| Dwergblauwtje |
Dat klinkt Yvonne, Loes en mij als muziek in de oren. We schrijven ons snel in en boeken maar meteen een huisje om er weer een lang en gezellig weekend van te maken.
Ik droom van bedauwde Parelmoervlinders en Zilveren Manen. Helaas is het voorjaar te fris en de vrijdag voordat we vertrekken woedt er een flinke onweersbui. Geen gunstige omstandigheden voor tere vlindervleugels.
| Dwergblauwtje |
Op zaterdagavond verkennen we de plaats waar we de volgende dag verwacht worden. Een paar orchideeën, maar geen vlinders. Zondagochtend toch maar op tijd op pad, hopend op geluk.
Gelukkig vinden we een paar dwergblauwtjes, met dauw. Toch een nieuwe soort voor mij.
We vermaken ons die dag prima met alles wat er groeit en bloeit, maar de vlinders laten het verder afweten.
| Boswitje
Maandagochtend staan we om half 5 naast ons bed. Van iemand die bekend is in het gebied hebben we een goede vlinder locatie doorgekregen. Maar helaas er is niet één vlinder te zien. We keren terug naar de heuvel van zondag. Daar treffen we én een boswitje én een fotograaf. Hij wijst ons drie zich opwarmende vlinders aan en vertelt ons hoe ze heten. Drie nieuwe soorten nog wel. Blij als dat kind in die veel te grote snoepwinkel vermaken we ons de rest van de ochtend met deze vondsten.
|
| Aardbeivlinder
Ik begin met een aardbeivlinder op de kleine pimpernel. Zijn vleugels houdt hij nog dichtgevouwen, maar op het einde van de ochtend als het wat warmer wordt, spreidt hij ze open.
Na een poosje wisselen we van stek. Maar soms zitten we even samen heel knus bij een vlindertje:
Mijn tweede soort is het Bruinblauwtje. Ik vind het moeilijk om het verschil te zien tussen al die blauwtjes. Deze soort lijkt voor mij wel erg veel op het Icarusblauwtje.
Zon tegen en zon mee. Spelen met de witbalans. Door de plaats van het vlindertje en plantje is er verder weinig meer van te maken.
Maar de derde soort, het Kalkgraslanddikkopje, zit beter. In de achtergrond staan bomen en dus kunnen we proberen bokeh te krijgen en dat lukt.
Als we de andere kant op fotograferen kunnen we zelfs gaan schilderen en verdubbelen. Het vlindertje vindt alles best en blijft onverstoorbaar zitten. Hij spreidt niet een keer zijn vleugels.
Helaas geen Parelmoervlinders en Zilveren Manen, maar ook met deze soorten ben ik blij. De foto's van de bloemetjes verschijnen in het volgende blog.
|