Door de bladeren het bos niet meer zien

 

In oktober ga ik naar Landgoed De Baest om paddenstoelen te fotograferen. Eenmaal buiten het dorp blijkt het mistig te zijn en ik hoop op mist in het bos. Dat valt een beetje tegen, maar er is genoeg om wat sfeer te krijgen. Door het landgoed stromen de Grote en de Kleine Beerze. Ik vind het er altijd prachtig tussen de beuken. Het is 18 oktober en de bladeren zijn nog groen.

 

 

 

Een weekje later ga ik met Loes een paar dagen naar de Veluwe. In mijn vorige blog schreef ik over de hazenpootjes die we daar zagen. Ook daar zaten we bij een beukenbos. Vanaf ons huisje konden we zo het bos in lopen.

 

 

 

Op een ochtend zijn we op pad met de macrolens, als er zonneharpen tussen de bomen door vallen. Prachtig natuurlijk. Met de macro heb je dan niet de meest ideale lens bij de hand. Maar met een macro kun je nog wel iets meer dan alleen plat op de grond werken.



 

 

 

Tijd voor een "paddenstoel in het bos" plaatje. Aan de voet van een oude boom staat deze bundel zwammen. Ik dacht aan honingzwammen, maar daar ben ik helemaal niet meer zeker van. Wie het weet mag het zeggen.

 

 

Een paar meter verderop valt het zonlicht prachtig tussen de bomen door, door de bladeren heen die al behoorlijk aan het verkleuren zijn.

We blijven eigenlijk veel te lang bezig met grote en kleine zwammen en komen tijd te kort voor het spelen met de bladeren dat ook nog op ons lijstje stond. We vinden alles veel te leuk.
Maar iets hebben we wel gedaan. Loes ontdekt mooie randjes rondom afgevallen blad in een plas. De reflectie van de lucht in het water geeft het beeld iets extra's.

Tot slot blaadjes aan een tak. Nog helemaal groen zie ik nu pas. Dom dat je dat op dat moment niet ziet. Volgend jaar opnieuw proberen. Over de laatste ben ik zelf wel tevreden. Hoewel ook hier mogen de blaadjes geler zijn en misschien een enkel takje, maar vooruit de achtergrond is mooi.

 

Herfst in de Ardennen

In juni gingen Yvonne, Loes en ik met Landschap naar de Ardennen om vanuit een kijkhut dassen te fotograferen. We maakten er een weekendje van om ook de kans te hebben de wild stromende rivier La Hoëgne te fotograferen. We besloten toen meteen al om in de herfst terug te gaan.

We droomden van goudgele beukenbomen die het licht zacht filteren boven het snel stromende water.
Maar het pakt heel anders uit.

In het weekend voordat we gaan, raast er een storm over het land die alle gekleurde bladeren van de bomen waait. Voor het weekend zelf zijn de weersverwachtingen zo slecht dat we ernstig twijfelen of we wel gaan.

Maar omdat uitstellen geen optie is vertrekken we voor 3 dagen naar Verviers.
Voorzien van kaplaarzen, regenpakken en hoezen voor de camera's gaan we goed voorbereid op pad.




Het water staat hoog en de stroming is sterk.

Droge uren wisselen af met stevige buien. Soms zijn we meer bezig met filters droog wrijven dan met fotograferen.



Maar dat mag de pret niet echt drukken, zelfs niet als de fototas van Loes naar beneden rolt en nog net voor het water blijft liggen.

Het is zoeken naar leuke plekjes waar nog iets van de herfstsfeer te zien is. Door de sterke stroming kolkt het water en drijft er een grote berg schuim in het midden van de rivier. Moeilijk om dat nog goed te belichten.

In het water gaan staan lukt niet. Het water staat te hoog en de rivier stroomt te snel. Dan maar composities vanaf de oever.

En af en toe een detailfoto. Zoals van deze zwammen die Loes ontdekte.

 

 

Op de laatste middag breekt er een bui los die die dag niet meer overgaat. Vanuit een schuilplekje maak nog deze laatste foto. Uit de hand, met een veel te lange sluitertijd. Maar ik wilde hem zo graag maken. Iets eerder dan gepland gaan we terug, en ondanks de regen was het heel gezellig.

 

Beukenbos

 

11 November 2012 is een zonnige zondag in de herfst.

 

 

Alle loofbomen kleuren nu prachtig en verliezen hun blad, vooral beukenbomen kunnen zo mooi goudgeel worden.

 

Na een week van regen en grijs weer lijkt het wel of iedereen naar buiten wil. Het is druk in het bos.

Bij herfst hoort een wandeling door een herfstbos, lekker met je voeten door de afgevallen bladeren schoppen.

Een beetje een muffige, paddenstoelenlucht stijgt eruit op.

Niet alleen wandelaars, ook veel mountainbikers zijn vandaag actief.

Met een lekker klein diafragma wordt de zon een sterretje.

Wat eerder op de dag, rond 12 uur, is het licht heel anders als later op de middag, rond half 5.

Leuk om wat beukenblaadjes vast te leggen als detail.

Achteraf gezien had ik toch liever de scherpte op het blaadje in het centrum gehad. Kijkt net wat fijner denk ik.

Eigenlijk had ik veel verschillende dingen willen uitproberen. O.a. beweging vastleggen, maar het waaide nauwelijks.  Als de tak niet beweegt, dan maar de camera meetrekken. Geeft ook een vorm van bewegingsonscherpte.

Deze zijn echt over de top. Maar dit is gewoon leuk om te doen en het resultaat is steeds weer anders en dus verrassend.

Alsof er iets of iemand door een teletijdmachine verdwenen is. Misschien was het het weekend wel, want morgen begint de werkweek weer.

Fijne week allemaal en hopelijk komen er nog meer van deze mooie (vrije) dagen.