Jones

Al die baby's, het stopt niet in onze entourage. De neef van manlief werd voor de eerste keer papa en hun zoontje kreeg de naam "Jones". Voor dit kereltje (éindelijk eens een ventje!) maakte ik, in lijn van hun fantastisch mooi geboortekaartje, een slabbetje en flockapplicatie. Ik zag bij haar een tijdje geleden een toffe quote en aangezien ik toch heel wat zwart-wit babyspullen zag verschijnen op hun geboortelijst, vond ik deze wel gepast. Ooooh gezinsgeluk, het doet me wat. 

 Stofje: Bellelien

En ondertussen zwangeren we hier vlot verder naar 32 weken. Het is zo cliché maar het blijft speciaal, leven voelen in je buik. Ik herinner me nog heel goed hoe ik na de bevalling van Jade vol emoties voor de spiegel stond en geen buik meer zag. Geen beweging voelde, niks, moederziel alleen. Dus ik geniet tenvolle van elke stevige schop (ja, stévig!) en wacht geduldig op de komst van onze 2de mini-me. De chocolade fabrikanten verdienen goed aan mij ondertussen. En de stoffenwinkels. Win-win. 

In tussentijd luisteren we flink naar dat complexe vrouwenlichaam van mij en kruisen we de vingers dat we deze keer vlot uitdragen. Projectjes worden braaf in stukken gemaakt en om frustraties (en harde buiken) te vermijden, houden we het ons bij simpele maar o zo fijne patroontjes. Zoals nog een wipperhoes. Op de planning zeker nog 2 lakentjes - ja, easy kan ook - zegt de epi & flesjesmama. Die mogen nog even in de kast naast de 240 pampers. Goed voor een maand verluierplezier. It starts all over again... Ik werd trouwens recent verwend door Pampers en werd aangenaam verrast met een leuk active fit pakket. They red my mind. Sorry ladies, ik ben geen eco mommie die zich bezighoud met wasbare exemplaren. Met alle respect. 

Stof: Bellelien

Snuggle in style

De 'Hello Bear' collectie dus van Art Gallery. I think I'm in love. 
Zachte tinten, veel mint accenten, volledig mijn ding. Geduld is een schone deugd zeggen ze maar vorige week ontving ik dan eindelijk mijn pre order. 

De "Oh Hello Meadow" werd een snuggle dekentje. Uitgetest door dochter- én manlief op zondagmiddag en volledig goedgekeurd. De paspel kwam van hier, de zachte achterkant van het dekentje hier.
Voor de allerkleinste spruit stond er een pyjama op het programma, eentje op de groei. De legging van Emma & Mona deed al eerder dienst en ik waagde mij aan de "ik-gebruik-enkel-de-overlock" methode. Het zit in mijn hoofd, I know, maar om de één of andere reden denk ik steeds dat de pyjama uit elkaar gaat vallen als ik er niet nog eens over stik. Maar neen hoor, hij zit stevig in elkaar. Wel begin en einde goed vastzetten natuurlijk, dat leerde ik van de mama. 

Voor het bovenstuk moest ik even diep nadenken. Nog nergens was ik een patroon tegen gekomen voor een overslagtruitje. Ik kwam uiteindelijk uit bij Brindille & Twig. Van maat 44 tot 96, de moeite waard dus om aan te schaffen. Ik negeerde vakkundig de preemie-maat en ging voor een 62. Als stof gebruikte ik de "Firefly Sigh". Wederom enkel met de overlock, buiten de biais. 

Snuggle all the way! 

Voor de tricot-addicts/lovers: wat is jullie ervaring, enkel overlocken of nog eens overstikken? 

Stof: Bellelien