Rijp, sneeuw en mist

Eind december was er een zondagochtend met rijp en mist. Ik ging op zoek naar solitaire bomen en kwam uiteindelijk juist bij deze rij knotwilgen uit. Het zonnetje deed haar best om er doorheen te komen, maar dat lukte nog niet.

Aan de overkant van de weg stonden wat bomen bij een akker. Op de blaadjes en katjes had zich rijp gevormd. Helaas niet de mooie ruige rijp die het noorden van het land pas geleden sierde, maar toch een aardig laagje poedersuiker.

Ook stond er een smalle rij rietpluimen, die eigenlijk best interessant worden in de winter.

In februari gaat het dan sneeuwen. Niet zoals in het noorden een dik pak. Het is maar een klein beetje, maar net genoeg om de wereld een andere look te geven.

Diezelfde rietpluimen (nou ja figuurlijk gesproken dan) krijgen mooie witte dotten sneeuw.

De boom in het veld naast de knotwilgen komt door de mist mooi vrij te staan. Op het maisveld zitten duiven en kauwen. Het is wachten totdat ze opvliegen richting boom.

Hoe ouder en kaler de boom, hoe karakteristieker hij wordt. Deze eik is wat dat betreft nog vrij jong en vitaal.





Dat kun je van deze boom niet zeggen, maar hij is daardoor wel een blikvanger, net als het goudgele gras in de achtergrond.
Het lijkt erop dat de we de winter gehad hebben. Het was niet veel, maar meer dan vorig jaar.



Mist en rijp

Voor afgelopen zondag werd er mist voorspeld. Ik zou later in de ochtend naar Loes gaan, maar deze kans op mooie plaatjes konden we niet laten schieten. Zeker niet na de prachtige foto's die Loes daar een week eerder maakte: Een magisch mooie vroege ochtend op de hei 

Dus voor zonsopkomst waren we aanwezig op de Hilversumse Heide. Loes wist waar we snel op een mooi plekje konden komen. Het was mistig en het had gevroren! Er was rijp. O en dan wil je alles tegelijk, maar je moet keuzes maken. Landschap of macro. Rijp, spinnenwebben of ook herfst.

Een klein struikje met herfstblaadjes midden in de witte hei. Flink gecropt. Hier had meer ingezeten, maar nu was het een snelle opname tussen de landschappen door. Met zo veel moois word je gehaast.

 

Als de zon eenmaal boven de bomenrij uitkomt, gaat het zo ontzettend snel. We willen ook  graag de rijp fotograferen, liefst met mooi licht en flonkeringen en bokeh.
Maar o wat valt het tegen. Zonlicht betekent weg rijp. We duiken steeds meer de schaduw in op zoek naar restanten.

De rijp maakt van de talloze spinnenwebben en draadjes kanten kleedjes.

Uiteindelijk moeten we het opgeven, er is geen rijp meer aanwezig. Maar niet getreurd, ook de druppels zijn mooi. Mijn macrolens gaat eraf en de Helios met tussenring erop.

Dan ziet een spinnenweb er toch weer anders uit.

Een ideale combinatie voor natte spinnenwebben. Bij bovenstaande foto miste ik de spin die onder het web hing en ook het licht.

Als je dan onder het web duikt, verandert de hele setting. Dit is wat ik zoek.

Herfst en winter, mist en rijp. Heerlijk vooruitzicht!

Een jaar voorbij

Januari: mist bij het ven

Een jaar voorbij, dat blijkt wel uit deze eerste foto. De foto waarmee ik 2015 startte. Hij mag mijn eindejaarsblog inluiden en zorgt door zijn zwart/wit uitvoering al meteen voor iets extra's. Dat doet de volgende foto ook, maar dan op z'n eigen manier.

Februari: zandhaarmos
 

Deze foto knalt juist van mijn scherm af en dat in het grauwe, grijze februari weer. Zijn plaatsje in dit blog verdient hij wel, want hij heeft in de maandwedstrijd van de Roots de 3e prijs behaald en staat nu in het januarinummer van 2016. Als prijs mocht ik het Birdpix 7 boek ontvangen, waar ik blij mee ben.
Maakte ik de vorige twee foto's in mijn uppie, veel van de volgende zijn het resultaat van gezellige uitstapjes.

Maart: blauwe heikikker

Voor de blauwe heikikker kwamen Loes en Yvonne afgezakt naar Brabant, waar de heikikkers het eerst blauw kleuren. Dit jaar was het comfortabel fotograferen, want we hadden waadpakken aangeschaft.

April: sleutelbloem

Sleutelbloemen fotografeerde ik eerst zelf en daarna nog een keer samen met Anne-Marie. We hadden een heerlijk plekje bij het water waardoor we mooie bokeh kregen. Een slakje was die dag een fijn extraatje.

Mei: koolzaadvelden in Frankrijk

 

De tweede landschapsfoto. Een mooie tak van fotografie waarin ik nog helemaal niet bedreven ben, maar als afwisseling tussen het vele macrowerk wel welkom. De koolzaadvelden liggen in het binnenland van Noord Frankrijk, achter de Opaalkust. Een gezellig minireisje met Yvonne en Loes.

Juni: Kalkgraslanddikkopje

 

Ook deze foto is van een gezamenlijk uitstapje. Een kalkgraslanddikkopje in de Viroinstreek in het zuiden van België. Daar volgden we een workshop met Bob Luijks in samenwerking met het Belgische Landschap VZW.



Juli: zwartsprietdikkopje op rolklaver

In juli een ander dikkopje. In een klein natuurgebiedje waar ik regelmatig met de hond kom, was ik 's morgens vroeg aanwezig voor insecten met dauw. Er was, zoals de hele zomer, weinig te vinden, maar gelukkig waren er een paar van deze vlindertjes.



Augustus: parende pantserjuffers

In mijn zomervakantie ga ik met Loes een paar dagen naar de Weerribben. Het is heerlijk zomerweer en we genieten volop. 's Ochtends en 's avonds proberen we te midden van zwermen zoemende muggen libellen en juffers te fotograferen. Veel vinden we er niet, maar dat kon de pret niet drukken.


September: Parnassia

Eind september ga ik naar Loes en zij weet nog bloeiende Parnassia te staan. De eerste keer dat ik die zie. Een heel fotogeniek bloemetje.

 

Oktober: hazenpootje

Eind oktober heb ik herfstvakantie en Loes en ik boeken een huisje op de Veluwe. Daar ontdekken we hazenpootjes in eigen tuin. Die stonden al lang op mijn wensenlijstje. Uren zijn we ermee zoet geweest. Deze week gaan we ook regelmatig aan de slag met tussenringen. Dit is een foto van een hazenpootje, gemaakt met tussenringen.


November: rijp op rand herfstblad

Het najaar en begin van de winter zijn veel te warm. In november zijn er twee ochtenden met rijp en ik kan op pad. Zo lang de zon niet te hoog staat, leef ik me helemaal uit op de kleine ijskristallen. In december daalt het kwik niet voldoende voor meer rijp of sneeuw. Nu is het wachten op winters weer in het nieuwe jaar.



December: roodborstje

December lijkt wel een herfstmaand. Ook mijn foto doet daaraan denken. De takjes heb ik bewust bij elkaar geplaatst, maar voor de rest is het toch echt puur natuur. Rood/oranje blaadjes met een daar tussendoor piepend roodborstje.

Dit was mijn overzicht van 2015 in 12 beelden. Afwachten wat 2016 in petto heeft. Ik hoop en wens voor iedereen een fijn, gezond, inspirerend en voor wie het aangaat een fotogeniek jaar.

Je belangstelling en evt. reacties bij mijn blogs stel ik zeer op prijs. In een grafiekje zou er een stijgende lijn te zien zijn: Van 10.000 in het eerste jaar, naar 30.000 naar 100.000 naar bijna 200.000 nu.
Bedankt allemaal!

Mist, sneeuw, vorst

 

Op een mistige ochtend waag ik me naar het Vessems Ven. Er staat op het moment maar een beetje water in, maar door de lage waterstand kan ik dieper het ven in om een plekje uit te kiezen. De mist maakt de wereld klein, het geluid van watervogels klinkt ver weg.

Dan valt er net na de Kerst in het zuiden van het land een dik pak sneeuw, maar meteen is er ook dooi en vorst. De snelwegen zijn glad, de bossen onveilig door afbrekende takken en het woonerf waaraan ik woon is onbegaanbaar. Waar parkeer je de auto? Ik durf niet op pad en als ik na een paar dagen wel ga, ligt er helaas geen sneeuw meer op de takken van de bomen.

Net zoals jullie allemaal wacht ik af of het nog een keer gaat sneeuwen. Hopelijk kan/durf ik dan wel op pad, want het is toch wel erg mooi.

Mist boven de Westerheide

Ochtendmist

Vorig jaar gidste Loes me over de Westerheide omdat ik ook zo graag reeën in de wilde radijs wilde fotograferen. De radijs stond erg hoog en we namen ons voor om het dit jaar opnieuw te proberen en er eerder bij te zijn.
Het voorjaar was slecht en het duurde lang voordat het akkertje groen werd.

Op 2 juli loopt om half 4 mijn wekker af. Ik heb met Loes om half 6 afgesproken aan de rand van de hei. Als ik er bijna ben wordt het mistig en ik vraag me af hoeveel automobilisten er op dit moment net zo blij zijn met die mist als ik.

Als we de hei oplopen zien we dat we eigenlijk al aan de late kant zijn. De zon begint op te komen en we hebben niet meer de tijd om naar een plek te lopen voor een mooie compositie. Dus doen we het met wat er hier te zien is.

Zonsopkomst Westerheide

 

Loes ziet hoe mooi het licht door een spinnenweb valt. Ik maak te snel deze foto want ik heb geen rust, ik wil graag door naar het reeën plekje. Stel je voor dat we ze missen.

Een stukje verderop in de hei staan deze twee jonge bokjes. Het is dan nog een klein beetje mistig, maar die mist trekt snel weg.

 

De zon tovert mooie lichtrandjes om de peulen van de brem.

Een vogel zingt uitbundig op een takje in de hei. Ik denk aan een graspieper, maar ben er niet zeker van. het kan ook een boompieper zijn.

Graspieper of misschien een boompieper?

Bij de bosrand lijkt het erop dat de radijs wat lager staat, maar schijn bedriegt.

We zien een reebok het veldje naderen vanaf de kant van de hei. Eenmaal voorbij het hek zien we hem nauwelijks meer. Af en toe steken er twee oren en twee geweipuntjes boven de bloemenzee uit.

Zoekplaatje

Alleen dichterbij de bosrand zien we iets meer.

Maar ja daar zijn ze meestal snel verdwenen.

Met onze blik op deze bok verlaten we de hei, maar ik ga nog niet naar huis. De dag heeft nog meer moois voor ons in petto. Daarover meer in een ander blog.