Fotoreis Spanje: 1 mei

Vallei Ura - Castroceniza

Woensdag 1 mei
Na een middag en avond met migraine in bed te zijn gebleven, klaart mijn hoofd op bij het ontbijt. Gelukkig, ik kan weer mee op stap. We gaan naar de Vallei Ura - Castroceniza, een smalle riviervallei waar tussen rotsen door een beekje stroomt.

De techniek van vandaag: Bokeh-bubbels. We gaan oefenen met libellen en planten langs de rivier. Tenminste dat is het plan. De libellen laten zich met deze temperaturen nog niet zien, maar als we de vallei inlopen begint het zonnetje te schijnen. We zoeken een mooi plekje met het water voor ons en tegen de zon in. Bart legt uit wat de bedoeling is en dan verdwijnt de zon achter de wolken om niet meer te voorschijn te komen.
Het enige wat me gelukt is, is de volgende foto:

probeersel bokeh-bubbels
 

Zoiets is de bedoeling. We krijgen ruim de tijd om een stuk langs het water te lopen en ondertussen macro- en/of landschapopnames te maken.

Ik begin met de macrolens. Loes en ik vinden een polletje paarsachtige, bolvormige bloemetjes. Als Loes daarmee bezig is zie ik het volgende door mijn lens:

De bloemetjes:

 

Beekje met lange sluitertijd:

Als we teruglopen verruilen we de macrolens voor de groothoek. Even wat opnames van de omgeving.

Het is lastig, maar ja wanneer is het dat niet? Ik vond deze rotswand zo mooi, maar mis nu het pad dat een mooie invoerende lijn vormt. Jammer een herkansing zit er niet in.

Een van de karakteristieke bomen in de vallei. Er staan veel walnootbomen, steeneiken en jeneverbessen.



Een van de twee gehuchtjes waarnaar de vallei genoemd is



 

We lunchen in de wei en gaan weer op pad. Onderweg ziet Bart een vlindertje fladderen. De bus wordt aan de kant gezet en met z'n allen gaan we plat op de buik in het vochtige gras, dolblij met deze ene lentebode.

 

Gemarmerd witje

Op de ernaast gelegen akker staan twee mooie bomen. Heel karakteristiek voor deze streek. Die pik ik maar meteen even mee.

Walnootbomen

De vlinder vliegt weg en wij gaan verder.

Deze locatie had Bart al op de heenweg gezien en nu maken we er een fotostop. Met mijn macrolens is het niet helemaal geworden wat de bedoeling was.

the making of ....

Er zit volop kleur in de bomen en struiken, zeker met de witte bloesem en het jonge populierenblad.

Terug in ons huis volgt een fotobespreking, weer erg leerzaam. Daarna reppen we ons naar buiten, want de zon schijnt, maar gaat bijna onder. Loes en ik haasten ons naar het uitzichtspunt om Covarrubias op de kiek te zetten. Bij de fotobespreking hebben we gezien hoe dat mooi kan. Dick loopt achter ons te roepen dat haasten geen zin heeft omdat we toch al te laat zijn.



Zicht op Covarrubias
 

Maar we halen het nog net om de laatste warme gloed die in het dal valt mee te pikken.
Daarna gaat het in een rustig tempo terug naar het dorp om wat mooie plekjes te fotograferen.

Een van de rustige dorpstraatjes. Wat een hoop putdeksels.

 

Dan is het tijd om de dag door te nemen met een drankje in de bar van El Galin, ons favoriete restaurantje, waar hammen hangen te drogen en de plaatselijke mannelijke bevolking op tv de voetbalwedstrijden volgt.



Wat minder van kwaliteit, gemaakt met de telefoon