GEKWEK

Ons zoontje VIC werd dan toch geboren op woensdag 28 december om 15.40 uur. De bevalling werd ingeleid en was daardoor erg heftig. Maar eindelijk was de kleine man er dan toch. Hij woog 3,860 kg en is 50 cm en is daarbij onze kleinste zoon bij de geboorte. Hij was meteen klaarwakker na zijn geboorte en dronk na een kwartiertje aan de borst. Precies zoals ik gewenst had. En hij is gezond. Een mooi mannetje is het, helemaal gaaf. We zijn natuurlijk heel opgelucht en heel dankbaar en blij Gisteren kwamen wij weer thuis. Ik bleef deze keer een dag langer in het ziekenhuis omdat het deze keer echt nodig was. Nu ben ik wel heel blij dat ik weer thuis ben bij mijn gezin en alles loopt gelukkig allemaal prima. De borstvoeding gaat prima en Vic is een pracht van een zoontje. Vandaag is de laatste dag van het jaar. Die laatste dagen zijn voorbij gegaan met vooral opluchting. Het bevallingsverhaal vertel ik volgende week wel een keer, maar is toch ook weer heel bijzonder en ap...

Ondertussen is beslist dat er op Oudejaarsavond niet zal gekookt worden zoals elk jaar, maar gebakken. Dat heeft alles te maken met de ontplofte keuken en woonkamer op Kerstdag. Dat nog eens zag ik echt niet zitten. Als er niet kan opgekuist en af gewassen worden na 't feestje hoeft het voor mij echt niet meer. En dus kwam ik gisteren op de proppen met: 'Laten we eens iets anders doen want in Nederland doen ze toch ook gewoon oliebollen/smoutebollen op Oudejaarsavond.' Er werd eerst wat gefronst want wat wou ik dan? Wel. Laten we pannenkoeken en wafels bakken met lekker veel slagroom en suiker en in mijn nieuwste boek las ik nog een recept voor smoutebollenpudding. Leek me meteen ook heel lekker. En dat vonden ze toen meteen prima. En zelf was ik meteen veel geruster...Weg stress. Het boek dat ik deze week kocht heb ik gisteren uitgelezen. Er stond ook nog iets leuks in om te doen op Oudejaar. Een grote bokaal nemen en iedereen mag dan wat wensen. Dan doe je die w...

Het is weer van dat. Baby is opnieuw gedraaid. Gisteren bij de gyn lag ie compleet met zijn hoofd naar boven en een beetje scheef. Toen ik nadien thuis kwam en nog wat ging rusten in de zetel kreeg ik om de 8 minuten ferme harde buiken en bleek het hoofdje (naar ik denk)weer opzij te liggen. Helemaal dwars dus. Twee uur later hielden de harde buiken op. Vrijdag moet ik weer voor de monitoring gaan en misschien ook een echo. Volgende week woensdag heb ik weer een afspraak met de dokter. We hopen dan dat de kleine tuimelaar weer goed gedraaid is en de dokter zou eigenlijk liefst hebben dat we dan meteen kiezen voor een bevalling om te vermijden dat hij opnieuw gaat tuimelen. Wanneer hij toch nog altijd dwars ligt gaan we nog wat afwachten. We kunnen nog gerust een week langer wachten dan... Toch maakt het mij onzeker, teleurgesteld, beetje bang, ongerust, enzovoorts en vooral omdat ik merk dat ook de dokter er niet gerust in is. Wanneer de bevalling spontaan be...

Het leven valt zeker en vast niet stil als je opeens bijna niets meer kunt doen. Dat weet iedereen natuurlijk wel. Het is wel veel beperkter. En het is niets vergeleken met wat andere zwangere vrouwen meemaken in landen als Pakistan, Syrië, Afrika, .... Wat dat betreft leef ik hier in een bevoorrechte positie en ben ik alleen maar dankbaar. Maar hoe gaat het nu? Simpele dingen als was naar boven dragen, een nieuwe keukenrol nemen, in en uit de auto stappen, je kind opheffen om in de autostoel te zetten, de sjaals en mutsen nemen, ... Dat gaat allemaal heel moeizaam en anders denk je daar gewoon helemaal niet bij na en doe je dat gewoon. Nu schuifel ik voort en moet ik oppassen dat ik niet val. Af en toe krakt er iets of schiet er een steek in het bekken. Naar de supermarkt gaan is uitgesloten. Gisterenavond is oudste nog eens gegaan. Dat kan ik niet meer.  Kinderen in bad doen. Ook niet meer. Er is heel veel dat niet meer gaat. Wat ik wel nog kan. Zitten in d...

Nu is het zo dat ik me nooit opgemaakt heb eigenlijk. Zowel in mijn jeugd of als twintiger en dertiger. Ik gebruikte buiten eens een potloodje voor een lijntje en wat lippenstift nooit wat. Het was altijd puur natuur wat de klok sloeg wat make up betreft. Naar een feest en tijdens op mijn trouwdag. Ja. Dan kon het eens, maar dan nog zo naturel mogelijk. Ik las eens ergens dat je eens de veertig gepasseerd best wat hulpmiddeltjes gebruikt, maar ook toen gebeurde het bij mij niet. Eigenlijk is het nog maar zo een maand of 2 of 3 dat ik dagcrème ook dagelijks gebruik en niet af en toe wanneer ik er aan dacht. Dat ik bijna dagelijks een potloodje trek en mijn lippen stift. Plots kreeg ik interesse in 'hoe me op te maken'. Ondertussen heb ik een fantastische lippenstift die mijn lippen precies voller maakt want ik heb erg dunne lippen en vandaag gebruikte ik voor het eerst oogschaduw :-). Alles staat mooi uitgestald op de badkamer. Ik lijk wel een kind met nieuw speelgoed....

De vrijdag was eigenlijk te vol. Hoewel ik wel meer zou willen rusten en lege dagen hebben slibben sommige dagen toch dicht. Al was het wel een goed nieuws dag. In het ziekenhuis was alles goed en ook bij de diëtiste was het heel goed. Ik ben tijdens mijn hele zwangerschap maar 4,8 kilo bij en maximum 6 kilo was het vooropgesteld doel dus ik heb het gehaald kunnen we wel zeggen of ik moet nu de komende week nog ruim meer dan een kilo bijkomen wat ik niet meteen zie gebeuren. Het kan dus. Dat had ik nooit gedacht acht maanden terug. Dat het ook werkelijk ging lukken. Want ik kwam altijd zoveel bij... Dat gaat me hopelijk ook helpen om straks weer wat beter op gewicht te komen. Midden januari heb ik een nieuwe afspraak. Momenteel heb ik amper nog beweging. Stappen lukt amper nog dus ik ben blij dat mijn gewicht binnen de perken blijft. Ik deed ook nog een goede verkoop op kapaza. Ik verkocht een hoop kleedjes van ons Fee en Lies en ook nog één van de kinderstoelen. Goed voo...

En is er nog iets leuker dan vaststellen dat zelfs op één van je favoriete maandbladen ook een mini advents staat op de voorpagina. Op de voorpagina van de Flow staan luikjes waarvan je dan elke dag één kan openen. Onthaastluikjes. Vandaag staat er: Vandaag is traag...  Niet dat het veel anders gaat bij mij dezer dagen. Ik doe dezer dagen alles heel traag behalve typen. Als er één is die dezer dagen verplicht wordt tot onthaasting ben ik dat wel (als ik dat al nodig had!), maar ik vind het gewoon leuk. De Flow lezen maakt blij vind ik, is leuk. Ik kende het maandschrift al toen het nog niet in België te krijgen was. Heerlijk boekje. Ik sukkel er op los. Kan amper mijn bed uitkomen, schuifel dan naar de badkamer en dat gaat zo de hele dag door. Ik zit dus redelijk veel neer. En ik heb nog nooit in mijn leven de dingen zo traag gedaan als nu. Ik voel mee met mensen voor wie dit dagelijkse kost is voor de rest van hun leven. Hopelijk ben ik zelf nadien snel weer 'op de been...

De hele woensdagochtend stond in het teken van mijn doktersbezoek. Eerst kinderen naar school brengen en dan met Fee eerst naar de boekhandel om het nieuwste seizoen van Vikings te gaan kopen. Ik heb al voorpret. Stoere mannen, sterke vrouwen, mooie landschappen en mooie kleren, .... Die kleren zou ik ook zo dragen moest ik durven. Ik vind die vrouwenkledij zo mooi, maar ik hou het wel bij onze mode :-). Ik kocht ook nog twee maandbladen.   Dan naar de dokter dus. Netjes onze beurt afwachten. Dat was meer dan een uur wachten ongeveer. Gesprekjes hebben met mama's die net na mij uitgerekend waren. Eén kon absoluut niet wachten en wou het liefst meteen ingeleid worden. Daar hoopte ze erg op. Zelf wil ik het liefste tot 2017 wachten :-).   Bij de gyn bleek alles in orde. Ons zoontje ligt ondertussen braaf met zijn hoofdje naar beneden. Weliswaar met een afwijkende hoofdligging, maar als de gyn zich daar geen zorgen over maakt dan ik ook niet. Ook bleek er al 1 c...

Ons Liesje is een tweede tand kwijt. Deze keer vooraan van boven en nog geen tien minuten nadien was ze de tand al kwijt. Ze wou hem in het doosje steken en oepsakee. In de mat. Deze keer hebben we hem terug gevonden al moesten we daarvoor de hele mat ondersteboven houden. Zo geraakte de tand toch nog in het tandendoosje.  Er is ondertussen dus nog een mama van 't school voor mij bevallen (en eerlijk waar: ik wist niet eens dat zij zwanger was :-)). Deze ochtend na het naar school brengen en Fee naar de opvang boodschapjes gedaan en een koffie gedronken. Maar wat is het een gesukkel. Af en toe verlies ik mijn evenwicht (sommige 80 jarigen zijn mobieler dan ik) en ik werd zomaar misselijk tijdens het koffie drinken. Lichte paniek bij mij natuurlijk (straks lig ik hier nog op de grond in mijnen toestand) Gelukkig had ik snel mijn ademhaling onder controle. Toch maar naar huis dacht ik en rustig aan doen vandaag. Ik smeerde dit goedje op mij. Magic cream...

We zijn halfweg de advents en het is niet te geloven hoe snel dat al gegaan is. Had ik geweten hoe plezant adventskalenders waren was ik er al veel eerder mee begonnen. Ik weet niet of ik het wel ga beseffen wanneer ik opeens weer een baby in mijn armen zal houden. Het lijkt nog zo ver weg en onwezenlijk terwijl het toch heel kortbij is en er zo snel gaat zijn. Natuurlijk wel. Het zal weer heel gewoon en normaal aanvoelen. Soms valt het niet mee om ook nog voor de andere kindjes te zorgen. Ik zeg regelmatig: 'Dit kan ik nu even niet hebben!' Gelukkig krijg ik in de Kerstvakantie hulp in huis. Ik hou het nu wel erg rustig, maar saai is het nooit. Nadat ik de kinderen naar school bracht deed ik even wat boodschappen (en kapte op de parking een discussie af: een vrouw wou in discussie gaan omdat ik mijn auto te ver van de meet parkeerde, maar anders kan ik er echt niet meer uit met mijn buik:-). Dat heb ik haar rustig en vriendelijk uitgelegd en toen is ze zich elders gaan p...

Vandaag dan toch maar eens poseren met buik en kind voor de half afgewerkte Kerstboom en al de rommel her en der want anders komt het er toch niet van. En niet iedereen is een keer hoogzwanger in deze speciale periode. Van de zowat 20 foto's heb ik er veel moeten verwijderen en helaas waren diegene die ik uiteindelijk koos ook niet van al te beste kwaliteit. We zijn er het hier thuis over eens dat ik dringend eens iets moet doen aan de kwaliteit van mijn foto's :-). Zelfs jaren geleden waren er betere foto's.  Nog steeds verkouden en eerst ging de dag precies niet goed vooruit, maar toen besloten we om toch maar naar de Ikea te rijden terwijl de kinderen naar de chiro waren. Niet voor ons plezier want we vreesden de massa. Maar de man kan al weken een kast op de jongenskamer niet in elkaar zetten wegens een tekort aan schroeven en vijzen (Ikea hé!)en is al een keer moeten terug gaan, maar nu kwam het er maar niet van. Zelf had ik dan weer een theepot gekocht die een mis...

Ik voel me zo een beetje zoals de dag eruit zag vandaag. Donker, grijs, geen zon, wolken, weinig licht, ... Gelukkig kunnen we binnen de lichten aansteken zonder schuldgevoel (en 's avonds de gordijnen dicht trekken) want het is den tijd van het jaar en kaarsjes en lichtjes laten branden. Mijn hoofd zit vol met wolken door mijn verkoudheid. En ach. Het is maar weer een verkoudheid. Sinds kort heb ik  een roze Neon licht in mijn keuken. Ik ben altijd al dol geweest op Neon licht. In mijn eerste huis had ik zelfs een complete inham in de muur met roos neonlicht in mijn slaapkamer. Ik was dus al fan voor het mode werd. Tim vond dat altijd wel grappig en zo jammer dat het in de huizen nadien niet meer was. Nu doe ik het met dit roze hart in de keuken en op mijn slaapkamer heb ik nu een geel Neonlicht (LOVE)dat dienst doet als nachtlampje. Zoveel fijner dan het gewone licht.  Ik ben dus weer eens snipverkouden. En dat is ook alweer iets dat niet al te vaak g...

Ik ben begonnen aan de geboortecadeautjes, maar al snel bleek ik te weinig gerief in huis te hebben om alles op te vullen. Dus dat wordt morgen weer de baan op. Ik misreken me wel vaker. Ik kon bijvoorbeeld nu maar 14 zakjes vullen van de 100 voor de kindjes. Voor de grote mensen had ik er tekort voor vijf doosjes. Onderstaande is maar een piepshow want de labeltjes moeten er nog op. Het is wel een leuk werkje om te doen.   Verder ging ik vandaag naar de kinesist. Ik voel me heel goed. Alleen ongelooflijk moe. Maar met mijn bekkenpijn is het aanzienlijk beter. Dat vind ik zelf erg raar, maar het is zo en zoveel te beter. Ook al kan ik amper nog bukken en waggel ik rond als een eend. De pijn is veel en veel minder en zo fijn. Beebje is nog steeds enorm actief in mijn buik, maar mag nog lekker blijven zitten.   Deze week was ik uitgenodigd voor een wintersale én een receptie met presentatie van de zomercollectie. Normaal gezien laat ik zulke uitnodigingen aan ...

Ons kinderen zouden elke dag willen spelen nu met de Puur Plezier speelgoed box, maar nadat de Sint nieuw speelvoer bracht kwam dat eventjes op de achtergrond. Maandag kwam de Sint en deze middag mochten ze van mij de grote doos van Playmobil uitpakken. Het is het cruiseschip en ik vond het meteen leuk toen ik het zag. Het roept vakantiesfeer op en met een zwembad er in dat je echt kan vullen. Er horen nog zes bijhorende dozen bij dus ik weet met wat ik de kinderen verder nog kan plezieren. De jongens maakten het samen en Thijs bleef er de hele middag mee spelen. Een aanrader toch wel en leuk voor jongens en meisjes. Nog meer dankbaar speelgoed bleek het poppenhuis waar ze ook al elke dag mee gespeeld hebben. Dit vond de Sint op Kapaza met meubeltjes en popjes inclusief en voor echt een heel klein prijsje. Ook hier spelen zowel jongens en meisjes er mee al vind de jongste het vooral plezant om alle meubels en popjes uit het poppenhuis te halen. En daarom staan niet ...

Zo naar het einde toe wil ik graag nog een paar dingen doen die veel moeilijker zijn met een beebje erbij. Naar de kapper is er één van. Voor foto's van mijn haar toen ik net bevallen ben van Fee of de maanden nadien moet je maar eens in deze blog zoeken, maar het is duidelijk dat een kappersbezoek dan niet prioriteit is en je al gewoon blij bent als je een beetje deftig voor de dag kunt komen. Natuurlijk neem ik me nu weer voor dat ik WEL zal gaan eens ons zoontje er is, maar ik ben realistisch. Het zou ook kunnen dat het vele maanden duurt eer ik de kapper weer zie. Alleszins. Ons Feetje was vandaag nog altijd wat slapjes, maar ik wou toch naar de kapper. Ons Fee was daar echt zo braaf en gemakkelijk. Feetje is werkelijk een schatje en men was er meteen dol op haar :-). Zelf werd ik weer vakkundig onder handen genomen. Niet geknipt want ik spaar dus voor een bob tegen de lente/zomer. Maar wel : grijze haren weg en wat schoon leggen. Ik ben blij met het resultaat. Ik kan nu...

Eén van de zussen maakte zelf een knuffel en verraste er onze Mats mee. Die was er dolgelukkig mee. De knuffel gaat nu mee naar bed.  Het is dezelfde dochter die me ook helpt met de adventskalenders. Deze week ben ik bijzonder 'druk' (goh, ik haat dat woord!)geweest met de lijstjes want ik heb nog 'maar' een week. En veel (klein) gerief inslaan voor de adventskalenders. Leuke winkels als Ava en Hema heb ik een bezoekje gebracht. In de Hema zag ik trouwens een adventskalender (voor kindjes)voor 1,75 euro. Voor wie er niet teveel geld wil aan spenderen. Ik kocht hem trouwens ook voor ons Fee :-). Voor de feestdagen heb ik nog maar een vijftal zaken af te vinken en ik probeer nu de laatste dingen gewoon online nog te doen. En minstens één ding kan ik pas vlak voor Kerst doen, maar dat is dan ook maar 1 cadeau. Je kunt dus eigenlijk stellen dat ik mijn doelstelling gehaald heb. Klaar zijn voor 1 december! Of neen. Toch niet. Voor de baby is er nog één ding achter. Ik...

Ook al ben ik niet gelovig. Adventskalenders hadden op mij altijd wel een aantrekkingskracht. Zo elke dag een doosje/deurtje/gleufje/zakje mogen open maken en dan kijken wat de verrassing was. Ook toen ik nog geen kinderen had kocht ik ze voor mezelf. Later kocht ik er alleen voor de kindjes. Er zijn er hier heel wat gepasseerd. De advent begint vier weken voor Kerst, maar de aftelkalenders beginnen op 1 december. Nadat ik er gisteren één voor mezelf (van de Bodyshop voor wie het graag wou weten) kocht wilden de kinderen er uiteraard ook één hebben. Maar hoe doe je dat met zoveel kinderen. Elk kind wil elke dag natuurlijk iets open maken. Je kunt natuurlijk een goedkope kopen met mini chocolaatjes in. Vaak heb ik dat gedaan. Ook bij Ikea hebben ze een redelijk goedkope. Maar ik koos dit jaar voor heel veel afwisseling en overdrijven. Omdat het deze keer eigenlijk niet alleen aftellen tot Kerst is, maar ook tot de geboorte van onze baby. Een heel speciaal aftell...

Zomaar wat liefs was de titel van een artikel in de Flow die ik zondag las. Ik neem hem even over omdat ik het zo een mooie titel vond. Het ging er eigenlijk om dat we wat vaker liever voor elkaar zouden mogen zijn of dingen niet te persoonlijk moeten opvatten. En ook dat het fijn is om af en toe iemand gewoon een cadeautje te geven en blij te maken. Iemand die je kent, maar het kan ook gewoon 'een vreemde' zijn. Dat leek me eigenlijk inderdaad heel fijn. Zelf geef ik graag dingen aan mensen. Niet alleen een cadeautje, maar ook gewoon spullen. Ik geef weleens kledij en gerief weg en geniet daar mee van. Ik zou bijna alles zomaar weggeven wanneer ik het niet meer hoef. Soms tot ergernis van de man. Bij mij krijgen mensen ook wat van de prijs wanneer ik iets verkoop. Dan durf ik de man soms niet vertellen voor hoeveel het weggegaan is. Maar ik wil nu vaker gewoon ook een cadeautje geven aan iemand. Een bloemetje, een koffie of een echt Kerstcadeautje of hartjes voor een ki...

 Eerst overwogen we nog om naar de cinema te gaan of elders, maar uiteindelijk besloten we dat (bijna)iedereen gewoon thuis zou blijven. 's Morgens deed ik nog wel wat huistaken, maar na de middag gaf ik daar de brui aan. En we kregen een zalige zondag. Eén om in te kaderen. Heerlijk gewoon. Laat de wind maar waaien....Het was binnen lekker warm en knus. De kinderen speelden, lazen of keken TV. Ze met 8 in de zetel zien zitten kijken naar iets op TV was aandoenlijk. Meestal is het de helft maar. Soms las er eens iemand een boekje voor en ook de rommel groeide overal. Er werd gepraat, gelachen, af en toe ruzie gemaakt, .... We waren samen. Niets moest. Dat was het belangrijkste. En we bestelden nog eens pizza buitenshuis. Mijn boekenkast. Daar kan ik ook van genieten nu ik voor mijn stoof zit. Ik vind het nog altijd de mooiste kast in huis.  Links in de boekenkast zie je al een deel van de stapel van mijn leeslijst voor december. Het pakje chips had een do...