Το κυβερνών τρι-κόμμα δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο

George Grosz

Νομίζω πως μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, κάθε Έλληνας πολίτης ζητά την άμεση απόσυρση της σημερινής ανακοίνωσης(*) του κυβερνόντος κόμματος και των θλιβερών συνιστωσών του, με αφορμή την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Είναι  πράξη στοιχειώδους τιμής η ανάληψη προσωπικών ευθυνών από τους εμπνευστές και τους άμεσα υπεύθυνους για την έκδοσή της.

Η ατζέντα, η φρασεολογία, η εμφυλιοπολεμική λογική και η διχαστική πολιτική που εμπεριέχονται σε αυτή την ανακοίνωση, είναι πρωτοφανής σε όλη την πολυτάραχη πολιτική ιστορία αυτής της χώρας. Η άρρωστη απόπειρα διαστρέβλωσης του προφανούς και του αληθινού δείχνει το ποιος αναπτύσσει και ποιος στηρίζεται στην πιο μισαλλόδοξη ακροδεξιά κουλτούρα, υποσκάπτοντας ολόκληρη την Ελληνική κοινωνία και το μέλλον της.

Ο acting πρωθυπουργός και οι αυτουργοί του ατοπήματος φέρουν πλήρη την ευθύνη η οποία θα προβάλλεται μόνιμα στο μέλλον των ίδιων και της παράταξής τους …

Πρόκειται για ασυγχώρητο αίσχος που προσβάλλει την Ελλάδα και την Ευρώπη.

.

(*) Η επίμαχη ανακοίνωση: “Η πέμπτη φάλαγγα του ΣΥΡΙΖΑ, με εμπροσθοφυλακή τη νεολαία του, ξεσκεπάζεται. Βγάζουν τις μάσκες, φορούν τις κουκούλες και εξοπλίζονται με μολότοφ, με σκοπό να κάψουν για μία ακόμη φορά την Αθήνα και να λεηλατήσουν τις περιουσίες των πολιτών. Άλλωστε, οι βουλευτές της κοινής πια συνισταμένης, έχουν φροντίσει ήδη, ως άλλοι δοσίλογοι κουκουλοφόροι της κατοχής, να στοχοποιήσουν αστυνομικούς και τις οικογένειές τους, δίνοντάς τους βορά στις ορέξεις εγκληματικών στοιχείων, αναρτώντας φωτογραφίες τους στο διαδίκτυο. Να είναι σίγουροι, οι κουκουλοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι η κυβέρνηση και οι Έλληνες πολίτες δεν πρόκειται να επιτρέψουν στα “άκρα” να πετύχουν το σκοπό τους. Δε θα αφήσουν να υπάρξει καμία νέα MARFIN. Καμία κουκούλα δεν πρόκειται πλέον να τους κρύψει”.

.

 

Η δήθεν ‘τραπεζα της ελλαδος’

Προσέξτε την αναιδή ανακοίνωση:

[ … ] Η Τράπεζα της Ελλάδος, με γνώμονα τη διασφάλιση των καταθέσεων και της εν γένει χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, προχώρησε στη μεταβίβαση του υγιούς τμήματος της Αγροτικής Τράπεζας στην Τράπεζα Πειραιώς κατόπιν σχετικής πρότασης της τελευταίας, που έχει εγκριθεί από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας [ … ]

Όμως η Τράπεζα της Ελλάδος είναι μια ιδιωτική εταιρεία αφού το Δημόσιο κατέχει ποσοστό μεταξύ 6% και 9% (ναι έξι και εννέα !), και διοικείται μάλλον αδιαφανώς από περίεργο ΔΣ και ακόμη περισσότερο περίεργες διασυνδέσεις με διάφορα ‘κέντρα’. Είναι η μοναδική ιδιωτική ΑΕ στην Ελληνική επικράτεια που δικαιούται δια νόμου να μην δημοσιεύει ισολογισμούς.

Πως λοιπόν, δηλαδή με ποια ακριβώς αρμοδιότητα και υπό ποία νομιμοποίηση, η τράπεζα αυτή αποφασίζει για την τύχη τόσο στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου;

Φαίνεται πως ζούμε σε κάποια από τις εκδοχές του Matrix, αφού έχουμε προ πολλού ξεπεράσει τον Όργουελ …

.

Χρεωκοπία (ή Θριαμβολογίες και Ψέματα ανάκατα με CACs και CDS …)

 

CAC Speedway, 1934

[ Με αφορμή το χθεσινό διάγγελμα -σε παλιό Παπαδοπουλικό στυλ- του ψεύτη Παπαδήμου ]

Ο ψεύτης παπαδήμος και οι συνένοχοί του δεν μας λένε ότι «γλυτώσαμε» κακήν κακώς 105 περίπου δις αλλά αντ’ αυτών δανειστήκαμε επί πλέον 130 δις και ότι από αυτά τα 35 έως 50 δις θα πάνε για μία ακόμα φορά στις τράπεζες και όχι στην κοινωνία όπου και ανήκουν
Η ενεργοποίηση των CACs (ρήτρες συλλογικής δράσης) προβάλλεται στο μέλλον επιβαρύνοντας ιδιαίτερα την θέση της χώρας στα χρόνια που έρχονται σε συνδυασμό με την ενεργοποίηση των CDS (ασφάλιστρα κινδύνου).
Από τον Μάιο του 2009 έχουν δοθεί συνολικά στις τράπεζες (μαζί με τα τωρινά) πάνω από 150 δις ενώ η κοινωνία καταρρέει, η πραγματική οικονομία εξαφανίζεται και οι άνεργοι διολισθαίνουν σταθερά προς την χωρίς επιστροφή εξαθλίωση.
Η μείωση του Ελληνικού ΑΕΠ έχει πλέον λάβει φρικαλέες διαστάσεις αφού ξεπερνά πλέον τις επτά (7) ποσοστιαίες μονάδες για το 2011 με αντίστοιχα αποτελέσματα για το 2012 και χωρίς καμία προοπτική βελτίωσης.
Η προσφυγή στο ΔΝΤ και την τρόικα με την παρεπόμενη καταστροφή της χώρας θα μπορούσε ΑΝΕΤΑ να είχε αποφευχθεί αν ο παπανδρέου, οι συνένοχοι και η οικογένειά του δεν ήταν σκοτεινοί υπηρέτες εκτός της χώρας συμφερόντων.
 

Η αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους θα έπρεπε να έχει ενεργοποιηθεί ήδη από την ανάληψη της εξουσίας από το καταστροφικό ΠΑΣΟΚ και τον προδότη πρόεδρό του το 2009. Τότε θα ήταν πραγματικά λυτρωτικό. Τότε όμως. Σήμερα όχι. Σήμερα τα ξεπουλημένα ζώα που σφετερίζονται την εξουσία κατέληξαν να πτωχεύσουν την χώρα (αυτό σημαίνει η απώλεια του 85% της αξίας των Ελληνικών ομολόγων και η ενεργοποίηση των CDS ) αφού πρώτα την κατέστρεψαν.
Η περιβόητη «ηρωική διαπραγμάτευση» του γιού του τούρκογλου και του υπαλληλίσκου της Goldman Sachs που τόλμησε να αυτοανακηρυχθεί πρωθυπουργός σημαίνει ότι
 

(α) υλοποιήθηκε -αλλά πολύ αργά πια- η αναδιαπραγμάτευση για την οποία πάρα πολλοί Έλληνες φωνάζαμε από το φθινόπωρο το 2009
(β) η χώρα χρεοκόπησε και επίσημα μετά την ομόφωνη απόφαση για ενεργοποίηση των CDS με ότι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της
(γ) αναλάβαμε την υποχρέωση να εξοφλήσουμε ένα χρέος που δεν είναι βιώσιμο και το οποίο δεν είναι διαπραγματεύσιμο (λόγω αγγλικού δικαίου που διέπει τα νέα ομόλογα). Οι εντόπιοι δοσίλογοι έβαλαν το κεφάλι όλων μας στον ντορβά για δεκαετίες ολόκληρες και αυτό θέλουν να το εμφανίζουν ως επιτυχία (!)
(δ) η ανάληψη μη βιώσεων οικονομικών υποχρεώσεων από την χώρα θα οδηγήσει σύντομα σε δεύτερη χρεωκοπία (που θα ονομαστεί ‘διαπραγμάτευση’, ‘διορθωτικό πακέτο’ ή δεν ξέρω κι εγώ τι) και αυτό θα αποτελέσει την χαριστική βολή τόσο για τις προοπτικές της χώρας καθ’ εαυτής όσο και για το βιοτικό επίπεδο των πολιτών της
 

Η καταστροφή που επέφεραν οι άρρωστοι δικτάτορες και οι ξεπουλημένοι σαλτιμπάγκοι που μας κυβερνούν είναι ασύλληπτη.
 

Δυστυχώς, φίλοι αναγνώστες όσοι έχετε την υπομονή να διαβάσετε αυτό το φορτισμένο κείμενο, έχω απόλυτη συναίσθηση του τι γράφω και δυστυχώς, δεν υπερβάλλω καθόλου.
 

Αυτά που δεν μας λένε λοιπόν, είναι καιρός να τα καταλάβουμε μόνοι μας. Να τα καταλάβουμε πλήρως και άμεσα όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες ώστε να τους πνίξουμε την ψεύτικη και χυδαία θεατρική θριαμβολογία μέσα στο λαρύγγι τους.
.

Ύστατη βοήθεια προς το φαύλο πολιτικό κατεστημένο από την ΕΕ

η φωτογραφία από εδώ

Η αναδίπλωση των Ευρωπαίων σχετικά με το νέο πακέτο στήριξης αποτελεί το πλέον ποταπό μέσο υποστήριξης των νεοφιλελεύθερων δοσίλογων εντός της χώρας. Αμέσως μετά την τυχόν προκήρυξη εκλογών τα δύο μεγάλα κόμματα θα θέσουν το δίλλημα στου Έλληνες πολίτες : ή ψηφίζετε εμάς ή ξεχάστε την Ελλάδα γιατί χωρίς εμάς θα χρεοκοπήσει και θα πάει στην κόλαση. Έτσι ελπίζουν τα πράσινα, μπλε και μαύρα πολιτικά (και όχι μόνο) λαμόγια ότι θα επιβιώσουν ώστε να συνεχίσουν ανενόχλητοι να ασελγούν πάνω στην χώρα και την Κοινωνία ολόκληρη.

Οι Μαρίες Αντουανέτες της Ευρώπης που δήθεν κόπτονται για την εξυγίανση, την διαφάνεια και την πάταξη της υποτιθέμενης διαφθοράς στην Ελλάδα, πρώτες αυτές σπεύδουν να υποστηρίξουν έμμεσα αυτούς ακριβώς που μας έφτασαν μέχρις εδώ και που αχόρταγοι και αμετανόητοι είναι πρόθυμοι να ξεπουλήσουν την χώρα για ίδιο συμφέρον.

Το χειρότερο όμως δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι ότι η συμπεριφορά της Δύσης και παρεπόμενα της Ευρώπης δεν μπορεί πλέον να εξηγηθεί με την λογική. Η επικράτηση των απάνθρωπων νεοφιλελεύθερων ιδεολογημάτων και του παρασιτικού χρηματοπιστωτικού τέρατος δεν μπορεί παρά να προμηνύει πολύ σκοτεινές ημέρες. Πολύ σκοτεινές …

.

Τα απομεινάρια μιάς νεκροτομής

Είπα να διαβάσω το νέο μνημόνιο και να γράψω ένα κείμενο με παρατηρήσεις και σχόλια. Η προσπάθεια αποδείχτηκε μια εξαιρετική άσκηση ψυχραιμίας και νεύρων που δεν έχει πραγματικό νόημα. Γιατί ολόκληρο το κείμενο, κάθε λέξη και κάθε παράγραφος, είναι αντικείμενο για παρατηρήσεις και σχόλια. Τι να γράψω; Τι να σχολιάσω; Αν θέλετε να υποβληθείτε στο ίδιο test ελέγχου θυμού πηγαίνετε εδώ και θα βρείτε το περιβόητο ‘νέο μνημόνιο’.

Μερικοί ανυποψίαστοι και φαταούλες είναι μέσα στην μεγάλη χαρά διότι το κείμενο (στο πρωτότυπο) είναι γεμάτο με όρους όπως:

•        Sponsors

•        Stakeholders

•        Programs

•        Projects

•        Phases

•        Milestones

•        Constraints

•        Assumptions …

ετοιμάζονται αυτοί, να χτίσουν επιβίωση και μέλλον πάνω στα αποκαΐδια και στα απομεινάρια της νεκροτομής της ίδιας τους της χώρας.

Αύριο θα είμαι φυσικά στην διαδήλωση, αλλά θεωρώ βέβαιο ότι το επαίσχυντο κείμενο θα λάβει τουλάχιστον 180 ψήφους … Θα είναι η επιβεβαίωση του πόσο μισούν αυτή την χώρα η οικονομική και πολιτική της ελίτ.

Αναγνωρίζω ότι ο μέσος καθημερινός πολίτης δεν είναι δυνατόν να μην λυγίσει κάτω από την πίεση τόσο αδίστακτης και επίμονης προπαγάνδας που επιτίθεται στο μυαλό του μέσα από τα μέσα ενημέρωσης. Είναι σίγουρα γεμάτος φόβο και αμφιβολίες αφού αδίστακτοι πολιτικοί απατεώνες φρόντισαν να ταυτίσουν την μη αποδοχή του τελεσίγραφου με την χρεωκοπία της χώρας.

Ακόμα όμως κι αν ο Έλληνας πολίτης είχε τέλεια πληροφόρηση και ανεξάντλητα αποθέματα σθένους, φοβάμαι ότι τίποτα το καλό δεν θα συνέβαινε. Η τύχη της Ευρώπης δεν είναι πλέον στα χέρια των πολιτών μιας χώρας.

Η επίθεση γίνεται, δυστυχώς με ‘παράδειγμα’ και πρότυπο την χώρα μας, στην ουσία του πολιτισμού και των κατακτήσεων των Ευρωπαίων πολιτών όπως αυτά διαμορφώθηκαν τα τελευταία διακόσια χρόνια.

Η τύχη της Ευρώπης λοιπόν είναι στα χέρια του Ευρωπαίου Πολίτη.

Αυτός είναι το εν δυνάμει υποκείμενο της αλλαγής.

Όμως φοβάμαι ότι ο Ευρωπαίος Πολίτης δυστυχώς δεν είναι έτοιμος για να αναλάβει τον ρόλο του. Δεν είναι …

.

Η Αίγυπτος παίζει μπάλα

Οι περισσότεροι από εμάς αντιλαμβανόμαστε την τεράστια σημασία που έχει η Αίγυπτος για τις γεωπολιτικές ισορροπίες της περιοχής αλλά και ολόκληρου του κόσμου. Για δεκαετίες η χώρα αυτή κρατήθηκε συνειδητά από το Ηνωμένο Βασίλειο και κατόπιν τις ΗΠΑ στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική αφάνεια. Οι δυτικές οικονομικές και πολιτικές ελίτ δεν δίστασαν να πέσουν ως αδίστακτα αρπακτικά πάνω σ’ αυτήν την χώρα καταδικάζοντας εκατομμύρια Αιγυπτίων σε μια μίζερη ζωή καταδικασμένη στην ανέλπιδη φτώχια.

Τα τελευταία επεισόδια στο γήπεδο με τους δεκάδες νεκρούς ( λεπτομέρειες εδώ ) δεν είναι παρά μια εκτεταμένη προβοκάτσια προερχόμενη από δυτικές μυστικές υπηρεσίες και εσωτερικούς πράκτορες που έχουν στόχο

(α) να τρομοκρατήσουν τους πολίτες

(β) να ισχυροποιήσουν τον πουλημένο και πειθήνιο στις ΗΠΑ στρατό και να επαναφέρουν στους δρόμους την αιμοσταγή αστυνομία

(γ) να διευκολύνουν κατά το δυνατόν την ανάδειξη "δικών τους" δυνάμεων στο πολιτικό προσκήνιο της χώρας.

Οι διάφοροι καλοθελητές (υπολογίστε οπωσδήποτε στο παιχνίδι και την μισότρελη πλέον Κλίντον) επιχειρούν να  ελέγξουν και πάλι την Αιγυπτιακή κοινωνία διατηρώντας την μέσα στον ασφυκτικό τους κλοιό. Δεν θα ήταν άστοχο να υποθέσει κανείς ότι οι βρωμεροί σιωνιστές του Ισραηλινού ψευτοκράτους είναι ανακατεμένοι μέσα και σε αυτή την μεγάλη βρωμιά όπως και σε  _κάθε_  άλλη στην περιοχή και αλλού. Το παιχνίδι είναι πολύ μεγάλο και περίπλοκο διότι παίζεται η γεωπολιτική ισορροπία της Μεσογείου, του Αραβικού κόσμου και ολόκληρης της Αφρικής. Για τους αδίστακτους αυτούς τύπους που ενορχήστρωσαν τα επεισόδια εβδομήντα ή ογδόντα αθώοι νεκροί δεν σημαίνουν τίποτα.

Τα επεισόδια που επεκτάθηκαν με την ανοχή των Αιγυπτιακών «σωμάτων ασφαλείας» αποτελούν μια πρώτης τάξης αφορμή για την ισχυροποίηση του στρατού (που λειτουργεί ως όργανο των ΗΠΑ) αλλά και κάθε αντιδραστικής και αντι-Αιγυπτιακής δύναμης.

Μια ισχυρή Αίγυπτος αποτελεί τον χειρότερο εφιάλτη των εγκληματιών του Ισραηλινού ψευτοκράτους αλλά – φυσικά – και των δυτικών γερακιών που προσπαθούν να μετατρέψουν την Μεσόγειο σε ιδιόκτητη λίμνη της Δύσης και ένα μεγάλο κομμάτι της Αφρικής σε συνονθύλευμα υπάκουων και άβουλων κρατών.

Φαντάζεστε πως θα ήταν ο κόσμος μας με τους Πέρσες να ελέγχουν τα στενά του Ορμούζ και τους Αιγύπτιους την διώρυγα του Σουέζ;

Οι ελπίδες για μια φορά ακόμα εξαρτώνται από τις αντοχές των Αιγυπτίων πολιτών. Το βάρος της επαναφοράς της χώρας τους στον ρόλο που της αξίζει μέσα στο διεθνές περιβάλλον πέφτει για μια ακόμη φορά στους ταλαιπωρημένους και ματωμένους ώμους τους.

.

Στο κελί το 33 ... (δήθεν)

Λουκάς Παπαδήμος: Ο ευπατρίδης των τραπεζών

Λομπίστας του πολυεθνικού κεφαλαίου διορίζεται πρωθυπουργός ερήμην του λαού. Αντιδημοκρατική εκτροπή που πρέπει να ματαιωθεί με μαζικές και αποφασιστικές λαϊκές κινητοποιήσεις. Του Γιώργου Βασσάλου ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συμφώνησαν τελικά, μετά από μαραθώνιες διαβουλεύσεις, να διορίσουν από κοινού τον Λουκά Παπαδήμο ως πρωθυπουργό. Δημοκρατική Συμμαχία και ΛΑΟΣ στήριξαν ενθουσιωδώς τη διαδικασία αυτή, ενώ το ίδιο έκαναν πιο διακριτικά και η Δημοκρατική Αριστερά και οι Πράσινοι. Οι δυνάμεις αυτές συγκροτούν πλέον επισήμως το «κόμμα της τάξης» που βάζει πλάτη για να εφαρμοστεί η θέληση του ελληνικού και ξένου κεφαλαίου, πάνω στον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό που ήδη ανέτρεψε με τις κινητοποιήσεις του έναν πρωθυπουργό που δεν τον εκπροσωπούσε πια με καμία έννοια.  Το μέτωπο των πολιτικών αυτών δυνάμεων βάζει στο τιμόνι της χώρας έναν άνθρωπο που με καμία διαδικασία δεν έχει επιλέξει ο ελληνικός λαός. Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι τυχαίος. Είναι μέλος του λόμπι που ονομάζεται Trilateral Commission (Τριμερής Επιτροπή). Πρόκειται για οργανισμό που έφτιαξαν στη δεκαετία του ’70 εκπρόσωποι πολυεθνικών εταιρειών από τα τρία ιμπεριαλιστικά κέντρα της τότε εποχής (ΗΠΑ, Δ. Ευρώπη, Ιαπωνία) και είχε ως ρητό στόχο τον περιορισμό των δημοκρατικών κατακτήσεων των λαών και την αύξηση της εξουσίας των εταιρειών αυτών. Ιδού τι λέγεται για το λόμπι αυτό από την Αυστραλή ακαδημαϊκό Sharon Beder: H Trialteral Commission είναι ένα παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο δίκτυα εταιρειών μπορούν να εντάξουν υψηλά ιστάμενους σε κυβερνήσεις και δημόσιες διοικήσεις μέσα σε συμμαχίες εναντίον της δημοκρατίας. Η Τριμερής Επιτροπή δημιουργήθηκε για να “διαμορφώσει τη δημόσια πολιτική” σε μια εποχή που η δημοκρατία έθετε εξοργιστικά εμπόδια στις πολυεθνικές. Το 1975, η Τριμερής Επιτροπή δημοσίευσε μια έκθεση με τίτλο “Η Κρίση της Δημοκρατίας”. Ανάμεσα στους συγγραφείς της ήταν ο γνωστός αντιδραστικός Samuel Huntington. Η έκθεση διαπίστωνε ότι “κάποια από τα προβλήματα διακυβέρνησης σήμερα οφείλονται στην υπερβολική δημοκρατία”. Η έκθεση είπε επίσης ότι “χρειάζεται πράγματι ένας βαθμός περιορισμού της δημοκρατίας” και ακόμα ότι “η αποτελεσματική λειτουργία ενός δημοκρατικού πολιτικού συστήματος απαιτεί ένα βαθμό απάθειας και μη ανάμειξης ενός μέρους ατόμων και ομάδων”. Ιδού λοιπόν η ομάδα πίεσης της οποίας είναι μέχρι σήμερα μέλος ο κύριος Παπαδήμος και της οποίας ακριβώς την ιδρυτική αποστολή έρχεται να εκπληρώσει στην Ελλάδα: να επιβάλει την απάθεια στον ελληνικό λαό που αγωνίζεται ενάντια στα άδικα μέτρα και να «μετριάσει» το δικαίωμά του να διαλέγει ποιος θα τον κυβερνάει. Ο ιδρυτής και επίτιμος πρόεδρος της Τριμερούς Επιτροπής David Rockfeller εξήγησε το σκοπό ύπαρξής της, λέγοντας ότι «πρέπει να μειωθεί ο ρόλος της κυβέρνησης. Κάποιος πρέπει να αναλάβει αυτά που έκανε η κυβέρνηση και οι εταιρείες φαίνονται να είναι οι οντότητες που είναι πιο λογικό να το κάνουν αυτό». Αυτό ακριβώς προβλέπει και το πρόγραμμα της Τρόικας που έρχεται να εφαρμόσει ο κύριος Παπαδήμος. Την παράδοση όλων των λειτουργιών της ελληνικής κοινωνίας σε πολυεθνικά αρπακτικά που είναι στην πράξη τα ίδια με αυτά που τον επέβαλαν μέσω του ελέγχου που ασκούν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην κυρία Μέρκελ και στον κύριο Σαρκοζί. Στις 7 Νοεμβρίου, οι Financial Times έγραψαν: «... πρωτοκλασάτοι πολιτικοί, επιχειρηματίες και λομπίστες διενεργούν εντατικές συζητήσεις για να εντοπίσουν υποψηφίους για υπουργικές θέσεις στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας ...». Να πώς σχηματίστηκε η κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου ερήμην του λαού και με τις μεγάλες εταιρείες να έχουν καθοριστικό ρόλο. Ο Λουκάς Παπαδήμος είναι επίσης ο πρώην υποδιευθυντής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ενός μη εκλεγμένου οργανισμού που δεν είναι υπόλογος σε κανέναν και  καθορίζει την πολιτική του με βάση τις οδηγίες που παίρνει από σώματα εκπροσώπων του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Τέτοια σώματα είναι η Ομάδα των Τριάντα [1] και το Σκιώδες Συμβούλιο της ΕΚΤ (δείτε τα μέλη του εδώ).  Την πολιτική θέληση των τραπεζών που συμμετέχουν σε αυτά τα λόμπι εκπλήρωνε και ο κ. Παπαδήμος όταν ήταν υποδιευθυντής της ΕΚΤ. Αποτελεί λοιπόν δοκιμασμένο μέλος της παγκόσμιας τραπεζικής ελίτ και αυτήν κυρίως αντιλαμβάνεται ως τη «μητέρα-πατρίδα» του. Δεν πρέπει να αναμένεται λοιπόν ότι ο κύριος αυτός θα «χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του και τις επαφές του για να ωφελήσει τον ελληνικό λαό», όπως λένε τα παπαγαλάκια. Πρόκειται για εκπρόσωπο του διεθνούς τραπεζικού και πολυεθνικού κεφαλαίου που έρχεται με τρόπο ανάλογο που τα δύο μεγάλα αστικά κόμματα έφεραν στην εξουσία του Μεταξά τη δεκαετία του ’30, καθώς και με τη θετική έγκριση των ευρωπαϊκών ελίτ. Είναι άκρως αυτο-εξευτελιστικό για τις ίδιες τις ευρωπαϊκές ελίτ που αποδέχονται –αν δεν επιβάλλουν– το πρόσωπο αυτό που ήταν επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδος το διάστημα που η Ελλάδα διαστρέβλωσε τα δημοσιονομικά της μεγέθη ώστε να μπει στο Ευρώ. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει πόσο ψεύτική ήταν η –έτσι κι αλλιώς δέκα χρόνια καθυστερημένη– οργή των «ευρωπαίων εταίρων» για τη χάλκευση των στατιστικών, που φυσικά δεν έγινε μόνο στην Ελλάδα. Από κοινού οι ευρωπαϊκές ελίτ με την ελληνική αστική ηγεσία σχεδίασαν την είσοδο της χώρας στο ευρώ και τώρα σχεδιάζουν μια νέα αντιδημοκρατική εκτροπή ενάντια στα συμφέροντα του ελληνικού λαού.  Βασική αποστολή του Λουκά Παπαδήμου είναι να επιβάλει στον ελληνικό λαό με αντιδημοκρατικό τρόπο την απόφαση της τελευταίας συνόδου της ΕΕ που προβλέπει την εγκατάσταση ελεγκτών της Κομισιόν (βλέπε task force) και της ΕΚΤ σε όλα τα υπουργεία, τη διαχείριση του τραπεζικού συστήματος απευθείας από την Τρόικα καθώς και το αποικιακό σχέδιο «Ήλιος» με το οποίο ξένες πολυεθνικές θα κλέβουν ηλιακή ενέργεια από την Ελλάδα για να καλύψουν ενεργειακές ανάγκες αλλού. Δεν υπάρχει λοιπόν άλλη αξιοπρεπής πολιτική επιλογή πέρα από την ένταση των κινητοποιήσεων απαιτώντας την άμεση διάλυση της κυβέρνησης αυτής, εκλογές τώρα και απόρριψη της απόφασης της συνόδου. [1] Περισσότερα γι’ αυτή την ομάδα σε πρόσφατη δημοσίευση του Παρατηρητηρίου της Ευρώπης των Πολυεθνικών

Το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα

Αυτό το σύνθημα, γραμμένο πάνω στους τοίχους της Αθήνας, μου ήρθε στο μυαλό όταν ο Τσίμας παραπληροφορούσε με τους συνενόχους του, δήθεν δημοσιογράφους, το Ελληνικό κοινό στο δελτίο των οκτώ του MEGA σήμερα Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011, λέγοντας ότι και πολιτικός που δεν ψήφισε το μνημόνιο (δεν έχει σημασία την στιγμή αυτή να αναφέρω το όνομά του) αποδοκιμάστηκε από ομάδες πολιτών. Όταν ο άνθρωπος αγανακτισμένος απαίτησε, με τηλεφωνική παρέμβαση, διόρθωση των λεγομένων του δελτίου, οι «δημοσιογράφοι» είχαν να πουν … «αυτό είναι καλό» … και δεν τρέχει τίποτα. Ούτε αναγνώριση για το ψέμα ούτε μια συγγνώμη στον ίδιο τον άνθρωπο αλλά και στο κοινό πάνω στο οποίο συστηματικά ασελγούν!

.

Γιατί μισούν τον Dominique

Παρακάτω η μετάφραση ενός ενδιαφέροντος άρθρου του Mike Witney στο Counterpunch.org που βρήκα στο Επίκεντρο :

O Dominique Strauss - Kahn έχει πρακτικά τελειώσει ως πολιτική οντότητα ακόμα και αν δεν καταδικαστεί στην Νέα Υόρκη, όπου μία 32χρονη καμαριέρα ισχυρίζεται ότι της επιτέθηκε και την εξανάγκασε σε στοματικό έρωτα. Τελείωσε ως επικεφαλής του ΔΝΤ και τελείωσε και ως πολιτικός αντίπαλος του Σαρκοζί.

Ο διοικητής του ΔΝΤ έχει σίγουρα ισχυρούς εχθρούς που  θα πλέουν σε πελάγη ευτυχίας με τα μπλεξίματά του. Πρόσφατα αποσπάστηκε από την ισχύουσα "κομματική γραμμή" και άλλαζε την πολιτική κατεύθυνση του ΔΝΤ.  Ο πρόσφατος ασπασμός του δρόμου της Δαμασκού υποστηρίχθηκε από τον προοδευτικό οικονομολόγο Joseph Stiglitz σε ένα πρόσφατο άρθρο υπό τον τίτλο "Η καμπή του ΔΝΤ".

Ορίστε ένα ασπόσπασμα:

"Η ετήσια ανοιξιάτικη σύνοδος του ΔΝΤ σφραγίστηκε από τις προσπάθειες του ΔΝΤ να απομακρυνθεί από το επί πολλά χρόνια δόγμα περί ελέγχου του κεφαλαίου και ευελιξία της εργασίας. Ως φαίνεται σταδιακά και προσεκτικά αναδύεται ένα νέο ΔΝΤ υπό την καθοδήγηση του Dominique Strauss - Kahn.

Λίγο περισσότερο από 13 χρόνια πριν, στην σύνοδο του ΔΝΤ στο Hong Kong το 1197, το ΔΝΤ είχε προσπαθήσει να επανακαθορίσει την γραμμή του σε μια προσπάθεια να δώσει περισσότερη ελευθερία κίνησης στην φιλελευθεροποίηση των αγορών του κεφαλαίου. Η χρονική συγκυρία δεν θα μπορούσε να ήταν χειρότερη: η κρίση στην Ανατολική Ασία αναδυόταν, μία κρίση που ήταν σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα της φιλελευθεροποίησης των αγορών του κεφαλαίου σε μία περιοχή που δεν την είχε ανάγκη, καθώς χαρακτηρίζονταν από αυξημένη αποταμίευση.

Αυτή η προώθηση ενθαρρύνθηκε από τις δυτικές χρηματοπιστωτικές αγορές και από τους πιστούς σε αυτές Υπουργούς Οικονομικών της Δύσης. Η χρηματοπιστωτική απορρύθμιση των ΗΠΑ ήταν η κύρια αιτία της παγκόσμιας κρίσης που ξέσπασε το 2008 και η φιλελευθεροποίηση των αγορών του κεφαλαίου συνέβαλε στην διάδοσή της σε ολόκληρη την υφήλιο. [...] Η κρίση απέδειξε ότι οι φιλελευθεροποιημένες και χωρίς κανόνες αγορές δεν είναι αποδοτικές και χαρακτηρίζονται από αυξημένη αστάθεια." ("Η καμπή του ΔΝΤ", Joseph Stiglitz, Project Syndicate)

Έτσι ο Strauss - Kahn προσπαθούσε να οδηγήσει τον τραπεζικό τομέα σε μία πιο θετική κατεύθυνση, που δεν θα απαιτούσε από τα κράτη να αφήσουν ανοικτή την πόρτα στην καταστροφή που προκαλεί το ξένο κεφάλαιο που εισέρχεται με γοργά βήματα - για να σπρώξει προς τα πάνω τις τιμές και να δημιουργήσει κερδοσκοπικές φούσκες - και εξέρχεται εξίσου γρήγορα αφήνοντας πίσω του την μάστιγα της αυξημένης ανεργίας, της πτώσης της ζήτησης, τις χρεοκοπημένες επιχειρήσεις και την ύφεση.

Ο Strauss-Kahn είχε σχεδιάσει μία πορεία "πιο μαλακή και ευγενική" που δεν θα εξανάγκαζε του ξένους ηγέτες να ιδιωτικοποιήσουν τις κρατικές επιχειρήσεις ή να κατεδαφίσουν τα συνδικάτα. Προφανώς οι πρωτοβουλίες του δεν αντιμετωπίστηκαν με ευχαρίστηση από τους τραπεζίτες και  τις πολυεθνικές που θέλανε να εξουσιοδοτήσει το ΔΝΤ την λαφυραγωγία του πλανήτη. Πρόκειται για άτομα που θεωρούν ότι οι τρέχουσες πολιτικές είναι σωστές ακριβώς επειδή παράγουν τα επιθυμητά αποτελέσματα, δηλ. περισσότερα κέρδη για τους ίδιους και περισσότερη φτώχεια για τους άλλους.

Και συνεχίζει ο Stiglitz:

"Ο Strauss - Kahn αποδεικνύεται ότι είναι ένας μυαλωμένος ηγέτης του ΔΝΤ. [...] Έτσι ο Strauss - Kahn έκλεισε την ομιλία του στο Brookings Institution λίγο πριν την πρόσφατη σύνοδο του ΔΝΤ: "Στο κάτω κάτω της γραφής, η εργασία και η ισότητα είναι τα θεμέλια της οικονομικής σταθερότητας και της ευημερίας, της πολιτικής σταθερότητας και της ειρήνης. Αυτό οφείλει να είναι η καρδιά της πολιτικής του ΔΝΤ. Πρέπει να τοποθετηθεί στο κέντρο της πολιτικής ατζέντας."

Ορθόν. Και έτσι το ΔΝΤ μετατρέπεται σε ένα παράγοντα ανακατανομής του πλούτου... (για) 'την ενδυνάμωση της συλλογικής διαπραγμάτευσης, της αναδιάρθρωσης των δανείων, των φόρων και των πολιτικών διέγερσης της οικονομίας μέσω μακροπρόθεσμων επενδύσεων, και των κοινωνικών πολιτικών που διασφαλίζουν ευκαιρίες για όλους'"? (σύμφωνα με τον Stiglitz)

Καλή τύχη με αυτό.

Ρίξτε μια ματιά στην World Campaign και κρίνετε μόνοι σας αν ο Strauss - Kahn αποτελούσε εμπόδιο που έπρεπε να βγει από τη μέση προκειμένου η μπίζνα της αφαίρεσης πλούτου από τους πιο φτωχούς να μπορούσε να συνεχιστεί ανεμπόδιστα:

"Για δεκαετίες το ΔΝΤ είχε συνδεθεί από τους ακτιβιστές ενάντια στην φτώχεια, στην πείνα και την ανάπτυξη με οτιδήποτε είχε να κάνει με τις δημοσιονομικές πολιτικές του κόσμου των πλουσίων απέναντι στον υπόλοιπο πλανήτη, και συγκεκριμένα απέναντι στα φτωχά κράτη, με την άκαμπτη πολιτική του που βασίζονταν στην μείωση των δαπανών, ενώ εντωμεταξύ το κόστος των δανείων και η οικονομική φιλοσοφία των περικοπών στην φορολογία των πλουσίων επέτρεπε στις παραδοσιακές ελίτ να διατηρήσουν το status quo και στην πλειοψηφία να παραμείνει φτωχή και χωρίς δύναμη. Σε ένα όλο και περισσότερο σε αναταραχή κόσμο εξαιτίας αυτών των λόγων, μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και ενώ οι πολιτικές και οι κανονισμοί που είχαν λειτουργήσει μετά την Μεγάλη Ύφεση εγκαταλείφθηκαν σε μεγάλο βαθμό, ο διευθυντής του ΔΝΤ, Dominique Strauss - Kahn, δεν έκανε τίποτε άλλο από το να απαγγείλει παραμυθένιες δηλώσεις για το πως το ΔΝΤ και ο υπόλοιπος κόσμος θα έπρεπε να αλλάξουν πολιτική.

"Σε ένα σημερινό άρθρο της Washington Post, ο Howard Schneider γράφει ότι, μετά τους νέους κανονισμούς των χρηματοοικονομικών εταιριών και την παρέμβαση της κυβέρνησης στην οικονομία που ακολούθησαν την κρίση του 2008, για τον Strauss - Kahn 'η δουλειά έγινε μισή, δεδομένου του ότι προωθούσε μία αναθεώρηση των οικονομικών θεωριών του ΔΝΤ. Στις τελευταίες δηλώσεις του παρείχε μία σύνοψη των συμπερασμάτων του: ο έλεγχος των αγορών από τα κράτη πρέπει να διευρυνθεί, οι πολιτικές οφείλουν να δημιουργήσουν μία μεγαλύτερη ανακατανομή των εισοδημάτων, οι κεντρικές τράπεζες οφείλουν να αποτρέπουν την άνοδο του κόστους των δανείων και των πόρων από το να ξεφεύγουν πολύ γρήγορα. 'Το εκκρεμές θα ταλαντωθεί από την αγορά στο κράτος', είπε ο Strauss - Kahn σε μία παρέμβασή του στο George Washington University την περασμένη εβδομάδα. 'Η παγκοσμιοποίηση μας έχει δώσει πολλά.. έχει όμως και μία σκοτεινή πλευρά, ένα βάραθρο όλο και πιο μεγάλο που χωρίζει τους πλούσιους από τους φτωχούς. Προφανώς έχουμε ανάγκη από μία νέα φόρμα παγκοσμιοποίησης προκειμένου να εμποδίσουμε το 'αόρατο χέρι' των χωρίς κανόνες αγορών από το να γίνει μία 'αόρατη γροθιά'"

Επαναλαμβάνω: "[...] μία θεμελιώδης αναθεώρηση της οικονομικής θεωρία [...] (μία μεγαλύτερη) "ανακατανομή των εισοδημάτων [...] (μεγαλύτερος) έλεγχος των χρηματοοικονομικών εταιριών, [...] οι κεντρικές τράπεζες οφείλουν να εμποδίσουν μία υπερβολική άνοδο του κόστους των δανείων και των πόρων".

Δεν θα υπάρξει καμία επανάσταση του ΔΝΤ. Είναι ανοησίες. Ο οργανισμός ιδρύθηκε με ξεκάθαρη πρόθεση τη λαφυραγωγία των φτωχών κρατών και κάνει πραγματικά καλή δουλειά. Δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή πολιτικής. Για θα έπρεπε άλλωστε; Έχουν  μήπως οι τραπεζίτες και τα τεμπέλικα τρωκτικά των πολυεθνικών αποκτήσει ξαφνικά συνείδηση και αποφάσισαν να τείνουν χείρα βοηθείας στην ανθρωπότητα; Είμαστε σοβαροί;

.

Strauss Khan

Όσο μπορώ προσπαθώ να κρατώ μια απόσταση από την συνωμοσιολογία. Όχι επειδή τα συμπεράσματά της είναι a priori αβάσιμα αλλά, έτσι, για να μην θολώνει - όσο γίνεται - το μυαλό, από τα άπειρα ενδεχόμενα, τις υποθέσεις και τα σενάρια.

Ακόμη και στον φασισμό, τον υπερ-συντηρητισμό και την νέο-φιλελεύθερη ιδεολογία υπάρχουν διαβαθμίσεις. Τίποτα, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν είναι μαύρο ή άσπρο και οι αποχρώσεις του γκρίζου είναι πολλές, πάρα πολλές.

Για παράδειγμα ο Strauss Khan είναι γνωστός ευρωκεντρικός ηγέτης ενώ ο Sarkozy είναι νέο-φιλελεύθερος σαλτιμπάγκος χωρίς πολιτικό βάθος ή οποιουδήποτε είδους όραμα.

Ίσως λοιπόν ο κύριος Khan, ως νέος πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας να δημιουργούσε δυσπεψία σε ορισμένα παλληκάρια εβραιοαμερικάνικης κοπής. Σημειώστε ότι είναι ο δεύτερος  μετά τον Γερμανό Karl-Theodor zu Guttenberg, μεγάλου διαμετρήματος, ευρωκεντριστής ηγέτης του οποίου η πολιτική καριέρα βάλλεται τόσο σκληρά. Ίσως πάλι, το χυδαίο μιλιταριστικό παιχνίδι που έστησαν οι ΗΠΑ μέσω του απελπισμένου Sarko στην βόρεια Αφρική να μην ήταν και τόσο «συμπαθές» για τον κύριο Khan.

Ακόμα, σκέφτομαι ότι είναι πρακτικά δύσκολο να «εξαναγκάσει» κανείς μια 32-χρονη γυναίκα σε «στοματικό έρωτα και άλλες σεξουαλικές πράξεις». Το συμβάν εμπεριέχει κάτι το παράλογο.

Θέλω επίσης να πω πόσο εντυπωσιασμένος είμαι από την πραγματική δημοκρατία που έχουν τα παιδιά στην Αμερική, όπου ολόκληρος μηχανισμός κινητοποιήθηκε κυριολεκτικά σε χρόνο μηδέν ώστε να πάρει κατάθεση από την βιασμένη κοπέλα αλλά και να προλάβει την σύλληψη του Khan, εκατό περίπου δευτερόλεπτα πριν την απογείωση του αεροπλάνου του.

Ο χτυπητός διασυρμός με στημένα πλάνα, χειροπέδες και τα τοιαύτα, δείχνουν απλώς πόσο αμερόληπτη, αδιάβλητη και άσπιλη είναι η δικαιοσύνη και τα σώματα ασφαλείας στις ΗΠΑ ιδιαίτερα μετά την προπόνηση που έκαναν σχετικά με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Quantanamo …

Αλλά, όπως είπα και στην αρχή, μην με ακούτε εμένα. Ένας απλός συνωμοσιολόγος είμαι.

Καληνύχτα σας.

.