Bir hafta kadar önce gayet sağlıklı oğullarımı alıp doktora götürdüm. Kerim'in 9.ay rutin kontrolüne. Haliyle Selim de geldi. Gelmeme ihtimali yoktu ancak olsa da gelmeyi isterdi. Nitekim doktorumuzu çok sever ve çocuğa hasret, sosyal oğlum çocuk odasında epeyce keyiflenir. Muayenehane hiç gömediğim kadar kalabalıktı. En az 3 çocuk annesine dayanmış, kıpkırmızı yüz ve baygın gözle ateşinin düşmesini beklemekte idi. Onun dışında sayısız acil hasta geldi. Biz de 1,5 saat gecikmeyle girebildik doktorun odasına. Kerim'in ilk 1 saat keyfi oldukça yerindeydi. İnsanlar arasına karışmayı o da en az ağbisi kadar sever nitekim. Etraftaki herkese gülücükler dağıttı, herşeyi pür dikkat inceledi. Selim desen, yanımıza bile uğramadı. Zira çocuk odası hınca hınç çocuk doluydu, bu da bolca arkadaş demekti. Sanki iyi bir oyun parkı gibiydi. İlter de hastalıktan nasibini almış, biraz önce bir başka doktora görünmüş, kıvranarak sıranın gelmesini beklemekte ve bu sırada şekerleme yapmaktaydı. Ve elbette ortalık deli gibi virüs kaynamaktaydı. Hele ki Selim o küçük odada, yetmezmiş gibi odada bulunan oyuncak eve girmiş çocuklarla birarada direkt temas halinde idi hastalıkla.