Orientalna, szydełkowa chusta......czyli porzeczki w turkusie :)

Oriental, crochet scarf ...... or currants in turquoise :)
Uwielbiam lato, zwłaszcza za jego nasycone kolory w wydaniu orientalnym.

Pojawiają się one  wówczas  nie tylko w modzie na ulicach, ale owocach i kwiatach. 

Tym razem zupełnie niespodziewanie,

gdy nurkowałam w kartonowych pudłach, w poszukiwaniu zupełnie czegoś innego, 

wyjrzała do mnie ta oto, nieskończona wówczas chusta. 

Zrobiłam ja chyba na jesieni lub zeszłej wiosny:) 

nie pamiętam:)
Teraz wszyłam wszystkie nitki i oto jest:) 

Powstała z dwóch mięciutkich mieszanek wełny z akrylem. 

Ten przeważający turkus to jeden motek,

nieco grubszy a reszta to kilka różnych motków pozostałych

po moich wielokolorowych chustach.

Pamiętacie te: klik i klik:)

Z turkusu zaczęłam kiedyś na drutach szal- klik.

Stwierdziłam jednak, że  jest mało wydajny, 

miałam dokupić motek, w końcu sprułam i dodałam tu:)

Z powodu upałów szukałam w szafce z ciuszkami 

jakiejś przewiewnej spódnicy.

Oczywiście, napatoczyła mi się ta indyjska,  

w kolorach identycznych jak w chuście;)

I tu znów dochodzę do potwierdzenia przysłowia:

"podobne przyciąga podobne";)

Jeszcze pochwalę się Wam ręcznie robionym mydełkiem-

to prezent od mojej córki, przywieziony  z Bułgarii. 

Pięknie pachnie czarną porzeczką.

Oj, nazbierałam się ich  jako nastolatka, na działce  u Tatki:)
Potem już razem, w upalnej jak dziś pogoda, kuchni
(paliło się w piecu węglem nawet latem, by ugotować obiad),
razem z Tatą myliśmy owoce, obieraliśmy z szypułek, robiliśmy bardzo liczne przetwory.
Specjalnością Taty była świeża galaretka z czarnych porzeczek,
ucierana ręcznie z surowych owoców z cukrem, bez pasteryzowania.
Wino domowe z czarnych i czerwonych porzeczek też było pyszne, a jaki kolor!:)
A dlaczego tak dziś to wspominam?
Bo dziś są  urodziny mojego Taty, gdyby żył skończyłby 94 lata,
rocznik 1921, pokolenie Kolumbów.

A tu,  na zdjęciach nasz domowy senior rodu zwierząt 

- Ciciuk, okupuje Martynce walizkę.

Jego bezcenna , śpiąca poza, mówi wszystko: 

.."dajcie Wy mi święty spokój":)

Córka  przepakowywała ją prawie w biegu, bo znów wyjechała do pracy, 

na kolonie w Słonecznym Brzegu.

U nas, póki co Słoneczny Śląsk, 

a chmury też słoneczne, upalne,

zupełnie nie zapowiadają deszczu. 

Zaszydełkowałam się trochę w bawełnie, większy projekt,

więc końca nie widać. 

Ale... mam w pudłach jeszcze inne Ufo-ki, jak je nazywacie, 

czyli moje prace z Nieskończoności:)

O,  byłabym zapomniała: :)

Dane techniczne:
 Włóczka:   turecka mieszanka akryl i wełna
Waga; ok. 20 dkg.
 Wymiary:

- szerokość w ramionach: 175cm

- wysokość chusty; 80 cm

 Czas pracy; tym razem nie liczyłam :) 

Pozdrawiam Was serdecznie spod wiatraka;)

PS.

Chusta oczywiście jest póki co wolna, czyli
"for sale":)

Zastanawiam się tylko, czy jej nieco nie powiększyć, 

obrabiając wkoło cieniowanym różem indyjskim:)

Przy sobocie- przy robocie:)

Jest takie powiedzenie na Śląsku,

 a może  i w całej Polsce:) 

"Przy sobocie, po robocie".

No ja mam tak, że  biernie wypoczywać nie umiem, 

więc szydełko czy druty nie chcą się odkleić ode mnie:)

Jeszcze żółty sweterek w paski nieskończony,

a już zabrałam się za kwiatki do nowego:)

I chyba tak powinnam była zrobić od początku, 

dziergając żółto- zielona pastele cały czas o tych kwiatkach myślałam..:)

 W dzianinowych paskach, nawet w moim zwariowanym "hippi i eco" klimacie,

nie wyglądam dobrze:)

A ażur z najprostszych kwiatków, w dodatku sprawdzony już dawno temu-

jak widzicie tą kremową bluzeczkę,

pisałam o niej tu- klik,  

(praca wykonana na wakacjach w  1994 roku:)

robi się szybko i przyjemnie. 

I jak widać jeszcze dzianina trzyma się dobrze,.

Będzie to robótka taka awaryjna, jak mnie napadnie:)) 

 Jakie kolorki wmieszam, czy dokupię coś jeszcze, tego nie wie nikt. 

Tak, w sobotę były u mnie upały, 

 na moim osobistym kubku nawet

Japoneczka się chłodzi wachlarzem

A w kubku brzoza z pokrzywą:) od nadmorskiej Eli.

Mam jeszcze stare zapasy, 

trzeba się jakoś ratować by być pięknym i młodym:))

A wieczorem z Sarenką, 

na spacerze ustrzeliłyśmy

takie oto śląskie niebo tuż przed zachodem.

Prawda , że piękne są kolory natury? 

I z tym Was zostawiam:)

Jest czas kanikuły, patrzcie pod nogi,

co tam piszczy w trawie

i jak leniwie płyną chmury:) 

Trzy bawełniane, szydełkowe poduszki dla dzieci:)

Poduchy zaczęłam jeszcze w czasie upałów,
skończone dopiero teraz, z różnych przyczyn.

Zdjęcia nie są dobre, ale jutro ma być  podobno deszczowo u mnie, 

więc zaryzykowalam sesję foto dziś- z aparatem tel. syna,
mocno zdezelowanym, ale działa:))

Poduszki mają zagościć  w pokoiku dzieci w stylu skandynawskim,

może nawet dostanę zdjęcia:)

Wszystkie poszewki  są jednakowych wymiarów:) -

jednak ja nie mam takich równiutkich poduszek- wiadomo-

"szewc bez butów chodzi":))

Te trzy poduszki ważą w sumie 45 dkg,  bawełna to perłowy Altin Basak.

Znacie ją już z wcześniejszych moich postów o japońskich kwiatach.

Przyszła pora na cieplejsze dzierganki- chusty, szale , czapki, mitenki , skarpety.

Może i moje sweterki z "nieskończoności" doczekają się niebawem finału?:)

Miłego dziergania  jesiennego Wam życzę:)

Zrobiona na szaro...czyli moja niecierpliwość;)

Coś się u mnie dzieje..., dziś tylko krótka zajawka. 

Jak widzicie, nazwa bloga nie jest bez przyczyny, równocześnie robię kilka projektów większych,

kilka mniejszych....no nie umiem inaczej.

Bez misz-maszu w moim życiu ani rusz:))

Jak potrzebuję pomyśleć, wyciszyć się, robię szare..:) stonowane robótki, jak potrzeba mi energii życiowej, wtedy kolorowe patchworki, tęcze i inne:)

Dlatego też cierpliwość do mnie... mile widziana:)

Dziś buziaki Wam posyłam, śnieg u mnie zalega,  nadal mokry,  dzieci ulepiły bałwana za oknem...a całą zimę jakoś nie chciało im się:))

Oj "kwiecień, plecień, bo przeplata trochę zimy, trochę lata...."

teraz kolej na lato,

czekamy więc:))!

Jajka z wiosną...czyli umówmy się;)

...że za oknem mamy wiosnę, że te Święta są wiosenne, oraz na to, że to są jajeczka :)) 

Moje pierwsze w życiu :), zrobione z głowy, szydełkowe, lekko przestrzenne.

Nie obyło się bez frustracji,
że nie stanę na wysokości zadania:((,
oraz
 zmarzniętej głowy w poszukiwaniu bawełny w odpowiednim kolorze. 

Niestety, u mnie w dzielnicy takich brak...
więc zrobiłam z tego co mam w domu, a mianowicie z muliny do haftu:)

Jedno jajeczko, to jeden moteczek - 8 metrów, ich wysokość to około 6-7 cm. 

Czyli u mnie znów sprawdziło się przysłowie...

"potrzeba matką wynalazku":))

Mój jest ten kawałek... kocyka...czyli wrzosy i zielenie:)

Ten kocyk zrobiłam już dawno, jako prototyp.
Czasem leży z boku, czasem coś nim przykryję, ale najbardziej lubi go moja Luśka:)
I sprawdził się kocyk jako wzór, posypały się zamówienia i oby tak dalej:)

Zupełnie niedawno uświadomiłam sobie, że "podobne przyciąga podobne"...o kolory mi tu chodzi:)
Lubię od bardzo dawna połączenie wrzosu, różu i tej morskiej zieleni.

Mam obrus co służy mi za ochronę narożnika, oczywiście upolowany w SH.
Bardzo rzadko kupuję sobie torebkę, ale jak tą zobaczyłam, gdzieś leżącą z boku w koszyku, na ziemi, złapałam bez chwili zastanowienia i powiedziałam do niej; "mojaś ty, moja!":).
Moje kolory, moja pojemnośc torby ulubiona, czyli maks:)) i coś świecącego, cekiny, koraliki i warkocze jako uszy.
Aksamitna poszewka na poduszkę też jakoś dawno temu do mnie zawołała:) ...i dziś dziwnym błyskiem zostałam olśniona, że to wszystko pasuje:)!

To tyle o mnie i przyciąganiu kolorów.
A teraz prośba do Was, pomóżcie wybrac wersję kwiatowej alpaki:)
Czy dwa rzędy białego wkoło czy jeden?

Nie sugerujcie się proszę, że tych mniejszych kwiatów jest więcej i jakoś to zaczyna wygladac.
Chodzi tu o "bielszy odcień bieli" na narzucie.

Wasze głosy są mi zawsze pomocne i dziękuję bardzo, że piszecie:)
Deszczowe pozdrowienia dla Was, tak dla odmiany:)

Napadło mnie na relaks od szydełka....:)

Czyli co się robi, gdy coś człowieka znudzi....

Mam tylko pytanie do wprawnych dziewiarek:
jak zblokuję dzianinkę, to o ile ona się powiększy?
( może być "Pi razy oko":)
Bo jestem w kropce i nie wiem, ile jeszcze dorobić, by chusta była taka jak chcę:))

Na okrasę roboczego posta zdjęcie mojej zmęczonej maturzystki i tancerki (sezon mażoretkowy w pełni:)
z naszym domowym kociakiem "przytulakiem- odstresowywaczem":)

Buziaki dla Was!

Słodka, pastelowa poduszka szydełkowa:)

Nie miałam pomysłu na poduszkę...lub inaczej, natłok spraw i myśli nie pozwalał przebić się tej właściwej.
Ale w myśl zasad, że "najlepsze są proste rozwiązania", oraz "im mniej tym lepiej":) szybko powstała ta podusia.

Ponieważ już bardzo długo żyję wg maksymy, że nie lubię marnować włóczki ani swojej pracy, kwadracik z błękitem wmontowałam w tył poduszki:)

Jednocześnie dziękuję Wam z wszystkie podpowiedzi:).
To zawsze są cenne informacje, co się komu podoba, co jest na czasie:)
Mam włóczki na tyle, że chyba powstaną do kompletu inne, ale o tym sza:) na razie.
Ta poduszka miała być zapinana na zatrzaski plastikowe, ale może znajdę jakieś ładne guziczki:)

Dane;
-włóczka; akryl Kotek(biała), i akryl pastelowy
-wymiary; 38 x 38 cm, spokojnie wchodzi podusia 40 x 40 cm.

Podusia jest do wzięcia od zaraz:).

Buziaki pochmurne nieco dla Was i do następnej poduchy:)!

Trzy poduszki szydełkowe, niebiańskie...three heavenly, crocheted pillows...czyli uczymy się angielskiego:)

Te poduchy są w drodze:) a my z córką szlifujemy angielski, jutro matury cd:)

Tzn, córka bardziej szlifuje, bo radzi sobie całkiem dobrze, ja umiem małe co nieco..:)
Wasze kciuki na matmie się przydały, dziękujemy!!!!:)

Lalunia w rui, nie odpuściła białym poduchom, w myśl zasady;
"Podobne przyciąga podobne" lub jak kto woli,
"Ciągnie swój do swego":)

I na koniec zagadka dla spostrzegawczych; poduchy różnią się między sobą, czym?
Cdn.

Pastelowa wiosna:)

Wszechobecna wiosna jest raczej pastelowa tego roku:).

W zwiewych ubraniach, kosmetykach, słodyczach, kwiatach jabłoni, wiśni, w błękitnym niebie:)

Układam więc sobie pastele do następnych poduszek:)

Skończyłam również dużą poduchę w błękitach- taka nieco "niebiańska":)

To jedna z trzech, czyli cdn:)

Pastelowego weekendu Wam życzę:)

Ps. Nie mogę ogarnąć nowego bloggera...wrrr...ech,
"czasem lepsze jest wrogiem dobrego"...

Moje zapasy;)

Czasem jestem jak chomik, coś zrobię- nie wykorzystam- schowam.
Najczęściej tak skutecznie, że potem zapominam, że w ogóle to mam, lub gdzie schowane:))
I tak jest teraz- w jednym ze szmacianych worków wielkości Mikołajowego:))
znalazłam kwadraty kolorowe.

Kiedyś robiłam duży pled, i dosłownie brakło mi włóczki białej(już nie do dostania) przy samym końcu pracy...więc zrobiłam nowe kawdraty- już z Kotka:)
Te zostały. Więc pozszywam jako poduszki, będą do wzięcia:)

"Kto pierwszy ten lepszy":))- chętnych zapraszam na maila.
Istnieje też możliwość zamówienia poduch z dowolnych kwadratów tu widocznych- poukładałam kolorami.
Każdy kwadracik ma wymiar ok 11cmx 11cm.

Kolorowego weekendu dla Was:)