;!-- wp:paragraph --&gt;
&lt;p&gt;&lt;em&gt;&lt;a href=&quot;https://ronaldperrone.substack.com/p/larry-cohen&quot;&gt;Originalmente publicado no Substack&lt;/a&gt;&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;
&lt;!-- /wp:paragraph --&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/6930368000693795055/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/larry-cohen.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/6930368000693795055'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/6930368000693795055'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/larry-cohen.html' title='LARRY COHEN'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-4915426527254786574</id><published>2025-07-17T16:41:00.008-03:00</published><updated>2025-07-17T17:25:00.276-03:00</updated><title type='text'>O SANGUE DE ROMEU (1993)</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj21Ticfv1wFZPjx4G-L5gy_0qc-OqmeAzRIZ_3sk4dczQUlp_HtKaRzFvLkovfoLFUKnPUcBc0QpHo0-Ob-vMhHnA7xRLooM-SLZNSwetYBxkHoDd-5LRXKqZzgjzgQdEPrCnAJytIfmVwsbX0NNsiOl8q2btlB6c6RrN66-1CThQF8aQ7nNSEYRGT7Tsb/s1920/vlcsnap-2019-03-04-14h41m27s763.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1040&quot; data-original-width=&quot;1920&quot; height=&quot;346&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj21Ticfv1wFZPjx4G-L5gy_0qc-OqmeAzRIZ_3sk4dczQUlp_HtKaRzFvLkovfoLFUKnPUcBc0QpHo0-Ob-vMhHnA7xRLooM-SLZNSwetYBxkHoDd-5LRXKqZzgjzgQdEPrCnAJytIfmVwsbX0NNsiOl8q2btlB6c6RrN66-1CThQF8aQ7nNSEYRGT7Tsb/w640-h346/vlcsnap-2019-03-04-14h41m27s763.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;Escrevi um texto para o livreto da Versátil, lançado junto com a caixa &lt;em&gt;Filme Noir: Neo-Noir Anos 90&lt;/em&gt;, sobre um dos meus &lt;em&gt;thrillers &lt;/em&gt;policiais favoritosdo período: &lt;strong&gt;O SANGUE DE ROMEU&lt;/strong&gt;, de Peter Medak, com Gary Oldman e uma Lena Olin surtada fazendo a &lt;em&gt;femme fatale&lt;/em&gt; mais insana de que tenho notícias.&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;

&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;Agora, o texto também está disponível no meu Substack, exclusivamente para assinantes. Dá uma passada lá e assine para ter acesso ao conteúdo exclusivo!&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;

&lt;!--wp:paragraph--&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href=&quot;https://ronaldperrone.substack.com/p/o-sangue-de-romeu-1993&quot;&gt;https://ronaldperrone.substack.com/p/o-sangue-de-romeu-1993&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;
&lt;!--/wp:paragraph--&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/4915426527254786574/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/o-sangue-de-romeu-1993.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/4915426527254786574'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/4915426527254786574'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2025/07/o-sangue-de-romeu-1993.html' title='O SANGUE DE ROMEU (1993)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj21Ticfv1wFZPjx4G-L5gy_0qc-OqmeAzRIZ_3sk4dczQUlp_HtKaRzFvLkovfoLFUKnPUcBc0QpHo0-Ob-vMhHnA7xRLooM-SLZNSwetYBxkHoDd-5LRXKqZzgjzgQdEPrCnAJytIfmVwsbX0NNsiOl8q2btlB6c6RrN66-1CThQF8aQ7nNSEYRGT7Tsb/s72-w640-h346-c/vlcsnap-2019-03-04-14h41m27s763.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-1248653090789501939</id><published>2013-11-07T01:39:00.003-02:00</published><updated>2022-01-25T12:26:13.964-03:00</updated><title type='text'>MUDANÇA DE CASA</title><content type='html'>Depois de um &lt;i&gt;feedback&lt;/i&gt; por aqui e na página do &lt;a href=&quot;https://www.facebook.com/demmentia.13&quot;&gt;&lt;b&gt;Dementia¹³ no facebook&lt;/b&gt;&lt;/a&gt;, resolvi tomar mesmo a decisão de fechar as portas por aqui e me mudar para a nova casa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Repito o que disse no &lt;i&gt;post&lt;/i&gt; anterior para deixar claro a minha decisão: sim, eu me lembro que já fiz isso em 2010, achei o &lt;i&gt;Wordpress&lt;/i&gt; uma droga e voltei pra cá em poucos meses. O problema é que o &lt;i&gt;blogger&lt;/i&gt; mudou em 2012 e hoje me desanima encarar a interface de edição, de templates, de layout, fora outros detalhes. Enquanto isso, de 2010 pra cá, o &lt;i&gt;Wordpress&lt;/i&gt; melhorou bastante.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Estarão aqui arquivados os cinco anos de blog. O novo endereço será a extensão, a continuação do trabalho. De vez em quando eu atualizo e republico alguns textos por lá. Anuncio também que inicio o &lt;b&gt;Especial JOHN McTIERNAN&lt;/b&gt;, comentando todos os filmes do homem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A partir de hoje o blog será atualizado aqui:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #0000ee; font-size: x-large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;a href=&quot;https://blogviciofrenetico.com/&quot;&gt;https://blogviciofrenetico.com/&lt;/a&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #0000ee; font-size: x-large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;br /&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;So long, blogger! Fuck you!&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/1248653090789501939/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/11/mudanca-de-casa-de-novo.html#comment-form' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/1248653090789501939'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/1248653090789501939'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/11/mudanca-de-casa-de-novo.html' title='MUDANÇA DE CASA'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-5802718119531431857</id><published>2013-11-05T17:00:00.002-02:00</published><updated>2013-11-05T17:00:30.775-02:00</updated><title type='text'>Dilema...</title><content type='html'>Estou pensando seriamente em mudar o endereço do blog para o wordpress. Sim, eu me lembro que já fiz isso há três anos, em 2010. Naquela época, descobri que o wordpress era uma bosta e resolvi voltar para o blogger em poucos meses. Mas em 2012, o blogger passou por umas mudanças que estão me irritando profundamente e, por outro lado, vejam só, o wordpress melhorou bastante. Portanto, pergunto: seria algum problema para vocês se o Dementia13 mudasse de endereço?</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/5802718119531431857/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/11/dilema.html#comment-form' title='7 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/5802718119531431857'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/5802718119531431857'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/11/dilema.html' title='Dilema...'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-4255080029589447126</id><published>2013-11-05T07:26:00.000-02:00</published><updated>2013-11-05T07:27:36.180-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="charles bronson"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="lee marvin"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="screenshots"/><title type='text'>CLASH OF THE TITANS</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7teYn_8qOq7pwHKriW6p0VPA6T_iTwMN-ZVAk62cb4kzESgYEwhgKeePEEz2g9X7EwEfJBz2M4KQjXCjUSET2pnd_LAa3l1TZlzTEB0httipoYUGT10yBzmaY503PoGwp3ttuYijn0ME2/s1600/bscap0006.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7teYn_8qOq7pwHKriW6p0VPA6T_iTwMN-ZVAk62cb4kzESgYEwhgKeePEEz2g9X7EwEfJBz2M4KQjXCjUSET2pnd_LAa3l1TZlzTEB0httipoYUGT10yBzmaY503PoGwp3ttuYijn0ME2/s400/bscap0006.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHGIqB8vhn8ge3C_DwQYeHkXalHHeWzAEnSSh_ofWw8BPjfR6EeYoCJfvUxfr3078YnEW6rbg8pu6WWBDx6DbP5Z1tV1B_xsZh_2mwZxiXzKUJPWqEYt5U8pwdU7q-rTF6WO4HRZaU4teN/s1600/bscap0007.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHGIqB8vhn8ge3C_DwQYeHkXalHHeWzAEnSSh_ofWw8BPjfR6EeYoCJfvUxfr3078YnEW6rbg8pu6WWBDx6DbP5Z1tV1B_xsZh_2mwZxiXzKUJPWqEYt5U8pwdU7q-rTF6WO4HRZaU4teN/s400/bscap0007.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEif8xv0hzD-KcVyySn5g-CP_crX3vX8k4wlksIm3TlsztvoIIAmUVLysH0noNNyo9xIVTTdngqea3SivlLmtOlpcHd1Br_Dm5Ia8O7cFNTp9dq0D8HkeasrWr1fs7ePWt365wDuzD9qcNG2/s1600/bscap0008.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEif8xv0hzD-KcVyySn5g-CP_crX3vX8k4wlksIm3TlsztvoIIAmUVLysH0noNNyo9xIVTTdngqea3SivlLmtOlpcHd1Br_Dm5Ia8O7cFNTp9dq0D8HkeasrWr1fs7ePWt365wDuzD9qcNG2/s400/bscap0008.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1oYbjtGe51MMdgdMpJF9G5Qia1g-zRON0Z14pEcCgMVvszTYa-esImezDD-B3Ujl4brvFgxbCTQE62YSApuRM2fkYMGPMioZhTEZ9B2uLhwegTcLuUqKQL1P2deLGAiKREbMQAhMtcZmk/s1600/bscap0009.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1oYbjtGe51MMdgdMpJF9G5Qia1g-zRON0Z14pEcCgMVvszTYa-esImezDD-B3Ujl4brvFgxbCTQE62YSApuRM2fkYMGPMioZhTEZ9B2uLhwegTcLuUqKQL1P2deLGAiKREbMQAhMtcZmk/s400/bscap0009.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicmLya2MglCD99lqZ0OhA-HB4H6jlNy87s__9prQHj6SZG5eq60_DmZzqcyumVHGUfeWh9mR0rqTDdioY8xGt92ULMEaJ5vXjr-7Y9DK9yFrq0eRRrpiNjHzTuy8Cq5Vw-PkHHjIuzTqUu/s1600/bscap0010.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicmLya2MglCD99lqZ0OhA-HB4H6jlNy87s__9prQHj6SZG5eq60_DmZzqcyumVHGUfeWh9mR0rqTDdioY8xGt92ULMEaJ5vXjr-7Y9DK9yFrq0eRRrpiNjHzTuy8Cq5Vw-PkHHjIuzTqUu/s400/bscap0010.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJ3Ur1ELOK5jlRMrIunSmWQ6hfuVDcKAIXqAgYMatxGcvlIqg5oZQdgdECNEtNWERbYIuyIonG8XGR4cyVDZDxbrzhX9u0yeK8RWTxQOMFSkdiFFMw3zxDZGo5XyLDu4aSeBZz4660_yiR/s1600/bscap0011.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJ3Ur1ELOK5jlRMrIunSmWQ6hfuVDcKAIXqAgYMatxGcvlIqg5oZQdgdECNEtNWERbYIuyIonG8XGR4cyVDZDxbrzhX9u0yeK8RWTxQOMFSkdiFFMw3zxDZGo5XyLDu4aSeBZz4660_yiR/s400/bscap0011.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhALZphkZnlfE7IK4pM1IU0BZtMVdpQd4KVa_N5jkAbPyuLaPil9U4HsdutyzK5TdpMIk9TD2YqngsUTp34MwrSP__IETrfAxRR0tIAlhokzmL6QXTiHxunh_HgEfvLnCpH1PvCd_rDK9q-/s1600/bscap0012.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhALZphkZnlfE7IK4pM1IU0BZtMVdpQd4KVa_N5jkAbPyuLaPil9U4HsdutyzK5TdpMIk9TD2YqngsUTp34MwrSP__IETrfAxRR0tIAlhokzmL6QXTiHxunh_HgEfvLnCpH1PvCd_rDK9q-/s400/bscap0012.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDsDUHeNQmZYBvzql9yHQuB18S3jMXzFJliU1OJZOcZBNz_3_o1sWergvpyrRPZSqV7KlCh0xrFFjSxc9oOSukGla27B222TPGwflHXRAawPJY6rmKnSyBu_WiLND6ITIaNpD2O-37o3i-/s1600/bscap0013.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDsDUHeNQmZYBvzql9yHQuB18S3jMXzFJliU1OJZOcZBNz_3_o1sWergvpyrRPZSqV7KlCh0xrFFjSxc9oOSukGla27B222TPGwflHXRAawPJY6rmKnSyBu_WiLND6ITIaNpD2O-37o3i-/s400/bscap0013.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifaGRzP6aAovSlwhV6eyUBWT-jKx-Wvzt2SMuan585EFEXhG0hTcjFahRFHhWlskP1mziJTYioBjyBWMxtXdO_4iRgA1BI2XuFBgx5QYRJDDOLFPcvSBQ7Av3oiRY_-IwIVvxWpkIP55oo/s1600/bscap0014.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifaGRzP6aAovSlwhV6eyUBWT-jKx-Wvzt2SMuan585EFEXhG0hTcjFahRFHhWlskP1mziJTYioBjyBWMxtXdO_4iRgA1BI2XuFBgx5QYRJDDOLFPcvSBQ7Av3oiRY_-IwIVvxWpkIP55oo/s400/bscap0014.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHjfhXvLIh12u_UtOM_VB0iJG50bOKH8aDkJxAwl1mm8OcvECNRx1IYQ9eUyansZeFJXo1aI_5Xp2QuF81RWPhfHyj1oGpzR8rXJP5J_j5NN8V2pBbnbkdEdxAF8DEL52eilriyGEyVAFT/s1600/bscap0015.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHjfhXvLIh12u_UtOM_VB0iJG50bOKH8aDkJxAwl1mm8OcvECNRx1IYQ9eUyansZeFJXo1aI_5Xp2QuF81RWPhfHyj1oGpzR8rXJP5J_j5NN8V2pBbnbkdEdxAF8DEL52eilriyGEyVAFT/s400/bscap0015.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIc4eCvf4KkUkog2IBjrcHKhQBiA-uMIz1P68LG6OWvhXHvR0Y_UqmhYmByPEJtsoxk2yEh3U7Va0TKSKEWMi2_-P2AVnP3JLF0EpY78Ph7Lx9kD_8URPQ9flk_mwpbyw3unKaLBOai4GH/s1600/bscap0016.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIc4eCvf4KkUkog2IBjrcHKhQBiA-uMIz1P68LG6OWvhXHvR0Y_UqmhYmByPEJtsoxk2yEh3U7Va0TKSKEWMi2_-P2AVnP3JLF0EpY78Ph7Lx9kD_8URPQ9flk_mwpbyw3unKaLBOai4GH/s400/bscap0016.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXASbYxcxQAhQfKaFukk-AWzOZSjcrddCs-n64TeSIJ9arnUll9H7H1bOxyXZFCnADvfWks-7rngZJTizLN3FU1KUvnsy8-2O5lL3Cu2UDkXyMXl_uM561LXG80RJb8k9nX_leg-HllXb0/s1600/bscap0017.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXASbYxcxQAhQfKaFukk-AWzOZSjcrddCs-n64TeSIJ9arnUll9H7H1bOxyXZFCnADvfWks-7rngZJTizLN3FU1KUvnsy8-2O5lL3Cu2UDkXyMXl_uM561LXG80RJb8k9nX_leg-HllXb0/s400/bscap0017.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIvbo42F1P7_5TAf1qKDyD0XouH1DwEY-VWjZ5tG8WgXxC9xzB24-_OIb9f3FGM5gvXnsSTWsUiv7OrEEMKQ3wPM1sM-pwJLIpy_l51lBlZ02WbPoFzkNQlZ5KGhuAi7g5H0DgnvYQt8On/s1600/bscap0018.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIvbo42F1P7_5TAf1qKDyD0XouH1DwEY-VWjZ5tG8WgXxC9xzB24-_OIb9f3FGM5gvXnsSTWsUiv7OrEEMKQ3wPM1sM-pwJLIpy_l51lBlZ02WbPoFzkNQlZ5KGhuAi7g5H0DgnvYQt8On/s400/bscap0018.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-6slfqdl1QVfcXFPr4BlsriENK3Xr_3s9vyk2_W2FFZj-iCM6ot3k2SaRtgJfTAEvRj5X3T1r0g7XJCFDcBf4eZNPAifVrYJcJ1Ux3klvEvJZWEX9Q0sNCejM8CQfLgR7aPfRvp3zeJKM/s1600/bscap0019.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-6slfqdl1QVfcXFPr4BlsriENK3Xr_3s9vyk2_W2FFZj-iCM6ot3k2SaRtgJfTAEvRj5X3T1r0g7XJCFDcBf4eZNPAifVrYJcJ1Ux3klvEvJZWEX9Q0sNCejM8CQfLgR7aPfRvp3zeJKM/s400/bscap0019.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBMcLwC8K7H7qMJiLUJsiuDlsDOb9PM7N_Vs2AQPytBASFmXN8TwOqlvra0CaxzR80jsarlPYxcwFAi1ph68xAscj2pVoL8WXKMWRtjzETyKA-O13sS_Y6e3ylAWyzLdHjEtVOmZXJ0dYm/s1600/bscap0020.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBMcLwC8K7H7qMJiLUJsiuDlsDOb9PM7N_Vs2AQPytBASFmXN8TwOqlvra0CaxzR80jsarlPYxcwFAi1ph68xAscj2pVoL8WXKMWRtjzETyKA-O13sS_Y6e3ylAWyzLdHjEtVOmZXJ0dYm/s400/bscap0020.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg692KxrCEpqSub4ckFnHCl08LgsJheWxg94AIQSCIHpB_S3byG0f2JiX06COTF5GExKulpCAGGJLNpE85hu0JxtOBK1jTM2UiLrkZ8FtMYPr4Tm-25JWXargp49GzPio_cBVVpqatlnqCq/s1600/bscap0021.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg692KxrCEpqSub4ckFnHCl08LgsJheWxg94AIQSCIHpB_S3byG0f2JiX06COTF5GExKulpCAGGJLNpE85hu0JxtOBK1jTM2UiLrkZ8FtMYPr4Tm-25JWXargp49GzPio_cBVVpqatlnqCq/s400/bscap0021.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/4255080029589447126/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/11/clash-of-titans.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/4255080029589447126'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/4255080029589447126'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/11/clash-of-titans.html' title='CLASH OF THE TITANS'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7teYn_8qOq7pwHKriW6p0VPA6T_iTwMN-ZVAk62cb4kzESgYEwhgKeePEEz2g9X7EwEfJBz2M4KQjXCjUSET2pnd_LAa3l1TZlzTEB0httipoYUGT10yBzmaY503PoGwp3ttuYijn0ME2/s72-c/bscap0006.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-6683074252503838893</id><published>2013-11-01T20:49:00.000-02:00</published><updated>2013-11-01T20:49:27.787-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="arnold schwarzenegger"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ação"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="sam neil"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="sylvester stallone"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="vinnie jones"/><title type='text'>ESCAPE PLAN (2013)</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYGxtL0vlRN3VJbN5qQeCbRDnTmGILvxsuOmjAPE-8pSSG6606BmqbhFNuMzJN9761Gtn6RdgL1w5SCkIxMl068ViegDfoYW2XQB58oYpDhGdmHt29YiWT3yWNZ40F1Gsfc1B8r1wPD-Pw/s1600/escape_plan_poster-610x903.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYGxtL0vlRN3VJbN5qQeCbRDnTmGILvxsuOmjAPE-8pSSG6606BmqbhFNuMzJN9761Gtn6RdgL1w5SCkIxMl068ViegDfoYW2XQB58oYpDhGdmHt29YiWT3yWNZ40F1Gsfc1B8r1wPD-Pw/s400/escape_plan_poster-610x903.jpg&quot; width=&quot;270&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Já estamos em novembro e analisando o panorama do cinema de ação em 2013, se por um lado não tivemos uma safra vasta de bons exemplares (o que já é habitual nos últimos anos), por outro tivemos a oportunidade de notar algumas peculiaridades: Arnold Schwarzenegger retornou como protagonista de seu próprio veículo de ação em THE LAST STAND, que marcou também uma ótima estreia do coreano Jee-Woon Kim em Hollywood; já Sylvester Stallone não apenas estrelou o melhor filme de ação do ano até o momento, BULLET IN THE HEAD, como também proporcionou o retorno de Walter Hill à cadeira de diretor depois de dez anos sem lançar nada para cinema. Por essas duas obras já teríamos motivos suficientes para comemorar. No entanto, não satisfeitos, Sly e Arnie ainda tiveram forças para se juntar e lançar &lt;b&gt;ESCAPE PLAN&lt;/b&gt;, que já merece destaque só pela ideia de colocar lado a lado esses dois ícones do cinema de ação. O bom é que o filme vai além disso.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgc5fVgN9hYZ597SdznJhYCdf7GVeNvhviJkdPKpoeYWZLmHOgA-d6R2tTrmRJf9gqaim8A3bEPVyFB4DiwrAh3TTHK8npgJEMv3p82WrAXVnndRO1Un8YVDpU6mEYFScsb6VIo_88J0jla/s1600/elfilm.com-the-tomb-38520.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgc5fVgN9hYZ597SdznJhYCdf7GVeNvhviJkdPKpoeYWZLmHOgA-d6R2tTrmRJf9gqaim8A3bEPVyFB4DiwrAh3TTHK8npgJEMv3p82WrAXVnndRO1Un8YVDpU6mEYFScsb6VIo_88J0jla/s1600/elfilm.com-the-tomb-38520.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;
&lt;b&gt;ESCAPE PLAN&lt;/b&gt; não é exatamente um retorno ao tipo de filme que transformou esses caras no que eles são. Mas me lembra uma época, em meados dos anos 90, em que eles já estavam consolidados como &lt;i&gt;action heroes&lt;/i&gt; e realizavam umas coisas como O DEMOLIDOR e QUEIMA DE ARQUIVO, fitas menores em suas carreiras, mas divertidíssimas e muito superiores em relação à grande maioria do que é realizado hoje em termos de ação. Acho até que é neste período que esse &lt;i&gt;crossover&lt;/i&gt; deveria ter acontecido... Mas, antes tarde do que nunca. Até porque ambos, apesar da idade avançada, ainda possuem fôlego e truculência suficiente para esmagar qualquer Vin Diesel, The Rock, ou seja lá quem for, vê-los caídos diante do seus olhos e ouvir o lamento de suas mulheres... &lt;a href=&quot;http://demmentia13.blogspot.pt/2011/11/conan.html&quot;&gt;&lt;b&gt;Não é isso o melhor da vida?&lt;/b&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Em &lt;b&gt;ESCAPE PLAN&lt;/b&gt;, Stallone é praticamente um McGyver com músculos e precisa utilizar mais a inteligência do que a força bruta em sua profissão, que consiste em procurar brechas nas penitenciárias de segurança máxima. Como deve ser simpatizante do jornalismo gonzo, a maneira como realiza o trabalho é se infiltrando como prisioneiro, estudando o local, percebendo os pontos fracos e arranjando maneiras de escapulir. Depois de vários anos fazendo isso, escreve um livro sobre o assunto. Uma versão casca-grossa de Hunter S. Thompson. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhs51DazN4my5NIooLb34_QDyxlA8-oRdVah2qnMcaLLIs-1po_K-hyoltlYpd6K1U_zoKMwGEOdwVupFeFmRP6AWAr3_3ZuY81dlpKGkLTNP4ZTm3AT0XO3Am-B5tE20Cfa0LI46Wq8KN8/s1600/escape-plan-12.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhs51DazN4my5NIooLb34_QDyxlA8-oRdVah2qnMcaLLIs-1po_K-hyoltlYpd6K1U_zoKMwGEOdwVupFeFmRP6AWAr3_3ZuY81dlpKGkLTNP4ZTm3AT0XO3Am-B5tE20Cfa0LI46Wq8KN8/s1600/escape-plan-12.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
O problema é quando o Sly decide encarar um novo desafio e acaba parando numa prisão construída a partir das informações, conceitos e ideias adquiridas por ele próprio, a partir do seu trabalho. Uma prisão aparentemente impossível de escapar. Para sua sorte, encontra no local o Schwarzenegger, vivendo o seu personagem mais legal desde TRUE LIES, e decidem unir força para traçar uma rota de fuga. Será que uma prisãozinha será suficiente para parar essa dupla? Quem já viu o filme sabe, quem não viu, vai precisar ver, porque eu não vou contar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Só digo que Arnoldão rouba o filme em cada momento que aparece na tela, muito mais que um &lt;i&gt;sidekick&lt;/i&gt; de luxo, compondo um personagem diferente de tudo que já fez. Com cabelos e cavanhaque grisalhos, não deixa de ser o brutamontes &lt;i&gt;badass motherfucker&lt;/i&gt; de sempre, mas ao mesmo tempo intercala o tipo engraçadão com variáveis demonstrações de fragilidade diante de algumas situações. A cena em que finge um ataque de desespero para chamar a atenção dos guardas e reza em alemão na solitária já pode entrar na lista dos momentos antológicos da carreira do homem. Stallone também está ótimo, o problema é ter pego Schwarzenegger num dia inspirado e acabou tendo o brilho ofuscado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4DkZh0Q5BBwE8X8EZOIxmwcqYeTiZZBJhTM4t5r7eDEbO1ARraKQWChVEbSHfoQlMK9ls0xd75Ox91Znqr2T9NoKRU7itPJwWvFHwAmn1xSIwXwfrrA8oGmwuPU1rIgTDlcTKVXzrI5qu/s1600/elfilm.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4DkZh0Q5BBwE8X8EZOIxmwcqYeTiZZBJhTM4t5r7eDEbO1ARraKQWChVEbSHfoQlMK9ls0xd75Ox91Znqr2T9NoKRU7itPJwWvFHwAmn1xSIwXwfrrA8oGmwuPU1rIgTDlcTKVXzrI5qu/s1600/elfilm.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
O elenco se completa com algumas figuras interessantes: Vincent D&#39;Onofrio, Sam Neil, Jim Caviezel e Vinnie Jones. Estes dois últimos os vilões da parada. 50 Cent não compromete com seu pequeno papel. E a surpresa é a interessante utilização de um personagem árabe, vivido por Faran Tahir, que, numa jogada de muito bom senso do roteiro, consegue quebrar alguns clichês.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O diretor sueco Mikael Hafstrom pode não ser um mestre do cinema de ação, mas parece plenamente consciente do tipo de filme que os fãs de Sly e Arnie estavam esperando. &lt;b&gt;ESCAPE PLAN&lt;/b&gt; nem possui tantas sequências de ação assim, é mais focado no &lt;i&gt;thriller&lt;/i&gt; com os elementos de filmes de prisão. E a presença dos dois atores em cena, contracenando, já é de encher os olhos, de absorver o espectador com uma incrível sensação de nostalgia. Há um profundo respeito do diretor pelos velhos e isso fica claro na maneira como os filma, como os enquadra, como trabalha a rivalidade dos dois em cena. Há até uma breve luta entre os dois que é praticamente um sonho realizado! Sly vs Arnoldão! Wow!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6VUu-jwXNXeqyi_0cUWWa3WWSAUT9YPDcU3MFgPu4YGhnv_n8tGg_wUYZSnKM_2jie4kJQqt7FgdD7Uc4G1yqVRbqXb6FCyifGhjZsMcl73mcBq5Ms2zK18OC5YDGUW16veiDdEllRMj9/s1600/escape-plan-298135l.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6VUu-jwXNXeqyi_0cUWWa3WWSAUT9YPDcU3MFgPu4YGhnv_n8tGg_wUYZSnKM_2jie4kJQqt7FgdD7Uc4G1yqVRbqXb6FCyifGhjZsMcl73mcBq5Ms2zK18OC5YDGUW16veiDdEllRMj9/s1600/escape-plan-298135l.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Quando a ação finalmente explode, a adrenalina toma conta. Não há nada mais, com perdão do meu francês, fodástico que Stallone e Schwarzenegger atirando, esmurrando e explodindo coisas de maneira frenética! Hafstrom nem é muito habilidoso na direção dessas sequências, mas pelo menos evita certos maneirismos do cinema de ação atual, como esconder a incompetência chacoalhando a câmera. Aqui podemos enxergar perfeitamente o que se passa e o sujeito ainda aproveita para homenagear Arnoldão com o momento mais &lt;i&gt;badass&lt;/i&gt; de &lt;b&gt;ESCAPE PLAN&lt;/b&gt;, quando o austríaco faz pose em câmera lenta e se prepara para cuspir fogo em diversos vilões com uma metralhadora estilo COMANDO PARA MATAR em punho! Para Stallone, o roteiro lhe reserva uma luta franca contra o Vinnie Jones, que é outro ponto alto do filme.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9LIF2W9dEu4FLDJ-itkkxVoc1aTehyphenhyphenq7E_XY-UvUOCelJbbQq3KGV1Iuv2WD7QnWa18JCy3uKyLY8cnORBT4BIBvmNtET0wDzomKeceU8xfHcAhtBwSl4Tt6G1Yh8ZoY07DXlZsrhcmPf/s1600/escape-plan-935841l.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9LIF2W9dEu4FLDJ-itkkxVoc1aTehyphenhyphenq7E_XY-UvUOCelJbbQq3KGV1Iuv2WD7QnWa18JCy3uKyLY8cnORBT4BIBvmNtET0wDzomKeceU8xfHcAhtBwSl4Tt6G1Yh8ZoY07DXlZsrhcmPf/s1600/escape-plan-935841l.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Obviamente, &lt;b&gt;ESCAPE PLAN&lt;/b&gt; não é perfeito. Toda vez que o filme volta suas atenções aos personagens fora da prisão corta o ritmo envolvente da trama principal, do foco, que é Stallone e Arnie enjaulados. Mas isso só acontece momentaneamente e não prejudica a narrativa de maneira alguma. Na maior parte do tempo, o filme se assume como diversão pura e de qualidade para os admiradores do bom cinema de ação exagerado e aos fãs de ambos atores. Seria um erro esperar mais do que isso. Só lamento que tanto &lt;b&gt;ESCAPE PLAN&lt;/b&gt; quanto LAST STAND e BULLET IN THE HEAD tenham fracassado nas bilheterias. Algo preocupante, porque estou gostando da ideia de ter esses velhotes em atividade no cenário atual. Quando os executivos dos estúdios perceberem que esses caras estão dando prejuizo, o que vai acontecer? E onde estão os fãs &amp;nbsp;que enchiam as salas de cinema há vinte anos atrás? Ou será que estou sendo muito pessimista?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Para finalizar, outros cinco encontros marcantes de autênticos ícones do cinema de ação em filmes que levam o termo truculência ao extremo realizados nos últimos trinta e poucos anos:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;DEATH HUNT (81), de Peter R. Hunt:&lt;/b&gt; Lee Marvin e Charles Bronson pertencem a uma geração anterior à do Sly e Arnie, ambos já haviam feitos alguns filmes juntos e dispensam apresentações. É neste aqui que se dá o encontro mais dramático entre eles. Na trama, Marvin promove uma caçada humana pra cima do Bronson pelas terras geladas na fronteira do Canadá. O negócio é que nenhum dos dois é o vilão da história, e muito menos o bonzinho. Enquanto pensamos nesse dilema, a violência explode na tela.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;TANGO &amp;amp; CASH (89), de Andrey Konchalovskiy:&lt;/b&gt; Rambo encontra Snake Plissken, num &lt;i&gt;buddy movie&lt;/i&gt; de ação policial que poderia ser melhor, mas ainda assim possui ingredientes suficientes para os afccionados pelo gênero receberem uma bela dose de explosões, tiros e pancadaria. E ainda tem o Jack Palance como vilão e Robert Z&#39;Dar, o queixo mais discreto do cinema, como desafeto de ambos numa prisão que Sly e Russel precisam fugir. Prisão? Fugir? Opa...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;SOLDADO UNIVERSAL (92), de Roland Emmerich:&lt;/b&gt; No primeiro filme da saga dos &lt;i&gt;unisoldiers&lt;/i&gt;, dois ícones colocados frente a frente como galos numa rinha. O músculos de Bruxelas, Jean-Claude Van Damme, encara o brutamontes sueco, Dolph Lundgren, num dos melhores filmes da carreira de ambos. Super produção na época, o destaque vai para o Dolph, que faz um dos personagens mais insanos que já encarnou: um sargento que pira, extermina todos os soldados do seu pelotão e faz um colar utilizando as orelhas dos defuntos. Verdadeiro artista artesanal...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;MASSACRE NO BAIRRO JAPONÊS (93), de Mark L. Lester:&lt;/b&gt; Este aqui é simplesmente um dos filmes mais divertidos e brutais do gênero nos anos 90. Perdi a conta de quantas vezes assisti, só sei que é um dos grandes responsáveis por me fazer amar tanto o cinema de ação. Dolph Lundgren dessa vez une forças com o filho de Bruce Lee, Brandon, que consegue a proeza de roubar a cena do sueco com um personagem carismático e excelente na porrada. Uma pena que Lee morreu tão cedo. Teria lugar garantido hoje no hall da fama dos grandes ícones do cinema de ação. Este filme é prioridade para um futuro texto. Aliás, todos dessa lista são...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;O DEMOLIDOR (93), de Marco Brambilla: &lt;/b&gt;Mais duas figuras nada amigáveis são colocadas em lados diferentes. E o confronto desses caras vai além do limite do espaço e tempo! Stallone é o policial mais casca grossa do mundo e faz de tudo para pegar Wesley Snipes, o terrorista mais perigoso do mundo. Até consegue, mas vários inocentes morrem no caminho. Ambos são presos e congelados. Trinta anos no futuro, Wesley Snipes toca o terror e só Stallone, o policial&lt;i&gt; old school&lt;/i&gt; é capaz de pará-lo. Que comece o segundo round! Mas antes, Sly precisa aprender a usar as três conchas...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/6683074252503838893/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/11/escape-plan-2013.html#comment-form' title='9 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/6683074252503838893'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/6683074252503838893'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/11/escape-plan-2013.html' title='ESCAPE PLAN (2013)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYGxtL0vlRN3VJbN5qQeCbRDnTmGILvxsuOmjAPE-8pSSG6606BmqbhFNuMzJN9761Gtn6RdgL1w5SCkIxMl068ViegDfoYW2XQB58oYpDhGdmHt29YiWT3yWNZ40F1Gsfc1B8r1wPD-Pw/s72-c/escape_plan_poster-610x903.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-2001763497911667814</id><published>2013-10-28T20:58:00.000-02:00</published><updated>2013-10-28T21:03:57.034-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Antologia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Brett Piper"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Horror"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Misty Mundae"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="sci-fi"/><title type='text'>ESPECIAL HALLOWEEN 2013 #05: SHOCK-O-RAMA (2005)</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrbyEiRarIAVLy1OKp0bT-RX-ojYTs2TeJl7g46HbHpg2KRTmL-Jy1ljXmHuPUEcQuqyYSDvrCEjwPKSgckTY-EcHnedsrH7dJ4ss9anAboz4mTUVLr2yc530wo03p-yWzPBtjnbRkenuC/s1600/bscap0000.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrbyEiRarIAVLy1OKp0bT-RX-ojYTs2TeJl7g46HbHpg2KRTmL-Jy1ljXmHuPUEcQuqyYSDvrCEjwPKSgckTY-EcHnedsrH7dJ4ss9anAboz4mTUVLr2yc530wo03p-yWzPBtjnbRkenuC/s1600/bscap0000.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Mais uma antologia de horror para finalizar o Especial de Halloween de 2013, que foi bem fraquinho pela minha falta de tempo, mas melhor do que nada.&amp;nbsp;&lt;b&gt;SHOCK-O-RAMA&lt;/b&gt;&amp;nbsp;foi realizado por Brett Piper, diretor que tem o costume de trabalhar com orçamentos minúsculos, utilizando efeitos especiais práticos, como &lt;i&gt;stop-motion&lt;/i&gt;, e muita mulher pelada desfilando na tela. Então, só pode resultar em coisa boa! Vamos por partes.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfrr-sJlTiBZylSeTiIQVsMh8EbYlpLevDlolJakz2uKLx01g_JS9T9vcRKsgPc85EowYyoJlTTUN39dpayk4av3I5DcHNvqDj4nL05Q4eDCWZUSD6NvtVog16mBGGu9ySda0LesULuzgj/s1600/bscap0003.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfrr-sJlTiBZylSeTiIQVsMh8EbYlpLevDlolJakz2uKLx01g_JS9T9vcRKsgPc85EowYyoJlTTUN39dpayk4av3I5DcHNvqDj4nL05Q4eDCWZUSD6NvtVog16mBGGu9ySda0LesULuzgj/s1600/bscap0003.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
A trama principal gira em torno de Rebeca Raven (a vestal Misty Mundae), uma musa de produções baratas de horror cansada de participar de filmes meia boca que só querem explorar seus peitos de fora. Deixando seu produtor na mão, Raven decide dar um tempo e vai para uma casa de campo passar um fim de semana de descanso solitário. Acaba que a moça precisa encarar fortes emoções quando se depara com um zumbi de verdade. Abraçando suas raízes de heroína do horror, Raven mostra o seu potencial até mesmo longe das câmeras. Este episódio é o mais longo e é todo intercalado com outros dois segmentos, mostrando os produtores que, sentindo a ausência de sua estrela, começam a procurar uma substituta e assistem aos dois &quot;vídeos&quot; que compõem &lt;b&gt;SHOCK-O-RAMA&lt;/b&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjymwLPAxja5Pk33Mc2m5QWKG8O6cNK6w6gnQX7YBbwMLBgKXuN1w5pMCrfbsvloxCFeZOl2bx3P19PzMSzDV2ONJNAwpoL3dhU73L3uAqIXDwzIUBj2ZbHlEUMul1Xnyvgg-tEZoD8bwve/s1600/sor2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjymwLPAxja5Pk33Mc2m5QWKG8O6cNK6w6gnQX7YBbwMLBgKXuN1w5pMCrfbsvloxCFeZOl2bx3P19PzMSzDV2ONJNAwpoL3dhU73L3uAqIXDwzIUBj2ZbHlEUMul1Xnyvgg-tEZoD8bwve/s1600/sor2.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
O primeiro se chama MECHARACHNIA! Um alienígena fugitivo interestelar acaba sofrendo um acidente e cai na terra. Num estaleiro de sucata, para ser mais exato. O dono do local, junto com sua ex-mulher, percebe a ameaça e começa a trocar tiros com o &quot;visitante&quot;, que é uma criaturinha verde feito de &lt;i&gt;stop-motion&lt;/i&gt;. Basicamente o segmento se resume a esta divertida batalha travada entre os dois, com destaque para o momento quando o alienígena constrói um robô-carro destruidor (acima) que também se movimenta com animação em &lt;i&gt;stop-motion&lt;/i&gt;. Não dá nem pra sentir falta de efeitos de CGI de tão legal!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUzpukYilrqwsThAveTvgjLPlbes2Kp1GgzGyhV_6LOL5W2caCWlXXOG_yWspCgZRjkEHqzlZfYG6bTsRt6HQALgJYNg-FAjA6qhuK66oM_yPkGEZCGCINlFgTqh66fQjt6ZpOVuT8G4Ay/s1600/bscap0004.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUzpukYilrqwsThAveTvgjLPlbes2Kp1GgzGyhV_6LOL5W2caCWlXXOG_yWspCgZRjkEHqzlZfYG6bTsRt6HQALgJYNg-FAjA6qhuK66oM_yPkGEZCGCINlFgTqh66fQjt6ZpOVuT8G4Ay/s1600/bscap0004.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
O único defeito do episódio é a ausência de peitos. Ah, e não sou eu quem está reclamando. Os próprios produtores comentam a falta, já que estão em busca da próxima &lt;i&gt;scream queen&lt;/i&gt; da produtora. Isso nos leva ao outro segmento, LONELY ARE THE BRAIN. A trama se passa numa casa para moças com problemas psicológicos, onde são realizados experimentos mentais, especialmente em relação ao sonho. E é aqui que a sangueira e a putaria começam. Lesbianismo, uma cientista sexy interpretada pela deliciosa Julian Wells, sonhos macabros e um cérebro gigante comandando o local.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQPMLsI_qO91LVbVbDFn8eLAKgGzvZqzX6_Y2dr-56DDAJxjOaLrltuBykAN3iMFFWY1kh0dc1w0z1pTKAHQ8RlDWnbjgcEgV1GEsJvRu_BMnkTOapE8xT4A6uhtHJHdk1E4c6DIKvHwvv/s1600/bscap0007.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQPMLsI_qO91LVbVbDFn8eLAKgGzvZqzX6_Y2dr-56DDAJxjOaLrltuBykAN3iMFFWY1kh0dc1w0z1pTKAHQ8RlDWnbjgcEgV1GEsJvRu_BMnkTOapE8xT4A6uhtHJHdk1E4c6DIKvHwvv/s1600/bscap0007.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Como filme de horror &lt;b&gt;SHOCK-O-RAMA&lt;/b&gt; não presta pra nada. Na verdade, fica claro que a intenção não é assustar, mas sim homenagear o gênero em suas mais variadas vertentes, especialmente o de baixíssimo orçamento, e os profissionais que trabalham duro para nos agraciar com essas tralhas. Não é o primeiro filme do tipo, outros já fizeram e até com resultados mais interessantes, como SEXBOMB (89). No entanto, como esse tipo de tralha nunca é demais,&lt;b&gt; SHOCK-O-RAMA&lt;/b&gt; possui atrativos suficientes para não deixar os admiradores na mão. Bom &lt;i&gt;Halloween&lt;/i&gt; a todos!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No fim de semana devo postar algumas palavras sobre &lt;b&gt;ESCAPE PLAN&lt;/b&gt;, filmaço de ação com Stallone e Arnie. Até lá!</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/2001763497911667814/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/10/especial-halloween-2013-05-shock-o-rama.html#comment-form' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/2001763497911667814'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/2001763497911667814'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/10/especial-halloween-2013-05-shock-o-rama.html' title='ESPECIAL HALLOWEEN 2013 #05: SHOCK-O-RAMA (2005)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrbyEiRarIAVLy1OKp0bT-RX-ojYTs2TeJl7g46HbHpg2KRTmL-Jy1ljXmHuPUEcQuqyYSDvrCEjwPKSgckTY-EcHnedsrH7dJ4ss9anAboz4mTUVLr2yc530wo03p-yWzPBtjnbRkenuC/s72-c/bscap0000.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-9015448811110017036</id><published>2013-10-21T12:37:00.000-02:00</published><updated>2013-10-21T12:37:49.394-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Eurohorror"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Horror"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Microbudget"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Olaf Ittenbach"/><title type='text'>ESPECIAL HALLOWEEN 2013 #4: THE BURNING MOON (1997)</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPXcepsqBSS1uTLd4YvuB7wnEobgOklRkVndgWR4WQB75r1o0YBbKHq3zJAWywlSqX8vz44YyA9ulCvbzjT6zD0EhVoICV9BRQK39MyyXkArBQ4qoDkLI31ayMnpcqlyruTYqIyrkD6Ex7/s1600/The_Burning_moon-1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPXcepsqBSS1uTLd4YvuB7wnEobgOklRkVndgWR4WQB75r1o0YBbKHq3zJAWywlSqX8vz44YyA9ulCvbzjT6zD0EhVoICV9BRQK39MyyXkArBQ4qoDkLI31ayMnpcqlyruTYqIyrkD6Ex7/s1600/The_Burning_moon-1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Sempre fui fanático por antologias de horror, filmes compostos por várias pequenas histórias de medo e mistério, como CREEPSHOW (83), de George A. Romero, ou os clássicos da Amicus, como ASILO SINISTRO (72), de Roy Ward Baker. Para incrementar o mês especial de&amp;nbsp;&lt;i&gt;Halloween&amp;nbsp;&lt;/i&gt;aqui no blog, resolvi conferir &lt;b&gt;THE BURNING MOON&lt;/b&gt;, produção alemã de orçamento minúsculo dirigido pelo mago dos efeitos especiais do cinema extremo Olaf Ittenbach e que tem no currículo alguns exemplares adorados pelos fãs de &lt;i&gt;splatter movies&lt;/i&gt; recheado de muito &lt;i&gt;gore&lt;/i&gt;. E, não por acaso, este aqui é uma antologia.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
São apenas três historinhas em &lt;b&gt;THE BURNING MOON&lt;/b&gt;. A primeira é a que serve de base para as outras duas e mostra o dia de um jovem pagando de rebelde, com calças rasgadas no joelho e cabelo bagunçado, vivido pelo próprio diretor. Começando com uma entrevista de emprego na qual não faz a mínima questão de passar, depois, o sujeito se mete numa violenta briga de gangues e, logo, chega em casa tocando o terror pra cima de seus pais, que já não sabem o que fazer. Por fim, o mancebo resolve injetar na veia alguma substância saudável e vai ao quarto da irmã mais nova contar algumas histórias de ninar para fazê-la dormir... &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUXz3i47Yb6734q0hPJoMSNWTMOcX4W4nkfNnq3F9mEe-ULuuO36hXXfzv0Wu7QhtmYGKGY9IhukjAieVtCbY5oebNdARhLbi1mT49rdv4vGb6ImvHFBNS71cKxcHeYAq9m4TFtkiHC2i2/s1600/MurderKissBurningMoon.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUXz3i47Yb6734q0hPJoMSNWTMOcX4W4nkfNnq3F9mEe-ULuuO36hXXfzv0Wu7QhtmYGKGY9IhukjAieVtCbY5oebNdARhLbi1mT49rdv4vGb6ImvHFBNS71cKxcHeYAq9m4TFtkiHC2i2/s1600/MurderKissBurningMoon.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Assim, surgem os dois episódios seguintes. Mas não se preocupem. Não teremos pôneis ou fadas por aqui. A primeira história contada pelo rapaz (ou a segunda do filme, seguindo a ordem) é &lt;b&gt;JULIA&#39;S LOVE&lt;/b&gt;, sobre um psicopata apaixonado que até chegar à sua amada vai deixando um rastro de corpos estraçalhados pelo caminho. E quando a encontra, decide passar a faca na família da moça também. A trama se desenrola de maneira boba, mas a quantidade de nojeira, sanguinolência e mutilações - no mais puro gore &lt;i&gt;old school &lt;/i&gt;- farão o deleite do espectador. Inclusive com alguns planos bem criativos, como uma barriga sendo perfurada visto de dentro do corpo; um olho enfiado garganta abaixo sob o ponto de vista da goela, e por aí vai. Ao final, um policial chega ao local metendo bala, chateado porque uma cabeça decepada foi jogada em seu carro pelo assassino... Hahaha!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
O último segmento de &lt;b&gt;THE BURNING MOON&lt;/b&gt; é bem melhor. Chama-se &lt;b&gt;THE PURITY&lt;/b&gt; e a premissa é sobre um padre num pequeno vilarejo que costuma realizar a missa ao dia, mas durante as noites resolve estuprar e assassinar aleatoriamente. A culpa cai pra cima de um jovem agricultor que não tem nada a ver com os assassinatos, mas os moradores da região decidem contratar um jagunço para matá-lo. O negócio é que após ser brutalmente assassinado, o sujeito volta do mundo dos mortos para se vingar, levando seus desafetos ao inferno.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEianhk5iBGjm4uXNh65DYDjw7kZGeG_A_dITAn4RDYVaepJB9gzDVaa2c61wwXE88CkTnB_WXrfCy2z0gvGOas9AunD_snlRoxvbjl9G6I9ilClCpg4FnDnL6ZMxai-IbBIbqB0DyK17hrc/s1600/1WebLRG21.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEianhk5iBGjm4uXNh65DYDjw7kZGeG_A_dITAn4RDYVaepJB9gzDVaa2c61wwXE88CkTnB_WXrfCy2z0gvGOas9AunD_snlRoxvbjl9G6I9ilClCpg4FnDnL6ZMxai-IbBIbqB0DyK17hrc/s1600/1WebLRG21.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
É aí que temos a famosa sequência que justifica a reputação e a existência de &lt;b&gt;THE BURNING MOON&lt;/b&gt;. São quase dez minutos no inferno de Olaf Ittenbach, um espetáculo visual de brutalidade desenfreada com violência explicitamente detalhada, exagerada e sem qualquer remorso com o espectador. E tudo realizado com os efeitos especiais de fundo de quintal, mas com uma perturbadora eficiência que me deixou hipnotizado. Um final perfeito para esta tranqueira divetidíssima do cinema extremo alemão, que não tenta empurrar lições de moral, nem trata de temas edificantes e filosóficos. Mas também não tem vergonha de se assumir como produto de um sujeito apaixonado por cinema e que descobriu que poderia transformar sangue falso e efeitos&amp;nbsp;&lt;i&gt;hardcore&lt;/i&gt; de maquiagem em subversão visual cinematográfica.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/9015448811110017036/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/10/especial-halloween-2013-4-burning-moon.html#comment-form' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/9015448811110017036'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/9015448811110017036'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/10/especial-halloween-2013-4-burning-moon.html' title='ESPECIAL HALLOWEEN 2013 #4: THE BURNING MOON (1997)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPXcepsqBSS1uTLd4YvuB7wnEobgOklRkVndgWR4WQB75r1o0YBbKHq3zJAWywlSqX8vz44YyA9ulCvbzjT6zD0EhVoICV9BRQK39MyyXkArBQ4qoDkLI31ayMnpcqlyruTYqIyrkD6Ex7/s72-c/The_Burning_moon-1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-7144589812325676298</id><published>2013-10-21T12:29:00.002-02:00</published><updated>2013-10-21T12:29:31.045-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="óbito"/><title type='text'>R.I.P. ED LAUTER (1938 - 2013)</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTe8InCoVGe4zXmj85dpF_AKBfwz10B8XPR1Z4D5WOsnpguqn01ozcMXye8YrFv-kNLgp3zqJu3OvfaOaavzcbNqavDj22VJ4NLaUE7n_7HgFM8tcqXfZdTsIM6eZfPZjgvYGxnozDCSBi/s1600/1381971153000-GTY-155123701.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTe8InCoVGe4zXmj85dpF_AKBfwz10B8XPR1Z4D5WOsnpguqn01ozcMXye8YrFv-kNLgp3zqJu3OvfaOaavzcbNqavDj22VJ4NLaUE7n_7HgFM8tcqXfZdTsIM6eZfPZjgvYGxnozDCSBi/s1600/1381971153000-GTY-155123701.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLFD8fooGzQxzVzeyGCO3Ls5mjv-lyuZUTlNSHsJ8ERPo9C-zlXdp4aN7LCb82sgXtuS6_htZqMwjJzEIjEp-TllHaIYUVoLt6SWVll8n7aICnl44peSKPTQTBsnWOP1uEq4PItMpX1hXW/s1600/9054777.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLFD8fooGzQxzVzeyGCO3Ls5mjv-lyuZUTlNSHsJ8ERPo9C-zlXdp4aN7LCb82sgXtuS6_htZqMwjJzEIjEp-TllHaIYUVoLt6SWVll8n7aICnl44peSKPTQTBsnWOP1uEq4PItMpX1hXW/s1600/9054777.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/7144589812325676298/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/10/rip-ed-lauter-1938-2013.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/7144589812325676298'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/7144589812325676298'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/10/rip-ed-lauter-1938-2013.html' title='R.I.P. ED LAUTER (1938 - 2013)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTe8InCoVGe4zXmj85dpF_AKBfwz10B8XPR1Z4D5WOsnpguqn01ozcMXye8YrFv-kNLgp3zqJu3OvfaOaavzcbNqavDj22VJ4NLaUE7n_7HgFM8tcqXfZdTsIM6eZfPZjgvYGxnozDCSBi/s72-c/1381971153000-GTY-155123701.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-8429443090697728406</id><published>2013-10-15T18:40:00.000-03:00</published><updated>2013-10-15T18:40:21.722-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Eurohorror"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Horror"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="vampiros"/><title type='text'>ESPECIAL HALLOWEEN 2013 #03: LA LLAMADA DEL VAMPIRO (1972)</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhu1LWl6eA_VAD2hcY5bli5EJcHVoqX9PGy88bdlK8_CFUk2sC8P1vu2KtTp-ppv9pTZ00l-fx7oRbTrvfb-c58jT_qRF44LuudegIvDqmguofLyUVILRXvkAWl1BzUhyphenhyphenYX9CH4jfa4ghhY/s1600/9847191.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhu1LWl6eA_VAD2hcY5bli5EJcHVoqX9PGy88bdlK8_CFUk2sC8P1vu2KtTp-ppv9pTZ00l-fx7oRbTrvfb-c58jT_qRF44LuudegIvDqmguofLyUVILRXvkAWl1BzUhyphenhyphenYX9CH4jfa4ghhY/s1600/9847191.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Não poderia faltar um Eurohorror obscuro neste especial de &lt;i&gt;Halloween&lt;/i&gt;. &lt;b&gt;LA LLAMADA DEL VAMPIRO&lt;/b&gt;, dirigido por José María Elorrieta, é uma produção espanhola do período áureo do &lt;i&gt;exploitation&lt;/i&gt; daquele país e que combina com muita desenvoltura algumas doses de sexo com o universo dos chupadores de sangue. O filme até pode não ser uma maravilha, uma obra prima do horror (e não é mesmo), mas sexo e vampiros são dois elementos perfeitamente compatíveis quando misturados.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaqbi2rGDUojyHVkl6BLYK1VuhlIlb6v-VQ1b8Xd7BPgmv1m0bKzdZ_Vv80LCn2g9Wb3lT3O9GRwQXi76B88bgiahTr3bpCo_VZai4qKW6V2Em7u2sogEiNZfqn8sbStLe3Dkmgcu33EEj/s1600/curse-of-the-vampire.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaqbi2rGDUojyHVkl6BLYK1VuhlIlb6v-VQ1b8Xd7BPgmv1m0bKzdZ_Vv80LCn2g9Wb3lT3O9GRwQXi76B88bgiahTr3bpCo_VZai4qKW6V2Em7u2sogEiNZfqn8sbStLe3Dkmgcu33EEj/s1600/curse-of-the-vampire.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Após uma introdução na qual uma loura vampira tenta atacar um velhote num castelo e tem o peito cravado por uma estaca, somos apresentados a uma jovem doutora e sua bela assistente que chegam a um vilarejo espanhol para substituir o médico local, que acabara de bater as botas. Logo, são instaladas num antigo castelo local para ficarem à disposição especial do Barão que vive por lá, um ancião muito doente, que por coincidência trata-se do mesmo velho e do mesmo castelo do início do filme.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O problema é que uma onda de mortes tem acontecido na região. Os corpos estão sempre secos, sem sangue, e com dois furinhos no pescoço. No diário do falecido médico surge a palavra vampirismo, uma besteira para a cética médica, que tem seus conceitos baseados na ciência e acaba confrontando com as superstições do vilarejo, sem imaginar que a verdade pode não ser aquilo que acredita.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9X4UeZh_zEMVAGFjhJAUk7VhogRTyMGfYSJgpUDpQRw419iZan8U7fNFRVON9-a8M_orduNzluVZzdVGhNCGBi4VWYZxDCZ18rk6V2G31bSh88N9JKV6bV7D-_KfOKHc5rHRcS_t9it7T/s1600/vlcsnap-2009-10-21-08h37m39s48.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9X4UeZh_zEMVAGFjhJAUk7VhogRTyMGfYSJgpUDpQRw419iZan8U7fNFRVON9-a8M_orduNzluVZzdVGhNCGBi4VWYZxDCZ18rk6V2G31bSh88N9JKV6bV7D-_KfOKHc5rHRcS_t9it7T/s1600/vlcsnap-2009-10-21-08h37m39s48.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
E diferente de outros exemplares do gênero, até que&amp;nbsp;&lt;b&gt;LA LLAMADA DEL VAMPIRO &lt;/b&gt;tenta&amp;nbsp;explorar de alguma maneira o mistério das crenças e do ceticismo de alguns personagens. E por isso a trama acaba tendo momentos parados, só de conversa fiada, e isso prejudica o ritmo... Mas não impede de ter também os ingredientes que o tornam um típico &lt;i&gt;exploitation&lt;/i&gt;, como a violência, que abusa do sangue&lt;i&gt; fake&lt;/i&gt; avermelhado, e umas sequências de, digamos, putaria: espanholas em trajes mínimos, peitos gratuitos, sexo lésbico, essas coisas...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Claro, se você nunca tiver assistido a um Eurotrash na vida, não conhece Jess Franco, Jean Rollin, Joe D&#39;Amato, José Ramon Larraz, não há sangue e mulher pelada que te ajude. A minha recomendação é distância de &lt;b&gt;LA LLAMADA DEL VAMPIRO&lt;/b&gt;! Agora, para quem já está familiarizado, vai desfrutar tranquilamente do que o filme tem a oferecer. O visual, por exemplo, não possui a mesma sofisticação de um Mario Bava ou as produções da Hammer, mas há uma certa atmosfera e soluções estéticas interessantes; há pelo menos um detalhe tosquíssimo para servir de humor involuntário: o tal vampiro do título, vivido por Nicholas Ney, que é extremamente ridículo! E nunca é demais lembrar que temos algumas espanholas bem à vontade...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKFpkY6N1avDBgAayfIql1w44NXl9iOwIe-PcMN0QzB_V2AqWSBFObYS61w-jNgJrn7Lnl0OlVn2tguQTwtI-1otu4Hvbe6ANF-o2iCL-xFy44sJhsRmvx1A7dJoD-ZFluzxlUFy-LXzQO/s1600/vlcsnap-2009-10-21-08h34m58s233.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKFpkY6N1avDBgAayfIql1w44NXl9iOwIe-PcMN0QzB_V2AqWSBFObYS61w-jNgJrn7Lnl0OlVn2tguQTwtI-1otu4Hvbe6ANF-o2iCL-xFy44sJhsRmvx1A7dJoD-ZFluzxlUFy-LXzQO/s1600/vlcsnap-2009-10-21-08h34m58s233.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Confesso que não conhecia o realizador José María Elorrieta até por os olhos em &lt;b&gt;LA LLAMADA DEL VAMPIRO&lt;/b&gt;. Descobri no imdb que o sujeito já era um veterano na época que dirigiu este aqui e já possuía um currículo de mais de três décadas, incluindo vários exemplares de horror. Talvez algum dia eu explore um pouco mais a filmografia do homem. Este aqui, garanto, foi uma boa surpresa dentro do gênero.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/8429443090697728406/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/10/especial-halloween-2013-03-la-llamada.html#comment-form' title='6 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/8429443090697728406'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/8429443090697728406'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/10/especial-halloween-2013-03-la-llamada.html' title='ESPECIAL HALLOWEEN 2013 #03: LA LLAMADA DEL VAMPIRO (1972)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhu1LWl6eA_VAD2hcY5bli5EJcHVoqX9PGy88bdlK8_CFUk2sC8P1vu2KtTp-ppv9pTZ00l-fx7oRbTrvfb-c58jT_qRF44LuudegIvDqmguofLyUVILRXvkAWl1BzUhyphenhyphenYX9CH4jfa4ghhY/s72-c/9847191.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-1068500303287472495</id><published>2013-10-12T07:34:00.000-03:00</published><updated>2013-10-12T07:34:10.683-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Carlo Lizzani"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="óbito"/><title type='text'>OBITUÁRIO</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOoiZYUocHP5sPUrhr23_fRIwSjwDSOL0MCbvLbGmkM3j9JzEAv3qQTeSmZJrZFg7vJXoa2kwaLW0nRQ7T7dx60h61YpCK42vOnkDaZjSH6bVn94CQKZwgTafQ7yLJN-i3Yi5lRiIdyR2j/s1600/Carlo-Lizzani-Giuseppe-De-Angelis-3_mid.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOoiZYUocHP5sPUrhr23_fRIwSjwDSOL0MCbvLbGmkM3j9JzEAv3qQTeSmZJrZFg7vJXoa2kwaLW0nRQ7T7dx60h61YpCK42vOnkDaZjSH6bVn94CQKZwgTafQ7yLJN-i3Yi5lRiIdyR2j/s1600/Carlo-Lizzani-Giuseppe-De-Angelis-3_mid.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBJeNUlW9iSuJAwZQkfqndo4FXQxrHUm1aN_c2EfWA6D6h-sMOkuINjSKe9ClxhW0br4nfwPeGdC1Ee95CdqXRMqf609w9fIyn8lJZsE4npSjDmX5GA1kGqEp4F2LjrwI1QoRh8SHfiaYj/s1600/05bd1b3d.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBJeNUlW9iSuJAwZQkfqndo4FXQxrHUm1aN_c2EfWA6D6h-sMOkuINjSKe9ClxhW0br4nfwPeGdC1Ee95CdqXRMqf609w9fIyn8lJZsE4npSjDmX5GA1kGqEp4F2LjrwI1QoRh8SHfiaYj/s1600/05bd1b3d.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-large;&quot;&gt;CARLO LIZZANI&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-large;&quot;&gt;(1922 - 2013)&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9s-ylM2nnnTm-wCpSYCLuwiMOaxmQsyUWujeURNNjlSLhFvb_RYZQeoiS60B94cUj6FpUoFDByJfm6boWkiAJ0p3rqhoPkvQmcuJVkpLgg7Hi_mRBgIgMjoppMhoL744MOvpns7QtHK6Z/s1600/enio-goncalves-em-cena-do-filme-terno-de-gabriela-amaral-almeida-e-luana-demange-1381008842760_773x481.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9s-ylM2nnnTm-wCpSYCLuwiMOaxmQsyUWujeURNNjlSLhFvb_RYZQeoiS60B94cUj6FpUoFDByJfm6boWkiAJ0p3rqhoPkvQmcuJVkpLgg7Hi_mRBgIgMjoppMhoL744MOvpns7QtHK6Z/s1600/enio-goncalves-em-cena-do-filme-terno-de-gabriela-amaral-almeida-e-luana-demange-1381008842760_773x481.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJPlv9VFFwyIn71hHp8qXXaEteaUQBz2_UI8mFaf4LDafb1Lc799Bl-DCnh1NW_4ImqV8jJQDL9Zf-d6XIfE7kSJe76YW8LV5XP8O0fF52lGCJZiBq4NtJIR58KwYP3VeCdXdPPQe2vPDl/s1600/filmedemencia_cartaz.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJPlv9VFFwyIn71hHp8qXXaEteaUQBz2_UI8mFaf4LDafb1Lc799Bl-DCnh1NW_4ImqV8jJQDL9Zf-d6XIfE7kSJe76YW8LV5XP8O0fF52lGCJZiBq4NtJIR58KwYP3VeCdXdPPQe2vPDl/s1600/filmedemencia_cartaz.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-large;&quot;&gt;ÊNIO GONÇALVES&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-large;&quot;&gt;(1943 - 2013)&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmscu1vSp5cW0TCcEHoEp5qnLuxi6IAyQrzMB2QC1XZezlUYHkfWeVo8K-7o64eaOc-bLlaIt4_oXZW3fj2mB3mfpFMJz8SwIwnJWR78SGKQVzMlJG1VDjANaIbjVVtK7cofjZiPl7dQuB/s1600/cafajestes4.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmscu1vSp5cW0TCcEHoEp5qnLuxi6IAyQrzMB2QC1XZezlUYHkfWeVo8K-7o64eaOc-bLlaIt4_oXZW3fj2mB3mfpFMJz8SwIwnJWR78SGKQVzMlJG1VDjANaIbjVVtK7cofjZiPl7dQuB/s1600/cafajestes4.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijWdOFgb512AYM9b5rf9_c6ZAQNXzyH55JdDRqZNp8mEmuF0n5ttYeX1G_f98ryRfrI0-kAcf42JOt-97NU1uTMI7QrqaAfSevsbl7cSuXiUogqQp46uGXO77Z9ix90cctFBh3Gm-iYuwt/s1600/planet_of_vampires_poster_04.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijWdOFgb512AYM9b5rf9_c6ZAQNXzyH55JdDRqZNp8mEmuF0n5ttYeX1G_f98ryRfrI0-kAcf42JOt-97NU1uTMI7QrqaAfSevsbl7cSuXiUogqQp46uGXO77Z9ix90cctFBh3Gm-iYuwt/s1600/planet_of_vampires_poster_04.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-large;&quot;&gt;NORMA BENGELL&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-large;&quot;&gt;(1935 - 2013)&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/1068500303287472495/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/10/obituario.html#comment-form' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/1068500303287472495'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/1068500303287472495'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/10/obituario.html' title='OBITUÁRIO'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOoiZYUocHP5sPUrhr23_fRIwSjwDSOL0MCbvLbGmkM3j9JzEAv3qQTeSmZJrZFg7vJXoa2kwaLW0nRQ7T7dx60h61YpCK42vOnkDaZjSH6bVn94CQKZwgTafQ7yLJN-i3Yi5lRiIdyR2j/s72-c/Carlo-Lizzani-Giuseppe-De-Angelis-3_mid.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6683795624995739034.post-6356465418375748693</id><published>2013-10-08T14:43:00.000-03:00</published><updated>2013-10-08T14:43:14.292-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Horror"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="slasher"/><title type='text'>ESPECIAL HALLOWEEN 2013 #02: THE FOREST (1982)</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjemi-5nKzwpWkLh09z-kYKez0lNzcmHs0TqeFJu3Yh784nebWspJ43klHZS2TXhvuU61s65NlrvRgKK-A3trNuOZIA0z8Go83b9qpD5jcIVPoNxoosnPAeSRsumi59WAkSJprw3452gpFM/s1600/forest-poster.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjemi-5nKzwpWkLh09z-kYKez0lNzcmHs0TqeFJu3Yh784nebWspJ43klHZS2TXhvuU61s65NlrvRgKK-A3trNuOZIA0z8Go83b9qpD5jcIVPoNxoosnPAeSRsumi59WAkSJprw3452gpFM/s1600/forest-poster.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Estava com este &lt;i&gt;slasher&lt;/i&gt;&amp;nbsp;aqui num HD externo, nem lembro porque baixei ou se tive alguma referência do que se tratava, nem sabia se prestava... Bem, acabei vendo para o especial de &lt;i&gt;Halloween&lt;/i&gt; e, se querem mesmo saber, não presta não. É um troço muito esquisito esse &lt;b&gt;THE FOREST&lt;/b&gt;, dirigido por um tal de Don Jones, que tem apenas seis trabalhos como diretor, a maioria de horror. O filme falha miseravelmente como um &lt;i&gt;slasher movie&lt;/i&gt;, mas acrescenta um elemento sobrenatural na trama, umas crianças fantasmas, que não sei se piora ainda mais a situação... Só sei que de tão ridículo, acabei me divertindo com essa tralha! Me lembrou um pouco o Lucio Fulci com suas viagens criativas em A CASA DO CEMITÉRIO e THE BEYOND, com a diferença de que este último uma obra prima do horror e este aqui é um desastre!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzHecFOXRWnGchb4zRE6kX_8Z4BzpbtQPsdm6tHzW64sLOYLxU0mpIS97Be9AwmZRzav4NQDgFxBIgiuVchfIQhAMiYxgNnvDepEZzaaEoaO1lz7ZcKP679ZBubDcmQxwkmjkMFW7GRWc3/s1600/bscap0010.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzHecFOXRWnGchb4zRE6kX_8Z4BzpbtQPsdm6tHzW64sLOYLxU0mpIS97Be9AwmZRzav4NQDgFxBIgiuVchfIQhAMiYxgNnvDepEZzaaEoaO1lz7ZcKP679ZBubDcmQxwkmjkMFW7GRWc3/s1600/bscap0010.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;
&lt;b&gt;THE FOREST&lt;/b&gt; começa com uma longa sequência de abertura na qual um casal é brutalmente assassinado numa floresta durante uma caminhada. A criação da atmosfera de suspense é pífia aqui e já logo de cara notei na merda que tinha me metido... mas, prossegui com bom humor, até porque o filme se revelou uma ótima comédia involuntária.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Corta para a cidade grande onde dois amigos reclamam de suas esposas e decidem acampar juntos. Nada homossexual, são apenas amigos dando um tempo de suas mulheres indo para o meio do mato armar a barraca... Er... eu iria para uma boate de &lt;i&gt;strip tease&lt;/i&gt;, mas cada um faz o que quer da vida, não? Só que o plano da dupla dá errado. Bem, parte do plano, já que a ideia de acampar no mato permanece. Só que as respectivas senhoras também querem ir junto, portanto, agora é uma viagem de casais. Decidem que vão em dois carros, eles em um e elas no outro. Elas chegam na frente, eles se atrasam e começa o &lt;i&gt;slasher&lt;/i&gt; mais fajuto que eu já vi na vida...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJsOxwwMcV7y1hveYogTR_vKyVrD3pHyCUF53xAiT6qn1jnyJmegDs6TMKX1MNYASAY74Xhz-xWV3iz374w3HNR4ciy2LdPQ2ZOd9kR2OwO0YD407_5fx7HO2B9pgvPGdJ59rizviEbavL/s1600/The+Forest.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJsOxwwMcV7y1hveYogTR_vKyVrD3pHyCUF53xAiT6qn1jnyJmegDs6TMKX1MNYASAY74Xhz-xWV3iz374w3HNR4ciy2LdPQ2ZOd9kR2OwO0YD407_5fx7HO2B9pgvPGdJ59rizviEbavL/s1600/The+Forest.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span id=&quot;goog_981000114&quot;&gt;&lt;/span&gt;Os elementos tradicionais do gênero começam a dar as caras, com os planos em primeira pessoa espreitando as duas possíveis vítimas, algumas tentativas de sustos, sabemos que algo ruim vai acontecer... Mas eis que surge um casal de crianças fantasmas, que aparece e desaparece do nada, alertando que o pai delas está a caça de carne fresca. Depois, aparece uma mulher de vermelho, também fantasma, afugentando as crianças... Claro, as moças já estão vendo a avó pela greta nessa altura, mas fazer o que? E finalmente o assassino entra em cena. Seu visual é uma beleza! Um senhor que parece um tiozão do bar da esquina. Deve ser o perfil de assassino de &lt;i&gt;slasher&lt;/i&gt; mais cretino que existe! Enfim, uma das garotas consegue escapar, mas a outra, acaba virando churrasco.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcj3hEvILq-tlahSEqerCsmaMjazxSlTdw9oCQHtqV8e4uMEJR5oV5rWF6hL8SzK20bhXa5u_yYRUpJs7nco8Ad1n_iIHdUe4fRMMrw8pBfSeW2lRVeDGcAi2_6i_7aqviB5tswXD6zbsF/s1600/sfdfsfd.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcj3hEvILq-tlahSEqerCsmaMjazxSlTdw9oCQHtqV8e4uMEJR5oV5rWF6hL8SzK20bhXa5u_yYRUpJs7nco8Ad1n_iIHdUe4fRMMrw8pBfSeW2lRVeDGcAi2_6i_7aqviB5tswXD6zbsF/s1600/sfdfsfd.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
E aí vem o toque de mestre de &lt;b&gt;THE FOREST&lt;/b&gt;! Os dois esposos, perdidos, encontram a caverna onde o assassino está assando a carne. Como o sujeito parece inofensivo com aquele perfil pacato, eles o acompanham na ceia, obviamente sem saber de onde veio aquela saborosa picanha... Ugh!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
Esta sequência ainda apresenta a história do assassino, que pegou a mulher dando para o encanador e ficou maluco... e os fantasmas são explicados. Sim, este não é daqueles &lt;i&gt;slashers&lt;/i&gt; que os personagens &quot;vêem coisas&quot; e no fim descobrem que eram apenas ilusão. São fantasmas mesmo! Mas tudo mostrado de maneira muito rasteira, o roteiro é bastante estúpido... mas pelo menos há uma cena num &lt;i&gt;flashback&lt;/i&gt; onde temos o assassino com um tridente vs o amante com um... pedaço de bicicleta!!! Que porra é essa?!?! Só essa cena já valeu ter conhecido &lt;b&gt;THE FOREST&lt;/b&gt;!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCd_E8wjiTsl9lNP7HlR88i2ybCnisV2G0YT5wuZBqMMPfoSpx8VKhf5NlLLDJ6YrB50ywIi2nckqKH_DOx-ckh1CfHUe2sTGuBsQwab1JUalSBQza1sKNzb0ZJM3qvYPepVdfeN9UxkOG/s1600/sfsdfsfs.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCd_E8wjiTsl9lNP7HlR88i2ybCnisV2G0YT5wuZBqMMPfoSpx8VKhf5NlLLDJ6YrB50ywIi2nckqKH_DOx-ckh1CfHUe2sTGuBsQwab1JUalSBQza1sKNzb0ZJM3qvYPepVdfeN9UxkOG/s1600/sfsdfsfs.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Já no final, quando o terror toma conta daquela floresta, temos algumas cenas com um bocado de sangue, há aqui um ou outro momento mais tenso, bom uso das locações, embora Don Jones não tenha a mínima capacidade de criar um clima de suspense decente durante a maior parte do filme... Outro problema são os atores. O horror! O horror! As crianças, em especial, me dava vontade de gargalhar toda vez que apareciam em cena. E a trilha sonora é um caso a parte. Juro de todas as formas possíveis que se trata da pior que meus ouvidos já ouviram num filme do gênero!!! Portanto, depois de todas essas fortes emoções que não recomendo a ninguém, vamos torcer para que o próximo filme do especial &lt;i&gt;Halloween&lt;/i&gt; seja um pouco melhor que &lt;b&gt;THE FOREST.&lt;/b&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://demmentia13.blogspot.com/feeds/6356465418375748693/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/10/especial-halloween-2013-02-forest-1982.html#comment-form' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/6356465418375748693'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6683795624995739034/posts/default/6356465418375748693'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://demmentia13.blogspot.com/2013/10/especial-halloween-2013-02-forest-1982.html' title='ESPECIAL HALLOWEEN 2013 #02: THE FOREST (1982)'/><author><name>Ronald Perrone</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08950643500750078696</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjemi-5nKzwpWkLh09z-kYKez0lNzcmHs0TqeFJu3Yh784nebWspJ43klHZS2TXhvuU61s65NlrvRgKK-A3trNuOZIA0z8Go83b9qpD5jcIVPoNxoosnPAeSRsumi59WAkSJprw3452gpFM/s72-c/forest-poster.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>3</thr:total></entry></feed>