Wisent en otter

Deel 3 van mijn belevenissen in het Bayerischer Wald staat in het teken van de wisent en de otter. Omdat ik van verschillende mensen te horen krijg dat mijn foto's zo klein zijn, zal ik ze een maatje groter plaatsen. Laat maar horen of dat groot genoeg is.

Op vrijdagochtend gingen we vol gezonde spanning op pad voor onze eerste kennismaking met het natuurpark. Het weer werkte niet echt mee, het was erg mistig. Maar dat kan ook wel weer mooie sfeerbeelden geven. Het viel niet mee om de dieren te ontdekken en scherp op de foto te krijgen.

Een groep wisenten,vage schimmen in de mist.Een kudde bizons bestaat uit 10 tot 30 dieren, aangevoerd door een oudere koe.

In de kudde loopt een jong van vorig jaar. De jongen worden geboren in mei/juni.

De wisent (Bison bonasus) is een stevig dier met een korte, brede kop en een hoge rug. Ruwe, warrige manen bedekken het voorste gedeelte van het lichaam, waardoor dit zwaarder lijkt. Vooral bij de stier is dit het geval. De vacht is donkerbruin van kleur. Zowel de mannetjes als de vrouwtjes hebben hoorns.

Het leefgebied van de wisenten. Een prachtig gebied met hoogte verschillen en grote naaldbomen.

En zo ziet hij eruit bij zonlicht. Een wisent wordt ook wel de Europese bizon genoemd en is nauw verwant aan de Amerikaanse bizon. Een mannetje kan 800 tot 900 kg worden en de vrouwtjes worden zo'n 500 tot 600 kg zwaar.
De bizon is daarmee het grootste zoogdier van Europa.

De wisent is voornamelijk 's nachts actief, maar laat zich ook overdag zien. 's Middag rust hij.

Een ander zoogdier van een heel ander formaat is de otter. Niet alleen het formaat is anders, ook het gedrag. Een otter is zeer beweeglijk en actief.
De otter (Lutra lutra) wordt ook Europese otter of visotter genoemd en is een marterachtige.

Een volwassen otter is 80 tot 140 cm lang, inclusief de staart van 30 tot 50 cm lengte. Het gewicht varieert tussen de 5 en 12 kg. Met zijn gestroomlijnde lichaam is het dier goed aangepast aan het leven in het water. De ogen en de kleine afsluitbare oren en neusgaten liggen op één lijn bovenop de platte kop, waardoor ze boven water blijven als het dier aan het wateroppervlak zwemt. De otter heeft zwemvliezen tussen de tenen van alle vier de korte krachtige poten.

In een voor ons leeg verblijf met water en sneeuw kan deze otter zich in z'n eentje prima vermaken. Hij blijft geen moment op een plek zitten. Hij duwt een sneeuwbal door de sneeuw...

...doet alsof het een schelp of oester is ...

... en duwt een een stukje hout heen en weer.

De vacht, die aan de buikzijde meestal lichter van kleur is, bestaat uit een waterdichte buitenste laag van dekharen en een luchthoudende binnenste laag van dicht opeengeplante donsharen, die onder water droog blijft. De dekharen drogen vrij snel en hechten uit het water aan elkaar.

De visotter duikt af en toe onder water om dan plotseling in een holte onder een rots op te duiken. Een soort kiekeboespelletje maakt hij ervan, zo van zijn jullie er nu nog? Ja hoor wij waren er nog. Wij bleven maar kijken, we hadden nog minder nodig dan hij, alleen onze ogen en een camera.

Even de tip van Steven toegepast, zie hier het resultaat: